Ćwiczenie 9 Dynamika

Przykład 30

Punktowi materialnemu o masie m, leżącemu na równi pochyłej nachylonej pod

kątem α = 430 do poziomu, nadano pewną prędkość początkową skierowaną w

górę równi wzdłuż linii jej największego spadku. Należy wyznaczyć opóźnienie,

z którym punkt ten porusza się w górę równi. Współczynnik tarcia kinetycznego

równy jest μ = 0.45.

Przykład 31

Dwa ciała materialne o masach m1 = 1.2 kg i m2 = 1.7 kg, leżące na poziomej

chropowatej płaszczyźnie, połączone zostały nierozciągliwym cięgnem BA, tak

jak pokazano na rysunku 31. Obliczyć wartość przyśpieszenia tych ciał oraz

napięcie cięgna BA wywołane działaniem poziomej siły P przyłożonej do ciała o masie m1. Współczynnik tarcia kinetycznego między ciałem m1 a poziomą

płaszczyzną ma wartość μ1 = 0.32, natomiast między ciałem m2 a płaszczyzną

ma wartość μ2 = 0.26. Masę cięgna należy pominąć, P = 10 N.

m2 B A m1 P

Rys. 31

- 33 -

N2 N1 y

m2 S2 - S2 B A -S1 S1 m1 P x

T2

T1 Rys. 31a

G2 G1

Przykład 32

Pod jakim kątem należy wystrzelić pocisk o masie m, aby osiągnąć maksymalny

zasięg strzału L, przy znanej prędkości początkowej pocisku V0. Określić

również wartości maksymalnego zasięgu L, oraz maksymalną wartość

wysokości h jaką osiągnie pocisk. Opór powietrza pominąć. Dane V0 = 350 m/s,

g = 9.81 m/s2.

Przykład 33

Samolot lecący na wysokości h = 4500 m z poziomą prędkością V0 = 930 km/h

zrzuca bombę na cel A znajdujący się na ziemi. Należy wyznaczyć, w jakiej

odległości L od celu (rys. ) pilot musi wyrzucić bombę. Dane g = 9.81 m/s2, przy

obliczeniach pominąć opór powietrza.