Czytałem kilka publikacji na temat kiszki ziemniaczanej.
Mój przepis różni się troszkę od innych i jest w mojej rodzinie od pokoleo.
Nie znam dokładnie pochodzenia tego dania ale przypuszczam, że przywiozła go maja Babcia z
kresów wschodnich.
Przystępujemy do pracy.
W zaprzyjaźnionej masarni musimy zamówid grube jelita wieprzowe takie jak na kaszankę. Na
pierwszy raz ok. 0.5 kg.
Będziemy potrzebowad także:
1. 30-40 dek. chudego wędzonego boczku,
2. 30-40 dek. świeżej słoniny.
Przyprawy:
1. pieprz czarny,
2. pieprz ziołowy,
3. wegeta 3-4
Produkty:
1. ziemniaki 2.5 - 3 kg.
2. 3,4 średnie cebule,
3. 4 jaja
Słoninę kroimy w drobną kostkę i smażymy na złoty kolor oddzielając skwarki od smalcu. Boczek
pokroid w cienkie paski (0.5 na 2 cm.) nie smażyd , ziemniaki zetrzed jak na placki.
Do startych ziemniaków dolad 4 łyżki oleju/ nie będą czernied/ startą cebulę, skwarki, boczek. Wbid
jaja doprawid do smaku. Wszystko starannie wymieszad.
Wypłukane jelita podzielid na kawałki o długości ok. 25 cm. Zawiązad dokładnie sznurkiem z jednej
strony. Za pomocom grubego lejka nabijamy kiszki max. do jednej trzeciej ich objętości, wiążemy z
drugiej strony.
W dużym garnku podgrzewamy wodę do tem. 85 stopni i wrzucamy kiszki. Musimy ciągle
kontrolowad temperaturę wody i nakłuwad kiszki wykałaczką, w przeciwnym razie kiszki popękają.
Proces parzenia powinien trwad 2 godz.
Po wyciągnięciu z wody kiszkę pozostawiamy do wystygnięcia. Kroimy w ukośne plastry i smażymy na
tłuszczu spod skwarków .
