Tablica 12
Kultura i edukacja
Jakób Mortkowicz (1879-
1931), księgarz i wydawca
około 700 utworów wybitnych
polskich pisarzy (m.in.
Żeromskiego, Dąborowskiej,
Słonimskiego, Tuwima),
twórca wielu instytucji
księgarskich, m.in. Domu
Książki Polskiej.
"Szabasówka" w Warszawie.
Tak nazywano żydowskie
publiczne szkoły
podstawowe. W 1937 r. było
w Polsce 1275 szkół
żydowskich, w których uczyło
się ponad 180 tysięcy
młodzieży.
Ester Rachel Kamińska z
córką Idą, wybitne aktorki
teatralne. W 1936 r. działało
piętnaście teatrów
żydowskich, rozwijała się
także produkcja filmów w
języku jidysz, z których
większość rozpowszechniana
była w Stanach
Zjednoczonych.
Uroczyste otwarcie Jeszybotu
Mędrców, akademii
Talmudycznej w Lublinie,
1930. Jesziwa lubelska miała
renomę europejską.
Bruno Schulz (1892-1942), pisarz,
artysta plastyk i architekt. Całe życie
spędził w rodzinnym Drohobyczu,
gdzie prowadził lekcje rysunku w
gimnazjum. W międzywojennej
Polsce tworzyło ponad 500
żydowskich artystów, malarzy,
grafików i rzeźbiarzy.
Kultura żydowska, w której rozwój
nie ingerowało państwo,
przeżywała w okresie
międzywojennym okres
świetności. Wyróżnić się w niej
daje zarówno nurt religijny, jak i
świecki. Twórcy pisali swe dzieła
zarówno w języku jidysz, jak
hebrajskim i polskim. Żydzi brali
aktywny udział w rozwoju teatru,
literatury, sztuki, nauki i sportu,
mieli także własna prasę.
Podłoże aktywnego udziału
ludności żydowskiej w kulturze i
nauce tkwi w gruntownym
wykształceniu, do którego
przywiązywano ogromną rolę.
Większość młodzieży żydowskiej
1
