background image

 

USA w stosunkach międzynarodowych (wykład)  

28.02.2014r. 

- egzamin pisemny – forma testowa, liczy się treść wykładów 

-  napisanie  trzech  „policy  brief”  –  sprawy  związane  z  tematyką  wykładów,  elementy  współczesne; 
około 3-3.5 strony: 

1) Do końca marca. 

2) Do końca kwietnia. 

3) Do końca maja. 

Plan: 

1)  Specyfika stosunków międzynarodowych. 
2)  Amerykańska mocarstwowość, supermocarstwowość i hegemonia. 
3)  Potęga państw – siła jako atrybut, relacja, struktura. 
4)  Neokonserwatyzm i neoimperialny zryw. 
5)  Cechy amerykańskiej hegemonii. 
6)  Hegemonia USA w świetle teorii (neo)realistycznych, (neo)liberalnych i neomarksistowskich. 
7)  Globalizacja polityki światowej. Globalizacja jako amerykanizacja. 
8)  Kres amerykańskiej dominacji? Siły i ruchy antyhegemoniczne. 
9)  Ponowoczesny terroryzm i amerykańska „długa wojna z terroryzmem”. 
10) Chiny – groźna przyszły rywal USA? 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Stosunki międzynarodowe: 

* przełom wieku XIX i XX wieku – moment w historii na który warto położyć nacisk: 

-  dyplomacja,  negocjacje  –  kto,  co  zrobił  w  kwestii  polityki  zagranicznej  –  w  XIX  wieku  kładziono 
nacisk na historię dyplomacji;  

- ponad to powstały pracy poświęcone kwestiom ekonomicznym, zagospodarowaniu funduszy; 

- trzecim nurtem były nurt prawniczy, czyli analiza prawa międzynarodowego;  

- koniec XIX wieku pojawiają się prace o charakterze socjologicznym (tematyka społeczna);  

-  praca  psychologów  –  najważniejsza  jest  jednostka,  która  podejmuje  decyzje,  jakie  są 
uwarunkowanie psychologiczne warunkujące podejmowanie decyzji, co powoduje decydentami 

*  I  wś  –  jej  efektem  była  instytucjonalizacja  stosunków  międzynarodowych  =  próba  zjednoczenia 
wyżej wymienionych dyscyplin i stworzenia jednej dyscypliny, wydzielenia jej; 

*  1919  –  Aberystwyth  –  Walia  –  powstała  pierwsza  katedra  stosunków  międzynarodowych 
(Department of International Politics); 

background image

 

*  1924  –  Londyn  –  LSE  (London  School  of  Economics)  –  powstaje  drugi  departament  stosunków 
międzynarodowych;  

*  do  dzisiaj  palma  pierwszeństwa,  pod względem  historycznym,  jak  i  praktycznym,  w  tej  dziedzinie 
należy do badaczy anglosaskich; 

*  ISA  –  International  Studies  Association  –  organizacja  należąca  do  największych  i  najbardziej 
prestiżowych stosunkowców z całego świata; siedziba w USA 

*  Charakter  interdyscyplinarny  tej  dziedziny  nauki;  ważne  są  badania  o  charakterze  ilościowym; 
istnieje wiele baz danych;  

 

14.03.2014 r. 

 System Westfalski:  

1) pojęcie terytorialności państwa – pojawia się w Traktacie Westfalskiego z 1648 roku, kończącym 
wojnę  30-letnią;  naruszenie  granic  wiążę  się  z  naruszeniem  porządku  prawnego,  powoduje 
konsekwencje natury formalno-prawnej;  

2)  pojęcie  suwerenności  (rozdział  wewnętrznej  od  zewnętrznej)  –  późniejszym  impulsem  było 
francuskie oświecenie;  

3)  zasada  –  czyja  władza  tego  religia,  kto  sprawuje  władzę  w  państwie  ten  ma  wpływ  na 
obowiązującą religię;  

Średniowiecze – czasy uniwersalizmu; papiestwo i Bizancjum – zakwestionowanie tego porządku w 
połowie  XVII  wieku
;  pojawiają  się  protestanci  ze  swoimi  postulatami  i  potrzebami,  jak  również 
wsparciem  politycznym;  nie  ma  jednego  hegemona  w  stosunkach  międzynarodowych,  system  jest 
bardziej rozbudowany – sankcjonowanie na podstawie Systemu Westfalskiego; 

4 państwa europejskie próbowały odgrywać rolę hegemona (nieudolnie): 

1)  Imperium  Habsburskie  –  wojna  30-letnia  –  czy  mogę  być  hegemonem?  Szwecja,  Dania, 

Holandia, Francja sprzeciwiły się i pokonały Habsburgów 

2)  Ludwik XIV – próbował być hegemonem (Francja) 
3)  Napoleon  Bonaparte  –  projekt  paneuropejski;  1815  –  Koncert  mocarstw  na  Kongresie 

wiedeńskim  zmierzający  do  zachowania  równowagi  sił  na  arenie  międzynarodowej  (aż  do 
roku 1914 i wybuchu I wojny światowej) 

4)  III  Rzesza  (1933  –  1945)  –  próba  narzucenia  hegemonii  (w  perspektywie  USA  wojna 

zakończyła się dopiero 2.09.1945, aktem kapitulacji Japonii; w Europie 8-9.05.1945) 

Czy  i  jeśli  tak,  to  dlaczego  USA  mogę  być  określane  hegemonem  na  współczesnej  arenie 
międzynarodowej? 

Globalizacja stosunków międzynarodowych: 

2 fazy, fale:  

background image

 

1)  XIX  w.  –  1914r.  –  Koncert  mocarstw  –  system  oparty  na  równowadze  sił  (od  Kongresu 

wiedeńskiego  w  roku  1815),  dotyczy  głównie  Europy  –  w  Afryce  podobnie,  gdyż  swoje 
posiadłości  posiadały  Niemcy,  Francja,  Wielka  Brytania,  Belgia,  Holandia  i  w  pierwszej 
połowie  XIX  wieku  USA,  w  północnej  części  Włochy;  Azja  –  mocarstwa  europejskie  mają 
swoje  kolonie,  ale  są  państwa  samodzielne,  nieskolonizowane  –  2  opcje:  1)  poddanie  się 
kolonizacji lub 2) współpraca z państwami europejskimi: 

 

Turcja (Imperium Otomańskie) – istotne imperium regionalne (wojna krymska – Turcja 
vs. Rosja), wciągnięto ją do rozgrywek międzynarodowych 

 

Japonia  (do lat 50-tych XIX  wieku zamknięta, społeczeństwo feudalne; Wlk. Brytania i 
USA  –  „otwarcie  Japonii  na  świat”,  czyli  Rewolucja  Meiji  (przyjęcie  rozwiązań 
ustrojowych, społecznych  typowych dla państw zachodnich, przyjęcie w latach 80-tych 
XIX wieku pierwszej konstytucji, przyjęcie reprezentatywnej formy rządów, odejście od 
feudalizmu,  wprowadzenie  trójpodziału  władzy;  udało  się  połączyć  nowe  zmiany  z 
boską rolą, naturą cesarza – konstytucja z nadania cesarza; odebrano mu to po II wś w 
1946 roku) = wpływ Brytyjczyków i Amerykanów w latach 50-tych XIX wieku, zaczęło 
się od przybycia floty brytyjskie i amerykańskiej do wybrzeży Japonii – możliwość użycia 
siły;  

 

Chiny  (Cesarstwo  Chińskie)  –  ruchy  odśrodkowe  oraz  byli  obiektem  zainteresowania  i 
wpływów, penetracji państw europejskich: Holendrzy, Niemcy, Wlk. Brytania, Rosja, jak 
również  Japonii,  który  rozpoczęła  agresywną  politykę  zagraniczną  (od  Korei); 
doprowadziło  to  wszystko  (rozmontowanie  przez  mocarstwa  i  rewolucja 
komunistyczna)  do  upadku  Cesarstwa  Chińskiego  i  powstania  Chińskiej  Republiki 
Ludowej w 1949 roku 

2)  Wydarzenia po II wojnie światowej  –  proces dekolonizacji  –  przyrastająca liczba formalnie 

niepodległych państw na arenie międzynarodowej  

 

21.03.2014 r. 

Teoria  nie  powinna  być  tylko  zbiorem  praw  opisujących  dany  fragment  rzeczywistości.  Teoria 
powinna  być  zatem  zbiorem  praw,  ale  i  wyjaśnień,  próbami  wyjaśnień  dotyczących  danego 
zagadnienia – ciąg przyczynowo-skutkowy; formuła „jeżeli…”; 

1)  Teoria ról (międzynarodowych): 

a)  Talcott  Parsons  –  interakcjonizm  –  nurt  w  socjologii,  który  próbuje  wyjaśnić  zachowania 

jednostek  poprzez  ich  role  społeczne  w  grupie,  jakie  role  odgrywają  ->  jakie  role  zatem 
odgrywają  głównie  państwa  i  organizacje  międzynarodowe  w  stosunkach 
międzynarodowych, 
jak to definiuje ich rolę w tych stosunkach i wzajemnie interakcje.  
 
Rola 

jest 

częścią 

systemu 

interakcji 

pomiędzy 

uczestnikami 

stosunków 

międzynarodowych  i  jest  to  celowy  system  oddziaływań  na  innych  uczestników  będący 
funkcją  subiektywnej  oceny  środowiska  zewnętrznego  oraz  wewnętrznego”  
–  jakie  są 
potrzeby  państwa,  a  jakie  są  możliwości  ich  zaspokojenia,  stąd  pojawia  się  pewna 
kalkulacja i wykrystalizowanie wizji działań i polityki zagranicznej
 

background image

 

3 rodzaje ról:  
1)  oczekiwane,  
2)  deklarowane,  
3)  odgrywane / realizowane 
 

b)  A.F.K.  Organski  –  podział  państw  na  podstawie  roli  jaką  odgrywają  w  stosunkach 

międzynarodowych: 
1)  Supermocarstwa, 
2)  Mocarstwa, 
3)  Państwa średnie 
4)  Państwa małe (w oryginalnej wersji – kolonie) 

 

c)  Kalevi  Holsti  –  17  wyodrębnionych  kategorii;  „bastion  rewolucji  –  wyzwoliciele”   

państwa o charakterze supermocarstw, najwyżej na liście; „kraj protegowany” – ostatni na 
liście, inna nazwa „wasal” 

 
Pytanie: 

1)  Kiedy  narodziły  się  Stany  Zjednoczone  jako  aktywny  i  znaczący  gracz  na  arenie 

międzynarodowej? 
a)  Zmiana pozycji w USA w systemie międzynarodowym: 

 

Do  1898  –  USA  rozrastają  się  i rozwijają  w izolacji w  ramach  systemu mulipolarnego; 
wojna  hiszpańsko-amerykańska;  nation  building;  włączamy  również  wojnę  secesyjną, 
rozszerzanie granic terytorialnych  

 

1898  –  1945  –  USA  wkraczają  na  arenę  międzynarodową  jako  jeden  z  wielu  silnych 
graczy  (mocarstw)  ->  system  multipolarny
;  USA  dokleiło  się  do  europejskich  państw; 
włączenie w konflikt w Wielkiej Wojnie w 1917 roku; w 1941 wkraczają w działania II wś 

 

1945 – 1991 – jako jeden z dwóch graczy (supermocarstw)  -> system bipolarny; okres 
zimnej wojny 

 

Po 1991 – albo jako jeden z wielu graczy, albo jako jeden potężny gracz (hegemon) -> 
system unipolarny (?) 
 

Wniosek: Punktem zwrotnym wojna 

1)  Amerykańsko-hiszpańska i I wojna światowa 
2)  II wojna światowa 
3)  Zimna wojna 
4)  Wojna z terroryzmem – jaki skutek? 

 
GWOT (Global War On Terrorism) 
 
Wojna globalna wg George’a Modelskiego: 

1)  Wynika  z  mechanizmu  selekcji  globalnego  lidera;  stawką  przywództwo  w  systemie 

międzynarodowym – wszędzie pojawiała się kwestia użycia siły zbrojnej, militarnej 

2)  Historyczne przykłady: 

a)  Wojna peloponeska (431-404 p.n.e.) 

background image

 

b)  Wojny punickie (264-241 p.n.e., 218-201 p.n.e., 149-146 p.n.e.) 
c)  Wojna stuletnia (1337-1453) 
d)  Wojna trzydziestoletnia (1618-1648) 
e)  Wojny napoleońskie (1795-1815) 
f)  I wojna światowa (1914-1918) 
g)  II wojna światowa (1939-1945) 
h)  Zimna wojna (1947-1991) 

 

Przez  ostatnie  350  lat  europejski  system  państw  zdołał  oprzeć  się  głównej  tendencji  politycznej  w 
dziejach  świata  –  dążeniu  silnych  państw  do  podporządkowania  państw  słabszych  swojej  woli 
politycznej i do stworzenia w ten sposób imperium. 
 
W  1991  roku  pojawiło  się  zatem  naturalne  pytanie:  „Czy  jedyne  pozostałe  po  zimnej  wojnie 
mocarstwo – Stany Zjednoczone – to globalny hegemon?” 
 
 
Paul Kennedy, książka „Mocarstwa świata”: 

1)  Teoria  długich  cykli  –  jakiekolwiek  mocarstwo  analizujemy,  wielkie  mocarstwa  przechodzą 

przez cykl: 
a)  Narodzin 
b)  Rozwoju 
c)  Rozkwitu  
d)  Upadku 

 
USA – narodziny: 

1)  Jeśli  preludium  Rewolucji  Francuskiej  było  zwołanie  Stanów  Generalnych  w  1789  r.,  to 

katalizatorem  wkroczenia  Stanów  Zjednoczonych  jako  aktywnego  gracza  polityki 
międzynarodowej  była  wojna  amerykańsko-hiszpańska  („mała  chwalebna  wojna”)  z  roku 
1898  oraz  jej  konsekwencje;  3  główne  powody  dla  wybuch  rewolucji:  ambicje,  aspiracje, 
niezrealizowane  potrzeby;  podobnie  w  USA:  pojawiła  się  potrzeba  rozrostu  i  ulokowania 
zgromadzonego kapitału, siły, potencjału 

2)  1865 – 1898 – amerykańskie ekspedycje wojskowe m.in.: Argentyna, Chile, Kolumbia, Haiti, 

Urugwaj; USA widziały potrzebę interwencji zbrojnej w tych państwach  

3)  Republika rozrosła się „od morza do lśniącego morza” (od Atlantyku do Pacyfiku) 

 
** 

Zaangażowanie 

militarne 

USA 

na 

arenie 

międzynarodowej 

1798 

– 

2014 

https://www.fas.org/sgp/crs/natsec/R42738.pdf

 

 
Dwa czynniki sprzyjające wciąganiu USA w wir polityki międzynarodowej: 

1)  Szybko rosnąc potęga USA (zwłaszcza gospodarcza, a co za tym idzie, także militarna) – jak 

jakiś  kraj  osiąga  wysoki  poziom  rozwoju  gospodarczego,  jest  naturalnym,  że  stara  się  być 
aktywnym i ważnym graczem na arenie międzynarodowej  

2)  Stopniowy upadek światowej dominacji Europy – np. Hiszpania po roku 1898 już nigdy „nie 

podniosła się” – tereny które posiadali od XV wieku zostały bezpowrotnie utracone 

 

background image

 

Koniec XIX w.: 

1)  1885 r. – Stany Zjednoczone prześcignęły w produkcji Wielką Brytanię 
2)  Utrzymywały niewielką armię (25 tysięcy) 
3)  Były dłużnikiem Europy – ale powoli stawały się wierzycielem Europy 

 
Atuty USA: 

1)  Ogromny obszar ale wielkie odległości skracała sieć kolejowa, która w 1914 roku liczyła ok. 

400  tysięcy  km  (dla  porównania  sieć  rosyjska  –  74  tysięcy  km  przy  obszarze  Rosji  2,5  razy 
większym) – oznaka dużego potencjału transportowego, komunikacyjnego i gospodarczego; 
dzisiaj takie znaczenie ma np. sieć autostrad 

2)  Plony w rolnictwie z 1 hektara zawsze większe niż rosyjskie, zaś wielkość upraw, sprawność 

maszyn  rolniczych,  zmniejszenie  kosztów  transportu  sprawiały,  że  amerykańskie  produkty 
rolne  były  tańsze  od  europejskich  –  wspieranie  machiny  wojennej;  obecnie  konieczność 
sporych dotacji by było nadal wydajne  

3)  Pod względem  technicznym  czołowe  firmy  amerykańskie,  takie  jak  International  Harvester, 

Singer, Du Pont, Bell, Colt czy Standard Olil dorównywały najlepszym zagranicznym, a często 
je przewyższały – wprowadzanie innowacji; również Coca-Cola  

 
Wielka skala + sprawność: 

1)  Ogromny rynek wewnętrzny – korzyści związane z produkcją na wielką skalę  
2)  Frederick  Winslow  Taylor  i  tayloryzm:  „w  przeszłości  człowiek  był  na  pierwszy  miejscu,  w 

przyszłości  system  musi  być  na  pierwszym  miejscu”  (The  Principles  of  Scientific 
Management,  
1911)  –  system  zarządzania  produkcją,  mechanizacja  produkcji, 
automatyzacja, np. taśma montażowa w fabrykach Forda; efektywność i umasowienie; ALE: 
tam  gdzie  ludzie  są  potrzebni,  pracownicy  muszą  być  odpowiednio  wynagradzani  i  muszą 
przysługiwać im właściwe prawa socjalne, np. prawo do urlopu 

 
W 1914 dochód narodowy USA przewyższał dochód każdego innego państwa: 

1)  Dochód narodowy: 37 mld USD 
2)  Ludność w mln: 98 mln 
3)  Dochód per capita: 377 USD 

 
28.03 i 4.04 nie było zajęć 
 
11.04.2014 r. 
 
Państwo handlowe 
1860  –  1914
  Stany Zjednoczone  zwiększyły  swój eksport  ponad  siedmiokrotnie  (z  334 mln  USD  do 
2,365 mld USD), a import zwiększył się w tym samym czasie tylko  pięciokrotnie (z 356 mln USD do 
1,896 mld USD) = duże dodatnie saldo handlowe -> klucz do amerykańskiego sukcesu  
 
Ekspansjonizm i Mahan 
Admirał Alfred Thayer Mahan 
(1840 – 1914) 

1)  The  Influence  of  Sea  Power  Upon  History  1600  –  1783  (1890)  –  Portugalia,  Hiszpania,  ale 

przede wszystkim Wielka Brytania  

background image

 

2)  „Niezależnie  od  tego,  czy  Amerykanie  tego  chcą,  czy  też  nie,  muszą  zacząć  patrzeć  na 

zewnątrz. Wymaga tego wzrastająca produktywność kraju”.  
 
 

3)  Warunki panowania na morzu: 

a)  Potężna marynarka  
b)  Strategiczne rozmieszczone bazy zamorskie  
c)  Wyspiarska i zdolna do obrony baza 

 
Ekspansjonizm (lub imperializm): 
Karol Darwin i wyższość rasowa Amerykanów: 
„Wiele  prawdy  tkwi  w  zdaniu,  że  podziwiania  godne  postępy  Stanów  Zjednoczonych,  jako  też 
oryginalny  charakter  ich  obywateli,  przypisać  należy  działaniu  doboru  naturalnego.  Przez  ostatnie 
dziesięć-dwanaście pokoleń emigrowali do tego wielkiego kraju najbardziej energiczni, niespokojni i 
odważni ludzie ze wszystkich rejonów Europy , i odnieśli największe sukcesy”. 
 
Charakterystyka świata w roku 1900: 
 
Dominacja państw europejskich w globalnym systemie międzynarodowym:
 

 

Wzrastająca rola USA, ale wciąż dominacja mocarstw europejskich 

 

Co czwarty człowiek na świecie mieszka w Europie 

 

Koncentracja  potęgi  wojskowej  w  obrębie  tradycyjnych  mocarstw  europejskich  (Wielkiej 
Brytanii,  Francji,  Włoch,  Niemiec,  Austro-Węgier  i  Rosji),  które  kontrolują  także  światowy 
handel 

 

Ekspansja  kolonialnych  imperiów  państw  europejskich  (szczególnie  Wielkiej  Brytanii  i  Francji, 
lecz także Belgii, Holandii i Portugalii) na przeważające obszary świata (Hiszpania znika z areny 
jako ważny gracz w obrębie stosunków międzynarodowych i kolonializmu) 

 

Ok. 500 mln ludzie podległych władzy europejskich rządów kolonialnych (w Europie jest ok. 400 
mln ludzi!) 

 

Dalsza rywalizacja o kolonie, przede wszystkim ze strony Niemiec (w Afryce) i carskiej Rosji (w 
Azji) 

 
Kilka imperiów terytorialnych w zaawansowanym stadium upadku: 

 

Imperium  Habsburskie  (obejmujące  obok  Austrii  i  Węgier  znaczną  część  pozostałej  części 
Europ Środkowej i Bałkanów) 

 

Imperium otomańskie  z ośrodkiem w Turcji, obejmujące  znaczną część  Bliskiego Wschodu i 
Bałkanów  

 

Rosja carska  

 

Cesarstwo chińskie 

 
Globalna gospodarka kapitalistyczna: 

 

Głównym jej ośrodkiem pozostaje Wielka Brytania, największa potęga imperialna i handlowa 
świata, która napotyka jednak rosnące zagrożenia 

 

Gwałtowny rozwój przemysłowy w Ameryce Północnej 

background image

 

 

Modernizacja, uprzemysłowienie i militaryzacja Japonii  

 
Charakterystyka świata w roku 1945: 
 
Dominacja USA i ZSRR: 

 

Po  zdetonowaniu  bomb  atomowych  nad  Hiroszimą  i  Nagasaki  w  sierpniu  1945  roku  Stany 
Zjednoczone stają się pierwszym supermocarstwem nuklearnym 

 

Po  II  wojnie  światowej  USA  są  głównym  wierzycielem  i  centralnym  ośrodkiem  gospodarki 
międzynarodowej (Wlk. Brytania największym dłużnikiem USA) 

 

Mimo powojennej ruiny gospodarczej Związku Radzieckiego Armia Czerwona okupuje Europę 
Wschodnią i znaczną część Europy Środkowej, sięgając swoimi wpływami aż za Berlin  

 
Upadek Europy: 

 

Nagły  podział  na  części  należące  do  bloku  wschodniego  i  zachodniego;  rozbicie  Niemiec 
trwające do 1989 roku 

 

Ruina gospodarek narodowych i poważne zadłużenie wobec Stanów Zjednoczonych 

 

Europejskie  imperia  kolonialne  nadwątlone  wojną  i  japońską  ekspansją  w  regionie  Azji 
Południowo-Wschodniej 

 
Lata międzywojenne: 

 

Wraz z I wojną światową USA stały się pierwszą potęgą gospodarczą globu, produkując niema 
połowę (46%) wszystkich dóbr przemysłowych, ich dochód narodowy był tak wysokie jak w 
sumie następnych 23 państw
 

 

Gospodarka europejska stała się uzależniona od gospodarki amerykańskiej 

 

Gospodarka świata się systemem zglobalizowanym  

 

Rozwój lotnictwa cywilnego 

 
Wielka Brytania zastąpiona przez USA: 

 

Giovanni Arrighi (The Long Twentieth Century) – pierwsza połowa XX wieku jako najbardziej 
gwałtowna  faza  długotrwałego  kryzysu,  związanego  z  utratą  hegemonii  w  globalnym 
systemie kapitalistycznym przez Wielką Brytanię na rzecz Stanów Zjednoczonych 

 

Na  przełomie  XIX  i  XX  wieku  wielkość  amerykańskiej  produkcji  przemysłowej  byłą  już 
dwukrotnie większa niż wielkość produkcji Wielkiej Brytanii
 

 

Wielka  Brytania  akceptuje  ostateczny  koniec  zasady  two  powers  standard  –  konferencja 
waszyngtońska 1921-1922
 (ustalono parytet tonażu flot mocarstw światowych, 5:5  – tonaż 
floty USA i Wlk. Brytanii zrównany) 

 
 
Kres dominacji Wielkiej Brytanii: 

 

Dwie wojny światowe i zimna wojna – to wojny o brytyjską sukcesję – Niemicy, Japonia, ZSRR 
i USA współzawodniczyły o odziedziczenie brytyjskiej światowej hegemonii 

 

„Amerykanie rozmontowali imperium brytyjskiej bez prowadzenia wojny przeciw niemu, a w 
rzeczywistości  broniąc  go  przeciw  innym  znaczenie  brutalniejszym  przeciwnikom”  –  Walter 
Russell Mead
 (Special Providence, New York 2001) 

background image

 

 
 
Zimna wojna, koniec zimnej wojny i wizje przyszłości SM.  
Supermocarstwowość i unipolarność. 
 
Koncepcja bezpieczeństwa narodowego USA po II wojnie światowej: 
USA  zastępują  Wielką  Brytanię  a  koncepcję  bezpieczeństwa  międzynarodowego  opierają  na 
ideologicznych  podstawach:  wybranych  zasadach  wilsoniańskich  przystosowanych  do  nowych 
warunków: 

1)  Prawo narodów do samostanowienia  
2)  Promowanie  gospodarki  rynkowej,  wolnego  handlu  oraz  integracji  gospodarczej  (polityka 

„otwartych drzwi”)  -  Układ Ogólny w sprawie Taryf Celnych i Handlu  (General Agreement 
on Tariffs and Trade, GATT; 
stopniowe ich obniżanie) 

3)  Idea bezpieczeństwa zbiorowego 
4)  Obrony demokracji 

 
Koncepcja bezpieczeństwa narodowego: 

1)  Utrzymanie strefy wpływów na półkuli zachodniej  
2)  Rozbudowa systemu baz zamorskich 
3)  Zachowanie dominacji na Atlantyku i Pacyfiku 
4)  Utrzymanie monopolu atomowego 

 
18.04.2014 r. – nie było zajęć  
 
25.04.2014 r. 
 
Zimna  wojna,  koniec  zimnej  wojny  i  wizje  przyszłości  Stosunków  Międzynarodowych. 
Supermocarstwowość i unipolarność cd.  
 
Koncepcja bezpieczeństwa narodowego USA po II wojnie światowej: 

1)  Utrzymanie strefy wpływów na półkuli zachodniej – nawiązanie do Doktryny Monroe 
2)  Rozbudowa  systemu  baz  zamorskich  –  XIX  w.,  Alfred  T.  Mahan:  koncepcja  morskiego 

supermocarstwa 

3)  Zachowanie  dominacji  na  Atlantyku  i  Pacyfiku  –  NATO  1949  r.  (Atlantyk)  i  ANZUS  1951  r. 

(Pacyfik) 

4)  Utrzymanie monopolu atomowego 

1945  –  znaczne  wzmocnienie  gospodarki  USA,  zwłaszcza  w  porównaniu  z  Wielką  Brytanią,  która 
była mocno obciążona gospodarczo, ekonomicznie 

1)  II wś dla USA była „dobrym interesem” – wzrost gospodarczy 
2)  USA  wychodzą  z  II  wś  wychodzą  wzmocnione  militarnie  –  posiadanie  przez  Stany 

Zjednoczone broni atomowej (jedyne państwo w tamtym czasie) 

 
Stan „hiperoptymizmu” po II wś. 
 

background image

10 

 

Pojawia  się  paradoks  –  już  w  roku  1945,  Amerykanie  mają  poczucie  realność  zagrożenia,  bycia 
stroną konfliktu zbrojnego, mimo dużego wzmocnienia w każdym aspekcie; kulminacja następuje w 
okresie zimnej wojny. 
 
Zimna wojna: 
 

1)  Walter  Lippman  –  The  Cold  War:  A  Study  in  U.S.  Foreign  Policy  (1947);  celebryta,  gwiazda 

dziennikarstwa i publicystyki; uwielbiany przez Amerykanów; zwrócił uwagę na istotę i stan 
permanentnego zagrożenia i walki dwóch państw USA i ZSRR 

2)  George Orwell – „You and the Atom Bomb”, Tribune (1945) – Tribune (lewicowe poglądy); w 

tym  artykule:  dywagacje  na  tematy  sytuacji  po  II  wś,  nie  będzie  to  klasyczna  wojna,  ale 
zmaganie się dwóch wielkich bloków USA v. ZSRR 

3)  Don Juan Manuel (1282-1348): 

 

Konflikt  pomiędzy  chrześcijanami  i  muzułmanami  –  rekonkwista  na  Półwyspie 
Iberyjskim 

 

„La guerra fria”: „wojna, która jest bardzo potężna i bardzo gorąca kończu się albo 
śmiercią,  albo  pokojem,  podczas  gdy  zimna  wojna  nie  przynosi  jej  uczestnikom  ani 
pokoju ani honoru” 

 

„Pax Americana” versus „Pax Sovietica” 

 
Andres Stephensons i 4 cechy zimnej wojny: 

1)  Bipolarny  konflikt  dwóch  supermocarstw  i  dwóch  bloków,  które  rozciągnęły  rywalizację 

między sobą na cały świat -> zglobalizowany swoją rywalizację (decyzja, którą musiały podjąć 
państwa, po której stronie się opowiedzieć; Indie nie opowiedziały się po żadnej ze stron) 

2)  Rywalizacja  przy  pomocy  wszystkich  środków  z  wyjątkiem  wojny  ->  dyplomacja  przyjęła 

postać „zmilitaryzowanego myślenia”, dążącego do budowy i wzmacniania sojuszy 

3)  Każda strona odmawiała drugiej racji bytu 
4)  Obydwie strony w ogromnej mierze polegały na atakach propagandowych wymierzonych w 

przeciwnika 

 
Bipolarność: 

 

Taki  rozdział  (dystrybucję)  siły  pomiędzy  poszczególnymi  państwami,  że  dwa  państwa  są 
znacznie potężniejsze od pozostałych 

 

Chodzi nie tyle o dwa bloki, co o potęgę dwóch państw, o ich supermocarstwowość 

 

Broń jądrowa  –  tworzy  „symboliczną formę potęgi”  i staje się  „fasadą bipolarnego układu 
sił”
 (J. L. Gaddis) 

 
**MAD – Mutual Assured Destruction (Wzajemne Zagwarantowane Zniszczenie) – doktryna strategii 
wojskowej,  według  której  należy  zmierzać  do  stanu,  gdzie  w  przypadku  wywiązania  się  konfliktu 
nuklearnego między dwiema stronami, doszłoby do efektywnej zagłady obu przeciwników. 
 
Fazy zimnej wojny 

 

1945-1953 – początki zimnej wojny 

 

1953-1969 – konflikt, współpraca, czasami kompromis – „pierwsza zimna wojna” 

background image

11 

 

 

1969-1979  –  narodziny  i  koniec  detente  (polityki  odprężenia);  1975  -  KBWE,  Konferencja 
Bezpieczeństwa  i  Współpracy  w  Europie
,  wielostronne  rokowania  na  szczeblu  rządowym 
prowadzone od początku lat 70. przez państwa europejskie oraz Stany Zjednoczone i Kanadę 
z racji ich przynależności do NATO 

 

1979-1986  –  „druga  zimna  wojna”  (1979  –  Sowieci  wchodzą  do  Afganistanu,  1980  –  Stan 
wojenny  w  Polsce,  1980-1981  –  start  administracji  republikańskiej  R.  Reagana,  początek 
„wojen gwiezdnych” (SDI – Strategic Defense Initiative - Inicjatywa obrony Strategicznej

 

1986-1991  –  ku  niespodziewanemu  końcowi  zimnej  wojny  (1985  –  Michaił  Gorbaczow 
zostaje prezydentem ZSRR) 

 

„Druga zimna wojna”: 

 

1979-1985 

 

Wkroczenie wojsk radzieckich do Afganistanu w grudniu 1979 -> nieratyfikowanie przez USA 
układu  SALT  II  (Strategic  Arms  Limitation  Treaty  –  druga  runda  rokowań  w  sprawie 
ograniczenia  zbrojeń  strategicznych  między  USA  a  ZSRR,  zakończona  podpisaniem  traktatu 
ustalającego  limity  ilościowe  i  jakościowe  systemów  broni  strategicznej;  ogólnie  –  redukcja 
strategicznych zbrojeń) 

 

Rozmieszczenie  radzieckich  pocisków  balistycznych  średniego  zasięgu  SS-20  w  Europie 
Środkowej w 1977 -> decyzja NATO z 1979 o instalacji amerykańskich pocisków Pershing II i 
Cruise w krajach Europy 

 

Wydarzenia w Polsce w latach 1980-1981 

 
Administracja Reagana dąży do sprowokowania nowego wyścigu zbrojeń: 

 

Modernizacja broni jądrowej (pociski rakietowe MX ICBM, Trident II D-5 SLBM, wznowienie 
produkcji bombowca B-1, Pershing II IRBM) 

 

Budowa systemu obrony przeciwrakietowej (Inicjatywa Obrony Strategicznej, marzec 1983) -
>  cel:  rozłożenie  ZSRR  na  łopatki  –  w  połowie  lat  1980.  Radziecki  budżet  obronny 
konsumował 15-17% PNB 

 
Odpowiedź Gorbaczowa: 

 

Nie próba dorównania USA poprzez rozbudowę programów wojskowych 
LECZ 

 

Odpowiedź  asymetryczna  i  próba  zaskoczenia  USA  –  poprawa  stosunków  amerykańsko-
radzieckich  
 

Upadek ZSRR: 

 

Czynniki  zewnętrzne:  polityka  USA  a  koniec  zimnej  wojny  ->  nieugięta  polityka  prezydenta 
Reagana  

 

Czynniki  wewnętrzne:  upadek  komunizmu  w  Związku  Radzieckim  wywołany  problemami 
strukturalnymi  systemu  radzieckiego  ->  Alexis  de  Tocqueville:  „najniebezpieczniejszym 
momentem dla złego rządu jest najczęściej chwila, kiedy decyduje się on na reformy” 

 
Wewnętrzne przyczyny rozpadu Związku Radzieckiego: 

1)  Przyczyny długoterminowe – strukturalny kryzys gospodarki obejmujący: 

background image

12 

 

a)  Sztywny system centralnego planowania 
b)  Niezdolność do modernizacji 
c)  Nieefektywność oraz brak zachęt do ulepszania produkcji rolnej  

2)  Przyczyny krótkoterminowe: 

a)  Stagnacja gospodarcza lat 1970. i 1980 
b)  Słabe zbiory pod koniec lat 1970. i na początku 1980 
c)  Reformy Gorbaczowa  

 
Co oznaczał koniec zimnej wojny? 

1)  Koncepcja „końca” bądź „endyzmu” (and. end, endism”):  

a)  Koniec określonej fazy czy etapu w danej sferze działalności ludzkiej – koniec jej historii 

–  oraz  początek  nowego,  posthistorycznego  stadium,  charakteryzującego  się  innymi 
cechami 

 

„koniec sztuki” (Arthur Danto, After the End of Art – „To, co się skończyło, to ta 
narracja,  nie  zaś  jej  temat”.  Albowiem  „historia  dobiega  końca,  choć  nie  rodzaj 
ludzki  –  podobnie  jak  opowiadania  dobiega  końca,  ale  nie  postacie,  które  żyją 
odtąd  szczęśliwie,  robiąc  t,  co  mogą  robić  w  ich  postnarracyjniej 
bezznaczeniowości”) 

 

„koniec nauki” 

 

„koniec natury” 

 

„koniec ideologii” 

 

„koniec odległości” 

 

„końca pracy” 

 

„końca historii” 

 

„koniec świata, jaki znamy” 

 

„koniec wojny” 

 
Wizje przyszłości SM po zimnej wojnie: 

1)  „Końca historii” Francisa Fukuyamy 
2)  „Nowego Ładu Międzynarodowego” prezydenta George’a Busha (1990) 
3)  „Kolejny wiek Ameryki” (The Next American Century) -> Henry Luce, edytorial w  magazynie 

„LIFE” z 17 lutego 1941 roku) 

 
Mniej optymistyczne wizje przyszłości SM po zimnej wojnie: 

1)  „Zderzenie cywilizacji”  Samuela Huntingotna 
2)  Wizja  „Nowego  Średniowiecza”  (Robert  Kaplan,  The  Coming  Anarchy,  1994)  –  system 

rozbitych, autonomicznych państwa narodowych  

3)  „Powrót  do  przyszłości”  (Back  to  the  Future)  Johna  Mearsheimera  –  NEOREALIZM 

(podstawowym  podmiotem,  który  będzie  dominował  na  arenie  międzynarodowej  będzie 
państwo narodowe, walczące o swoje interesy, w domyśle chodzi o USA) 

 
 
2.05, 9.05 i 16.05.2014 r. – nie było zajęć  
 
 

background image

13 

 

23.05.2014 r. 
 
Transformacja systemu międzynarodowego: 

1)  Złudzenie, iż rozpad ZSRR zwiastował początki systemu wielobiegunowego: 

a)  Rosja, Chiny, Japonia, Niemcy (lub szerzej Europa/Unia Europejska) 
b)  Margaret  Thatcher:  świat  podzielił  się  na  3  regionalne  grupy:  jedną  opartą  na  dolarze, 

drugą na marce, a trzecią – na jenie 
 

Idea amerykańskiej unipolarności (jednobiegunowości): 

1)  Charles Krauthammer: 

a)  Artykuł  w  Foreign  Affairs  (1990)  –  „jednobiegunowa  chwila”  (the  unipolar  moment)  – 

rok 1990 jest szczególnym momentem, w którym USA są jedynym liczącym się aktorem 
na  arenie  międzynarodowej  (Niemcy  –  reformy  jednoczące  kraj,  UE  –  reformy 
strukturalne,  Japonia  –  kryzys  gospodarczy,  Chiny,  Indie  –  rodząca  się  dopiero  potęga, 
Rosja – chyli się ku upadkowi) 

b)  Artykuł w The National Interest (2002) – „jednobiegunowa era” (the unipolar era) – rola 

USA jako podstawowego rozgrywającego na arenie międzynarodowej przez dłuższy czas 

 
A może świat uni-multipolarny? 

1)  Samuel  Huntington:  unipolarność  zmieniła  się  w  „uni-multipolarność”,  która  w  krótkim 

czasie  miałaby  się  przekształcić  we  właściwą  multipolarność  (dynamicznie  zmieniająca  się 
sytuacja) 

 
Unipolarność: 

1)  Struktura, w której zdolności jednego państwa są niezwykle skoncentrowane i zbyt duże, by 

mogły być równoważone przez innych aktorów międzynarodowych  

2)  Siła  mocarstwa  dominującego  znacznie  przewyższa  potęgę  kolejnych  aktorów  systemu 

międzynarodowego lub poszczególnych graczy razem wziętych 

 
System  wielobiegunowy:  dziewiętnastowieczna  równowaga  sił  (Koncert  mocarstw  po  Kongresie 
Wiedeńskim w 1815 roku): 
Wielka Brytania <-> Austria <-> Francja< -> Rosja <-> Prusy 
Stany Zjednoczone 
 
System dwubiegunowy: era zimnowojenna: 

1)  Stany Zjednoczone  (+Francja, Izrael, Japonia, Kanada, Niemcy Zachodnie, Norwegia, Wielka 

Brytania i in.) NATO 

2)  Związek  Radziecki  (+Bułgaria,  Czechosłowacja,  Kuba,  Niemcy  Wschodnie,  Polska,  Syria, 

Węgry i in.) Układ Warszawski  

3)  Chiny 
4)  Blok państw niezaangażowanych  

 
System jednobiegunowy: era postzimnowojenna: 

1)  Stany Zjednoczone -> pozostałe świata 

 

background image

14 

 

Okres pozimnowojenny: 

1)  Konserwatywna  prawica  amerykańska  –  dłuższa  chwila  światowego  spokoju,  przespana 

przez Zachód, lecz wykorzystana przez jego wrogów 
a)  „Wakacyjna przerwa historii” 
b)  Utopijna  wiara  w  zapewnienie  pokoju  przez  demokratyzację  i  globalną  integrację 

gospodarczą 

c)  Czarna  postać:  Bill  Clinton  (1992  –  2000)  –  jako  „szermierz  globalizacji  i  demokracji” 

zabrał swój kraj na „plażową mega-imprezę” 

 
 
Tymczasem nastąpił wzrost potęgi USA: 

1)  Richard Hass i Rozważny szeryf (The Reluctant Sheriff) z 1998 (nie jest autorem tej teorii, ale 

ją wykorzystał do określenia własnej myśli): 
a)  Przewidział  dziedzictwo,  jakie  miał  pozostawić  Clinton  –  zjednoczenie  globalnej 

gospodarki pod hegemonią USA 

b)  W  tym  czasie  USA  stawały  się  „hiperpotęgą”  pod  względem:  siły  wojskowej,  siły 

gospodarczej, geopolitycznej, potęgi technologicznej, soft power 

 
 
Stany Zjednoczone jako supermocarstwo. Elementy. Hegemonia. 
 

1)  Kryzys USA? 

a)  Pod  koniec  lat  1980.  Paul  Kennedy  (Mocarstwa  świata.  Narodziny,  rozkwit,  upadek)  

wielu  innych  autorów  twierdziło,  że  Stany  Zjednoczone  przeżywają  kryzys:  USA  grozi 
rozkład globalnej potęgi i przechodzenie do statusu „zwykłego świata” (ordinary state

 

2)  Stany Zjednoczone – od kryzysu do hegemonii: wbrew tym prognozom USA umacniały swoją 

odrębą pozycję oparta na szczególnych atrybutach, co potwierdziły 3 wydarzenia: 
a)  Amerykańska  inwazja  na  Panamę  1989  (Operation Just  Cause)  kiedy  zajdzie potrzeba, 

USA nie zawahają się użyć siły (w tym czasie Kanał Panamski znajdował się pod formalną 
jurysdykcją  USA;  do  władzy,  w  wyniku  zamachu  stanu,  doszedł  Manuel  Noriega,  który 
współpracował  z  CIA,  ostatecznie  jednak  zakończyło  się  to;  zginęło  dwóch  marines; 
szybka, punktowa interwencja USA -  

b)  Wojna w Zatoce Perskiej 1991: zdolność i gotowość USA do użycia siły w celu utrzymania 

ładu  międzynarodowego;  demonstracja  dominacji  w  broniach  konwencjonalnych  high-
tech
 

c)  Rozkład ZSRR – USA bezkonkurencyjnym liderem porządku międzynarodowego 

 

3)  Gospodarcze odrodzenie: 

a)  Bill  Clinton  i  jego  It’s  the  economy,  stupid!  (autorem  tego  sloganu,  hasła  jest  James 

Carville  –  świetny  specjalista  PR,  związany  z  Partią  Demokratyczną,  a  jego  z  Partią 
Republikańską) 

b)  1992 – 2000 – jeden z najdłuższych okresów wzrostu w całej historii gospodarczej: 

 

Wartość akcji amerykańskich firm notowanych na giełdzie wzrosła dwukrotnie  

 

Gwałtowany spadek bezrobocia 

background image

15 

 

 

Przezwyciężenie deficytu budżetowego 

c)  Na przełomie XX i XXI w. USA wytwarzały ponad 30% światowej produkcji 
d)  W  USA  miała  siedzibę  niemal  połowa  pośród  500  największych  korporacji 

ponadnarodowych 

4)  Gwarant porządku międzynarodowego? 

a)  Nie ma większych szans na ułomne choćby bezpieczeństwo międzynarodowe bez udziału 

Stanów Zjednoczonych 

b)  Rola USA w rozwiązywaniu poważnych konfliktów międzynarodowych, np.: 

 

Amerykańska mediacja i zażegnanie napięcia między Indiami i Pakistanem (posiadają 
broń atomową, w 1998 roku najpierw Indie, a potem Pakistan wykonały udane testy 
broni nuklearnej) – konflikt o Kargil (Kaszmir) w 1999 - wygasł 

 

Zaangażowanie  USA  w  rozwiązaniu  konfliktu  w  Irlandii  Północnej  –  porozumienie 
wielkopiątkowe z kwietnia 1994
 

 

Interwencja w Bośni 1994 i układ pokojowy z Dayton w 1995: Madelaine Albright: 
Stany  Zjednoczone  były  „krajem  niezbędnym”  
(cytat  wzięty  z  przemówienia  Billa 
Clintona – ‘the indispensable nation’) 
 

5)  Stany Zjednoczone – od kryzysu do hegemonii. Podsumowanie: 

a)  Pesymistyczny pogląd na kryzys USA niemal cła okowicie w latach 1990.. 
b)  O utrwalaniu się hegemonii USA przesądził zbieg kilku czynników takich jak: 

 

Szybkie zwycięstw nad Irakiem w 1991 roku 

 

Upadek ZSRR  

 

Długotrwały boom w gospodarce amerykańskiej 

 

Wysokie poziom wydatków na zbrojenia 

 
 
30.05.2014 r. 
 
Siła państwa: 
Może by rozumiana w trzech podstawowych znaczeniach-wymiarach: 

1)  Jako atrybut (attribute power
2)  Jako relacja (relational power

3)  Jako cecha struktury (structural power

** Zmierzenie siły państwa (potęgonometria) 
 
Siła jako atrybut: 
Posiadanie lub dostęp do określonych zasobów: 

 

Sił zbrojnych 

 

Broni nuklearnej 

 

Surowców naturalnych 

 

Pozycji geopolitycznej  

 

Bazy produkcyjnej oraz infrastruktury 

 

Know-how 

 

Wielkości i struktura populacji 

background image

16 

 

 

Skuteczności instytucji rządowych 

 

Etc. 

które mogą wpływać na wyniki danego państwa na arenie międzynarodowej. 
 
Siła jako relacja: 
Zdolność wywierania wpływu na innych. 
 
Robert Dahl
: zdolność skłonienia innego aktora do: 

 

Nieuczynienia czegoś, co w innych okolicznościach by uczynił (odstraszaniedeterrence

oraz 

 

Przymuszenia  do  podjęcia  pewnych  działań,  jakich  w  innych  warunkach  by  nie  podjął 
(zmuszeniecompellence

 
Siła strukturalna: 

 

Zdolność wpływania na konstrukcję  systemu, który doprowadza do działań niezależnych od 
woli lub/i poczynań jego poszczególnych elementów 

 

Zdolność do zmiany reguł gry wiążących inne państwa 

 

Przykładowe struktury w polityce światowej: wiedzy, finansów, polityki, wojskowości… 

 
Siła USA jako atrybut: 

 

Hubert Verdine (1999): USA „hipermocarstwem” (l’hyperpuissance) 

 

USA  dysponują  przewagą  w  stosunku  do  kolejnego  najpotężniejszego  państwa  czy  nawet 
połączonych sił poszczególnych mocarstw w każdym istotnym aspekcie siły jako atrybutu -> 
dominacja zarówno w sferze ekonomicznej, militarnej, technologicznej, jak i geopolitycznej 

 

Czyni to Stany Zjednoczone hegemonem 

 
Siła gospodarcza USA: 

 

Pod koniec zimnej wojny gospodarka USA dwukrotnie przewyższała gospodarkę radziecką, a 
z początkiem nowego stulecia jest 8 razy większa niż chińska, 64 – niż saudyjska; jej relacja do 
gospodarki Etiopii czy Kiribati to, odpowiednio, ponad 1:1400 i 1:100 000 

 

W latach 1990 – 1998 wzrost gospodarczy USA był dwukrotnie większy niż Unii Europejskiej i 
trzykrotnie większy niż Japonii -> PKB  Stanów Zjednoczonych wzrósł o 27% 

 

W 2006 wzrost gospodarczy w stosunku do PKB wyniósł w USA  3,3% -> Japonia – wzrost o 
2,2%, strefa euro – 2,8% 

 

2012 wzrost gospodarczy: w stosunku do PKB (2,2%), per capita (49,800 USD) 

 

Siła nabywcza w bln USD: 15,660 

 

Wytwarzanych jest około 25% światowych dóbr i usług 

 

Koncerny  amerykańskie  stanowią  65%  spośród  czołowych  80  firm  na  świecie  ->  ze  100 
największych  gospodarek  na  świecie,  51  to  korporacje,  47  spośród  to  korporacje 
amerykańskie 

 

Inwestycje zagraniczne w USA: 

o  1990 – 88 mld USD 
o  2001 – 864 mld USD 
o  2012 – 2,824 bln USD 

background image

17 

 

o  W 1990 – dominują inwestycje bezpośrednie 
o  2001 – akcje i obligacje – 1/3 inwestycji zagranicznych 

** stabilny, zaufany, wolny system gospodarki amerykańskiej atrakcyjny dla inwestorów  
 

 

Dlaczego gospodarka amerykańska jest tak silna? 

o  Globalizacja  działa  na  jej  korzyść  –  żadne  państwo  nie  odegrał  ważniejszej  roli  w 

narodzinach globalizacji niż najpotężniejsze ze wszystkich (Michael Cox) 

o  Zdominowanie  międzynarodowych  instytucji  gospodarczych  (np.  Grupa  G8,  Bank 

Światowy, Międzynarodowy Fundusz Walutowy) 

o  Mit amerykańskiego sukcesu 
o  Warunki rozwoju działalności gospodarczej (relatywnie mało regulacji w odniesieniu 

do innych państw świata) 

 
Siła militarna: 
Porównanie Pax Britannica Pax Americana wypada na korzyść USA: 

 

Małe  rozmiary  brytyjskiej  armii  lądowej  (nawet  w  czasach  świetności,  czyli  w  okresie 
wiktoriańskim, dominowali jeśli chodzi o flotę) i zasada two powers standard (flota brytyjska 
musiała  być  co  najmniej  tak  silna  i  liczna,  jak  połączone  floty  dwóch  kolejnych  państwa 
numer 2 i 3) 

 

Rozmiary amerykańskich sił zbrojnych: 

o  1,569 mln (ale jednak największą armią dysponuję Chiny) 
o  500 ICBMs (pociski/rakiety międzykontynentalne) 
o  300 bombowców strategicznych 
o  4650  głowic  nuklearnych  (z  czego  2150  operacyjnych  –  mniej  połowa  tego  czym 

dysponuje Rosja, ponad 4000) 

 

Od 2001 r. potężna tendencja zwyżkowa wydatków na obronność w USA: 

o  2001 – 333 mld USD 
o  2008 – 696 mld USD 
o  2011 – 702 mld USD 
o  2014 – około 800 mld USD 
o  Cięcia  budżetowe  pod  kryzysie  z  2008  roku  nie  dotyczą  redukcji  środków  na 

obronność 

** Sekwestracja – pojęcie związane z redukcją wydatków budżetowych! 
 

o  2011  –  wydatki  na  obronność  –  4%  PKB  USA  =  702  mld  USD  =  46%  całkowitych 

światowych wydatków obronnych 
 

 

Amerykańskie wydatki na badania i rozwój (R&D) w wojskowości = 80% wydatków w skali 
całego globu 

 

Pax Americana – bezwzględna dominacja w każdym wymiarze strategii, w tym kosmicznym i 
cybernetycznym -> 100 satelitów w służbie bezpieczeństwa narodowego 

 

Siły  lądowe,  siły  morskie,  siły  powietrzne,  przestrzeń  kosmiczna  i  cybernetyczna  –  5 
„teatrów”, w których USA dominują 

 
 

background image

18 

 

Nowoczesne technologie i innowacyjność: 

 

2001 wydatki USA na R&D = łączne wydatki wszystkich pozostałych państw G-7 -> wydatki 
G-7 = 90% wydatków w skali globalnej 

 

2012  wydatki  na  R&D  wzrosły  o  7,6%  w  porównaniu  do  2011  i  wynosiły  436  mld  USD  -> 
udział w globalnych wydatkach na R&D na poziomie 31,5% -> wydatki Chin na R&D – ponad 
198  mld  USD  
(w  ciągu  dekady  liczba  zagranicznych  jednostek  badawczo-rozwojowych 
wzrosła z 0 do 700) 

 

Największa koncentracja przemysłu wysoko-zaawansowanych technologii 

 
Liczba zdobywców Nagród Nobla z 10 wiodących krajów (1901-2000):  

 

USA – 258 

 
Demografia: 

 

Populacja – 318,1 mln (2014): mówiąc o demografii, mamy nie tylko do czynienia z wielkością 
populacji, ale również strukturą społeczeństwa 

 
Geopolityka: 

 

Koniec II wojny światowej – 1139 baz (zamorskich) na całym świecie 

 

Rok 2011 – 865 baz 

 
 
Siła relacyjna: 

 

Wpływ broni jądrowej na siłę relacyjną USA: 

o  Przez znaczenie przypisane odstraszeniu nuklearnemu 
o  Wyrażoną w formie zmuszenia 
o  Kryzys  kubański  –  kwarantanna  oraz  groźba  eskalacji  konfliktu  zmusiły  ZSRR  do 

zaniechania działań na Kubie w październiku 1962 (jednak według opinii polityków nie 
był to problem o charakterze wojskowym, ale politycznym – sygnał dla USA, że muszą 
się liczyć z ZSRR) 

 
Siła strukturalna: 

 

Wpływa  USA  na  kształt  międzynarodowych  instytucji  finansowych,  gospodarczych  i 
handlowych: 

o  MFW, BŚ, WTO 
o  System z Bretton Woods 
o  Reguły wolnego handlu – prymat gospodarki wolnorynkowej 

 

Finansowe i handlowe reguły gry opracowane przez USA: 

o  Po zakończeniu zimnej wojny zasady te zglobalizowały się 

 
Ten, który wieścił pod koniec lat 1980. Kryzys i upadek USA, w roku 2002 stwierdził, odwołując swoją 
teorię  upadku:  „Nic  podobnego  do  tej  nierówności  władzy  nigdy  nie  istniało,  nic.  Bycie  numerem 
jeden dużym kosztem to jedno, natomiast bycie jedyną superpotęgą świata tak niskim kosztem jest 
czymś uderzającym”
 (Paul Kennedy) 
 
 

background image

19 

 

6.06.2014 r. – ostatni wykład! (13.06.2014 nie będzie zajęć z powodu wyjazdu prowadzącego) 
 
Neokonserwatyzm. Imperialistyczny zryw. 
 
Geneza:  początek  „neokonserwatyzmu”  –  przełom lat  1960.  i  1970  
(pokolenie  ’68, kontestowanie 
ówczesnej polityki amerykańskiej, wybory i wygrana Nixona – bardzo konserwatywny, nie chciał się 
zgodzić na żadne ustępstwa z liberałami) – związany z: 

1)  Erozją tzw. liberalnego konsensusu (załamanie konsensusu – część liberałów stwierdzam że 

ich ideologia nie pokrywa się z większością poglądów liberałów, przewartościowanie ideałów; 
rok  1968;  geneza  środowiska  neokonserwatywnym  zasadza  się  więc  w  środowisku 
liberalnym)  i  „żywotnego  centrum”  (powstało  pod  koniec  lat  40-tych  XX  wieku  +  doktryna 
Trumana  –  co  mamy  do  powiedzenia  w  polityce  zagranicznej  ->  powstrzymywanie 
komunizmu) polityki zagranicznej USA -> entuzjazm wobec doktryny powstrzymywania  

2)  Frustracja moralnymi i militarnymi klęskami w wojnie wietnamskiej 
3)  Politykę detente (odprężenia w relacjach amerykańsko-radzieckich) 
4)  Rozwojem idei kontrkulturowych na Zachodzie 

 

Sprzeciw mniejszości liberałów wobec tych zmian 
 
Ad  1)  NIXON  +  FORD  +  CARTER  –  muszą  prowadzić  politykę  odprężenia  bez  względu  na  swoje 
poglądy; Nixon rozmawiał z przywódcą Chin, nawiązanie relacji gospodarczych 
 
Ad  2)  Akt  końcowy  Konferencji  Bezpieczeństwa  i  Współpracy  w  Europie  (KBWE)  podpisany  w 
Helsinkach w 1975 roku 
-> ZSRR + kraje satelickie + USA, Kanada -> duże osiągnięcie, bo odbyło się to 
przecież w okresie zimnej wojny 
 
Kolejne sukcesy: traktaty rozbrojeniowe amerykańsko-sowieckiej w pierwszej połowie lat 70-tych – 
SALT I (Strategic Arms Limitation Treaty
) (+) 
 
Za prezydentury Cartera podpisano SALT II (-) 
 
Ale w grudniu 1979 roku dochodzi do interwencji radzieckiej w Afganistanie – zatem USA nie czują 
się  zobowiązane  do  przestrzegania  postanowień  SALT  II  
(nie  wszedł  tak  naprawdę  w  życie,  Senat 
miał  dopiero  wyrazić  zgodę  na  ratyfikację,  ale  ze  względu  na  radziecki  atak,  nie  wyrazili  zgody  na 
wejście traktatu w życie) 
 
Neokonserwatyści  nie  byli  zadowolenie  z  tych  wydarzeń  ->  nie  powinno  się  dogadywać  z 
komunistami 
 
Termin „neokonserwatyzm”: zastosowanie tej nazwy do antykomunistycznych liberałów wczesnych 
lat  1970.,  przypisuje  się  Michaelowi  Harringtonowi  (1962)  –  jednemu  z  liberałów  zdecydowanie 
lewicowych (miało na początku mieć zabarwienie zdecydowanie pejoratywne): 

 

Neokonserwatyzm:  „system  przekonań  tej  grupy  byłych  lewicowców,  którzy  na  początku 
lat  1970.  zaczęli  wyznawać  swoistą  wersję  konserwatyzmu”  („przechodzenie  na  drugą 

background image

20 

 

stronę  politycznej  barykady  ze  strony  lewej  na  prawą,  na  stronę  bliższą  Partii 
Republikańskiej”) 

 
Narodziny: 

1)  Nowojorska  grupa  intelektualistów  studiująca  w  City  College  of  New  York  z  najbardziej 

antykomunistycznym skrzydłem „żywotnego centrum” (frakcji zimnowojennych liberałów  w 
Partii Demokratycznej): 

 

Daniel  Bell,  Irving  Kristol,  Seymour  Martin  Lipset,  Philip  Zelznick,  Natan  Glazer,  Daniel 
Patrick Moynihan 

2)  Młodzieńcze fascynacje stalinizmem i trockizmem  
3)  „Nowi konserwatyści” – przechodzili na stronę konserwatywną ze świata liberalnego 

 
Geneza – podsumowanie: 
Na powstanie neokonserwatyzmu największy wpływ miały 3 zjawiska: 

1)  Zbyt  „miękki”  stosunek  liberałów  do  ZSRR,  który  w  mniemaniu  neocons  zagrażał  American 

way of life 

2)  Rozczarowanie  nieudanymi  programami  społecznymi  liberalizmu  w  latach  1960.  i  1970 

(zwłaszcza programom Lyndona Johnsona, np. w kontekście walki z ubóstwem) 

3)  Nowolewicowa kontrkultura 

 
Ad  1)  Dla  neokonserwatystów  podstawowym  zagrożeniem  ze  strony  państw  komunistycznych  i  ich 
ideologii  było  zagrożenie  dla  amerykańskiego  modelu  życia,  wartości,  zasad  (zwłaszcza  w  obszarze 
wolności gospodarczej) 
Dla konserwatystów zaś zagrożenie ze strony komunizmu miało charakter niemal religijny, „zło od a 
do z”, zło wcielone w każdym wymiarze zagrażające istnieniu amerykańskich ideałów 
 
Ewolucja idei: 

1)  Krystalizacja programu na schyłkowy okres zimnej wojny -> lata 1970. 
2)  Prezydentura Reagana -> lata 1980 (1980 – 1992 – 2xReagan i 1xBush Senior – potwierdzenie 

słuszności porzucenia idei liberalnych; dużo neokonserwatystów sprawowało urzędy podczas 
tych administracji) 

3)  Dogorywanie  „pierwszego”  neokonserwatyzmu  i  początek  kształtowania  się  „drugiego”  -> 

lata 1990 (2xClinton; spychanie do defensywy nurtów prawicowych i neokonserwatywnych, 
choć nadal byli aktywni) 

4)  Pozimnowojenna reaktywacja 

 
 
Neokonserwatyści (pulikacje, konferencje, Biały Dom, think tanks, fundacje), m.in: 

 

William Kristol 

 

Norman Podhoretz 

 

Leo Strauss 

 

Paul Wolfowitz 

 

George W. Bush 

 
 

background image

21 

 

Program zwycięskiego zakończenia zimnej wojny: 

1)  1976 – 1980 – rozkwit etapu postulowanego pierwszej fali neokonserwatyzmu: 

 

Norman PodhortezThe Present Danger (1980) 

 

Jeanne KirkpatrickDictatorship and Double StandardsCommentary (pismo będace 
jednym  z  kluczowych  dla  neokonserwatystów)  (1979)  –  odwołanie  się  do  George’a 
Kennana 

 
Pozimnowojenna reaktywacja: 

1)  William  Kristol  i  Robert  Kagan  –  postulat  zwrotu  „w  stronę  neo-reaganowskiej  polityki 

zagranicznej” („Towards a Neo-Reaganite Foreign Policy”, Foreign Affairs, Jul/Aug 1996): 

 

Demokratyzacja jako instrument umacniania globalnej hegemonii USA 

2)  „Brak  widocznego  zagrożenia  dla  najbardziej  żywotnych  interesów  USA  czy  dla  pokoju 

światowego sprawił, że Amerykanie bezmyślnie odrzucili zarówno materialne, jak i duchowe 
fundamenty, na których oparty został ich narodowy dobrobyt” -> Amerykanie powinni mieć 
poczucie odpowiedzialności za losy świata 

3)  Media: 

 

Weekly Standard, The New York Sun, Fox News itp. 

4)  Think-tanki: 

 

Jewish Institute for National Security Affairs 

 

American Enterprise Institute (duży prestiż i  finanse) 

 

Center for Security Policy 

 

Project for the New American Century (pod koniec lat 90-tych) 

 

Sympatie: 
Specjalne stosunki z Izraelem:  

 

Pomoc finansowa, militarna i dyplomatyczna 

 

Gwarancje bezpieczeństwa 

 

Wielu neocons pochodzenia żydowskiego