Carlos Castaneda - Koło Czasu

Takie były moje wewn

trzne my

li. Obecnie po

Ŝą

dam tego kierunku, tego pokoju, tej efektywno

wojownika. Jednym z najwi

kszych udogodnie

które szamani staro

ytnego Meksyku zawarli w

koncepcji wojownika była idea traktowania

mierci jako naszego towarzysza,

wiadka naszych

czynów. Don Juan mówił

e gdy raz to zało

enie zostanie zaakceptowane, w jakiejkolwiek formie,

zostanie utworzony most przez rozdarcie mi

dzy naszym

wiatem codziennych trosk, a czym

co jest

przed nami, a nie ma nazwy; czym

zagubionym we mgle i zdaj

cym si

nie istnie

; czym

tak

straszliwie niejasnym,

e nie mo

na u

tego jako punktu odniesienia, a jednak to jest tam

niezaprzeczalnie obecne.

Don Juan wyja

niał

e jedyn

istot

na ziemi b

w stanie przekroczy

ten most jest wojownik.

Cichy w swoich zmaganiach, niezłomny poniewa

nie ma nic do stracenia, funkcjonalny i efektywny

poniewa

ma wszystko do zyskania.

CYTATY Z KSI

Ąś

KI PODRÓ

DO IXTLAN

Rzadko zdajemy sobie spraw

e mo

emy pozby

ze swojego

ycia czego tylko chcemy,

kiedykolwiek tylko zechcemy, w mgnieniu oka.

Nie powinni

my si

troszczy

o robienie zdj

ęć

lub nagrywanie kaset. S

to zbytki statecznego

ycia. Powinni

my si

troszczy

o ducha, który wszystko zapami

tuje.

Osobista historia musi by

gle odnawiana przez opowiadanie rodzicom, bliskim i przyjaciołom

wszystkiego co robimy. Z drugiej strony dla wojownika który nie posiada osobistej historii

adne

tłumaczenie si

nie jest potrzebne; nikt nie jest zły czy te

zawiedziony z powodu jego czynów. I

ponad wszystko nikt nie jest wstanie ukłu

go swoimi my

lami czy oczekiwaniami.

Kiedy nic nie jest zbyt pewne jeste

my ci

gle czujni, zawsze gotowi do skoku; na paluszkach. To

jest bardziej ekscytuj

ce nie wiedzie

, za którym krzakiem ukrywa si

królik, ni

zachowywa

tak

jakby

my wiedzieli wszystko.

Tak długo jak człowiek czuje

e jest najwa

niejsz

osob

wiecie, to w rzeczywisto

ci nie mo

w pełni doceni

wiata dookoła siebie. Jest jak ko

z klapkami na oczach; jedyne co widzi, to tylko

siebie, oddzielonego od wszystkiego innego.

mier

jest naszym wiecznym towarzyszem, zawsze

znajduje si

po naszej lewej stronie za nami, na wyci

gni

cie ramienia.

mier

jest jedynym m

drym

doradc

jakiego wojownik posiada. Kiedykolwiek poczuje,

e wszystko idzie nie po jego my

li,

wszystko idzie

le i

e za moment zostanie unicestwiony, on mo

e odwróci

i zapyta

swojej

mierci czy to prawda. Jego

mier

odpowie mu

e nie ma racji,

e naprawd

nic si

nie liczy poza jej

dotkni

ciem. Jego

mier

powie mu: "Jeszcze ci

nie dotkn

łam”.

Kiedykolwiek wojownik zdecyduje si

zrobi

, musi si

temu całkowicie po

, ale musi te

wzi

ąć

odpowiedzialno

ść

za swe czyny. Nie jest wa

ne co czyni, wa

ne jest to, aby wiedział dlaczego

to czyni, i wtedy musi post

powa

w zgodzie z swymi działaniami nie maj

c w

tpliwo

ci lub wyrzutów

sumienia.

wiecie gdzie

mier

jest my

liwym, nie ma miejsca na ubolewanie czy w

tpliwo

ci. Czas jest

tylko na decyzje. Nie jest wa

ne jakie decyzje si

podejmie. Nic nie mo

e by

bardziej lub mniej

powa

ne od czegokolwiek innego. W

wiecie gdzie

mier

jest my

liwym, nie ma małych i du

ych

decyzji. S

tylko decyzje które wojownik podejmuje w obliczu swojej nieuniknionej

mierci.

Wojownik musi si

nauczy

jak stawa

dost

pnym i niedost

pnym w odpowiednich momentach

swojej drogi. Bezu

ytecznym jest dla wojownika bycie dost

pnym przez cały czas, tak samo jak

bezu

ytecznym jest dla niego ukrywanie si

gdy wszyscy wiedz

e si

ukrywa.

Dla wojownika bycie niedost

pnym oznacza,

e dotyka

wiat dookoła siebie oszcz

dnie. A ponad

wszystko rozwa

nie unika wyczerpywania siebie i innych . Nie wykorzystuje ani nie wy

yma ludzi a

uschn

i przepadn

, a szczególnie ludzi których kocha.

W chwili gdy człowiek si

martwi, przylega do czego

z desperacj

; i gdy ju

raz przylgnie

pozostaje przy tym tak długo a

wyczerpie wszystko z kogo

lub czego

do czego przylgn

ł. My

liwy z

drugiej strony wie, on b

dzie kusił los by ten zastawiał na niego pułapki, ci

gle i ci

gle od nowa, wi

niczym nie martwi. Niepokój sprawia,

e stajesz si

dost

pny, nie

wiadomie dost

pny.

liwy ma intymny kontakt z

wiatem a jednak jest on niedost

pny wła

nie dla tego

wiata. On

korzysta z niego delikatnie, zostaj

c w jednym miejscu tak długo jak tylko trzeba, i wtedy szybko

odchodzi w dal, nie pozostawiaj

c po sobie wyra

nych

ladów.

Bycie wojownikiem-my

liwym to co

cej ni

zastawianie pułapek. My

liwy nie goni swej ofiary

nie dlatego,

e ustawi pułapki, lub zna rutynowe działanie swej zdobyczy, ale dlatego

e sam nie ma

adnej rutyny. To jest jego przewag

. Jest zupełnie inny ni

zwierz

ta na które poluje. On jest wolny,

płynny, nieprzewidywalny.

Dla przeci

tnego człowieka

wiat jest niesamowity, poniewa

eli nie jest akurat nim znudzony,

to jest z nim w konflikcie. Dla wojownika

wiat ten jest niesamowity, poniewa

jest zdumiewaj

cy,

wzbudzaj

cy groz

, tajemniczy, niezgł

biony. Wojownik musi przyjmowa

odpowiedzialno

ść

istnienie tutaj, w tym cudownym

wiecie, w tym cudownym czasie.

Wojownik musi nauczy

rozlicza

z ka

dym swoim czynem, poniewa

dzie tutaj istnie

podczas tej krótkiej chwili, faktycznie, zbyt krótkiej chwili by by

wiadkiem wszystkich cudów tego

wiata.

Czyny maj

moc. A szczególnie w chwili gdy osoba działaj

ca b

dzie zdawa

sobie spraw

czyn ten, jest jej ostatni

bitw

. Naszym udziałem jest dziwne szcz

ęś

cie z działania z pełni

wiedzy,

e cokolwiek zrobisz, nawet je

li zrobisz to tak jak nale

y i tak mo

e sta

to twoim ostatnim

czynem na ziemi.

Wojownik musi skoncentrowa

swoj

uwag

na poł

czeni mi

dzy nim a jego

mierci

, bez

wyrzutów sumienia, bez smutku, bez niepokoju. Musi skoncentrowa

na fakcie,

e nie ma czasu i

pozwoli

swoim czynom nabra

odpowiedniej płynno

ci. Musi działa

tak, jakby ka

dy jego czyn był

jego ostatni

bitw

na ziemi. Tylko spełniaj

c te warunki, jego czyny nabior

prawdziwej mocy. W

przeciwnym wypadku b

one, tak długo jak b

dzie

ył, jedynie czynami głupca.

Wojownik-my

liwy wie

e jego

mier

czeka i wszystko co robi, w tej chwili, mo

e by

jego ostatni

bitw

na ziemi. Nazywa to bitw

, poniewa

tym wła

nie jest. Wi

kszo

ść

ludzi przechodzi od czynu do

czynu bez jakiejkolwiek wysiłku lub zastanowienia. My

liwy, przeciwnie, szacuje ka

dy czyn; i odk

posiada intymn

wiedz

o swej

mierci, on post

puje rozs

dnie, tak jak gdyby ka

dy czyn był jego

ostatni

bitw

. Tylko głupiec nie dostrzega przewagi my

liwego nad swymi bli

nimi. My

liwy traktuje

ostatni

bitw

z nale

nym szacunkiem. To naturalne,

e jego ostatni czyn na ziemi powinien by

najlepsz

rzecz

jak

kiedykolwiek zrobił. Takie post

powanie jest przyjemne. St

pia ostrze strachu.

Wojownik jest nieskazitelnym my

liwym, który poluje na moc; on nie jest pijakiem, ani wariatem, on

nie ma zb

dnego czasu, ani skłonno

ci by blefowa

, lub okłamywa

samego siebie, albo wykonywa

bł

dne ruchy. Wyznaczona granica wydaje si

dla niego nieosi

galna. Ogranicza go jego

nie

miałe uporz

dkowane

ycie, które zbyt długo doskonalił i brał zbyt powa

nie. On nie porzuci

wszystkiego precz, by popełni

jakie

głupstwo, by pomyli

z czym

innym.

Człowiek, ka

dy człowiek zasługuje na wszystko co jest ludzkim losem - rado

ść

, ból, smutek i

walk

. Natura ludzkich czynów jest niewa

na, tak długo jak s

to czyny wojownika. Je

eli jego duch

jest zniekształcony, po prostu go naprawi – oczy

ci go, uczyni doskonałym - poniewa

w całym

naszym

yciu nie ma nic co było by bardziej warto

ciowe. Nie uporz

dkowanie własnego ducha jest

szukaniem

mierci, to, to samo co poszukiwanie niczego, poniewa

mier

zabierze nas nie zwa

na nic. Szuka

doskonało

ci w duchu wojownika jest jedynym zadaniem godnym naszej

tymczasowo

ci i naszego m

stwa.

Najtrudniejsz

rzecz

wiecie jest uchwycenie nastroju wojownika. Nie ma

adnego po

ytku z

bycia smutnym i uskar

aniu si

, i usprawiedliwianiu takiego post

powania , w wierze,

e kto

zawsze

dla nas zrobi. Nikt nie robi nic dla kogo

, a jeszcze mniej dla wojownika.

Wojownik jest my

liwym. On kalkuluje wszystko. To jest kontrola. Jak sko

czy kalkulowa

, działa.

Idzie. Porzuca. Wojownik nie jest li

ciem na łasce wiatru. Nikt nie mo

e go pchn

ąć

; nikt nie mo

zmusi

go do robienia rzeczy wbrew jego woli albo przeciw jego os

dowi. Wojownik jest nastawiony

na to by przetrwa

i on wła

nie to robi, utrzymuje si

przy

yciu w najlepszy z mo

liwych sposobów.

Wojownik jest tylko człowiekiem, pokornym człowiekiem. On nie mo

e zmieni

zamiarów swojej

mierci. Ale jego nieskazitelny duch, który gromadził moc w niesamowitym wysiłku, mo

e zatrzyma

mier

na moment, wystarczaj

co długi aby pozwoli

na przywołanie po raz ostatni swojej mocy.

na by powiedzie

e jest to gest ze strony

mierci dla tych co maj

nieskazitelnego ducha.

Nie jest wa

ne jak człowiek był wychowany, to co wyra

nie okre

la drog

człowieka to jego

osobista moc. Człowiek jest tylko sum

jego osobistej mocy, suma ta okre

la jak on

yje i jak on

umrze.

Osobist

moc

jest uczucie, co

jak szcz

ęś

cie. Mo

na nazwa

to nastrojem. Osobista moc jest

czym

co człowiek nabywa przez

yciowe zmagania.

Wojownik działa tak jak gdyby wiedział co robi, gdy w rzeczywisto

ci nic nie wie.

Wojownik nie ma wyrzutów sumienia z powodu czegokolwiek co zrobił, poniewa

okre

lanie

ludzkich działa

jako ohydne, podłe lub złe jest spowodowane poczuciem własnej wa

ci.

Sztuczka jest w tym na co człowiek kładzie nacisk. Stajemy si

godni politowania, albo stajemy si

silni. Ilo

ść

wło

onej pracy jest taka sama.

Ludzie mówi

nam od chwili naszego przyj

cia na

wiat,

wiat jest taki to a taki i taki i taki, w

wyniku tego, co jest oczywiste, my nie mamy

adnego wyboru by widzie

wiat w inny sposób, ni

ten,

w jakim inni ludzie nam go opisali.

Sztuk

wojownika jest balansowa

pomi

dzy terrorem istnienia, a cudem istnienia.

Komentarz

Gdy pisałem Podró

do Ixtlan, niezwykle tajemniczy nastrój panował wsz

dzie wokół mnie. Don

Juan Matus wprowadzał pewne skrajnie pragmatyczne kroki do mojego codziennego zachowania.
Podał mi zarys pewnych działa

które chciał abym rygorystycznie wykonywał. Dał mi trzy zadania

które miały ledwie mgliste odniesienie do mojego

wiata codziennego

ycia, czy te

jakiegokolwiek

innego

wiata. Chciał abym w trakcie mojego codziennego

ycia podj

ł si

starania wymazania swojej

osobistej historii w ka

dym mo

liwym znaczeniu. Nast

pnie chciał abym powstrzymał swoj

rutyn

wreszcie chciał abym zdetronizował swoje poczucie własnej wa

ci.

„Jak mam to wszystko osi

ąć

Don Juanie?” Zapytałem.

„Nie mam poj

cia,” odpowiedział „Nikt z nas nie wie jak to zrobi

pragmatycznie i skutecznie.

Jednak, gdy zaczniemy prac

, osi

gniemy to, nie wiedz

c nawet co nam pomogło.”

„Trudno

ci które napotkałe

, s

takie same jak te które ja napotkałem.” Powiedział. „Zapewniam

e nasze trudno

ci wynikaj

z braku poj

cia o tym

wiat zach

ca nas do zmiany. Gdy mój

nauczyciel dał mi to zadanie, wszystkim czego potrzebowałem aby zacz

ło to działa

była idea,

na tego dokona

. Gdy ju

miałem t

ide

, dokonałem tego, nie wiedz

c nawet jak. Polecam aby

post

pił tak samo.”

Wpadłem w najbardziej kontrolowane u

alanie si

nad sob

, napominaj

c fakt

e byłem

społecznym naukowcem przyzwyczajonym do praktycznych poucze

, które miały sens, nie do czego

niejasnego co polegało raczej na magicznych praktykach ni

na praktycznym znaczeniu.

„Mów sobie co tam chcesz,” odpowiedział Don Juan,

miej

c si

„Gdy ju

sko

czysz si

ala

zapomnij o swoich obawach i zrób to co ci kazałem zrobi

.”

Don Juan miał racj

. Wszystkim czego potrzebowałem, lub raczej, wszystkim czego potrzebowała

owa tajemnicza cz

ęść

mnie której jawno

ść

nie była potrzebna, była idea. To „ja” które znałem przez

całe swoje

ycie, potrzebowało niesko

czenie wi

cej ni

tylko idei. Potrzebowało instruowania,

zach

cania, pouczania. Stałem si

tak zaintrygowany moim powodzeniem,

e zadania pozbycia si

rutyny, utraty poczucia własnej wa

ci i wymazania osobistej historii stały si

czyst

przyjemno

„Jeste

o krok od drogi wojownika,” powiedział Don Juan jakby wyja

niaj

c mój tajemniczy sukces.

Powoli i systematycznie, prowadził moj

wiadomo

ść

do coraz wi

kszego skupienia nad

abstrakcyjnym opracowaniem poj

cia, które nazywał drog

wojownika,

cie

wojownika. Wyja

niał

e droga wojownika jest struktur

wielu idei stworzon

przez szamanów staro

ytnego Meksyku.

Szamani ci stworzyli t

struktur

w oparciu o swoj

zdolno

ść

do postrzegania energii w ruchu. Z tego

powodu droga wojownika jest najbardziej harmonijnym zbiorem energetycznych faktów, których
niepodwa

alna prawdziwo

ść

zdeterminowana jest przez kierunek w którym energia płynie we

wszech

wiecie. Don Juan stanowczo o

wiadczył

e nie ma niczego w drodze wojownika co mogłoby

zosta

podwa

one, niczego co mogłoby by

zmienione. To jest sama w sobie i przez siebie

perfekcyjna struktura i ktokolwiek

yje według niej jest otoczony przez energetyczne fakty, które nie

wymagaj

dyskusji, ani spekulacji na temat ich funkcjonalno

ci i ich warto

ci.

Don Juan mówił

e ci starzy szamani nazwali to drog

wojownika, poniewa

struktura ta obejmuje

wszystkie

yciowe mo

liwo

ci jakie wojownik mo

e napotka

na drodze wiedzy. Szamani Ci byli

absolutnie metodyczni i sumienni w ich poszukiwaniach takowych mo

liwo

ci. Zgodnie z tym co

twierdził Don Juan, byli oni naprawd

zdolni do tego aby zawrze

w tej strukturze wszystko co z

ludzkiego punktu widzenia jest mo

liwe.

Don Juan porównywał drog

wojownika do budynku, w którym ka

dy z jego elementów jest

działaj

cym urz

dzeniem, którego jedyn

funkcj

jest podtrzymywanie psychiki wojownika jako

pocz

tkuj

cego szamana, aby jego poczynania stały si

łatwe i sensowne. Stwierdził jednoznacznie

cie

ka wojownika jest zasadniczym tworem bez którego pocz

tkuj

cy szamani zostaliby

roztrzaskani w bezgraniczno

ci wszech

wiata.

Don Juan nazwał

cie

wojownika ukoronowaniem chwały szamanów staro

ytnego Meksyku.

Widział w tym ich najwi

ksze wsparcie, esencj

ich zrównowa

enia

„Czy droga wojownika jest czym

tak przytłaczaj

co wa

nym Don Juanie?” Spytałem go pewnego

razu.

„Przytłaczaj

co wa

nym to jest eufemizm.

cie

ka wojownika jest wszystkim. Jest uosobieniem

mentalnego i fizycznego zdrowia. Nie potrafi

tego wyja

aden inny sposób. To

e szamani

staro

ytnego Meksyku stworzyli tak

struktur

oznacza dla mnie

e byli na wy

ynach swojej mocy, na

szczycie swojej szcz

ęś

liwo

ci, była to eksplozja ich rado

ci.”

Na poziomie pragmatycznej akceptacji lub odrzucenia w którym wtedy my

lałem

e jestem

zanurzony, obj

cie

ki wojownika całkowicie i bezstronnie były dla mnie czym

totalnie

niemo

liwym. Czym bardziej Don Juan wyja

niał

cie

wojownika, tym bardziej intensywne stawało

moje wra

enie

e on rzeczywi

cie spiskuje aby obali

wszelkie moje zrównowa

enie.

Przewodnictwo Don Juana z tego powodu było potajemne. Przejawiało si

w zdumiewaj

cej

klarowno

ci w cytatach zaczerpni

tych z Podró

y do Ixtlan. Don Juan miał nade mn

przewag

posuwaj

c si

na przód z ogromn

szybko

, ze mn

nie

wiadomym niczego, w pewnym momencie

niespodziewanie przydusił mnie. My

lałem raz za razem w dobrej wierze

e jestem na kraw

dzi

zaakceptowania istnienia odmiennego systemu poznawczego, a był on tak całkowicie podobny

nie zwróciłem uwagi kiedy to si

stało w taki czy inny sposób.

Oczywi

cie, zawsze istniała opcja ucieczki od tego wszystkiego, ale to było na dłu

met

nie do

utrzymania. W jaki

sposób opieka Don Juana, lub moje intensywne u

ywanie koncepcji wojownika

zahartowały mnie do punktu w którym ju

tak si

nie bałem. Zostałem złapany, ale tak naprawd

nie robiło to ju

ró

nicy. Wszystko co wiedziałem to, to

e byłem tam okresowo z Don Juanem.

CYTATY Z KSI

Ąś

KI OPOWIE

CI O MOCY

Pewno

ść

siebie wojownika, nie jest pewno

siebie przeci

tnego człowieka. Przeci

tny człowiek

szuka pewno

ci w oczach postronnych widzów i nazywa to pewno

siebie. Wojownik szuka

nieskazitelno

ci w swych własnych oczach i nazywa to pokor

. Przeci

tny człowiek jest zale

ny od

swoich bli

nich, tymczasem wojownik jest zale

ny tylko od niesko

czono

ci.

Jest wiele rzeczy które wojownik mo

e zrobi

, a których nie mógł zrobi

wcze

niej. Te rzeczy

same w sobie si

nie zmieniły; to co si

zmieniło to jego idea samego siebie.

Wojownik musi popycha

siebie poza swe ograniczenia, zawsze. Jest to jedyny mo

liwy sposób, w

którym wojownik działa konsekwentnie i bez przygotowania. Wojownik w takiej chwili wie
wystarczaj

co du

o o

cie

ce wojownika, aby działa

odpowiednio, lecz jego stare zwyczaje wraz z

rutyn

stoj

mu na drodze.

eli wojownik ma osi

ąć

sukces w czymkolwiek co robi, sukces musi przyj

ść

do niego

łagodnie, z du

ym wysiłkiem ale bez stresu lub obsesji.

Wewn

trzny dialog jest tym co nas uziemia w codziennym

wiecie.

wiat jest taki i taki albo tym i

owym, tylko dlatego poniewa

mówimy do siebie,

e jest on wła

nie taki i taki albo tym i owym.

Przej

cie do

wiata czarowników otwiera si

w chwili, gdy wojownik nauczy si

wył

cza

swój

wewn

trzny dialog.

Zmiana naszej idei

wiata jest sednem szamanizmu, a powstrzymanie wewn

trznego dialogu jest

jedynym sposobem na osi

gni

cie tego.

Gdy wojownik nauczy si

zatrzymywa

wewn

trzny dialog, wszystko staje si

liwe; najbardziej

nieprawdopodobne zamiary staj

osi

galne.

Wojownik bierze swój los, jaki by on nie był i przyjmuje go z ostateczn

pokor

. Akceptuje w

pokorze to kim jest, nie jako powód do u

alania si

nad sob

, ale jako

yciowe wyzwanie.

Pokora wojownika nie jest pokor

ebraka. Wojownik nie zgina karku przed nikim, ale w tym

samym czasie, nie pozwala by kto

płaszczył si

przed nim.

ebrak z kolei pada na kolana tarzaj

po podłodze przed ka

dym kogo uwa

a za lepszego; ale jednocze

nie domaga si

aby ka

dy kto

jego zdaniem jest gorszy kl

kał przed nim.

Ulga, zbawienie, strach, wszystko to s

tylko słowa tworz

ce nastroje, które jedynie bezmy

lnie

nauczyli

my si

akceptowa

nigdy nie kwestionuj

c ich warto

ci.

Nasi bli

ni s

czarnymi magami. Ktokolwiek jest z nimi automatycznie jest czarnym magiem.

Pomy

l przez chwil

. Czy mo

esz zej

ść

cie

ki któr

twoi bli

ni ci przygotowali? Je

li z nimi

zostaniesz. Twoje my

li i twoje czyny b

na zawsze wyznaczone przez ich słowa. To jest

niewolnictwo. Wojownik z kolei jest wolny od tego wszystkiego. Wolno

ść

jest droga, ale cena nie jest

niemo

liwa do zapłacenia. Wi

c bój si

swoich zdobywców, swoich wła

cicieli. Nie marnuj czasu i

energii na strach przed wolno

Wad

słów jest to,

e one zawsze sił

zmuszaj

nas by

my czuli si

wiecani, ale kiedy

odwrócimy si

twarz

wiata, on zawsze przyczyni si

do naszego upadku i sko

czymy stoj

wobec

wiata tak jak zawsze, bez o

wiecenia. Z tej przyczyny, wojownik szuka raczej działania

zamiast mówienia, w efekcie czego otrzymuje nowy opis

wiata - nowy opis gdzie mówienie nie jest

tak wa

ne, gdzie nowe czyny maj

nowe odzwierciedlenie.

Wojownik uwa

a si

za trupa, tak, wi

c nie ma ju

nic do stracenia. Najgorsze ju

mu si

przydarzyło, dlatego on jest czysty i cichy; spróbuj os

dzi

go poprzez jego czyny albo poprzez jego

słowa, nigdy nie domy

lisz si

e on ju

był

wiadkiem wszystkiego.

Wiedza jest bardzo osobist

spraw

, szczególnie dla wojownika. Wiedza dla wojownika jest czym

co przychodzi nagle, pochłania go i kroczy dalej.

Wiedza przychodzi do wojownika płynnie, jak drobiny złotego pyłu, takiego samego jak ten który

pokrywa skrzydła

my. Wi

c dla wojownika wiedza jest jak branie prysznica, lub jak bycie zroszonym

przez drobiny ciemnego złotego pyłu.

Ilekro

wewn

trzny dialog zatrzymuje si

wiat rozpada si

, a nadzwyczajna strona nas samych

wypływa na wierzch, pomimo

e jest ci

gle utrzymywana pod ci

ęŜ

stra

Ŝą

przez nasze słowa.

wiat jest niezgł

biony i tacy sami jeste

my my i wszystko co istnieje na tym

wiecie.

Wojownik nie odnosi zwyci

stw przez rozbijanie

cian głow

ale przez ich omijanie. Wojownik

skacze ponad

cianami; nie burz

c ich.

Wojownik musi rozwija

uczucie

e zawsze ma wszystko co jest mu potrzebne w ekstrawaganckiej

podró

y jak

jest jego

ycie. To co si

liczy dla wojownika to pozostanie przy

yciu.

ycie samo w

sobie jest wystarczaj

ce, oczywiste i kompletne.

Z tego powodu mo

na by powiedzie

bez zarozumiało

ci,

e do

wiadczanie do

wiadczania bycia

ywym jest byciem

ywym.

Przeci

tny człowiek uwa

e folgowanie sobie, w

tpliwo

ci i troski s

oznak

wra

liwo

ci,

uduchowienia. Prawda jest taka

e przeci

tny człowiek jest najdalej jak to tylko mo

liwe od

prawdziwej wra

liwo

ci. Jego trywialne przekonania rosn

do rangi potwora lub

tego, gdy w

rzeczywisto

ci s

zbyt małe aby nawet pasowa

do szablonu tak wielkiego potwora czy te

tego.

Aby by

wojownikiem nie wystarczy po prostu chcie

nim by

. Jest to raczej nie ko

ca si

walka, która b

dzie toczy

do ostatniej sekundy naszego

ycia. Nikt nie jest urodzonym

wojownikiem, to jest dokładnie tak samo jak z tym,

e nikt nie urodził si

od razu przeci

tnym

człowiekiem. Stajemy si

jednym lub drugim.

Wojownik nie umiera z łatwo

. Jego

mier

musi si

wysili

aby go zabra

. Wojownik nie

poddaje si

tak łatwo

mierci.

Istoty ludzkie nie s

przedmiotami; nie mamy

adnej masywno

ci. Jeste

my owalnymi,

wietlistymi istotami Nie mamy ogranicze

wiat przedmiotów i masy jest jedynie sposobem opisu

stworzonym by uczyni

nasze

ycie na ziemi wygodnym.

My, a raczej nasz rozum, powoduje,

e zapominamy i

jest to tylko opis, opis ten usidla nas

całkowicie w bł

dnym kole, z którego rzadko kiedy w naszym

yciu potrafimy si

wyswobodzi

Jeste

my percepcj

wiat, który postrzegamy jest iluzj

, iluzj

która została stworzony przez opis,

który otrzymali

my w chwili naszego przyj

cia na

wiat.

c, w istocie,

wiat który nasz rozum chce zatrzyma

, jest

wiatem tworzonym przez opis i jego

dogmatyczne i nietykalne reguły, których nasz rozum ci

gle uczy si

akceptowa

i broni

Ukryt

zalet

wietlistych istot jest to,

e maj

one co

co nigdy nie jest u

ywane - intencj

Sztuczk

szamana jest ta sama sztuczka co przeci

tnego człowieka. Obaj maj

opis

wiata;

przeci

tny człowiek, podtrzymuje go swym rozumem; szaman podtrzymuje go swoj

intencj

. Oba

opisy maj

swe reguły; ale przewag

czarownika jest to,

e intencja jest o wiele bardziej porywaj

od rozumu.

Tylko wojownik mo

e wytrwa

cie

ce wiedzy. Wojownik nie mo

e si

uskar

, albo czego

ałowa

. Jego

ycie jest nie ko

cym si

wyzwaniem, jest niemo

liwo

by wyzwania były dobre

lub złe. Wyzwania s

po prostu wyzwaniami.

Podstawowa ró

nica pomi

dzy zwykłym człowiekiem, a wojownikiem jest taka,

e wojownik

traktuje wszystko jak wyzwanie, podczas gdy zwykły człowiek bierze wszystko jako błogosławie

stwo

lub przekle

stwo.

Kart

atutow

wojownika jest to,

e on wierzy bez wiary. Oczywi

cie wojownik nie mo

e mówi

; ja

wierz

i da

temu porwa

. To było by zbyt łatwe. Wła

nie wiara uwolniłaby go od dokładnego

zbadania swego poło

enia. Wojownik, ilekro

musi wikła

w wiar

, czyni to swym wyborem.

Wojownik nie ma wiary, wojownik musi mie

wiar

mier

jest niezb

dnym składnikiem posiadania wiary. Bez

wiadomo

mierci wszystko jest

zwykłe i trywialne. Jest tak, poniewa

mier

skrada si

za nami po tym

wiecie niezgł

bionych

tajemnic. Wiara w to jest wyrazem wewn

trznego upodobania wojownika.

Moc zawsze czyni centymetr sze

cienny szansy dost

pnym dla wojownika. Sztuk

wojownika jest

gle płynnym aby by

w stanie go złapa

Przeci

tny człowiek jest uwa

ny tylko wtedy gdy uwa

e powinien; wojownik jest zawsze

uwa

ny.

Pełnia siebie jest bardzo tajemnicz

spraw

. Wystarczy jej odrobina aby

my byli w stanie wypełni

najbardziej skomplikowane

yciowe zadania. Wtedy gdy umieramy, umieramy z pełni

siebie.

Reguł

dla wojownika jest to,

e podejmuje on tak rozwa

nie decyzje,

e nic nie mo

e go

zaskoczy

, dzi

ki temu traci znacznie mniej mocy.

Gdy wojownik postanowi działa

, powinien by

gotowy na

mier

. Je

eli jest gotowy umrze

, to

nie powinno by

jakiejkolwiek pułapki lub niepo

Ŝą

danej niespodzianki, albo niepotrzebnych działa

Wszystko powinno łagodnie opada

, poniewa

on ju

niczego nie oczekujesz.

Wojownik jako nauczyciel musi przede wszystkim nauczy

liwo

ść

działania bez wiary, bez

oczekiwania nagród – działania dla samego działania. Sukces tego co przedsi

wzi

ł nauczyciel zale

od tego jak dobrze i jak harmonijnie kieruje on swym uczniem w tym specyficznym zwi

zku.

Aby pomóc swojemu uczniowi w wymazaniu osobistej historii wojownik jako nauczyciel uczy

trzech technik: utraty poczucia własnej wa

ci, podejmowania odpowiedzialno

ci za własne czyny i

ywania

mierci jak doradcy. Bez przynosz

cych wymierne skutki tych trzech technik, wymazywanie

osobistej historii poci

gałoby za sob

ucznia w g

szcz zmiennych nastroi, oraz wymijaj

cych si

niepotrzebnych w

tpliwo

ci o siebie i swe działania.

Nie ma sposobu na całkowite pozbycie si

alania nad sob

; poniewa

ma to okre

lone miejsce i

charakter w naszym

yciu, okre

lon

fasad

, która jest mo

liwa do poznania. Za ka

dym razem gdy

jest okazja, u

alanie si

nad sob

staje si

aktywne. To ma swoj

histori

. Je

eli jednak zmieni si

fasad

, zmieni si

wtedy jej miejsce w hierarchii wa

ci.

Fasad

zmienia si

poprzez zmian

elementów tworz

cych sam

fasad

. U

alanie si

nad sob

jest dla nas u

yteczne poniewa

czujemy si

wtedy wa

ni, przecie

zasługujemy na lepsze warunki,

lepsze traktowanie, lub poniewa

jeste

my niech

tni przyj

ąć

odpowiedzialno

ść

za swe czyny które

zawiodły nas wprost do stanu, który wywołuje u

alanie si

nad sob

Zmiana fasady u

alania si

nad sob

znaczy tylko tyle,

e przypisuje si

podrz

dne miejsce dla

wcze

niej wyj

tkowo wa

nego elementu. U

alanie si

nad sob

nadal b

dzie wyra

cech

; ale

teraz b

dzie zajmowa

drugorz

pozycj

, w taki sam sposób jak idea nieuniknionej

mierci, idea

pokory wojownika, lub idea brania odpowiedzialno

ci za własne czyny, które kiedy

zawsze były dla

wojownika cechami drugorz

dnymi i nieu

ywanymi, do momentu a

stał si

wojownikiem.

Wojownik szanuje swój ból, ale nie poddaje si

mu. Nastrój wojownika, który wchodzi w nieznane

nie jest smutkiem; przeciwnie, on jest radosny, poniewa

czuje respekt dla koła fortuny, ma zaufanie

do swego nieskazitelnego ducha, a ponad wszystko, jest w pełni

wiadomy swej skuteczno

ci.

Rado

ść

wojownika pochodzi z akceptacji swego przeznaczenia i posiadania realnej znajomo

ci tego

co znajduje si

przed nim.

Komentarz

„Opowie

ci o mocy” s

znakiem mojej totalnej kl

ski. W trakcie gdy miały miejsca zdarzenia

opisywane w tej ksi

ąŜ

ce, doznawałem gł

bokiego emocjonalnego wstrz

su, upadku wojownika. Don

Juan Matus opu

cił ten

wiat zostawiaj

c w nim czterech swoich uczniów. Ka

dy z tych uczniów

dostał od Don Juana specyficzne zadanie. Uznałem otrzymane zadanie za placebo nie maj

jakiegokolwiek znaczenia, w porównaniu do straty.

Niemo

liwo

ść

zobaczenia wi

cej Don Juana nie mogła zosta

złagodzona pseudo-zadaniem.

Moim pierwszym wywodem było naturalnie powiadomienie go

e chc

ść

z nim.

„Nie jeste

jeszcze gotowy,” powiedział. „B

my realistami.”

„Mog

gotowy w mgnieniu oka.” Zapewniłem.

„Nie w

tpi

w to. B

dziesz gotowy, ale nie dla mnie. Wymagam perfekcyjnej skuteczno

ci.

Wymagam nieskazitelnych intencji, nieskazitelnej dyscypliny. Nie masz tego jeszcze. B

dziesz miał.

ąŜ

ysz do tego, ale jeszcze tego nie masz.”

„Masz moc aby mnie zabra

Don Juanie. Niedojrzałego i niedoskonałego.”

„Przypuszczam

e mam, ale nie zabior

, poniewa

byłaby to dla ciebie niepowetowana strata.

Wytrzymasz utrat

wszystkiego, uwierz mi. Nie upieraj si

. Upieranie si

nie jest domen

wojownika.”

To stwierdzenie było wystarczaj

ce aby mnie powstrzyma

. Wewn

trznie jednak pragn

łem i

ść

nim, aby w

drowa

poza granice wszystkiego co znałem jako normalne i realne.

Gdy nadszedł moment w którym opuszczał

wiat, Don Juan zmienił si

w rodzaj kolorowego

mglistego

wiatła. Był czyst

energi

, płyn

swobodnie we wszech

wiecie. Moje uczucie straty w

tamtym momencie było tak wielkie

e pragn

łem umrze

. Zignorowałem wszystko co powiedział Don

Juan i bez najmniejszego zawahania poszedłem rzuci

w przepa

ść

. Uznałem

e je

li to zrobi

umr

, Don Juan b

dzie zobligowany aby mnie zabra

ze sob

i uratowa

pozostałe resztki mojej

wiadomo

ci.

Jednak z powodów które s

dla mnie niewytłumaczalne, zarówno gdy patrz

na to z punktu

widzenia mojego normalnego systemu poznawczego, jak i z punktu widzenia systemu poznawczego
szamanów. Nie umarłem. Zostałem zostawiony sam w

wiecie codziennego

ycia, z trójk

towarzyszy

z mojej grupy, co uczyniło moj

samotno

ść

bardziej dotkliw

kiedykolwiek.

Widziałem siebie jako agenta prowokatora, rodzaj szpiega, którego Don Juan zostawił za sob

jakich

niejasnych powodów.. Cytaty zaczerpni

ta z „Opowie

ci o mocy” ukazuj

nieznan

jako

ść

wiata, nie

wiata szamanów, ale

wiata codziennego

ycia, który jak twierdził Don Juan, jest tak

tajemniczy i bogaty jak to tylko mo

liwe. Wszystko czego potrzebujemy aby złapa

wspaniało

ci tego

wiata to obiektywno

ść

. Jednak bardziej ni

obiektywno

ci potrzeba nam uczucia i oddania.

„Wojownik musi kocha

ten

wiat,” przestrzegał mnie Don Juan, „aby ten

wiat który wydaje si

tak

zwyczajny, otworzył si

i pokazał swoje bogactwa.”

Byli

my wtedy, gdy to mówił na pustyni Sonora.

„To jest majestatyczne uczucie,” powiedział, „by

tutaj na tej wspaniałej pustyni, widzie

poszarpane szczyty pseudo-gór które w rzeczywisto

ci zostały utworzone przez law

z dawno ju

nieistniej

cych wulkanów. To jest wspaniałe uczucie, odkrywa

Florinda miała racj

. Nie miałem

wietno

ci naguala Juana Matusa. Tak jak powiedziała nic nie

mogło by

dla mnie zbyteczne. Potrzebowałem ka

dej podpory, ka

dego wyzwalacza. Nie mogłem

sobie pozwoli

na pomini

cie

adnej opinii czy te

idei szamanów staro

ytnego Meksyku, cho

by jak

bardzo przesadne mi si

wydawały.

Zbadanie pochodu naguala Juliana wzdłu

kraw

dzi otchłani oznaczało

e moja zdolno

ść

koncentracji na przypominaniu sobie mo

e zosta

poszerzona o uczucia jakie nagual Julian miał co

do swojego niezwykłego zmagania o prze

ycie. Wstrz

ło mn

do szpiku ko

ci gdy odkryłem

zmagania tego człowieka to była walka z sekundy na sekund

, jego straszliwe przyzwyczajenia

folgowania sobie i wyj

tkowa zmysłowo

ść

przeciwko jego nieugi

tej woli przetrwania. Jego walka nie

była sporadyczna; to był trwały, zdyscyplinowany wysiłek aby pozosta

w równowadze. Kroczy

kraw

dzi otchłani oznaczało walk

wojownika, wzmo

do takiego stopnia

e liczyła si

sekunda. Jeden pojedynczy moment słabo

ci str

cił by naguala Juliana w otchła

li jednak trzymał si

swojego punktu widzenia, swojej obawy skoncentrowanej na tym co

Florinda nazwała kraw

dzi

otchłani, nacisk malał. Cokolwiek by nie zobaczył nie było to tak

desperackie jak to co widział wtedy gdy jego stare przyzwyczajenia próbowały nim zawładn

ąć

. Wydaje

mi si

e gdy patrz

na naguala Juliana w tamtych momentach, przypominam sobie całkiem innego

człowieka ; spokojniejszego, bardziej bezstronnego, bardziej opanowanego.

CYTATY Z KSI

Ąś

KI POT

GA MILCZENIA

To nie jest tak

e wojownik uczy si

szamanizmu wraz z upływem czasu. To czego si

uczy wraz z

upływem czasu to oszcz

dzania energii. Ta energia pozwoli mu na posługiwanie si

polami energii

które normalnie byłby dla niego niedost

pne. Szamanizm jest stanem

wiadomo

ci, zdolno

ywania pól energii które nie bior

udziału w postrzeganiu

wiata codziennego

ycia, takiego jaki

znamy.

We wszech

wiecie jest niezmierzona, nieopisana siał któr

szamani nazywaj

intencj

i absolutnie

wszystko co istnieje w całym wszech

wiecie jest przytwierdzone do intencji przez ł

ce wi

zy.

Wojownicy s

zainteresowani omówieniem, zrozumieniem i posługiwaniem si

tym ł

cym wi

zami.

Szamanizm na tym poziomie mo

e by

zdefiniowany jako procedura czyszcz

ca wi

zy ł

ce osob

z intencj

Szamani s

yciowo poł

czeni z przeszło

, ale nie ze swoj

osobist

przeszło

. Dla

szamanów ich przeszło

ść

to dokonania innych szamanów z zamierzchłych czasów. Oni bior

pod

uwag

swoj

przeszło

ść

aby mie

punkt odniesienia. Tylko szamani szczerze szukaj

punktu

odniesienia w swojej przeszło

ci. Dla nich ustanowienie punktu odniesienia oznacza szans

zbadanie intencji.

Przeci

tny człowiek te

bada przeszło

ść

. Ale to jest jego osobista przeszło

ść

, któr

bada z

osobistych powodów. Ocenie siebie na tle przeszło

ci, czy te

swoj

przeszło

ść

lub swoj

dawn

wiedz

, aby znale

źć

usprawiedliwienie dla swojego obecnego lub przyszłego zachowania, lub aby

ustanowi

dla siebie wzór.

Duch ujawnia si

wojownikowi na ka

dym kroku. Jakkolwiek jednak to nie jest cała prawda. Cała

prawda jest taka

e duch ukazuje si

wszystkim z tak

sam

intensywno

i konsekwencj

, ale tylko

wojownicy s

konsekwentnie nastawieni na takie objawienia.

Wojownicy mówi

o szamanizmie jak o magicznym, tajemniczym ptaku, który zrobił na moment

przerw

w swoim locie aby da

ludziom nadziej

i cel; wojownicy

pod skrzydłem tego ptaka,

którego nazywaj

ptakiem m

dro

ci, ptakiem wolno

ci.

Dla wojownika duch jest abstrakcj

poniewa

on go zna bez słów a nawet my

li. Jest abstrakcj

poniewa

on nie jest w stanie poj

ąć

czym jest duch. Mimo to bez cienia szansy czy pragnienia

zrozumienia tego, wojownik kieruje si

duchem. Rozpoznaje go, przywołuje go, wabi, zaznajamia si

nim i wyra

a go w swoich czynach.

U przeci

tnego człowieka poł

czenie z duchem jest praktycznie martwe i wojownik zaczyna z

bezu

ytecznym poł

czeniem, poniewa

ono dobrowolnie nie odpowiada. Aby o

ywi

to poł

czenie

wojownik potrzebuje rygorystycznego, zawzi

tego celu – specjalnego stanu umysłu zwanego

niezłomn

intencj

Moc człowieka jest nieobliczalna:

mier

istnieje tylko dlatego

e zamierzyli

my j

od momentu

naszych narodzin. Zamierzenie

mierci mo

e zosta

wstrzymane przez zmian

poło

enia punktu

scalaj

cego.

Sztuka skradania polega na wyuczeniu si

wszystkich osobliwo

ci swojego przebrania, na tak

dokładnym ich wyuczeniu

e nikt nie b

dzie wiedział

e jeste

w przebraniu. Aby to osi

ąć

trzeba

bezwzgl

dnym, sprytnym, cierpliwym i sympatycznym. Bezwzgl

dno

ść

nie powinna by

okrucie

stwem, spryt nie powinien by

sadyzmem, cierpliwo

ść

nie powinna by

niedbalstwem, a

sympatyczno

ść

nie powinien by

głupot

Wojownicy maj

ukryty cel w swoich działaniach, który nie ma nic wspólnego z osobist

korzy

Przeci

tny człowiek działa tylko wtedy gdy mo

e na tym co

zyska

. Wojownik działa nie dla zysku,

ale dla ducha.

Widz

cy szamani ze staro

ytnych czasów, przez swoje widzenie, zaobserwowali

e niezwyczajne

zachowanie sprawia

e punkt scalaj

cy drga. Szybko odkryli

e je

li niezwyczajne zachowanie b

dzie

systematycznie praktykowane i m

drze skierowane, to mo

e zmusi

punkt scalaj

cy do

przemieszczenia.

Cicha wiedza nie jest niczym innym jak bezpo

rednim kontaktem z intencj

Szamanizm jest podró

Ŝą

powrotn

. Wojownik wraca zwyci

ski do ducha, po tym jak zszedł do

piekła. I z tego piekła przynosi trofea. Zrozumienie jest jednym z jego trofeów.

Wojownicy poniewa

skradaj

, perfekcyjnie rozumiej

zachowanie ludzi. Natychmiast

rozumiej

e ludzkie istoty s

stworzeniami inwentarzowymi. Poznanie szczegółów i wycinków

danego inwentarza, jest tym co czyni człowieka naukowcem lub ekspertem w danej dziedzinie.

Wojownicy wiedz

e je

li inwentarz przeci

tnego człowieka si

zawali, osoba ta albo powi

kszy

swój inwentarz albo jej

wiat własnego wizerunku si

załamie. Przeci

tny człowiek jest w stanie

doł

cza

nowe elementy do swojego inwentarza, pod warunkiem

e te nowe elementy nie s

sprzeczne z pierwotnym porz

dkiem tego zbioru. Je

li jednak te nowe elementy s

sprzeczne z tym

porz

dkiem, umysł osoby załamie si

. Inwentarz jest umysłem. Wojownik liczy na to gdy stara si

stłuc lustro własnego wizerunku.

Wojownicy nigdy nie mog

zbudowa

pomostu, aby doł

czy

do ludzi tego

wiata. Je

li jednak

ludzie tego pragn

zawsze mog

zbudowa

pomost aby doł

czy

do wojowników.

Aby tajemnice szamanizmu były dost

pne dla kogokolwiek, duch musi wst

w kogo

kto jest

tym zainteresowany. Duch pozwala aby sama jego obecno

ść

przesun

ła punkt scalaj

cy człowieka do

specyficznej pozycji. Ta specyficzna pozycja jest nazwana bezlitosnym miejscem.

Naprawd

nie ma

adnej zawiłej procedury w przesuni

ciu punktu scalaj

cego do bezwzgl

dnego

miejsca. Duch dotyka człowieka a jego punkt scalaj

cy przesuwa si

. To jest bardzo proste.

To co musimy zrobi

aby zamieszkała w nas magia to pozby

z umysłu w

tpliwo

ci. Gdy nie

ma w

tpliwo

ci wszystko jest mo

liwe.

liwo

ci zwykłego człowieka s

tak samo ogromne i tajemnicze, jak mo

liwo

ci wojownika,

zamiast my

o nich, lepiej je wykorzysta

, nie maj

c nawet nadziei

e si

je kiedykolwiek

zrozumienie.

Wszystko co robi wojownik jest konsekwencj

przemieszczenia punktu scalaj

cego, a takie

przemieszczenie jest zale

ne od ilo

ci energii jak

wojownik dysponuje.

dy ruch punktu scalaj

cego oznacza oddalenie si

od nadmiernego koncentrowania si

własnej osobie. Szamani wierz

e jest to pozycja punktu scalaj

cego, która czyni ze współczesnych

ludzi zabójczych egoistów, całkowicie zapl

tanych w swój własny wizerunek. Straciwszy nadziej

kiedykolwiek powróci do

ródła wszystkiego, przeci

tny człowiek szuka ukojenia w samolubstwie.

Droga wojownika kładzie główny nacisk na zdetronizowanie poczucia własnej wa

ci, a

wszystko co wojownik robi jest wprost skierowane na osi

gni

cie tego celu.

Szamani zdemaskowali poczucie własnej wa

ci i odkryli

e jest to u

alanie si

nad sob

przebraniu czego

innego.

wiecie codziennego

ycia, mo

emy z łatwo

zmieni

nasze słowa czy te

decyzje. W

wiecie codziennego

ycia tylko

mier

jest nieodwracalna. W

wiecie szamanów z drugiej strony,

zwykła

mier

e zosta

cofni

ta, ale nie słowo szamana. W

wiecie szamanów decyzja nie mo

zmieniona lub cofni

ta. Gdy ju

została podj

ta, jest wieczna.

Jedn

z bardziej dramatycznych kwestii w kondycji człowieka jest makabryczne poł

czenie

pomi

dzy głupot

a samo-refleksj

. To głupota zmusza zwykłego człowieka do odrzucania

wszystkiego co nie pasuje do jego oczekiwa

. Dla przykładu, jako przeci

tni ludzie jeste

lepi na

najbardziej kluczowy punkt wiedzy dost

pny istocie ludzkiej: Istnienie punktu scalaj

cego i fakt

na go przemieszcza

Racjonalnemu człowiekowi trwanie niezłomnie przy swoim własnym wizerunku zapewnia

bezgraniczn

ignorancj

. Ignoruje fakt

e szamanizm to nie zakl

cia i hokus-pokus, ale wolno

ść

postrzegania, nie tylko danego nam

wiata, ale wszystkiego co tylko jest dla człowieka mo

liwe.

Trz

sie si

na my

l o wolno

ci. A wolno

ść

ma na wyci

gni

cie r

ki.

Trudne poło

enie człowieka bierze si

e wyczuwa on swoje ukryte pokłady, ale nie

mie ich

. Temu wojownicy mówi

e ludzie s

w stanie równowagi pomi

dzy swoj

głupot

a swoj

ignorancj

. Obecnie ludzi bardziej ni

kiedykolwiek potrzebuj

nowych idei które dotycz

wył

cznie ich

wewn

trznego

wiata – idei szamanów, nie idei socjalnych, idei odnosz

cych si

do człowieka

stawiaj

cego czoło nieznanemu, stawiaj

cego czoło swojej osobistej

mierci. Teraz bardziej ni

kiedykolwiek potrzebuje on nauki o tajemnicach przemieszczania punktu scalaj

cego.

Duch słucha tylko wtedy, gdy mówi

cy mówi gestami. A Gesty nie oznaczaj

znaków, czy mowy

ciała, ale czyny prawdziwego porzucenia siebie, czyny hojno

ci, humoru. Jako gesty dla ducha

wojownik daje z siebie wszystko i w ciszy oferuje to abstrakcji.

Komentarz

Ostatnia ksi

ąŜ

ka któr

kiedykolwiek napisałem o Don Juanie, była wynikiem wskazówek Florindy i

nosiła tytuł „Pot

ga Milczenia,” był to tytuł wybrany przez mojego wydawc

; mój tytuł brzmiał

„wewn

trzna Cisza.” Gdy pracowałem nad t

ksi

ąŜ

, opinie na temat szamanów staro

ytnego

Meksyku stały si

dla mnie bardzo abstrakcyjne. Florinda starał si

jak mogła aby odci

ąć

mnie od

mojego zaabsorbowania abstrakcj

. Próbowała przekierowa

moj

uwag

na inne aspekty technik

dawnego szamanizmu, lub próbowała oderwa

moj

uwag

, szokuj

c mnie swoim skandalicznym

zachowaniem. Jednak nic nie było wystarczaj

co silne, aby oderwa

mnie od mojego wyra

nie

niepohamowanego p

du.

„Pot

ga Milczenia” jest intelektualnym przegl

dem my

li szamanów staro

ytnego Meksyku, w

najbardziej abstrakcyjnym stylu. Gdy samotnie pracowałem nad t

ksi

ąŜ

, byłem ska

ony nastrojem

tych ludzi, ich pragnieniem aby wiedzie

cej w quasi-racjonalny sposób. Florinda wyja

niła

ostatecznie ci szamani byli kra

cowo chłodni i oboj

tni. Wszystko co ciepłe przestało dla nich istnie

Wyruszyli w swoj

podró

, Ich chłód jako ludzi był prób

sprostania chłodowi niesko

czono

ci.

Osi

li sukces, w przemianie swoich ludzkich oczu, na takie które swoim chłodem dorównywały

chłodowi niesko

czono

ci.

Czułem to samo w sobie i desperacko pragn

łem to odwróci

. Do tej pory mi si

to nie udało. Moje

li stawały si

coraz bardziej jak my

li tych ludzi u kresu ich podró

y. To nie jest tak

e si

nie

miej

. Jest całkiem przeciwnie, moje

ycie to jeden wielki ubaw, ale jednocze

nie jest to nieko

bezlitosna podró

. Niesko

czono

ść

mnie wchłonie i ja chc

na to przygotowany. Nie chc

aby

niesko

czono

ść

rozpu

ciła mnie w nico

ść

tylko dlatego

e zatrzymałem ludzkie pragnienia, ciepłe

uczucia, przywi

zania, nie wa

ne jak mgliste. Bardziej ni

cokolwiek na tym

wiecie chc

taki jak

ci ludzie. Nigdy ich nie znałem. Jedyni szamani jakich znałem to był Don Juan i jego grupa, a to co
wyra

ali było jak najbardziej odległe od chłodu jaki intuicyjnie wyczuwam u tych nieznanych ludzi.

Z powodu wpływu Florindy na moje

ycie, udało mi si

znakomicie nauczy

koncentrowa

niezachwian

uwag

na nastrojach ludzi których nigdy nie znałem. Skoncentrowałem uwag

mojej

rekapitulacji na nastroju tych szamanów i zostałem pochwycony, bez szansy na uwolnienie si

z ich

cisku. Florinda nie wierzyła w ostateczno

ść

mojego stanu. Rozweselała mnie i otwarcie si

z tego

miała.

„Twój stan tylko wydaje si

ostatecznym,” powiedziała „ale nie jest. Przyjdzie moment

wszystko si

zmieni. By

e nawet porzucisz my

li na temat szamanów staro

ytnego Meksyku.

e nawet porzucisz my

li i opinie o szamanach z którymi tak blisko współpracowałe

, jak

cho

by nagual Juan Matus. By

e zaprzeczysz jego istnieniu, zobaczysz . Wojownik nie ma

ogranicze

. Jego zmysł improwizacji jest tak przenikliwy

e potrafi tworzy

konstrukcje z niczego, ale

nie jakie

puste konstrukcje; raczej działaj

ce, pragmatyczne, zobaczysz. To nie tak

e zapomnisz o

nich, ale na jeden moment, zanim zanurzysz si

w otchłani, je

li b

dziesz miał czelno

ść

po jej