Żołnierz  swojski                                                                                                                                                        

o czym Broniewski nie napisał 

 

 Ze spuszczoną głową, powoli                                                                                                                              
idzie żołnierz z imprezki u Loli.                                                                                                                            
Pochlał wczoraj - tęgiego ma kaca!                                                                                                            
Czacha dymi, głos słaby i zwraca. 

Jego zdrowie nadszarpnęła wóda,                                                                                                                 
teraz bolą go stopy i uda;                                                                                                                               
mózg przetacza się w głowie na boki,                                                                                                               
ból sprawiają nawet drobne kroki. 

Siadł pod dębem u drogi skraja -                                                                                                                  
opatruje obolałe jaja.                                                                                                                                    
Swędzą bardzo, bo rzadko są myte -                                                                                                                     
na dodatek mendami okryte,                                                                                                                                  
co od kurwy je jednej przypadkiem                                                                                                            
złapał, gdy ją jebał ukradkiem.                             

Może syfa też dostałby, gdyby                                                                                                                               
nie używał był prezerwatywy.                                                                                                                          
Lecz on żołnierz, on na granic straży                                                                                                             
jemu w gumce jest nawet do twarzy. 

Biedny żołnierz, głowę spuścił smętnie -                                                                                                                        
jak wytępić te mendy przeklęte?                                                                                                                             
Już nie może pierdolić jak dawniej,                                                                                                                      
jaja przyjdzie ogolić dokładnie. 

Hej, ty dębie, przydrożny kolego,                                                                                                                    
smutno szumisz nad niedolą jego;                                                                                                                  
opłakujesz i jaja, i wódkę,                                                                                                                                              
i złe mendy, i prostytutkę...              

Siedzi żołnierz ze spuszczoną głową,                                                                                                       
zasłuchany w tę skargę dębową;                                                                                                                         
bez flaszki, bez kurwy u boku,                                                                                                                             
bez nadziei i bez... włosów w kroku