Hermes Trismegistos 

Corpus Hermeticum 

 

Przekład: Jerzy Wadolowski

 

Tekst tłumaczony na język angielski w 1650 r. przez 

Johna Everarda

  

Po raz pierwszy tłumaczony z angielskiego na język polski • Sydney, 2011 

 
 
 

Tak jak mówił sam Wielki Hermes:  

„u moich stóp siadali ci, którzy szukali mądrości lub drogi powrotnej do Boga-

Ojca”.  

Mądrość, którą posiadał Egipt, pochodzi od Hermesa.  

W tej wiedzy wyrastał później Wielki Pitagoras.  

Mojżesz również uczył się tej wiedzy u kapłanów egipskich, później Platon. 

 
 
 

Z języka angielskiego na język polski tłumaczył Jerzy Wadolowski.  

Email: 

jhermetic@gmail.com

  

Translation © Copyrights Jerzy Wadolowski 

 
 
 

Wstęp Tłumacza  

BOSKI PYMANDER... (PASTERZ) 

Arcydzieło Wielkiego Hermesa nazywanego Trzykrotnie Wielkim dlatego, że był 
uważany za Najwyższego Kapłana, Największego Króla, Największego Filozofa. To 
do niego ciągnęli mędrcy z całego świata, by zasiąść u jego stóp i słuchać jego 
mądrości lub drogi powrotnej do domu, do Boga-Ojca-Stwórcy. 

Divine Pymander Arcydzieło często nazywane The Shepherd of Men, czyli Pasterz 
Ludzki. Dzisiaj bardzo trudno jest określić wielkość Hermesa. Jak podają znawcy, 
był uważany za wysłannika Niebios, to od niego zaczyna się rozwój nauki i sztuki, 
medycyny, chemii, astrologii, muzyki, filozofii, geografii, retoryki, magii, prawa, 
anatomii, jak również piśmiennictwa. Hermes Wielki był twórcą Alchemii; wiedza 

ta później była uczona tylko w szkołach tajemnych dla wybranych, tych którzy 
byli w stanie zrozumieć ten najwyższy poziom duchowy. W tej wiedzy wyrastał 
wielki  Pitagoras,  tej  wiedzy  uczył  się  również  Mojżesz  u  kapłanów  egipskich, 
później Platon. 

Pisarz o starożytnej mitologii mówi, że Hermes był znany u Żydów jako Enoch, u 
Rzymian  jako  Merkury.  W  egipskich  rysunkach  przedstawiony  jako  Thoth  – 
niosący  woskowe  tablice,  które  służyły  do  zapisywania  przy  ważeniu  dusz 
podczas Wielkiego Sądu Ozyrysa. 

Wiele 

jest 

różnych 

pięknych 

dzieł 

Wyższej 

Świadomości 

np. 

hinduska Bhagawadgita jest jednocześnie pięknem i darem Niebios, wielką perłą 
daną ludzkości, ale mówi o innych rzeczach. 

Arcydzieła  Hermesa,  w  moim  rozumieniu,  nie  można  porównać  do  żadnego 
innego dzieła. Jest po prostu inne, niepowtarzalne, podważające wszystkie inne 
doktryny wymyślone przez człowieka, tzw. wiedzę babilońską. 

Dzisiaj  wielu  wielkich,  nowoczesnych  znawców  reprezentujących  New  Age 
twierdzi, że nowoczesna wiedza jest lepsza, zarzucając lub próbując udowadniać, 
iż  starożytny  prymitywny  człowiek  niewiele  wiedział  itp.  Spójrzmy  z  drugiej 
strony; najbardziej starożytnym ze wszystkiego co istnieje jest Bóg. Teraz jeżeli 
ktoś twierdzi, że nowoczesna wiedza jest lepsza, od razu zarzuca lub twierdzi, że 
jest lepszy, mądrzejszy od Boga – zarzucając mu jednocześnie kłamstwo. 

Wiedza starożytna symbolizuje i ukazuje, co człowiek musi zrobić, by dojść do 
drogi, która prowadzi do Ojca. Mówi o bardzo wielkim wysiłku:  człowiek musi 
stać się jak Herkules lub Samson tak silny i potężny, aby móc pokonać swojego 
lwa tzn. swoje ego, czyli pokonać siebie. Taki właśnie człowiek w oczach niebios 
jest Herkulesem lub Samsonem. 

Tekst tłumaczony najpierw z greki na łacinę w 1471 r. przez 

Marsilio Ficino

, po 

czym na język angielski i wydany w  Londynie w  1650 r. przez 

Johna Everarda

, 

zawiera  17  krótkich  ksiąg.  Sam  tytuł,  którym  nazywano  Wielkiego  Hermesa  – 
Potrójnie Wielki – mówi sam za siebie. Nikt inny w historii ludzkości nie szczycił 
się tym tytułem. To od razu mówi, jaką postać reprezentuje Wielki Hermes! 

 
 
 

Krótkie słowo wydawcy Taraki 

Corpus Hermeticum, dzieło, które tu prezentowane jest pod umownym tytułem 
„Pymander” – od tak zatytułowanej Księgi Drugiej – przypisywane Hermesowi Po 
Trzykroć  Najwiekszemu  (Hermes  Trismegistos),  stoi  u  początku  hermetyzmu, 
nurtu,  którego  znaczenie  w  duchowym  krajobrazie  Zachodu  jest  wielkie,  choć 
często jakby pozostawiane w cieniu. Taraka przedstawia je teraz w przekładzie 
Pana Jerzego Wadolowskiego z Sydney. 

Tytułowe  imię  przyjęło  się  pisać  w  formie  „Poimandres”  -  blizszej  greckiemu 
oryginałowi. Pozostawiamy je w formie „Pymander”, być może tymczasowo. 

Czytelniku!  -  Jeśli  zauważysz  błędy  lub  będziesz  mieć  sugestie  poprawek  lub 
innego 

i 

lepszego 

przetlumaczneie 

tego 

tekstu, 

pisz 

do 

Autora: 

jhermetic@gmail.com

 lub do mnie (Wydawcy): 

red@taraka.pl

. 

 
 
 

KSIĘGA PIERWSZA TRISMEGISTOSA HERMESA 

1. Synu mój, napisz tą pierwszą księgę, zarówno dla dobra ludzkości oraz przez 
miłość i oddanie dla Boga. 

2. Bo nie ma i nie może być większej, bardziej sprawiedliwej i prawdziwej religii 
niż  poznanie  prawdy  istniejącego  życia  –  rzeczy,  co  istnieją  –  w  ten  sposób 
odwzajemniając się dziękczynieniem za wszystko co istnieje dla TEGO, który to 
stworzył i właśnie o tych rzeczach, nie spocznę i będę kontynuował. 

3.  Co  więc  powinien  czynić  człowiek,  Ojcze?  Prowadzić  swoje  życie  dobrze 
widząc, że nic tutaj nie ma prawdziwego. 

4. Bądź /niezmiernie oddany/ oddany miłując Boga, bo ten który to czyni jest 
najlepszym i największym filozofem – bez filozofii jest niemożliwe kiedykolwiek 
osiągnąć najwyższy poziom właściwego i prawidłowego oddania i pobożności. 

5. Ale ten, który będzie się uczył i poznawał istniejące życie / jak się rzeczy mają 
/ i jakim prawom działania podlegają i są uzależnione – przez kogo i w jakim celu 
– w ten sposób ta osoba odda swoją wdzięczność, podziękowanie dla Twórcy – 
jako  dobrego  Ojca,  znakomitej  Pielęgniarki  i  wiernego  Przewodnika.  Ale  ten, 
który  odda  to  podziękowanie,  będzie  musiał  być  niezmiernie  oddany  miłując 
Boga  i  właśnie  ten,  który  stał  się  religijny  –  musi  poznać  zarówno  co  to  jest 
Prawda i w czym istnieje Prawda; wciąż ucząc się i poznając – stając się jeszcze 
bardziej religijnym. 

6. Bo przenigdy, mój synu, dusza będąc w tym ciele – może sama podźwignąć się, 
oświetlić i zrozumieć to co jest dobre i prawdziwe – ale jest odwrotnie – stacza 
się w drugą stronę. Tylko poprzez powstanie wielkiej nieograniczonej miłości i 
oddania oraz odejścia zapomnienia wszystkiego co zwie się złem – w ten sposób 
ucząc się i poznając swego Ojca i Twórcę, nie będzie mogła wtedy porzucić lub 
odejść od tego co jest dobre. 

7. Pozwól więc synu, aby oddanie dla Boga i religijność była tym końcem, że kiedy 
już  wejdziesz  w  ten  stan  –  będziesz  żył  dobrze  i  sprawiedliwie  –  umrzesz 
błogosławiony, podczas gdy twoja dusza już nie musi wracać z powrotem. 

8.  Bo  to  jest  tylko  mój  Synu  droga  do  Prawdy  –  którą  nasz  Praojciec  również 
podróżował i przez którą, podróżując, doszedł w końcu do dobra. Ta droga jest 
zaszczytna i prosta , ale też ciężka i trudna dla do przebycia duszy będącej w tym 
ciele. 

9.  Najpierw  musi  powstać  wojna  –  przeciwko  sobie  samemu  /swojemu  Ego/, 
później  po  ciężkich  zmaganiach  i  walce,  musi  pokonać  tą  część,  zmagania  są 
jeden  przeciw  drugiemu,  podczas  gdy  to  /Ego/  odlatuje,  usuwa  się,  a  jednak 
wciąż wraca, usiłując istnieć i utrzymywać władzę. 

10. Ale zwycięstwo tych obu nie jest takie, bo jeden z nich chce utrzymać to co 
jest Dobre, ale drugi jest sąsiadem tego co jest Złem. I to co jest Dobre pragnie 
wolności, ale to co jest Złem, kocha przywiązanie łańcuchów niewoli. 

11. Ale jeżeli te dwie części zostaną pokonane, wtedy one stają się spokojne i z 
zadowoleniem  akceptują  to  jako  ich  Zwierzchnictwo,  ale  jeżeli  jeden  zostanie 
pokonany przez tych dwóch, wtedy jest prowadzony aby być ukarany przez swój 
byt – poprzez kontynuację ciągłego powrotu tutaj. 

12.  To  są  Synu  wytyczne  na  drodze,  która  prowadzi  do  tego,  aby  zdobyć 
zwycięstwo w tym pojedynku i zmaganiach życiowych. Najpierw ciało musi być 
ujarzmione – a kiedy już pokonane – powrót. 

13.  Ale  teraz  mój  Synu,  przedstawię  ci  najważniejsze  rzeczy  o  istnieniu  życia. 
Zrozum to co będę mówił i zapamiętaj to co usłyszysz. 

14.  Wszystkie  rzeczy,  które  są  aktywne;  tylko  te  co  nie  posiadają  ruchu  są 
nieaktywne. 

15. Wszystkie ciała podlegają zmianom. 

16. Nie każde ciało jest rozkładające się. 

17. Niektóre ciała są rozkładające się/zanikające. 

18. Nie każda żyjąca istota jest nieśmiertelna. 

19. Nie wszystko, co żyje jest nieśmiertelne. 

20. To, co może się rozkładać/zanikać – jest również skażone. 

21. To, co istnieje zawsze jest niezmienne. 

22. To, co jest niezmienne jest wieczne. 

23. To, co jest zawsze wytworzone/zrobione – jest zawsze skażone. 

24. To, co było wytworzone raz – nie podlega skażeniu – nie może stać się inną 
rzeczą. 

25. Po pierwsze – Bóg, po drugie – Wszechświat/Kosmos, po trzecie – Człowiek. 

26. Wszechświat dla człowieka – człowieka dla Boga. 

27. Ta część duszy, która posiada narządy postrzegania – jest śmiertelna, ale ta 
część, która posiada inteligencję – część nadzorującą – jest nieśmiertelna. 

28. Każda Esencja życia jest nieśmiertelna. 

29. Każda Esencja jest niezmienna. 

30. Wszystko co istnieje jest podwójne/dualizm. 

31. Żadna rzecz, która istnieje nie może być w bezruchu. 

32. Nie wszystkie rzeczy są uaktywnione przez duszę, ale cokolwiek istnieje jest 
uaktywnione przez duszę. 

33. Wszystko, co podlega cierpieniom jest postrzegające zmysłowo – wszystko 
co jest postrzegane zmysłami, cierpi. 

34. Wszystko, co jest smutne, raduje się również i jest śmiertelną żyjącą istotą. 

35.  Nie  wszystko  co  się  raduje  jest  również  smutne,  ale  jest  wiecznie  żyjącą 
istotą. 

36. Nie każde ciało jest chore, każde ciało które jest chore, podlega rozpadowi. 

37. Umysł jest w Bogu. 

38. Kwestionowanie jest w człowieku. 

39. Logiczne myślenie w umyśle. 

40.  Umysł  jest  pozbawiony  cierpienia  /tylko  ta  prawdziwa  część,  która  jest  w 
niewoli umysłu logicznego/. 

41. Nic nie ma w Ciele co jest prawdziwe. 

42. Wszystko, co jest nie-materią – nie podlega kłamstwu. 

43. Wszystko co jest wytworzone/zrobione – jest skażone. 

44. Nic dobrego na Ziemi, nic złego w Niebie. 

45. Bóg to Dobro – człowiek to zło. 

46. Dobro jest nieprzymuszone – ze swojej wolnej woli. 

47. Zło jest niezamierzone, lub wbrew własnej woli. 

48. Bogowie wybierają rzeczy dobre – jako rzeczy dobre. 

49. Czas jest rzeczą Świętą. 

50. Prawo jest ludzkie. 

51. Krzywda jest pokarmem Świata. 

52. Czas powoduje skażenie Człowieka. 

53. Cokolwiek jest w Niebie, jest niezmienne. 

54. Wszystko co istnieje na Ziemi podlega zmianie. 

55. Nic w Niebie co jest służebne, nic na Ziemi nie jest wolne od zapłaty. 

56. Nic nie ma w Niebie, co jest nieznane – nic nie ma na Ziemi, co jest znane. 

57. Rzeczy na Ziemi nie mają łączności z tymi, które są w Niebie. 

58. Wszystko w Niebie jest bez skazy – wszystko na Ziemi podlega doskonaleniu. 

59. To co jest nieśmiertelne, nie jest śmiertelne – to co jest śmiertelne, nie jest 
nieśmiertelne. 

60.  To  co  zostało  zasiane,  nie  zawsze  jest  zrodzone  –  ale  to  co  jest  zrodzone, 
zawsze jest zasiane. 

61. Rozkładające się ciała posiadają dwie pory – jedna na sianie aż do wzejścia – 
druga na wzejście aż do śmierci. 

62. W Wiecznie trwających Ciałach – czas jest od chwili Powstania/Generacji. 

63. Rozkładające się ciała są powstające i zanikające. 

64.  Rozkładająca  się  materia  jest  zamieniana  na  przeciwności  –  usunięcie 
skażenia oraz Regeneracje/Odrodzenie, ale wieczna materia jest sama w sobie i 
jest sobie podobna. 

65.  Powstaniem  człowieka  jest  skażenie  –  skażenie  człowieka  jest  początkiem 
powstania. 

66. To co daje potomstwo lub odradza inne – jest samo w sobie potomstwem 
lub płodem powstałym z tego. 

67. Istniejące niektóre rzeczy, niektóre są w ciałach – niektóre są w Pomysłach. 

68. Wszystko co jest niezbędne do działania czy pracy, istnieje w ciele. 

69. To co jest nieśmiertelne, nie bierze udziału w tym co jest śmiertelne. 

70.  To  co  jest  śmiertelne,  nie  wchodzi  do  ciał  nieśmiertelnych,  ale  to  co  jest 
nieśmiertelne, wchodzi do tego, co jest śmiertelne. 

71. Działalność lub Wykonawstwo nie idzie do góry – ale zawsze schodzi w dół. 

72. To co  istnieje na Ziemi, nie daje żadnej korzyści dla tych, co  w  Niebie; ale 
wszystkie  rzeczy  w  Niebie  wpływają  korzystnie  i  wspomagająco  na  wszystkie 
rzeczy na Ziemi. 

73.  Niebo  ma  możliwości  wyposażenia  Ciał  skażonych  na  Ziemi  w  narządy 
mogące przyjąć – Ciała Wieczne. 

74. Ziemia jest brutalna, Niebo jest sprawiedliwe. 

75. Wszystko co jest w Niebie, jest poddane lub umieszczone pod tym; wszystko 
co istnieje na Ziemi jest umieszczone na tym. 

76. Niebo jest pierwszym elementem. 

77. Opatrzność jest Świętym porządkiem. 

78. Konieczność jest Ministrem lub Sługą Opatrzności. 

79. Fortuna jest pojazdem albo efektem tego, co jest bez porządku – ulubieniec 
działania, kłamliwa Fantazja albo opinia. 

80. Czym jest Bóg? Nie do wypowiedzenia, nie do określenia niezmieniające się 
DOBRO. 

81. Czym jest człowiek? Niezmieniające się Zło. 

82. Jeśli zapamiętałeś te najważniejsze rzeczy do perfekcji, wtedy nie zapomnisz 
większości  tego,  co  w  tych  słowach  ja  ci  wyłożyłem,  bo  w  tym  mieści  się  cała 
zawartość podsumowania. 

83. Należy unikać rozmów z ludźmi tłumu lub zwykłymi ludźmi, bo nie chciałbym 
aby  te  tematy  spowodowały  zazdrość  –  nie  mówiąc  już  o  szyderstwie  i 
wyśmiewaniu się z ciebie przez wielu. 

84. Bo podobni zawsze przyjmują to co jest podobne do nich – ale niepodobni 
nigdy nie zgodzą się z niepodobnymi Takie wywody nie mają wielu słuchaczy – 
dla wielu jest to szukaniem przygód, ale oni mają w sobie coś szczególnego. 

85. Oni raczej by podsycali zło w człowieku dla ich krzywdy, dlatego należy unikać 
ludzi tłumu, bo nie są w stanie zrozumieć dobra i wielkości tego o czym mówimy. 

86. Co masz na myśli Ojcze? 

87.  Synu,  taka  jest  natura  żyjących  istot  nazwanych  Człowiekiem  –  który  jest 
bardzo zdolny do wyrządzania krzywdy – jest to podobne jakoby się tym odżywiał 
– jest to jego radością. Gdyby poznał prawdziwy stan rzeczy, prawdziwe znacznie 
i jak jest Wszechświat Stworzony, że wszystko jest zgodnie z Opatrznością lub 
Koniecznością,  przeznaczeniem  i  losem  mającym  władzę  nad  wszystkim  i 
dlaczego to było Stworzone. I gdyby uchwycił przyczynę Zła nad Przeznaczeniem 
i Losem – wtedy nigdy by nie zaprzestał działań Zła. 

88.  Dlatego  musimy  patrzeć  ostrożnie  na  tego  rodzaju  ludzi,  że  będąc  w 
niewiedzy,  mogą  mniej  zła  wyrządzić  z  obawy  przed  tym,  co  jest  ukryte  i 
utrzymywane w tajemnicy. 

Koniec Księgi Pierwszej 

 

KSIĘGA DRUGA ZWANA PYMANDER (PASTERZ) 

1. Kiedy poważnie zająłem się rozmyślaniem, zastanawiając się nad istnieniem 
życia, moje narządy zmysłów – jak gdyby się zatrzymały, podobnie jak podczas 
ciężkiego  snu  spowodowanego  wielkim  posiłkiem  lub  ciężką  pracą  fizyczną. 
Myśląc,  zobaczyłem  olbrzymią  postać  o  nieskończonej  wielkości  wołającą  do 
mnie po imieniu i tak mówiącą: Co byś chciał usłyszeć i zobaczyć albo co chciałbyś 
zrozumieć aby się nauczyć i wiedzieć? 

2. Wtedy odpowiedziałem : Kim jesteś? Jestem, rzecze On: Pymander/Pasterz – 
Umysł Wielkiego STWÓRCY, najpotężniejszy i ABSOLUTNY PAN i WŁADCA, wiem, 
co chciałbyś mieć. Zawsze jestem obecny w tobie. 

3. Wtedy powiedziałem, chciałbym dowiedzieć się i zrozumieć naturę rzeczy, i 
poznać  Boga.  Jak?  Rzekł  do  mnie.  Odpowiedziałem,  że  chętnie  chciałbym 
wysłuchać.  Wtedy  tak  mi  odpowiedział,  uchwyć  mnie  jeszcze  raz  w  swoim 
umyśle, a czegokolwiek chciałbyś się dowiedzieć, nauczę cię. 

4.  Kiedy  on  to  powiedział,  został  zmieniony  w  swojej  idei  i  formie,  i  zaraz,  w 
mgnieniu  oka,  wszystkie  rzeczy  stały  się  otwarte  dla  mnie.  Zobaczyłem 
nieskończone  Światło  i  wszystkie  rzeczy  stały  się  Światłem,  słodkie  i 
niesamowicie przyjemne. Byłem zauroczony trwając w tym stanie. 

5.  Ale  po  chwili  nastała  częściowa  ciemność  –  zniżając  się  wolno  w  dół  – 
przerażająca, podstępna, która wydawała się, jakoby zmieniając się w wilgotną 
rosę, trudną do określenia – jakoby szukająca kłopotu, z której wydzielał się dym 
podobnie  jak  z  ognia  /z  którego  pochodził  głos/  nie  do  określenia  /bardzo 
lamentujący/  trudny  do  wyrażenia  –  wydający  się,  że  jak  gdyby  pochodził  ze 
światła. 

6. Potem z tego Światła, pewne Święte Słowo połączyło się z Naturą – wydając 
nieskalanie  czysty,  niezmącony  Płomień,  ze  zroszonej  Natury  do  góry  na 
wysokościach,  to  Światło  było  ostre  jak  również  i  aktywne.  Powietrze,  które 
również było światłem, podążając za duchem /jakoby ofiarując się ogniu/ z Ziemi 
i Wody, wszystko to wydawało się jak gdyby wisieć i być uzależnione od tego. 

7. Ziemia i Woda pozostając ze sobą, tak się zjednoczyli, że Ziemia nie mogła być 
odróżniona  od  Wody,  będąc  natchniona  przez  Święte  Słowo,  które  było 
skierowane do nich. 

8. Wtedy Pymander/Pasterz powiedział do mnie tak: Czy zrozumiałeś tą wizje i 
co  to  znaczy?  Chciałbym  wiedzieć,  odpowiedziałem,  wtedy  ON  tak  mi 

odpowiedział : Jestem Tym Światłem Inteligencją Najwyższą, Ten który był przed 
powstaniem wilgotnej rosy Natury, która pojawiła się z ciemności, a to jasne i 
przezroczyste Światło jest SYNEM BOSKIM. 

9. Jak to jest, zapytałem? ON tak odpowiedział : zrozum, to co widziałeś i słyszałeś 
jest  SŁOWEM  NAJWYŻSZEGO  BOGA  STWÓRCY  i  PANA,  INTELIGENCJA,  OJCIEC, 
BÓG – niczym się od siebie nie różniąc – połączenie tego jest Życiem. Trismeg. – 
Dziękuję ci. Pimand. – Ale najpierw zrozum TO dobrze i poznaj. 

10.  Kiedy  ON  tak  powiedział,  przez  długi  czas  patrzyliśmy  sobie  jeden  na 
drugiego, do tego stopnia, że zacząłem się trząść, widząc tą postać. 

11. Ale kiedy ON skinął do mnie, uchwyciłem w umyśle światło nie do określenia, 
nieskończone,  ozdoba  lub  Świat  i  to,  że  płomień  jest  istniejący  w  tym  i  przez 
wielką  wilgotność  Mocy,  utrzymując  to  wszystko  razem  –  jak  gdyby  swoją 
Stację/Universum. 

12.  Kiedy  to  wszystko  zobaczyłem  i  zrozumiałem,  słysząc  SŁOWO  i  widząc 
Pimandera/Pasterza będąc w wielkim zachwycie – On znowu zaczął mówić do 
mnie – zobaczyłeś w swoim umyśle Prototyp Formy, który był zapoczątkowaniem 
nieskończonego  początku.  Tak  Pymander/Pasterz  kontynuował.  Ale  kiedy  i  z 
czego są stworzone Elementy Natury? Pymander/Pasterz – Z Woli i pozwolenia 
Boskiego – kiedy wypowiadając to SŁOWO i utrzymując piękny Kosmos – Świat 
jako  Prototyp  –  było  kopią  powstałego  Kosmosu-Świata,  jako  zasada  i 
jednocześnie niezbędne nasienie albo jako Dusza co sama powstaje. 

13.  Bóg  Inteligencja,  będąc  –  Mężczyzną/Kobietą,  życiem  i  Światłem, 
wypowiadając  z  siebie  Słowo,  wydał  inny  Umysł/Inteligencję  Wykonawcę 
działania  –  który  będąc  Bogiem  z  Ognia  i  Ducha  Świętego,  zaprojektował  i 
uformował Siedmiu innych Zarządców, którzy w  swoich promieniach działania 
zawierają Świat Astralny, który zarządza i decyduje o Losie i Przeznaczeniu. 

14. Od razu wyłonił i wywyższył się z nizin Element Boski, Słowo Boga, w czysty 
szlachetny  Wytwór  Natury  –  który  był  połączony  z  Wykonawcą  –  Twórcą  – 
Inteligencją,  będąc  Sakramentem  /połączenia/,  w  taki  sposób  zniżając  się, 
narodził się /powstał/ – Element Natury, pozostając bez posiadania Inteligencji – 
który mógł pozostać tylko Materią. 

15. Ale Inteligencja Wykonawcy, Umysł, w połączeniu ze Słowem, zawierając to 
i utrzymując ten krąg, wirując tym dookoła własnej osi, jako koło – jego własne 
Wykonawstwo,  w  taki  sposób  powodując  rozpoczęcie  –  Nieskończonego 

Początku do Nieskończonego końca. Tak, aby początek był zawsze tam – gdzie 
jest koniec. 

16. Poprzez obrót albo ruch, zgodnie z Wolą Inteligencji z niższych elementów 
Natury  powstały/wyłoniły  się  nieinteligentne/brutalne  istoty,  nie  posiadające 
intelektu, latające w powietrzu lub pływające w wodzie. 

17.  Ziemia  i  Woda  zostały  rozłączone,  jedno  od  drugiego  tak  jak, 
Umysł/Inteligencja  pozwoliła  na  to,  Ziemia  wydała  z  siebie  różne  stworzenia, 
czteronożne i czołgające się bestie, dzikie i nieujarzmione. 

18. Ale Ojciec wszystkiego co istnieje, Umysł/Inteligencja i Życie, wydał człowieka 
do siebie podobnego, którego kochał jak siebie, bo on był pięknem i wizerunkiem 
swego OJCA. 

19. Rzeczywiście Bóg był bardzo ucieszony wyposażając go według swojej formy 
i  kształtu,  wkładając  w  to  wszystkie  swoje  umiejętności.  Ale  on  widząc  to  i 
rozumiejąc  Twórczość  Wykonawcy  w  całości,  musiałby  również  przystąpić  do 
twórczej  pracy.  I  w  ten  sposób  oddzielił  się  od  Ojca,  pozostając  w  sferze 
Tworzenia lub Działania. 

20. Posiadając wszystkie Moce, podjął Działalność lub zdolności Wykonawstwa 
Siedmiu,  oni  go  również  pokochali,  dając  z  siebie  wszystko  i  biorąc  udział  w 
swoim własnym porządku. 

21. On uczył się bardzo pilnie, rozumiejąc Esencję, będąc i biorąc udział w ich 
Naturze  –  zdecydował  by  się  uwolnić  i  przebić  z  istniejącego  Obwodu/Kręgu 
działań,  postanowił  poznać/zrozumieć  Moce,  które  posiadał,  dane  mu  w 
Płomieniu. 

22. Posiadając już całą Moc i Władze śmiertelnych – żyjących i nieinteligentnych 
istot  tego  Świata,  zatrzymał  się  oddalając  się  od  Harmonii  –  zwracając  się  ku 
dolnym poziomom, przebijając się przez ich Siłę oddziaływania i ukazując poziom 
niższej Boskiej Natury – Formy piękna i dobra, albo Formy Boskiej. 

23.  Kiedy  ujrzał  w  sobie  –  widząc  piękno  nie  do  określenia  oraz  działalność 
wszystkich  swoich  Siedmiu  Zarządców,  należących  do  niego,  oraz  formę  lub 
kształt  Boski,  uśmiechnął  się  w  swoim  samozadowoleniu/miłości,  jak  gdyby 
widział  swoje  podobieństwo  kształtu  w  lustrze  wody,  albo  jako  cień  na  ziemi, 
swojej pięknej Postaci Ludzkiej. 

24. I widząc w wodzie swój kształt podobny do siebie, sam w sobie zakochując 
się,  postanowił  współżyć  z  tym,  z  tej  woli  powstało  działanie,  w  ten  sposób 
oddając się formie pozbawionej Inteligencji. 

25.  Natura  chwytając  to  od  razu,  co  było  tak  bardzo  ukochane, 
ogarnęła/obwinęła/obezwładniła go całkowicie, tak się w to wplątując/mieszając 
– jak gdyby zostali kochankami. 

26.  I  z  tej  przyczyny  Człowiek  żyjący  na  ziemi-  ponad  wszystkie  inne 
istoty/stworzenia jest podwójnością /Dualizm/. Śmiertelnik – ze względu na jego 
ciało  i  nieśmiertelny  ze  względu  na  posiadanie  w  sobie  /możliwości  bycia 
nieśmiertelnym/.  Będąc  nieśmiertelnym  posiada  moc  wszystkich  możliwości, 
mimo tego cierpi jako śmiertelnik i jako taki podlega Przeznaczeniu i Losowi. 

27. Dlatego będąc ponad Harmonią w Harmonii /działalności stworzenia/ stał się 
niewolnikiem,  bez  względu  kobieta,  czy  mężczyzna,  i  jest  nadzorowany  i 
podlegający Ojcu mającemu w sobie aspekt żeński i męski. 

28.  Po  tym  wszystkim  powiedziałem  :  Ty  jesteś  moim  umysłem,  a  ja  jestem 
zakochany w moim intelekcie. 

29. Rzekł Pymander/Pasterz: Ta tajemnica, po dzień dzisiejszy jest ukryta. Natura 
będąc  wymieszana/połączona  z  człowiekiem,  dając  mu  najwspanialsze  cuda. 
Mając Naturę harmonijności /charakter/ Siedmiu, od tego co ci mówiłem, Ognia 
i Ducha, a jednak to, co jest Naturą przestało istnieć, Natura od razu zamiast tego, 
wytworzyła  Siedmiu  Ludzi,  współdziałających  z  Naturą  Siedmiu,  aspekt 
męski/żeński poruszających się w przestworzach. 

30. Po tym wszystkim – mówię o Pimanderze/Pasterzu, – teraz powstała we mnie 
wielka tęsknota i pragnienie – dalszego wysłuchania, nie oddalaj się. 

31.  Ale  On  odpowiedział,  utrzymuj  milczenie,  bo  jeszcze  nie  zakończyłem 
pierwszej mowy. 

32. Trism. Dobrze jestem wyciszony. 

33 Pymander/Pasterz stworzenie tych Siedmiu było następujące : Ziemia będąc 
aspektem  żeńskim,  a  Woda  pragnęła  kopulacji  –  biorąc  swoją 
gotowość/dojrzałość z Płomienia i z Ducha Eteru, w ten sposób Natura wydała 
Ciała różnych gatunków istot, jak również i formę człowieka. 

34.  I  człowiek  z  Życia  i  Światła,  zmieniony  na  duszę  i  umysł/inteligencję,  ze 
Światła na Inteligencję/umysł. 

35. I tak wszyscy członkowie Astralnego Świata, kontynuują władzę i nadzór nad 
ciągłym tworzeniem/generacją, aż do wypełnienia/końca czasu. 

36. Wysłuchaj reszty mojej dyskusji /Gnosis/ – której tak bardzo pragnąłeś. 

37.  Kiedy  ten  okres/czas  został  zakończony,  wtedy  więź/przywiązanie 
wszystkiego zostało poluzowane i rozwiązane – Wolą Boga, bo wszystkie żyjące 
istoty, będąc aspektem Żeńskim i Męskim, zostały uwolnione, podobnie również 
i człowiek. I w  taki sposób aspekt Męski oddzielił się sam od siebie, podobnie 
również aspekt Żeński. 

38. I wtedy od razu Bóg powiedział przez swoje Święte Słowo – powiększajcie się 
w  powiększaniu  i  rozmnażajcie  się,  według  swego  gatunku  –  wszystkie  moje 
Istoty  i  moje  Dzieło.  Pozwalając  temu,  który  uwolnił  się  od  swego 
intelektu/umysłu, poznać Siebie – będąc nieśmiertelnym, ale ten który kochając 
się we własnym ciele – staje się śmiertelnikiem, pozostając w Ciemności włócząc 
się, cierpiąc przez swoje zmysły doznań śmiertelnych. 

39.  Kiedy  on  tak  to  powiedział,  wtedy  Opatrzność  –  Losem  Harmonijności 
zapoczątkowała  powstanie  wszystkich  rzeczy,  rozmnażania  się  wszystkiego 
zgodnie ze swoim Rodzajem. I ten który poznał Siebie, doszedł w końcu do ponad 
zmysłowości /życie ponadzmysłowe/ i do poznania właściwego dobra. 

40. Ale ten który – poprzez błąd miłowania swojego Ciała, pozostał włócząc się 
w  ciemności  świata  zmysłowego,  cierpi  w  sposób  należący  do  rzeczy 
śmiertelnych. 

41.  Trism.  Ale  dlaczego  ci,  którzy  są  w  niewiedzy,  grzeszą  tak  dużo,  że  są 
pozbawieni nieśmiertelności? 

42. Pim. Wygląda, że nie zrozumiałeś tego co usłyszałeś. 

43. Trism Wydaje się być wątpiący Tobie. Ale ja to zrozumiem i zapamiętałem. 

44. Pim. Cieszę się dla twego dobra, jeśli zrozumiałeś to. 

45. Trism. Powiedz mi, dlaczego ci którzy są godni śmierci, przebywają/istnieją w 
śmierci? 

46.  Pim;.  Ponieważ  ta  smutna  i  ponura  ciemność,  jest  korzeniem  i  podstawą 
materialnego  trzonu,  z  której  powstała  Wilgotna  Natura,  i  z  tego,  stworzony 
został  również  –  astralny  świat;  i  stamtąd  również  śmierć  przybywa.  Czy 
zrozumiałeś to właściwie? 

47.  Trism.  Ale  dlaczego,  ten  który  zrozumiał  Siebie  idzie  do  Niego,  tak  jak  to 
Boskie Słowo/Logos oświadczyło? 

48.  Pim.  To  co  Słowo  Boskie  oświadczyło,  odpowiadam  –  ponieważ  Ojciec 
wszystkiego  co  jest  stworzone  składa  się  z  Życia  i  Światła,  z  którego  człowiek 
został stworzony. 

49. Trism. Wyraziłeś to bardzo zrozumiale. 

50. Pim. Bóg i Ojciec jest Światłem i Życiem, z którego człowiek jest stworzony. 
Jeśli więc poznasz i uwierzysz w  Siebie, że również pochodzisz/jesteś Życiem i 
Światłem, wtedy powrócisz do Życia znowu. 

51. Trism. Ale powiedz mi więcej, moja Inteligencjo – jak ja mogę przybyć do tego 
Życia. 

52.  Pim.  Bóg  powiedział,  niech  człowiek  posiadający  intelekt/umysł,  uczy  się 
poznając Siebie dobrze. 

53. Trism. Czy nie wszyscy ludzie są Umysłem/Inteligencją? 

54. Pim. Uważaj, co mówisz, bo Ja Umysł/Inteligencja jestem obecny w ludziach, 
którzy  są  święci  i  dobrzy,  czyści  i  miłosierni,  człowiek  który  żyje  pobożnie  i 
religijnie,  a  moja  obecność  jest  im  pomocą.  Od  tej  chwili  wiedzą  wszystko  i  z 
miłością i oddaniem błagają Ojca o przebaczenie, i błogosławią mu, dziękując, 
śpiewając  hymny  do  niego,  będąc  napełnionym  synowskim  przywiązaniem  i 
miłością.  I  zanim  oddadzą/złożą  swoje  ciała  śmierci,  będą  nienawidzili  swoich 
zmysłów postrzegania, znając dobrze ich pracę i działalność. 

55.  Będąc  raczej,  Inteligencją/Umysłem,  nie  znosząc  działań/czynności,  które 
należą do ciała, działając do ich końca lub ich wykończenia i doprowadzony do 
doskonałości w nich, będąc odźwiernym lub strażnikiem drzwi zamknę wejście 
każdego Zła i odetnę mentalne działania, które są podstawą wszelkiego zła. 

56.  Ale  dla  głupich,  złych,  zazdrosnych,  chciwych,  chytrych,  morderców  i 
bezbożników  –  jestem  bardzo  daleko,  dając/ustępując  miejsca  mściwym 
Diabłom, które zaostrzają w nich płomień podnieceń i cierpień, napływający na 
nich  poprzez  zmysły  postrzegania  i  uzbrajając  ich  jeszcze  więcej  do  dalszych 
nawyków – przez które mogą otrzymać jeszcze większą karę. 

57.  I  taki  nigdy  nie  zaprzestanie,  aby  nie  mieć  niespełnionych  pragnień  i 
niezaspokojonych  namiętności,  zawsze  walcząc  w  ciemności.  Bo  pan  Diabeł 

wpływając powoduje zawsze ciągłe tortury, zwiększając płomień podniecania się 
więcej i więcej 

58  Trism.  Przekazałeś  mi  Inteligencjo/Umyśle,  ucząc  mnie  w  najbardziej 
doskonały sposób wszystko, co pragnąłem, ale powiedz mi więcej , po powrocie 
z powrotem co wtedy? 

59. Pim. Po pierwsze, po rozkładzie ciała materialnego, ciało samo w sobie jest 
poddane  przemianie  i  forma  tego  staje  się  niewidoczna.  Małe  przestoje  są 
dozwolone,  pozostawiając  ich  potem  w  rękach  pana  Diabła,  cielesne  zmysły 
postrzegania wracają do  ich źródła, będąc częścią i znowu są  przywrócone do 
ponownych Działań/Życia. 

60.  Gniew  i  nienasycone  pragnienia  wracają  do  brutalnej  lub  nieinteligentnej 
Natury, reszta usiłuje piąć się w górę przez harmonijność. 

61. Pierwsza strefa- posiada moc/władzę nad Wzrostem i Zanikaniem. 

62.  Dla  drugiej  strefy  –  nadano  produkowanie  albo  knucie/planowanie  zła, 
wprowadzanie w błąd, przekręty. 

63. Dla trzeciej strefy – drobne oszustwa, pragnienia. 

64. Dla czwartej strefy – chęć panowania i niezaspokojone ambicje. 

65. Dla piątej strefy – niegodziwe bohaterstwo i ciągły pośpiech pewności siebie. 

66. Dla szóstej strefy – Zło i niewłaściwe dojście do bogactwa. 

67. Dla siódmej strefy – delikatne przekręty oraz kłamstwa na poczekaniu. 

68. Będąc nagi/wyzwolony/ od wszelkiej bezharmonijnej działalności, przychodzi 
wtedy do Ósmej Strefy mając siłę i moc aby śpiewać dziękczynienia dla OJCA, za 
wszystko co otrzymał, a wszyscy tam obecni radują się i gratulują dostania się 
tam, będąc na równym poziomie jak ci, z którym rozmawiają – słuchając również 
o  mocach  co  są  ponad  strefę  Ósmą  –  śpiewając  podziękowania  BOGU 
szczególnym głosem – przynależnym do nich. 

69.  I  aby  wrócić  do  OJCA,  same  przemieniają  się  w  Świętą  Moc  i  stając  się 
jednocześnie MOCĄ która jest w BOGU.. 

70. To jest DOBRO, ale dla tych, którzy rozumieją i pragną tego. 

71.  Dlaczego  chcesz  zwlekać?  Zapytał  mnie  Pasterz.  Nie  wolno  ci,  otrzymałeś 
wszystko  /Świętą  Wiedzę  Boską/  abyś  mógł  być  Przewodnikiem  wskazującym 
drogę  dla  tych,  którzy  zasługują  na  to  i  aby  przez  ciebie  ludzkość  mogła  być 
zbawiona przez BOGA. 

72.  Kiedy  Pymander/Pasterz  powiedział  to  do  mnie,  stał/złączył  się  znów  ze 
swymi Mocami. 

73. Ja, składając podziękowania i błogosławiąc Ojcu za wszystko, podnosząc się 
dzięki Niemu, poznając Naturę  – jako całość pochodzącą z Natury, oraz mając 
możliwość/dar widzieć najwspanialszy widok/doznanie. 

74.  I  wtedy  zacząłem  głosić  ludziom,  piękno  i  sprawiedliwość  oraz  oddanie  i 
wiedzę. 

75. Człowieku zrodzony i stworzony /z elementów ziemskich/ dlaczego oddajesz 
się upiciu śpiączce oraz niewiedzy/nieznajomości to czym jest Bóg, wytrzeźwijcie, 
przestańcie  nadmiaru  przez  fascynację,  której  stajesz  się  brutalny  i 
uśpiony/ślepy. 

76.  Niektórzy  słysząc  to  –  przychodząc  z  własnej  nieprzymuszonej  woli  – 
mówiłem do nich. 

77.  Dlaczego,  człowieku  który  jesteś  płodem/latoroślą  Ziemi,  oddajesz  się  w 
ramiona  śmierci  mając  możliwości  wziąć  udział  w  Nieśmiertelności  zmieniając 
swój  Umysł.  Ty  który  szedłeś  razem  w  błędzie,  będąc  zaślepiony 
ciemnością/niewiedzy. 

78.  Odejdź  od  ciemnoty/niewiedzy,  biorąc  udział  w  nieśmiertelności,  zostaw  i 
porzuć skażenie. 

79.  Niektórzy  słysząc  mnie,  wyśmiewali  się  szydząc  i  odeszli  –  oddając  się  w 
ramiona śmierci. 

80.  Ale  inni  zasiadając  u  moich  stóp,  prosili  mnie,  aby  mogli  się  uczyć  –  a  ja 
powodując  ich  powstanie,  stałem  się  przewodnikiem  ludzkości,  ucząc  ich 
przyczyny jak i w jaki sposób mogą one zostać zapisane. I zasiałem w nich słowa 
mądrości i karmiłem je Ambrozją – wodą Nieśmiertelności. 

81. A gdy nastał wieczór i jasność zaczęła całkowicie znikać, kazałem im uklęknąć, 
rozkazując  oddać  podziękowania  Bogu,  a  gdy  oni  skończyli  swoje 
modły/podziękowania, wtedy wrócili do swoich własnych loży/pokojów. 

82. Zakodowałem sobie w swym sercu miłość Pasterza-Ludzkości oraz oddanie i 
będąc  napełniony  tym,  czego  pragnąłem  najbardziej  –  byłem  niezmiernie 
uradowany. 

83. Po uśpieniu ciała, nastała trzeźwość i czujność umysłu, a po zamknięciu oczu 
– prawdziwa wizja/widoczność, a moje wyciszenie się/zamilknięcie – napełniło 
się pełną dziecinną dobrocią, a wymówienie moich słów zaobfitowało owocami 
dobrych rzeczy. 

84. W taki sposób to się stało dla mnie, to co otrzymałem ze swego umysłu tzn. 
od Pimandera/Pasterza – Lorda/Władcy – Słowa, którymi stałem się natchniony 
przez Boga prawdą. 

85.  Z  tego  powodu,  całą  mocą  mojej  Duszy,  oddaję  cześć  i  błogosławieństwo 
Bogu Ojcu. 

86. Święty jesteś Boże, Ojcze wszystkich rzeczy. 

87. Święty jesteś Boże, którego  wola jest wykonywana i uwieńczona własnym 
wysiłkiem. 

88. Święty jesteś Boże, że postanowiłeś zostać poznany; poznany poprzez swoich 
własnych lub tych, którzy należą do niego. 

89. Święty jesteś Boże, że przez Twoje Słowo stworzyłeś wszystkie rzeczy. 

90. Święty jesteś Boże, którego Natura – jest Twoim odbiciem/wizerunkiem. 

91. Święty jesteś, Boże, którego Natura nie formowała. 

92. Święty jesteś Boże, którego moc jest większa od wszystkich mocy. 

93.  Święty  jesteś  Boże,  którego  doskonałość  jest  większa  od  wszelkiej 
doskonałości. 

94.  Święty  jesteś  Boże,  którego  doskonałość  jest  lepsza  niż  wszelkie 
wywyższenia/pochwały. 

95. Przyjmij te skromne ofiary od czystej Duszy i serca co błagalnie wyciąga ręce 
do Ciebie. 

96. Nie do wypowiedzenia, nie do określenia, bądź wychwalany w milczeniu. 

97.  Błagam  Cię  Panie,  abym  nigdy  nie  zbłądził  od  poznania  Ciebie;  spójrz 
miłosiernie na mnie i pozwól oświetlić Twoją Łaską tych, którzy są w niewiedzy, 
braci mojego rodzaju, ale Twoi Synowie. 

98. Dlatego wierzę w Ciebie Panie, niosąc świadectwo i idąc do Życia i Światła. 

99. Błogosławiony jesteś Boże Ojcze, że człowiek może być uświęcony z Tobą, 
któremu dałeś możliwości wszystkich Mocy. 

Koniec Księgi Drugiej. 

 

KSIĘGA TRZECIA – ŚWIĘTE KAZANIE 

1. Chwała od wszystkiego co istnieje, Bóg i to co jest Święte oraz Święta Natura 
– początek wszystkich rzeczy istniejących. 

2.  Bóg,  Umysł/Inteligencja,  Natura,  Materia  i  działanie  albo  twórczość  i 
Konieczność  oraz  Materia  i  działanie  albo  twórczość  i  Konieczność, 
Koniec/Zanikanie i Powstanie/Odrodzenie i znów od początku. 

3.  Na  początku  panował  chaos  i  nieskończona  ciemność  w  Przestworzach  lub 
niekończących się głębokościach i w Wodzie oraz delikatność inteligentnej Mocy 
w  Duchu,  stamtąd  wyszło  ŚWIĘTE  ŚWIATŁO  i  cząsteczki  Elementów 
pochodzących z Piasku, z wilgotnej substancji zgęstniały/łącząc się. 

4. Wtedy Bogowie dostrzegli NATURĘ posiadającą mnóstwo nasion. 

5. Ale kiedy wszystkie rzeczy były jeszcze nieokreślone i niestworzone, dokonano 
podziału  lekkich  rzeczy/istnień  na  wysokościach.  Rzeczy  ciężkie  zostały 
oparte/założone  na  wilgotnym  Piasku,  a  kompletnego  zakończenie  wszystkich 
rzeczy  lub  podziału  dokonano  przez  Ogień/Płomień.  To  wszystko  było 
utrzymywane  lub  jak  gdyby  zawieszone  przez  Ducha  –  w  taki  sposób  tego 
wszystkiego 

dokonano. 

Niebo 

również 

ukazało 

się 

w 

Siedmiu 

Pierścieniach/kołach. 

6.  Wtedy  Bogowie  uwidocznili  się  w  swoich  pomysłach  Gwiezdnych  razem  ze 
swoimi znakami /zodiak/ i Gwiazdy zostały ponumerowane z Bogami na czele. 
Strefy między nimi zostały wypełnione Powietrzem, wykonując ruch obrotowy 
Mocą Ducha Boskiego. 

7. I każdy Bóg przez działanie własnych wewnętrznych mocy – uczynił to co było 
jemu  rozkazane,  wtedy  to  zostały  stworzone  czteronożne  oraz  czołgające  się 

rzeczy/istoty,  jak  również  takie  co  żyją  w  wodzie  oraz  takie  co  mogą  latać  w 
powietrzu. Każde nasienie owocu oraz trawa, kwiaty i wszystka zieleń – wszystko 
to się zasiewało samo w sobie posiadając Nasienie Odradzające się. 

8.  Podobnie  stworzenie  Człowieka  zostało  dokonane  zgodnie  ze  Świętym 
Wykonawstwem, pięknem lub Świadectwem działalności NATURY; wielka ilość 
ludzi  i  władza  wszystkiego  co  istnieje  podlegająca  Niebu  i  poznawanie  wiedzy 
dobrych rzeczy. 

9.  Każda  Dusza  odziana  w  Ciało  przez  cykliczny  ruch  obrotowy  Bogów  dla 
podziwu wspaniałości Boskiej Świętej Działalności oraz działalności Natury – jako 
znak dobra jak również i wiedzy /Gnosis-wiedza tajemna/ Świętych Mocy i aby 
poznać/zdobyć przebiegłość Działalności to, co zwie się dobrem. 

10. Tak zaczęło się ich życie – wzrastając w mądrości, zgodnie z przeznaczeniem 
wyznaczonym przez obracanie się kulistych Bogów jak również ich zakończenie; 
pozostawiając  za  sobą  wspaniałości,  Pomniki  upamiętniające  –  chytrego 
Wykonawstwa wytworzonego na Ziemi – aby były odczytywane przez Ciemność 
czasów. 

11.  I  każde  odnowienie  żyjącego  Ciała,  Owoce,  Nasiona  oraz  wszystkie  razem 
Rękodzieła,  mimo  że  podlegają  rozkładowi  a  jednak  z  konieczności  muszą  się 
odradzać z powrotem, przez regenerację/pracę Bogów lub kręcące się dookoła 
rytmiczne koło Natury przesuwając się numerami; bo jest Świętą rzeczą, że każde 
ziemskie istnienie musi być odnowione przez Naturę. Bo to co jest Święte, jest 
powołane przez Naturę również. 

Koniec Księgi Trzeciej 

 

 

KSIĘGA CZWARTA, ZATYTUŁOWANA KLUCZ 

1.  Wczorajsze  przemówienie  o  Asklepiosie  poświęciłem  tobie;  dzisiejszy  dzień 
wypada  poświęcić  dla  Tat,  ponieważ  jest  to  podsumowanie  tych  głównych 
wykładów, które były adresowane do niego. 

2. Dlatego Bóg, Ojciec i Dobro, Tat, mają taką samą Naturę, albo raczej również 
takie same właściwości działania i władania. 

3. Albowiem jedno jest tylko imię lub nazwa Natury – Wzrostu, która odnosi się 
do  rzeczy  zmiennych,  inna  do  rzeczy  niezmiennych,  gdzie  każdą  z  nich,  On 

powołał swoją Wolą do Bytu. Ale Energie składają się z czegoś innego – tak jak 
nauczaliśmy poprzednio, rzeczy Święte i Ludzkie, które tutaj również muszą być 
zrozumiane. 

4. Jego Działaniem albo Władaniem jest Jego Wola; wszystko co istnieje – jest 
Esencją Jego Woli, aby to co jest – istniało/było. 

5. Bo czym jest Bóg, Ojciec i Dobro, jeżeli nie BYT wszystkiego co istnieje – i co 
nie istnieje oraz egzystencja wszystkich rzeczy które są. 

6. To jest Bóg, to jest Ojciec, to jest Dobro, do którego nic nie może być nigdy 
porównywane. 

7. Dla Kosmosu/Świata i Słońca, których jest również Ojcem przez udział – mimo 
tego, że nie są na równi powodem Dobra i Życia, dla żyjących stworzeń. Jeśli to 
ma być tak, ON całkowicie jest zmuszony Wolą Dobra, bez której jest niemożliwe 
aby być/istnieć, albo zostać zrodzonym lub stworzonym. 

8. Ale Ojciec jest powodem swoich Dzieci, który miał Wolę zasiewać jak również 
i karmić/odżywiać tym – co zwie się dobrem przez Słońce. 

9. Bo Dobro jest zawsze aktywne albo zajęte w tworzeniu/robieniu i to nie może 
być w kimkolwiek innym ale w nim – że Biorąc nic – a jednak Swoją Wolą czyni 
wszystko  co  istnieje/czyniąc  istnienie  wszystkiego/;  nie  użyłbym  słowa  o  Tat 
robienie tego bo wytwórca ten co wytwarza/robi – jest wadliwy bardzo często, 
czasami  robiąc  coś,  czasami-  nic  nie  robiąc  lub  czasami  robi  to  ilościowo  albo 
gatunkowo, a czasami zupełnie przeciwnie. 

10.  Ale  Bóg  jest  Ojcem  i  Dobrem  istniejąc  we  wszystkich  rzeczach,  będąc 
jednocześnie Wolą i Bytem, ale to jest dla tego /jako prawda/ w tym – który może 
to widzieć. 

11.  Rzeczywiście  wszystko  co  istnieje  –  jest  dlatego,  aby  doznać/poznać 
właściwości Dobra – że to jest Dobro, o Tat. 

12.Napełniłeś  nas  Ojcze  pełnią  widoku  –  zarówno  dobra  jak  i  uczciwości  do 
takiego stopnia, że oko mojego umysłu/duszy staje się więcej święte widząc ten 
obraz. 

13. Trism. Wcale się temu nie dziwię, bo widok Dobra nie jest jak promień Słońca, 
które świecąc ognistym blaskiem zaślepia oczy przez jego nadmierne Światło – 
tego który spojrzy na to, jest to raczej przeciwnie, oświeca zwiększając w wielkiej 
mierze  światło  oka  w  zależności  od  możliwości  człowieka,  aby  utrzymać 

napływające  oświecenie,  które  umysł/dusza/  może  otrzymać  –  wpływ  tej 
zrozumiałej przejrzystości. 

14.  Dlatego  że  jest  więcej,  szybsze  i  ostre,  przebijające  i  niewinne  ponadto 
niegroźne  i  pełne  nieśmiertelności,  i  tacy  co  są  w  stanie  móc  nakreślić 
jakąkolwiek ilość tego widowiska i widoku wiele razy zasypiają Ciałem dla tego 
tak  bardzo  niesamowitego  i  pięknego  spektaklu,  tak  jak  to  było  z  Celiusem  i 
Saturnem naszymi Przodkami, którzy doszli do tego. 

15. Tat. Chciałbym również, Ojcze móc zrobić tak. 

16. Trism. Chciałbym – abyśmy to mogli – Synu; ale jak na razie jesteśmy mniej 
skupieni  do  tej  Wizji  i  nie  możemy  otworzyć  oczu  naszego  umysłu/duszy,  aby 
ujrzeć nieskażone i niewyobrażalne Piękno Dobra, ale zobaczymy to wtedy, gdy 
nie będziemy mieli zupełnie niczego do powiedzenia 

17.  Wiedza/Gnosis  tego  Dobra  –  to  jest  Święte  Milczenie,  dając  odpoczynek 
wszystkim zmysłom, bo żaden z nich – nie może tego rozumieć, wtedy również 
on nic nie widzi, ani nie może słyszeć najmniejszej rzeczy, ani w sumie poruszać 
Ciałem. 

18.  Bo  świecąc  niezłomnie  wokoło  całego  umysłu,  oświeca  całą  Duszę  i 
gubiąc/odcinając  ją  od  zmysłów  cielesnych  i  ruchu,  usuwając  je  z  Ciała  i 
zamieniając całkowicie na Istotę Boską. 

19. Dlatego dopuszczalne jest dla Duszy – Synu, być podniesioną do tak wielkiej 
godności; podczas gdy jest umieszczona w Ciele człowieka, jeśli rozważa Piękno 
i Dobro. 

20. Tat. Co masz na myśli – podniesienie duszy do świętości – Ojcze? 

21. Trism. Są różnice Synu, w każdej Duszy. 

22. Tat. W jaki sposób określasz te różnice/zmiany? 

23.  Trism.  Czy  nie  słyszałeś  w  moich  Przemówieniach,  że  z  jednej  Duszy 
wszechświata – pochodzą wszystkie inne Dusze, które na świecie są rozrzucone 
do góry i do dołu i jakoby podzielone osobno? W tych Duszach zachodzi wiele 
przemian,  niektóre  z  nich  mają  więcej  jakoś  szczęścia  do  majątku,  inne  jakoś 
przeciwnie; bo te co należą do pełzających istot/rzeczy są zmieniane na istoty w 
wodzie i te żyjące w wodzie na istoty/rzeczy żyjące na Ziemi; a te w Powietrzu są 
zmieniane na ludzi i ludzkie Dusze; a ludzkie Dusze  – co odkładają osiągnięcie 
nieśmiertelności – są zmienione w Demony/Diabły. 

24. I w taki sposób one pomaszerują do Strefy albo Rejonu ustalonych Bogów; 
bo  są  dwa  chóry  albo  towarzystwa  Bogów,  jeden  z  nich  –  te  /włóczące  się, 
szukające  przygód/,  drugi  z  nich  jest  stałym.  I  to  należy  do  doskonałej  chwały 
Duszy. 

25. Ale Dusza wchodząca do ciała człowieka, jeśli będzie kontynuować zło, nigdy 
nie będzie mogła zasmakować nieśmiertelności, ani uczestniczyć w tym co jest 
nazywane Dobrem. 

26. Ale jest przyciągana z powrotem do tej samej drogi, wraca do pełzających 
istot/rzeczy; to jest potępienie Złej Duszy. 

27. Nikczemnością/Niegodziwością Duszy jest niewiedza/ignorancja; bo Dusza, 
która  nie  wie  nic  na  temat  życia  –  /stan  istniejących  rzeczy/,  które  są  ani  ich 
Natury, ani tego co zwie się Dobrem, staje się oślepiona, pędzi tam i z powrotem 
oddając  się  namiętnościom  cielesnym  i  nieszczęśliwa  nie  znając  siebie,  służąc 
dziwnym  zachciankom  cielesnym  i  złym  również,  utrzymując  Ciało  jako 
ciężar/balast – i nie biorąc udziału w sprawowaniu władzy – ale odwrotnie i to 
jest nieszczęściem Duszy. 

28.  Przeciwnie,  cnotą/dobrem  –  duszy  jest  Wiedza/Gnosis;  bo  ten  który  wie 
zarówno czym jest dobro jak i religijność, już jest świętym. 

29. Tat. Ale kto jest taki jeden, Ojcze? 

30. Trism. Taki który zarówno ani nie mówi, ani słyszy wiele, bo ten – Synu, 

spędza swój czas na spieraniu się i słuchając kłótni – walczy w cieniu. 

31. Bo Bóg, Ojciec i Dobro, ani mówi ani słyszy. 

32.  I  tak  to  jest  pod  każdym  względem  we  wszystkich  rzeczach  posiadających 
zmysły postrzegania – bo bez nich nie mogą istnieć/być. 

33. Ale Wiedza/Gnosis – różni się bardzo od zmysłów; bo zmysły są tym co nie 
dopuszcza  jej  –  utrzymując  ją  w  niewoli,  ale  poznanie  Wiedzy/Gnosis  –  jest 
zakończeniem/przezwyciężeniem zmysłów. 

34.  Ta  Wiedza/Gnosis  –  jest  darem  boskim,bo  wszystka  Wiedza  jest 
bezcielesna/niematerialna  i  użyta  przez  Umysł  jako  instrument,  tak  jak  Umysł 
używa Ciała. 

35. Dlatego, obydwie rzeczy inteligentne i materialne, wchodzą oboje do ciał jako 
opozycja/przeciwieństwo;  tak  są  nastawieni  jeden  –  przeciwko  drugiemu  i 

przeciwnie, wszystkie rzeczy muszą to posiadać. Jest niemożliwe, by mogło być 
inaczej. 

36. Tat. Kto jest tym materialnym Bogiem? 

37.  Trism.  Kosmos/Świat  jest  pięknem,  ale  nie  jest  dobrem  –  bo  to  jest 
materialne i łatwo przemijające, mimo że jest pierwszą przemijającą rzeczą, ale 
po drugie jest rzeczą będącą potrzebną albo  chcianą przez coś innego. I to co 
kiedyś  raz  zostało  zrobione,  jest  tym,  co  zawsze  istnieje  i  jest  zawsze  w 
ruchu/generacji tworzenia, lub wytwarza rzeczy, które mają ilość i jakość. 

38.  Będąc  zawsze  w  ruchu  i  ruchem  materialnym  w  generacji/tworzeniu,  ale 
intelektualna stabilność porusza/włada będąc ruchem materii w ten sposób. 

39. Ponieważ Kosmos/Świat jest kulą/okrągłą jakby powiedzieć – jest głową, a 
ponad tą głową nie istnieje nic co jest materialne – podobnie jak pod stopami nie 
ma niczego intelektualnego. 

40.  Cały  Kosmos  jest  materialny:  Umysł/Inteligencja  –  jest  głową  i  to  jest 
poruszane jak kula-okrągła, to jest tak, jak głowa. 

41. Dlatego cokolwiek więc jest łączone albo połączone do membrany albo filmu 
tej głowy, w  której Dusza jest nieśmiertelna i jest tak jak w  Duszy zrobionego 
Ciała, tak – jego Dusza jest pełna  Ciał; ale te które  są dalej od tej membrany, 
posiadają Ciało wypełnione Duszami. 

42. Całość jest żywym ciężarem/istotą i dlatego składa się z materiału i intelektu. 

43. Kosmos/Wszechświat jest pierwszą istotą, a Człowiek jest drugą żyjącą istotą 
po  Kosmosie  i  to  co  jest  pierwszą  rzeczą  jest  śmiertelne  –  powinno  służyć 
przynosząc korzyść dla Duszy, podobnie jak u wszystkich innych żyjących istot. 
Jednak mimo tych możliwości, które człowiek posiada – mówiąc wprost – on nie 
tylko nie jest tym co zwie się Dobrem – ale przeciwnie jest tym co się zwie Złem 
i z tego powodu podlega Śmierci. 

44. Bo Wszechświat/Kosmos nie jest Dobry – ponieważ jest w ruchu, nie jest złem 
– gdy jest nieśmiertelny. 

45.  Ale  człowiek  jest  złem  ponieważ  jest  w  ciągłym  ruchu  jak  również  będąc 
śmiertelnym. 

46. Ale Dusza człowieka utrzymywana/unoszona jest w ten sposób. Umysł jest w 
Intelekcie, Intelekt w Duszy, Dusza w Duchu, a Duch w Ciele. 

47.  Duch  będąc  rozprzestrzeniony  przez  żyły,  tętnice  i  krew  powoduje  życie 
żyjącej istoty, jak również utrzymuje to w pewny sposób. 

48.  Dlatego  niektórzy  również  myślą  –  Dusza  jest  krwią,  będąc  oszukanym  w 
przyrodzie, nie wiedząc, że Duch najpierw musi powracać do Duszy, a następnie 
jest krzepnięcie krwi, żyły i tętnice opróżniają się, wtedy żyjąca istota umiera, ale 
to jest śmierć Ciała. 

49. Wszystko jest uzależnione od jednego początku, a początek jest uzależniony 
od tego, który jest Jeden i tylko Jedyny. 

50. I początkiem jest aktywność/ruch – aby znów mógł stać się początkiem, ale 
ten który jest Jeden pozostaje Nim – nie podlegając aktywności. 

51.  Dlatego  oni  są  Trójcą:  Bóg,  Ojciec  i  Dobro;  Kosmos/Świat  i  Człowiek,  Bóg 
posiada Kosmos/Wszechświat, a Kosmos posiada człowieka; Kosmos jest Synem 
Bożym, a człowiek jako taki jest potomstwem Wszechświata/Kosmosu. 

52. Bóg nie zignorował/zapomniał o człowieku, zna go doskonale do perfekcji i 
zostanie poznany przez niego. To jest tylko zdrowe dla człowieka, wiedza o Bogu 
/Gnosis.  To  jest  właśnie  powrót  na  Olimp;  przez  to  tylko  Dusza  może  stać  się 
Dobrem; a czasami Złem, ale z konieczności Dobra. 

53. Tat. Co masz na myśli Ojcze? 

54.  Trism.  Weź  pod  uwagę  Synu,  Dusza  dziecka,  kiedy  to  jeszcze  nie  jest 
odłączona, ponieważ ciało dziecka jest jeszcze bardzo małe/nierozwinięte, jak on 
wtedy patrzy na siebie – widzi piękno, ponieważ nie nabył jeszcze lub pobrudził 
się pasjami cielesnymi, ale jest jak gdyby uzależniony od Duszy uniwersalnej. 

55. Ale kiedy Ciało wyrosło, odwraca uwagę Duszy, poddając się /Zapominaniu 
Siebie/,  wtedy  już  nie  bierze  udziału  więcej  w  tym  co  jest  Dobre  i  Piękne. 
Zapomnienie Siebie jest ZŁEM. 

56. Podobnie również przydarza się tym, którzy wychodzą z Ciała, bo kiedy Dusza 
wycofuje/zwija się sama w sobie, Duch wtedy jest wciągnięty kurcząc się do krwi, 
a Dusza do Ducha. Ale Umysł będąc uczynionym czystym i wolnym od wszelkich 
skaleń/nalotu  i  będąc  Świętością  swojej  Natury,  biorąc  świecące/płomienne 
ciało, włóczy się poza domem w  różnych miejscach, zostawiając Duszę na sąd 
oraz karę, na którą zasłużyła. 

57. Tat. Dlaczego tak mówisz, Ojcze, że Umysł jest oddzielony od Duszy, a Dusza 
od  Ducha?  Kiedy  nawet  teraz  powiedziałeś,  że  Dusza  jest  ubraniem/strojem 
Umysłu, a Ciało Duszy. 

58.  Trism.  Synu,  słuchający  powinien  myśleć  z  tym  który  mówi  i  oddychać 
również z nim, poza tym powinien mieć słuch delikatniejszy i ostrzejszy aniżeli 
głos tego, który mówi w nim. 

59.  Pozbycie  się  tych  przykrywających  strojów/naleciałości  albo  okryć  jest 
dokonywane  w  ziemskich  Ciałach,  dlatego  jest  niemożliwe  aby  Umysł  mógł 
zapanować lub odpoczywać będąc nagi, sam w sobie w ziemskim Ciele; żadne 
ziemskie Ciało nie jest zdolne znieść takiej nieśmiertelności/ takiej świętości, jak 
również  to  drugie  będąc  czymś  tak  czystym,  nieskalanym  mogłoby 
ścierpieć/znieść  przelotne  ciało  w  tak  bliskim  kontakcie  z  nim.  Dlatego  Umysł 
zwinął/skurczył się i wziął przenośne Ciało Duszy, jako okrycie lub odzież. Dusza 
będąc również jakiś sposób czymś Świętym, używa Ducha jako jej minister albo 
służący. I tak Duch rządzi żywą istotą. 

60. Dlatego, kiedy Umysł jest oddzielony i odleciał z ziemskiego Ciała, od razu 
ubiera/zakłada  swój  płomienny/świecący  płaszcz/okrycie,  czego  by  nie  mógł 
zrobić mieszkając w ziemskim Ciele. 

61.  Bo  Ziemia  nie  może  znieść  ognia,  ponieważ  powoduje  palenie  się 
wszystkiego, nawet mała iskra. Dlatego Woda jest rozlana dookoła Ziemi, jako 
ściana albo bariera, zabezpieczająca ten płomień ognia. 

62.  Umysł  najbardziej  ostry  lub  najszybszy  z  wszystkich  świętych  domyśleń, 
szybszy niż jakikolwiek element, mając ogień za swoje Ciało. 

63.  Bo  Umysł,  który  jest  budowniczym  wszystkiego,  używa  ognia  –  jako  jego 
narzędzia w wykonawstwie wszystkich rzeczy. I Ten który jest budowniczym tego 
wszystkiego,  używa  tego  do  produkcji/tworzenia  wszystkiego,  co  istnieje, 
podobnie  jest  użyte  przez  Człowieka  do  produkcji  tylko  ziemskich  rzeczy.  Bo 
Umysł,  który  jest  na  Ziemi,  nieaktywny  albo  będąc  nagim  ogniem,  nie  jest  w 
stanie nic zrobić, żadnej czynności ludzkiej, ani żadnej sprawy poświęconej Bogu. 

64. Ale Dusza człowieka, nie każdego, ale tego który jest pobożny i religijny, jest 
Aniołem  i  Świętym.  I  taka  dusza  po  odejściu  z  ciała,  po  przezwyciężeniu 
konfliktów/zmagań  pobożności/oddania  –  Bogu,  staje  się  albo  Umysłem  albo 
Bogiem. 

65. Zmagania, toczenie walk/konfliktów, dla oddania Bogu – jest poznawaniem 
Boga  –aby  nie  skrzywdzić  żadnego  człowieka  i  w  ten  sposób  to  stając  się 
Umysłem. 

66. Ale bezbożna Dusza pozostając w swoich własnych przestępstwach, ukarana 
jest tym, poszukując ziemskiego lub ludzkiego ciała, aby wejść. 

67.  Żadne  inne  Ciało  nie  może  przyjąć  ludzkiej  Duszy.  Jest  to 
nielegalne/bezprawne  aby  Dusza  człowieka  mogła  wejść  do  Ciała 
nieinteligentnej  żyjącej  istoty.  Bo  prawem/dekretem  boskim  jest  aby  nie 
dopuścić ludzkiej Duszy do tak strasznej hańby/obelgi. 

68. Tat. Jak Dusza takiego człowieka jest ukarana Ojcze i co jest jej największą 
męczarnią? 

69. Herm. Bezbożność mój Synu. Dla Ognia mającego tak wielki płomień jako to? 
Jest podobne jak dzika bestia co gryzie i zrywa swoje Ciało, tak to robi Dusza? 

70. Czy naprawdę nie widzisz ile Zła niegodziwa/niecna Dusza musi wycierpieć – 
rycząc i płacząc: Pale się, jestem skończona, nie wiem co mam powiedzieć, czy 
co  mam  robić,  jestem  wykończona,  nieszczęśliwa,  nędzna,  wszystkie  Zło 
istniejące  dookoła  czepia  się  mnie  i  trzyma  mnie  w  swoich  pazurach.  Tak 
nieszczęśliwa jestem, że ani nic nie mogę słyszeć, ani nic nie mogę widzieć. 

71. To są głosy ukaranej i dręczonej Duszy, nie jak wielu myśli, jak również i ty 
Synu –  przypuszczasz, że ludzka Dusza wychodząca z Ciała rośnie lub  staje się 
bestią. To jest bardzo wielkim błędem, że Dusza jest ukarana w ten sposób. 

72. Bo Umysł, gdy jest rozporządzony do otrzymania płomiennego Ciała aby mógł 
służyć Bogu, wchodząc do niecnej Duszy, dręczy ją chłostając batami grzechów, 
po czym grzeszna/niecna Dusza, będąc przypiekana/torturowana zamienia się w 
mordercę, awanturnika, bluźniercę, czepiając się różnorakich przemocy i różnych 
rzeczy, którymi może ranić innych ludzi. 

73.  Ale  do  pobożnej  duszy,  wchodzący  Umysł,  prowadzi  ją  do  światła 
Wiedzy/Widza poznania Gnosis/. 

74.  I  taka  Dusza  nigdy  nie  jest  zmęczona,  usatysfakcjonowana  aby  śpiewać 
pochwały i dziękczynienia Bogu, dobrze mówić o wszystkich ludziach, czy to w 
słowach czy to w czynach zawsze czyniąc dobrze, na wzór jej Ojca. 

75. Dlatego Synu musimy składać podziękowania i musimy się modlić, abyśmy 
mogli otrzymać dobry Umysł. 

76. Dusza dlatego może być zmieniona albo może zmienić się na lepszą, ale na 
gorszą jest to niemożliwe. 

77.  Dalej  jest  wspólne  współdziałanie  Dusz.  Te  pochodzące  od  Bogów  –  z 
ludzkimi, ludzkie tymi, które nie posiadają inteligencji – bestie. 

78. Lepsi zawsze muszą brać w opiekę gorszych, Bogowie Ludzi, Ludzie brutalne 
Bestie, ale Bóg ma wszystko w swojej opiece, dlatego że On jest najlepszym ze 
wszystkiego, ponieważ – zawiera wszystko co istnieje razem. 

79.  Dlatego  Kosmos/Świat  podlega  Bogu,  człowiek  Światu,  a  nieinteligentne 
istoty/ rzeczy człowiekowi. 

80.  Ale  Bóg  jest  ponad  wszystko  i  wszystkim.  Promienie  Boskie  są 
działalnością/działaniem,  a  promienie  Kosmiczne  są  Naturą,  promienie 
człowieka są Sztuką i Wiedzą. 

81.  Akt  oddziaływania  energii  odbywa  się  poprzez  Kosmos,  na  Człowieka  i 
poprzez naturalne promienie kosmiczne/Świata, ale Natura oddziałuje poprzez 
elementy, a człowiek poprzez Sztukę i Naukę. 

82. Zarząd całości podlega Naturze Jednego, przenikającego lub schodzącego na 
dół  oddziaływania  Jednego  Umysłu  ponad  który  nic  nie  może  być  bardziej 
świętego  i  bardziej  efektywniejszego  lub  działającego,  nic  więcej  bardziej 
zjednoczonego,  jak  również  nic  nie  może  dorównać  aby  być  taką  Jednością. 
Komunia Bogów dla Ludzi, a od Ludzi dla Bogów. 

83. To jest Bonas Geniusz, albo dobry Demon: pobłogosławiona Dusza, która jest 
najpełniejsza tego! I nieszczęśliwa Dusza, która jest pusta tego. 

84. Tat. Co masz na myśli, Ojcze? 

85. Trism. Wiedz Synu, że każda Dusza posiadała Dobry Umysł, właśnie o Nim 
teraz  mówimy  i  nie  o  Umyśle,  który  jest  posługującym  ministrem,  o  którym 
mówiliśmy przedtem, który jest wysłanym w celu oczyszczenia się z niniejszego 
wyroku. 

86. Dusza nie posiadająca Umysłu nie może ani mówić ani robić cokolwiek, bo 
bardzo często, kiedy to Umysł odlatuje z Duszy – w tym czasie Dusza – ani nic nie 
rozumie, ani nic nie słyszy, ale jest czymś co nie posiada inteligencji, tak wielka 
jest potęga Umysłu. 

87.  Do  tego  musi  znosić/ścierpieć  taką  ociągającą  się  albo  leniwą  Duszę,  ale 
odchodząc – zostawia ją przymocowaną do Ciała. 

88. I taka Dusza Synu – wówczas nie ma inteligencji/umysłu,dlatego żaden taki 
Człowiek nie powinien być nazywany Człowiekiem. 

89. Bo  Człowiek jest Świętą, żywą rzeczą i nie powinien być porównywany do 
jakiejkolwiek brutalnej bestii, która żyje na Ziemi, ale do tych którzy są wyżej w 
niebie – którzy są nazywani Bogami. 

90. Raczej moglibyśmy śmiało powiedzieć prawdę, że taki Człowiek rzeczywiście 
przerasta ich, albo przynajmniej jest na równi w ich mocy, jedno albo to drugie. 
Bo żadna z tych rzeczy w Niebie nie zejdzie na Ziemię, ale człowiek wspina się w 
górę do Nieba mierząc to. 

91.  Wiedząc  wtedy  co  jest  w  górze  i  co  poniżej  na  dole  i  ucząc  się/poznaje 
wszystko inne również dokładnie. 

92. Ale to co jest najbardziej wielkie ze wszystkiego – On nie opuszczając Ziemi – 
jest jednocześnie ponad. Tak wielka jest wielkość jego Natury. 

93. Śmiało możemy powiedzieć, że ziemski człowiek jest śmiertelnym Bogiem i 
że Niebiański Bóg jest nieśmiertelnym człowiekiem. 

94.  Dlatego  poprzez  tę  podwójność  wszystko  jest  zarządzane  –  Kosmos  i 
Człowiek, bo to wszystko razem jest częścią całość – tego co stanowi Jedność. 

Koniec Księgi Czwartej 

 

 

KSIĘGA  PIĄTA  –  BÓG  JEST  NIEWIDOCZNY,  A  JEDNAK 
NAJBARDZIEJ WIDOCZNY 

1. Ten wykład również zrobię dla ciebie, Tat, abyś nie był w niewiedzy odnośnie 
bardziej doskonałego imienia boskiego. 

2.  Przemyśl/rozważ  to  w  swoim  Umyśle  –  to  co  dla  wielu  wydaje  się 
ukryte/nieuzewnętrznione,  dla  ciebie  może  to  być  jak  najbardziej 
uzewnętrzniające się. 

3. Teraz, jeżeli to by było uzewnętrzniające się/widoczne – wówczas nie byłoby 
to  tym,  bo  cokolwiek  jest  widoczne  jest  wytworzone  albo  zrobione;  z  tego 
powodu 

zostało 

uzewnętrznione, 

ale 

to 

co 

nie 

jest 

nieuzewnętrznione/niewidoczne – zawsze jest istniejące. 

4. Dlatego to nie potrzebuje być uzewnętrzniające się – bo zawsze jest istniejące 
– czyniąc inne rzeczy uzewnętrznia się. 

5.  On  czyniąc/tworząc  wszystkie  inne  rzeczy  uzewnętrzniające  się/widoczne, 
będąc  niewidoczny/nieuzewnętrzniający  się,  jako  zawsze  istniejący  byt  i 
sprawiając,  że  inne  rzeczy  uzewnętrzniają  się,  sam  będąc  nieuzewnętrzniający 
się. 

6.  Bóg  nie  jest  stworzony;  myśląc  uzewnętrznia  wszystkie  rzeczy,  czyniąc  je 
widoczne,  aby  mogły  się  pojawić  zewnętrznie,  tylko  te  rzeczy,  które  są 
stworzone/zrobione  –  bo  to  co  jest  pojawiające  się/widoczne  –  jest  niczym 
innym tylko wytworem/produktem. 

7. On, który jest Jeden, który jest ani nie zrobiony, ani nie stworzony, jest również 
niewidoczny i nieuzewnętrzniający się. 

8 Ale sprawiając, że wszystko się ukazuje /pojawia, On ukazuje się we wszystkim, 
ale szczególnie uzewnętrznia się w tych rzeczach, w których sobie przeznaczył. 

9.  Właśnie  dlatego  Tat,  mój  Synu,  módl  się  najpierw  do  Boga  –  Władcy 
Najwyższego  i  Ojca,  do  niego  jedynie  –  który  jest  Jeden  Jeden  – 
Jedyny/Najwyższy, który tylko może okazać litość dla ciebie, ażebyś mógł poznać 
i zrozumieć tą wielką wielkość Boga i aby On mógł zaświecić jednym ze swoich 
promieni w tobie i w twoim zrozumieniu. 

10.  Bo  tylko  zrozumienie/to  prawdziwe/  –  może  widzieć  to  co  nie  jest 
uzewnętrzniające  się,  albo  widoczne,  bo  BYT  sam  w  sobie  jest 
nieuzewnętrzniający  się  lub  niewidoczny,  ale  jeżeli  zdobędzie  moc,  o  Tat,  to 
pojawi się oczom twojego Umysłu. 

11. Bo Bóg Najwyższy/Pan i Władca jest wolny od wszelkiej zazdrości, ukazuje się 
całemu  światu.  Abyś  mógł  dostrzec  tę  inteligencję,  wziąć  to  do  rąk  i 
kontemplować/rozważać obraz i widok boski. 

12. Ale jeżeli, ten który jest w tobie, jest nieznany – albo niewidoczny dla ciebie, 
jak  on  może  być  w  tobie  zobaczony,  albo  pojawiać  się  tobie  przed  twoimi 
oczami? 

13. Ale jeśli jednak zobaczysz go, rozważysz i zrozumiesz Słońce, weźmiesz pod 
uwagę kurs/drogę Księżyca oraz rozważysz porządek/ład Gwiazd słonecznych. 

14. Kto jest On, że utrzymuje ten porządek? Bo każdy porządek jest określony 
albo zakończony numerem i miejscem. 

15. Słońce jest największym z Bogów na Niebie, dla którego wszyscy niebiańscy 
Bogowie  ustępują  miejsca;  jako  dla  Króla  i  Potentata,  a  jednak  on  będąc  taki 
wielki,  bardziej  wielki  niż  Ziemia  albo  Morze,  znosząc  cierpienia  mając  ponad 
sobą, obracające się mniejsze Gwiazdy niż on, z respektu dla kogo, czy ze strachu 
przed kim – mój Synu. 

16. Każda z tych gwiazd, które są w Niebie, nie robią podobnych lub jednakowych 
kursów/drogi. Kto jest tym, że wyznaczył dla każdej – sposób oraz wielkość jej 
drogi? 

17.  Ten  niedźwiedź,  który  kręci  się  dookoła  siebie  samego  dźwigając  dookoła 
ciężar całego kosmosu, kto jest właścicielem tego instrumentu? 

18. Kim jest ten, który ustawił granice mórz? Kto założył Ziemię? Jest ktoś taki, o 
Tat, który jest Stwórcą Panem i Władcą tego wszystkiego. 

19. Dlatego jest niemożliwe Synu, aby jakieś miejsce, liczba albo miara, mogła 
być zaobserwowana bez wykonawcy. 

20. Czy jakikolwiek porządek może być stworzony przez nieporządek/bałagan lub 
braku dysproporcji. 

21.  Myślisz,  że  byłoby  możliwe  dla  ciebie  mój  Synu,  mieć  skrzydła  i  lecieć  w 
powietrzu,  będąc  uniesionym  pośrodku,  między  Niebem  a  Ziemią,  widząc 
stabilność  Ziemi,  płynność  Morza,  biegi  Rzek,  wielkość  rozmiaru  Powietrza, 
ostrość i prędkość Ognia, ruch Gwiazd i szybkość Nieba, kręcącego się dookoła 
tego wszystkiego. 

22.  O  Synu,  co  za  szczęśliwy  wzrok  to  byłby,  w  jednej  chwili  –  zobaczyć  to 
wszystko,  że  to  co  jest  nieruchome  –  staje  się  ruchome  i  to  co  jest  ukryte  – 
uzewnętrznia się. 

23. Jeżeli nie możesz ujrzeć tego Wykonawcy, nawet poprzez śmiertelne rzeczy, 
które są na ziemi i w głębokości i rozważać – Synu jak człowiek jest zrobiony i 
ukształtowany  w  łonie  i  badać  sumiennie  biegłość  i  przebiegłość  tego 
Wykonawcy i uczyć się kto to był, że to wypracował i wymodelował, ten piękny i 
święty kształt człowieka: 

Kto nakreślił i wyróżnił jego oczy? Kto wydrążył jego nozdrza i uszy? Kto otworzył 
jego  usta/jamę  ustną?  Kto  ponaciągał  i  pozwiązywał  jego  ścięgna?  Kto 
doprowadził żyły? Kto utwardził i zrobił kości mocne? Kto ubrał ciało w skórę? 
Kto porozdzielał palce i stawy? Kto wyrównał i uczynił szerokie podeszwy stóp? 
Kto powydłubywał pory? Kto naciągnął śledzionę? Kto zrobił serce jak Pyramis? 

Kto  uczynił  wątrobę  barczystą?  Kto  zrobił  płuca  gąbkowate  –  wypełniając 
dziurami? Kto uczynił żołądek duży i pojemny? Kto wyłożył na zewnątrz bardziej 
honorowe części, a ukrył bardziej ohydne/brudne? 

24. Widzisz ile sztuki w jednej materii i ile pracy mieści się w jednym szkicu, tyle 
razem niesamowitego piękna, a wszystko wykonane w precyzyjnych wymiarach, 
do tego jeszcze różniące się/odmienne. 

25. Kto stworzył/zrobił te wszystkie rzeczy? Co  za Matka?  Co  za Ojciec? Tylko 
BÓG jedyny – który nie jest uzewnętrzniony, który stworzył/zrobił to wszystko 
Jego własną Wolą. 

26.  Żaden  człowiek  nie  powie,  że  posąg  lub  wizerunek  jest  wykonany  bez 
rzeźbiarza  czy  malarza  i  że  to  dzieło/wytwór  jest  wykonany  bez 
rzemieślnika/wykonawcy? 

. 

Tak 

Wielka 

Ślepota!  

. 

Tak 

Wielka 

Bezbożność!  

. I Tak Wielka Niewiedza! 

27. Nigdy mój Synu, Tat, nie możesz pozbawić fachowości rzemieślnika, a raczej 
jest  to  najlepsza  nazwa  ze  wszystkich  imion  boskich,  nazwać  go  Ojcem 
wszystkiego co istnieje, bo On i tylko On jest Ojcem swojej pracy/dzieła. 

28.  Nawet  jeżeli  zmusisz  mnie  do  powiedzenia  czegoś  bardziej  śmiało,  to  jest 
raczej- jak gdyby Jego Byt był w ciąży będąc uformowany z tego wszystkiego co 
istnieje i tworząc Je. 

29. Tak jak bez wykonawcy jest niemożliwe – żeby coś mogło być zrobione, tak 
również  jest  z  Nim  –  jest  niemożliwe,  aby  nie  był  obecny  –  tworząc/robiąc 
wszystkie  rzeczy  –  w  Niebie,  w  Powietrzu,  na  Ziemi  i  na  Głębokościach  lub  w 
całym Kosmosie jak również w każdej odrobinę co istnieje lub nie istnieje. 

30. Bo nic nie ma, nic nie istnieje, na całym Świecie kim On nie jest; zarówno 
rzeczy które są, jak również rzeczy, które nie istnieją. 

31. Bo wszystko,co istnieje on to uczynił uwidaczniając je, a rzeczy które nie są, 
On ukrył to w Sobie. 

32. To jest Bóg, który jest lepszy od jakiegokolwiek imienia; to jest On – który jest 
tajemnicą; to jest On – który jest najbardziej widoczny, oczywisty; to jest On – 
nad którym Umysł może kontemplować; to jest On – widoczny dla oka; to jest 

On – który nie ma żadnego ciała; to jest On – który posiada tak dużo ciał. Albo 
można raczej powiedzieć – że nie ma żadnego ciała – w którym On nie jest. 

33. On jest tylko wyłącznie TYM – co istnieje. 

34. Właśnie z tego powodu on ma tak wiele Imion ponieważ on jest jeden Ojciec 
i dlatego on nie ma żadnego Imienia – ponieważ On jest Ojcem wszystkiego. 

35. Kto więc może błogosławić Cię, albo przekazywać podziękowania za ciebie 
albo do ciebie? 

36. W którą stronę powinienem patrzeć, gdy uwielbiam Cię? Do góry? Do dołu? 
Na zewnątrz? Czy wewnątrz? 

37. Bo ponadto nie ma ani żadnego sposobu ani miejsca, ani nic innego ponad 
To co istnieje 

38. Ale wszystko jest w Tobie Boże, wszystko pochodzi od Ciebie. Dajesz wszystko 
co istnieje, a bierzesz nic – mimo że posiadasz wszystko; w ogóle nic nie istnieje 
czego nie posiadasz. 

39.  Kiedy  mogę  Cię  wychwalać,  o  Ojcze,  bo  jest  niemożliwe  wyobrazić  Twojej 
godziny albo Twojego czasu. 

40.  Za  co  mogę  uwielbiać  Cię?  Za  to  wszystko  co  uczyniłeś/zrobiłeś,  czy  za  to 
czego nie zrobiłeś/stworzyłeś? Za to wszystko co zamanifestowałeś, czy za rzeczy 
które są ukryte? 

41. Jak dalej powinienem uwielbiać Ciebie, jako swój własny byt, posiadając coś 
swego własnego, czy raczej będąc innym? 

42.  Twoim  Dziełem  jest  –  kim  jestem.  Twoim  Dziełem  jest  –  cokolwiek  robię, 
Twoim Dziełem jest – co mówię. 

43.  Jesteś  Dziełem  wszystkiego  co  istnieje  –  nic  innego  nie  istnieje  co  nie  jest 
Twoim Dziełem. 

44.  Jesteś  kim  Jesteś  –  wszystko  co  jest  stworzone  i  wszystko  co  nie  jest 
stworzone. 

45. Umysł, który rozumie. 

46. Ojciec, który wszystko stworzył i uformował. 

47. Dobro, które działa / funkcjonuje. 

48. Dobro, które czyni wszystko co istnieje. 

49. Z materii najbardziej subtelne i delikatne jest powietrze, z powietrza Dusza, 
z duszy Umysł, z umysłu Bóg. 

Koniec Księgi Piątej 

 

 

 

KSIĘGA SZÓSTA – W BOGU, WYŁĄCZNIE W BOGU JEST 
TYLKO DOBRO 

1. Bóg, o Asklepiosie, jest niczym innym tylko Bogiem sam w  sobie wyłącznie, 
albo raczej Bóg sam – jest jako zawsze istniejące Dobro. 

2.  I  jeśli  to  ma  być  tak,  wtedy  On  musi  być  esencją  lub  substancją,  każdego 
rodzaju wszystkiej aktywności i generacji – będąc wolnym – ale Nic co istnieje, 
nie jest wolne/niezależne od Tego. 

3.  I  ta  esencja  mająca  wokół  lub  w  sobie  stabilną  i  niewzruszoną  działalność, 
niczego nie chcąc, natomiast dając obficie. 

4. Jedno jest początkiem wszystkich rzeczy, dlatego że dało początek wszystkich 
rzeczy;  a  kiedy  nazywam  to  Dobrem,  mam  na  myśli,  to  które  jest  całkowicie  i 
zawsze Dobre. 

5.  Ta  obecność  nie  może  być  porównywalna  do  niczego  –  tylko  wyłącznie  do 
Boga;  dlatego  że  nic  nie  istnieje,  czego  On  by  mógł  pragnąć  –  aby  mieć;  jak 
również nie ma niczego, co by mogło być odebrane Jemu; żadna strata nie może 
spowodować w nim żadnego smutku, ponieważ smutek jest częścią istniejącego 
Zła. 

6. Nie ma niczego co może być silniejsze od niego – aby mogło przeciwstawić się 
Jemu.  NIC  nie  może  równać  się  Jemu.  Nie  ma  niczego  w  czym  On  może  się 
zakochać.  Niemożliwością  jest  usłyszeć  jakąkolwiek  złość  lub  że  coś  co  jest 
mądrzejsze, albo aby mógł być o cokolwiek zazdrosny. 

7. Nic z takich rzeczy nie istnieje w jego esencji/istocie, co by mogło pozostać, z 
wyjątkiem Dobra? 

8. W takiej Istocie/Bycie – jest niemożliwe znaleźć jakiekolwiek najmniejsze zło, 
jak  również  najmniejszą  jakąkolwiek  inną  rzecz  z  wyjątkiem  tego,  co  się  zwie 
Dobrem. 

9.  Natomiast  we  wszystkich  innych  rzeczach,  istnieją  wszystkie  inne  rzeczy, 
zarówno  w  małych  jak  i  wielkich,  w  cząsteczkach  jak  również  w  żywych 
stworzeniach;  bardzo  wielkich  jak  również  w  tych  najbardziej  potężnych  ze 
wszystkich innych. 

10. Bo wszystkie rzeczy, które są zrobione lub wytworzone, są pełne namiętności, 
wytworzenie/stworzenie  samo  w  sobie  jest  namiętnością/pasją;  a  gdzie  jest 
pasja, tam nie ma Dobra; gdzie jest Dobro – tam nie ma żadnej pasji/namiętności; 
kiedy jest dzień – nie może być nocy; a kiedy jest noc – nie może być dnia. 

11.  Zatem  jest  niemożliwe,  aby  w  generacji/tworzeniu  mogło  być  Dobro,  ale 
tylko w tym co jest niewytworzone lub zrobione. 

12.  Podobnie  jak  udział  wszystkich  rzeczy  zawartych  w  materii  jest 
połączony/powiązany – tak samo jest z tym co zwie się Dobrem. W ten sposób 
działa  uniwersalne  Dobro  –  wytwarzając  wszystko  co  istnieje,  częściowo  w 
niektórych rzeczach tworząc to, co jest Dobre – natomiast w innych rzeczach – 
to co nie jest Dobre. 

13. Dlatego jest przemijający i przejściowy – Stwórca rzeczy przemijających. 

14.  W  człowieku  również  Dobro  jest  zarządzone/nakazane  (aby  wzięło 
dominację) nad tym – co zwie się Złem; dlatego to, co nie jest zbyt wielkim Złem 
–  jest  tutaj  Dobrem;  a  to  co  tutaj  jest  nazwane  Dobrem  –  jest  najmniejszą 
cząsteczką lub proporcją Zła. 

15. Dlatego jest niemożliwe, aby Dobro mogło być tutaj zupełnie czyste/wolne 
od  Zła;  dlatego  że  Dobro  karmi  Zło,  a  karmiąc  Zło  –  nie  pozostaje  już  więcej 
Dobrem – staje się Złem. 

16. Dlatego w Bogu wyłącznie jest tylko Dobro, albo raczej Bóg jest tylko Dobry. 

17.  Dlatego  o  Asklepiosie,  w  człowieku  (albo  wśród  ludzi)  tylko  imię  Dobra, 
można znaleźć – natomiast samą rzecz Tego nie – jest to niemożliwe; materialne 
Ciało nie posiada tego jako coś połączone ze wszystkich stron i pokryte tym Złem 
–  ale  poprzez  wykonywanie  pracy,  ubolewania,  pożądania,  pasje,  oszustwa, 
wybuch złości oraz głupie myśli. 

18. A z tego wszystkiego co jest najgorsze, Asklepiosie, każda z wymienianych tu 
rzeczy,  jest  uznawana  jako  największe  Dobro;  szczególnie  jest  tu  największym 
błędem/nieporozumieniem  –  przyjemności  brzucha  –  jako  czołowa 
przyczyna/prowodyr wszystkiego Zła. Błędem jest tutaj nieobecność Dobra. 

19.  Oddaję  podziękowania,  w  moim  imieniu,  Bogu,  za  otrzymanie  łaski 
Wiedzy/Gnosis dotyczącej czym jest Dobro, inaczej – jest to niemożliwe aby to 
mogło być na Świecie. 

20.  Bo  Świat  jest  napełniony  obfitością Zła;  ale  Bóg  jest  napełniony  obfitością 
Dobra, albo Dobro Bogiem. 

21.  Bo  w  tym  tak  przecudownym  majestacie,  ukazującym  się  Pięknem  jest 
esencją bardziej czystą, bardziej uczciwą niż nam może się to wydawać, niczym 
nie zmącona w całości – która sama dla siebie jest swoją esencją. 

22. Możemy śmiało powiedzieć, Asklepiosie, że esencja Boska – jeśli On posiada 
esencję? Jest to – czym jest piękno /piękno niczym nie skalane/; bo Dobro jest 
niepojęte/niezrozumiałe na tym świecie. 

23. Bo wszystkie rzeczy, które podlegają oku, są uwielbieniami/idolami, jak gdyby 
były  cieniami;  ale  te  rzeczy,  które  nie  są  zauważane  okiem  –  są  wieczne, 
szczególnie Esencja Piękna i Dobra. 

24.  Tak  jak  oko  nie  może  widzieć  Boga, tak  nikt  nie  może  rozumieć  czym  jest 
Dobro lub Piękno. 

25.  Dlatego  że  One  są  integralnymi,  nierozłączonymi  elementami  Boskimi, 
nierozłączne  podobieństwa  –  najbardziej  ukochane,  w  których  Bóg  sam  jest 
zakochany albo mówiąc inaczej One w Nim. 

26. Jeśli nie możesz rozumieć co to jest Bóg, to powinieneś zrozumieć, pojąć czym 
jest Piękno i Dobro, które jest najbardziej promieniujące i zarazem oświecające, 
wówczas jest to najbardziej oświecające przez Boga. 

27. Dlatego To Piękno  jest ponad jakimkolwiek Porównaniem, a to Dobro  jest 
nieporównywalne, tak jako Bóg nie może być porównywany do niczego. 

28. Dlatego – jeżeli zrozumiałeś Boga, to również zrozumiałeś Piękno i Dobro; bo 
to jest niewyrażalne dla jakichkolwiek innych żywych stworzeń, ponieważ one – 
są nierozłączne od Boga. 

29. Jeżeli szukasz tego co dotyczy Boga, musisz szukać lub prosić również to, co 
zwie się Pięknem – bo to jest tylko jedna droga, która prowadzi do tego samego, 
to jest oddanie/ pobożność połączona z Wiedzą/Gnosis. 

30. Dlatego Ci, którzy są nieświadomi/ślepi i idący drogą nie praktykując oddania 
Bogu, jak oni ośmielają nazywać się Ludźmi uczciwymi i dobrymi, są jak Ci – którzy 
są we śnie/marzeniach, tyle rozumiejąc – czym naprawdę jest prawdziwe Dobro. 
Natomiast będąc otoczonym, uwikłanym w różnego rodzaju – to czym jest Zło; 
myślą,  wierząc,  że  Zło  jest  Dobrem  –  i  w  ten  właśnie  nieprzerywany  sposób 
używają tego, nigdy nie będąc nasyceni; do tego żyjąc jeszcze w strachu – że to 
może być im odebrane i dlatego oni  dążą, wszelkimi sposobami, aby mogli to 
mieć – jak i również aby to im wciąż wzrastało. 

31. Takie to są rzeczy, o Asklepiosie, które człowiek nazywa Dobrem i Pięknem – 
które my nie możemy ani kochać ani nienawidzić; najtrudniejszą rzeczą w tym 
wszystkim jest – że my potrzebujemy tego i nie możemy obejść się bez tego. 

Koniec Księgi Szóstej 

#  16  Mówi  nam,  że  tylko  Bóg  jest  dobry;  zobacz  również  Łuk.  18:19  gdzie 
następny największy Nauczyciel mówi – Dlaczego nazywasz mnie Dobrym /Tylko 
Bóg Jedyny – jest dobry – czy nie mówią obydwaj jednym językiem. 

 

 

KSIĘGA  SIÓDMA  –  TAJEMNE  KAZANIE  NA  GÓRZE  O 
ODRODZENIENIU  ORAZ  ZACHOWANIU  MILCZENIA  
DO JEGO SYNA TAT 

1.  Tat.  Głównie  w  swoich  przemówieniach/dyskusjach  o  boskości,  mój  Ojcze, 
mówisz bardzo zagadkowo/zawile, nie ujawniając wszystkiego z Siebie – mówisz, 
że nikt nie może być zbawiony zanim się nie odrodzi na nowo. 

2. Kiedy błagałem Cię, przed wejściem na Górę  – po  Twoim oddziaływaniu na 
mnie  –  mając  ogromny  zapał  poznać  Wiedzę/Gnosis  odnośnie  nowego 
Odrodzenia – bo w tym wszystkim co mówisz, właśnie tego nie rozumiem, jestem 
ciemny w tym; powiedziałeś że wytłumaczysz mi to – kiedy stanę się obcym dla 
otaczającego mnie Świata. Właśnie stałem się gotowy utrzymując zrozumienie 
iluzji i oszustwa tego świata. 

3.  A  więc  uzupełnij  moje  braki,  zaległości  niewiedzy  –  tak  jak  powiedziałeś  – 
poucz mnie o ponownym narodzeniu – obojętnie przekazując to słowem lub w 
tajemnicy. Bo tak naprawdę o Trzykrotnie Wielki z jakiej Materii, nasiona lub łona 
człowiek taki się rodzi. 

4. Herm. Synu, ta mądrość może być zrozumiała tylko w milczeniu – a nasieniem 
prawdziwym tego jest Dobro. 

5.  Tat.  Kto  jest  siewcą  tego  mój  Ojcze  –  bo  to  jest  mi  zupełnie  nie- 
zrozumiałe/wątpliwe. 

6. Herm. Wola samego Boga, mój Synu. 

7. W jaki sposób osoba taka powstała/urodziła się, bo w tym miejscu brakuje mi 
zupełnie zrozumienia, sedna esencji – co pozwoliłoby mi to zrozumieć. 

8. Herm. Ten który się zrodzi na nowo będzie innym – od Boga – będzie dzieckiem 
Boskim. 

9. Tat. Mówisz do mnie zagadkowo – mój Ojcze i nie mówisz tak jak mówi Ojciec 
do syna. 

10. Herm. Synu, rzeczy tego rodzaju nie są nauczane, ale są dane od Boga jego 
łaską – kiedy taka jest Jego Wola – przywracając pamięć. 

11.  Tat.  Mówisz  o  rzeczach  bardzo  trudnych,  bardzo  dalekich  i  niemożliwych 
Ojcze; dlatego od razu zaprzeczam temu. 

12.  Herm.  Czy  chcesz  udowodnić,  że  jako  Syn  jesteś  obcym  ojcowskiego 
pochodzenia? 

13.  Tat.  Nie  zazdrość  mi  –  Ojcze  lub  nie  wymawiaj  się  –  jestem  Twoim 
prawdziwym Synem; wyjaśnij mi metodę/sposób odrodzenia. 

14.  Herm.  To  co  mogę  powiedzieć  mój  Synu  –  jest  tak;  że  widzę  w  sobie 
nieograniczoną wizją – daną mi łaską Boską; odszedłem z ciała śmiertelnego do 
ciała nieśmiertelnego i teraz jestem tym kim byłem przedtem; ale teraz jestem – 
nowo odrodzony w umyśle/duszy. 

15. Te rzeczy nie są nauczane, ani nie mogą być widoczne w tych uformowanych 
elementach; ta pierwsza forma była zaniedbana przeze mnie, od której obecnie 
jestem wyzwolony/odcięty – nie ma wpływu na mnie, ale ja mam wpływ na nią 
– kontrolując ją. 

16. Mimo, że widzisz mnie swoimi oczami, mój Synu i gdybyś nawet wytężył swój 
cielesny  wzrok  do  granic  możliwości  –  jednak  nie  możesz  mnie  zobaczyć  ani 
zrozumieć – kim jestem teraz. 

17.  Tat.  Doprowadziłeś  mnie  teraz  do  furii  mój  Ojcze,  umysł  mój  zapadł  się, 
zniknął – w tej chwili nie widzę Siebie. 

18. Herm. Właśnie mój synu – ty również oddaliłeś się od siebie – podobnie do 
tych, którzy są w marzeniach lub we śnie. 

19. Tat. To teraz powiedz mi, kto jest autorem i wykonawcą Odrodzenia? 

20. Herm. To jest Dziecko Boskie – człowiek pochodzący z Woli Boga. 

21.  Tat.  Teraz,  doprowadzisz  mnie  do  milczenia  mój  Ojcze  na  zawsze  –  moje 
poprzednie myśli, opuściły mnie – widzę wielkość i kształt rzeczy tutaj na dole i 
nic innego tylko zakłamanie w tym wszystkim. 

22. Her. Nawet ta widoczna śmiertelna forma zmieniająca się każdego dnia – jest 
obracana/poruszana przez czas – powodując rośnięcie lub zanikanie; ponieważ 
jest rzeczą nieprawdziwą /iluzją. Co więc jest tutaj prawdziwego – Trzykrotnie 
Wielki Hermesie??? 

23. Her. To co nie ulega zmartwieniom/kłopotom, ani ograniczeniom; bez 

koloru figury, nie zmieniające się – to co jest nagie dające Światło – to co jest 
wyobrażalne tylko samo dla Siebie; nigdy niezmienne, bezcielesne. 

24.  Tat.  Teraz  naprawdę  zgłupiałem  mój  Ojcze  –  myślałem,  że  dzięki  Twojej 
wiedzy zmądrzeje, ale to co znajduję – to moje zmysły zablokowały się. 

25.  Herm.  To  jest  właśnie  to,  mój  Synu  –  to  co  się  urodziło  na  wyższych 
poziomach jak płomień – do tego rodząc się na ziemi – to co jest wilgotne – jak 
woda  i  to  co  jest  poruszane  podmuchem  jak  powietrze;  jak  możesz  to 
pojąć/uchwycić  swoimi  zmysłami  –  to  co  nie  jest  solidne  ani  wilgotne,  ani 
wiążące,  ani  rozwiązujące  się;  widząc/zauważając  to  –  jest  zrozumieniem  tej 
mocy w swoim działaniu. Błagam i modlę się do Najwyższego Umysłu Inteligencji, 
która tylko może dać zrozumienie tego Odrodzenia w Bogu. 

26. Tat. W tym wypadku mój Ojcze  – jest to zupełnie niemożliwe dla mnie to 
zrobić? 

27.  Herm.  Niech  Bóg  broni  –  mój  Synu  –  wypluj  to  –  wejdź  w  Siebie,  ucz  się, 
poznawaj Go; On przyjdzie, bądź pilny a stanie się, odrzuć zmysły cielesne, oczyść 
się z tego co cię gnębi, nurtuje, rzeczy materialne. 

28. Tat. Czy mam w sobie jakieś problemy torturujące mnie, mój Ojcze. 

29. Herm. O tak, nie kilka ale bardzo dużo, okropne również. 

30. Tat. Nie znam ich Ojcze. 

31.  Herm.  Takimi  torturującymi  problemami  są:  Pierwszym  jest 
niewiedza/ciemność, ignorancja. Drugim jest smutek, ubolewanie. Trzecim jest 
brak 

wstrzemięźliwości. 

Czwartym 

jest 

pożądanie. 

Piątym 

jest 

niesprawiedliwość.  Szóstym  jest  chciwość.  Siódmym  są  oszustwa.  Ósmym  jest 
zazdrość, chciwość. Dziewiątym są przekręty, oszustwa, przebiegłość. Dziesiątym 
jest  gniew,  złość.  Jedenastym  jest  pośpiech,  nierozwaga.  Dwunastym  jest 
złośliwość. 

32. Jest ich dwanaście, ale za tym kryje się dużo więcej; właśnie przez to Ciała są 
więzieniem dla tego wewnętrznego człowieka/dusza  – który zmuszony jest do 
cierpienia poprzez władanie zmysłów. 

33. I one wcale nie chcą ustąpić tak łatwo – chyba że osoba otrzyma w litości 
łaskę od Boga – w tym właśnie mieści przyczyna i sposób Odrodzenia. 

34. Zresztą mój synu  –  musisz się wyciszyć  – utrzymując milczenie, aby w  ten 
sposób łaska Boska mogła nieprzerywanie spływać na tych, którzy pragną tego. 

35. Dlatego raduj się, mój synu – będąc oczyszczony przez Łaskę Boską do Wiedzy 
o Prawdzie. 

36.  Bo  kiedy  ta  Wiedza/Gnosis  wstępuje  w  nas;  po  Jej  otrzymaniu  – 
ciemnota/niezrozumienie – jest usunięte z nas. 

37.  Ta  wiedza  radości  przychodząc  do  nas;  po  jej  przybyciu  smutki/problemy 
odlatują od tego co jest w stanie ją przyjąć. 

38. Ta moc radości jest samodyscypliną – jest mocą posiadającą najwspanialsze 
Dobro; przygarniaj to więc z radością do siebie mój Synu – bo wstępując w nas 
wypędza z nas nadmiar pasji i nadużywania. 

39.  Czwartą  z  nich  nazywam  wstrzemięźliwość  –  jest  to  moc  panująca  nad 
naszym  pragnieniem  tworząc  mój  synu  trwałe  i  solidne  podwaliny  do 
sprawiedliwości. 

40. Widząc jak bez wysiłku ona usunęła niesprawiedliwość – przywracając nam 
sprawiedliwość poprzez usunięcie niesprawiedliwości daleko od nas. 

41.  Szóstym  Dobrem/Cnotą,  wstępującą  w  nas  jest  moc  przeciwko 
nadmiarowi/chciwości – istniejącemu we wszystkim. 

42. A kiedy ta chciwość odeszła  – nazywam to Prawdą i kiedy Ona przyjdzie  – 
wszystkie błędy i przekręty znikają. 

43.  Widzisz  mój  synu  Dobro  –  jest  napełniane  przez  przyjęcie  Prawdy;  bo  to 
znaczy  zazdrość  odeszła  od  nas  –  wtedy  Prawda  towarzyszy  Dobru,  razem  z 
Życiem i Światłem. 

44.  Wtedy  już  więcej  nie  ma  gnębienia  ciemności/diabła,  bo  będąc 
przezwyciężonym nagle znika. 

45. Teraz zrozumiałeś mój synu, metodę/sposób odrodzenia; gdy tych dziesięciu 
przybędzie  –  przepędzi  z  nas  tych  dwunastu;  takie  właśnie  Odrodzenie  my 
widzieliśmy w nas samych. 

46. Dlatego ktokolwiek otrzymał taką łaskę/dar Odrodzenia – które jest zgodnie 
z wolą boską – porzuca wtedy cielesne zmysły – wiedząc że jest sam stworzeniem 
Światła  i  Życia  i  właśnie  z  tego  się  składa  –  będąc  wówczas  napełniony 
najdoskonalszą radością. 

47. Tat. Ojcze – zrozumiałem to do perfekcji – nie przez wzrok własnych oczu – 
ale przez intelektualne władanie sił wyższych/boskich; jestem teraz w Niebie, na 
Ziemi, w wodzie, w powietrzu; jestem żywą istotą – przebywam w roślinach, w 
łonie wszystkiego. 

48. Wytłumacz mi jeszcze dalej o tym znęcaniu się sił ciemności, składających się 
z dwunastu, gdy pokonane przez moce składające się z dziesięciu. Jaki jest na to 
sposób wydostać się z tego o Hermesie po Trzykroć Wielki? 

49. Ten budynek/tabernakulum Synu, zawiera zodiakalne koło/krąg; składający 
się z dwunastu liczb, jednego pomysłu; ale wszystko ukształtowane przez naturę 
– dostarczając różnorakie koniugacje dla oszukiwania człowieka. 

50. Mimo że one są różne w sobie, ale są połączone razem w działaniu (jak, na 
przykład,  nierozwaga  jest  nieodłączna  od  gniewu)  i  one  są  również  niestałe, 
trudne do zauważenia. Dlatego, gdy zdobędziemy wystarczająco dowodów, one 
odchodzą, będąc odpędzone przez dziesięć Mocy; mówiąc inaczej umierają. 

51. Bo te wchodzące w skład liczby dziesięciu, mój synu, są twórcami powstania 
Duszy. Wtedy Życie i Światło są zjednoczone razem – tworząc Jedność – wtedy 
właśnie jest narodzenie Ducha. 

52.  Dlatego  zgodnie  z  poznaniem  /logos/powodem,  jedność  zawiera  liczbę 
dziesięć, a liczba dziesięć zawiera jedność/połączenie. 

53. Tat. Ojcze – widzę teraz wszystko – cały Wszechświat jak również Siebie w 
Umyśle. 

54. Herm. To jest Odrodzenie mój synu – więcej już nie będziesz patrzył na rzeczy 
z  cielesnego  punktu  widzenia  podlegającego  trzem  wymiarom,  zgodnie  z 
powyższym  –  kazanie  o  Odrodzeniu,  o  którym  nie  wspominałem  przedtem  – 
abyśmy nie obrazili sił wyższych – pouczając tłum – aby Bóg sam mógł okazać 
swoją wolę. 

55. Tat. Powiedz mi, mój Ojcze – te ciało stworzone z tych Mocy – czy to podlega 
rozkładowi? 

56. Herm. Dobre słowa mój synu – nie wypowiadaj tak okropnych rzeczy – bo 
grzeszysz i inteligencja Duszy upada. 

57.  Naturalne  Ciało  cielesne  –  postrzegane  zmysłami  –  jest  bardzo  daleko 
odsunięte od niezbędnego Odrodzenia – ponieważ podlega rozpadowi. Pierwsze 
musi umrzeć, ostatniego śmierć nie może dotknąć. Czy nie rozumiesz, że jesteś 
urodzony Bogiem i Synem Jednego – tak jak Ja jestem? 

58.  Tat.  Tak  bardzo  tęsknię  mój  Ojcze,  usłyszeć  tą  dziękczynną  pochwałę 
przekazaną w hymnie, o którym to mówisz, że słyszałeś to z Mocy będących w 
ósmej strefie – kiedy tam byłeś. 

59.  Herm.  Ponieważ  Pymander  powiedział  to,  sposobem  wyroczni  ósmej 
strefy/Oktonary 

/; 

masz 

czynić 

dobrze, 

mój 

synu 

– 

pragnąć 

rozwiązania/uwolnienia /stania się wolnym od fizycznego ciała/ – budynku; aby 
zostać oczyszczonym. 

60. Pymander, Absolutna Inteligencja Moc i Władca dostarczając mi nie więcej 
niż  to  co  jest  napisane  –  że  poznając  SIEBIE  będę  rozumiał  znając  wszystko, 
słyszeć i widzieć, co tylko zechcę. Rozkazał mi czynić to co jest Dobre. Dlatego 
wszystkie Moce, które są we mnie śpiewają. 

61. Tat. Chciałbym to usłyszeć Ojcze, i zrozumieć to wszystko. 

62. Herm. Wycisz się mój synu – wsłuchaj się w harmonijność błogosławieństwa 
i dziękczynienia; ten hymn o odrodzeniu, nie byłem pewny czy może być tak po 
prostu wymawiany – ale jak dla Ciebie, to zrobię to w końcu. 

63. Dlatego, że to nie jest nauczane, ale ukryte w milczeniu. 

64. A więc mój synu, stając na otwartym powietrzu, modląc się, spoglądając ku 
wiatrowi północy i słońcu, zmierzającemu ku zachodowi; oraz na wschód kiedy 
to słońce wschodzi. A teraz utrzymuj milczenie – mój synu. 

TAJEMNICZA PIEŚŃ ŚWIĘTA MOWA 

65. Naturą całego Wszechświata – rozkoszuj się wysłuchaniem tego hymnu. 

66. Otwórz się Ziemio – pozwól Skarbnicy Deszczu otworzyć się również. 

67.  Drzewa  przestańcie  szumieć,  bo  będę  śpiewał  i  Uwielbiał  Najwyższego 
Stwórcę Ojca Wszystkiego Stworzenia – JEDNEGO I tylko JEDYNEGO. 

68. Otwórzcie się Niebiosa, a wiatry zatrzymajcie się, pozwólcie nieśmiertelnej 
strefie boskiej by moje słowa mogły tam dotrzeć. 

69. Bo będę śpiewał i uwielbiał TEGO, Który stworzył wszystko; który stworzył 
Ziemię  i  zawiesił  Niebiosa,  rozkazał  oceanom  aby  wydały  słodkie  wody  –  dla 
Ziemi  zaludnionej  i  niezaludnionej;  na  pokarm  wszystkiego  co  istnieje  lub 
człowieka. 

70. Ten który rozkazał, aby płomień Ognia świecił każdej akcji czy to Bogom czy 
też człowiekowi. 

71.Chodźmy razem oddając uwielbienie Temu na szczycie Niebios  – STWÓRCY 
całej NATURY. 

72. Bo ON jest okiem mojego Umysłu/Duszy – aby przyjął uwielbiania wysiłków 
moich mocy. 

73. O Mocy moja, która jesteś we mnie – uwielbiaj JEDNEGO i WSZYSTKO. 

74. Śpiewaj ty Wolo moja i cała Moc, która jesteś w mnie. 

75.  O  Wiedzo  Święta  –  Oświecona  przez  Boga;  śpiewam  przez  Ciebie  moje 
Światło – moja inteligencjo – która Jedyna tylko może to widzieć – raduj się w 
radości mojego Umysłu. 

76.  Wszystkie  moje  Moce  śpiewają  uwielbienia  razem  ze  mną;  a  teraz  moja 
skromność śpiewając – wychwala moją Prawość; uwielbiając to co jest Prawe. 

77. O pokarmie Święty – który jesteś we mnie; wychwalaj wszystko. 

78. Przeze mnie Prawda wychwala Prawdę, Dobro wychwala Dobro. 

79.  O  Życie,  o  Światło  od  nas,  do  Ciebie  idące  –  niosąc  wychwalania  i 
dziękczynienia. 

80.  OJCZE  Tobie  składam  dziękczynienia  –  funkcjonowanie  i  władanie  moich 
Sił/Mocy. 

81. Oddaję podziękowania dla Ciebie, O Boże, Moc mojego działania. 

82. Przeze mnie Słowo Boskie wyśpiewuje pochwały dla Ciebie; przyjmij od mnie 
te moje skromne Ofiary w słowach. 

83. Tak płacząc – wszystkie Moce we mnie – wychwalają Wszystko – wypełniając 
Twoją Wolę; Twoja Wola i wyzwolenie pochodzi od Ciebie do Ciebie. 

84.  TY  co  jesteś  Wszystkim,  przyjmij  te  skromne  ofiary  od  wszystkiego,  co 
istnieje. 

85.  Och  Życie,  ratuj  wszystko  co  jest  w  nas;  ŚWIATŁO  –  Oświeć  nas;  Duchu  – 
przewodniku Umysłu/Duszy; o Duchu wspomagający Wykonawcę. 

86.  To  TY  o  BOŻE,  że  człowiek  wypłakiwał  to  wszystko  od  Ciebie  przez  Ogień, 
przez  Powietrze,  przez  Ziemię,  przez  Wodę,  przez  Ducha,  przez  wszystkie 
stworzenia. 

87.  Z  wieczności  znalazłem  sposób  moich  Dziękczynień  i  Błogosławieństw  dla 
Ciebie. Mam to czego szukałem i odpoczynek w Twojej Woli. 

88. Tat. O Ojcze, widzę, że śpiewasz tę pieśń pochwał  i błogosławieństw, całą 
Twoją Wolą; dlatego ja również przygarnąłem to i umieściłem w moim Świecie. 

89. Herm. Powiedz to w swoim inteligentnym Świecie/Duszy/ – mój synu. 

90. Tat. Mam to na myśli, w moim Świecie Inteligencji; bo przez ten Hymn i pieśń 
podziękowań – mój Umysł staje się Oświecony, i z zadowoleniem wysłałbym z 
mojego zrozumienia dziękczynienie Bogu. 

91. Herm. Nie tak pochopnie, mój synu. 

92. Tat. W moim Umyśle, mój Ojcze. 

93.  Herm.  Te  rzeczy,  które  widzę  i  rozważam,  wpajam/wszczepiam  w  ciebie  i 
dlatego  mówię,  do  ciebie  mój  synu  Tat...  Jako  autor  udanego  Odrodzenia  – 
wysyłając Bogu moje skromne ofiarowania. 

94. O BOŻE który Jesteś OJCEM; NAJWYŻSZYM PANEM i WŁADCĄ; NAJWYŻSZYM 
UMYSŁEM/INTELIGENCJĄ  –  przyjmij  te  moje  skromne  poświęcenia  –  których 
wymagasz od mnie. 

95. Bo wszystko co istnieje – istnieje zgodnie z Twoją WOLĄ. 

96.  Synu  prześlij  te  skromne  poświęcenia/ofiary  Bogu  –  Ojcu  wszystkiego  co 
istnieje; dodając również mój synu – przez Słowo/Logos/. 

97.  Tat.  Dziękuję  ci,  Ojcze  że  tak  mi  poradziłeś  –  wyjaśniając  jaki  sposób  jest 
najlepszy oddać podziękowania i pochwały. 

98. Herm. Cieszę się, Synu – widząc, że Prawda wydała owoce Dobrych Rzeczy – 
takie, które pochodzą z Nie-śmiertelnej Gałęzi. 

99.  Ucz  się  tego  również  ode  mnie:  Ponad  wszystkie  inne  Dobra/Cnoty  – 
zachowuj Milczenie, nie przekazując tego, żadnemu człowiekowi – mój synu; tej 
Tradycji  Odrodzenia,  abyśmy  nie  zyskali  miana  tych  co  przekręcają/fałszują. 
Obydwaj  w  tej  chwili  wystarczająco  nad  tym  rozważaliśmy;  rozmawiając  czy 
słuchając. Teraz wiesz wystarczająco  dużo intelektualnie;  poznając SIEBIE oraz 
OJCA. 

Koniec Księgi Siódmej 

 

 

KSIĘGA ÓSMA – NAJWIĘKSZYM NIESZCZĘŚCIEM/ZŁEM 
CZŁOWIEKA JEST NIEPOZNANIE/NIEZNANIE BOGA 

1.  Ty,  który  tak  paradujesz  –  o  Człowieku  –  pijany;  pijąc  wino 
Niewiedzy/Ignorancji  –  patrząc  na  to  –  nie  możesz  ścierpieć  tego?  Dlaczego 
wymiotujesz tym znowu? 

2. Powstańcie, wytrzeźwiejcie i spójrzcie do góry /prawdziwymi/ oczami swojego 
serca, jeśli nie możecie zrobić tego wszyscy, niech więc zrobi to tylu ilu może. 

3.  Bo  zaraza  Ciemności/Niewiedzy  zalała  /otoczyła  całą  Kulę  Ziemską, 
obezwładniając  Dusze,  nie  pozwalając  jej  aby  mogła  przybyć  do  Schronień 
Ocalenia/Zbawienia. 

4.  Nie  pozwól  unieść  się  będąc  porwany/unoszony  Wielkim  Strumieniem,  ale 
powstrzymaj  ten  napór/nawał  fali  –  który  powstrzymuje  Cię  od  osiągnięcia 
Niebios Schronienia i abyś przybrał swój kierunek ku temu. 

5.  Szukaj  Tego,  co  może  wziąć  cię  za  rękę  i  doprowadzić  do  drzwi  Prawdy  i 
Wiedzy/Gnosis,  gdzie  świeci  przezroczyste  Światło  –  oczyszczone  z  Ciemności, 
gdzie  nie  ma  nawet  jednego  upitego,  ale  wszyscy  są  trzeźwi  –  spoglądając  w 
swoim sercu na Tego – który rozkoszuje się będąc zauważonym/zobaczonym. 

6. Bo On nie może być słyszany uszami, ani też zobaczony oczami, ani wyrażony 
w słowach; ale tylko w umyśle i sercu. 

7. Ale najpierw musisz porwać na strzępy i przebić się przez tę garderobę, którą 
nosisz, to gniazdo Niewiedzy; ta podstawa/fundament całych nieszczęść; okup 
skażenia;  te  ciemne  okrycie;  tę  żyjąca  Śmierć;  zmysłowe  trupie  ciało/padlina; 
Grobowiec w którym funkcjonujemy; ten udomowiony złodziej, który tak bardzo 
kocha nas w tym, nienawidząc nas, jak również zazdroszcząc nam. 

8. Takie jest okropne/raniące to okrycie, które nosisz; które pociąga Cię w dół 
poprzez swoje własne ja /obecne ja/, abyś nie mógł spojrzeć do góry i dostrzec 
piękna  Prawdy  i  Dobra,  które  istnieje  tam;  abyś  nie  mógł  znienawidzić  tego 
stroju, w którym jesteś; i zrozumieć – zasadzek i pułapek – które są zastawione 
dla Ciebie. 

9. Dlatego włóż wszelki wysiłek pracy, w rzeczy które wydają Ci się dobre, i przez 
zmysły postrzegania, osądź i zadecyduj – że to co naprawdę jest prawdziwe – jest 
ukryte  i  otoczone  powłoką  materii,  napełniając  tą  obecnością  Ciebie 
nienawidzącą  przyjemnością,  której  nie  możesz  ani  usłyszeć  –  co  powinieneś 
usłyszeć; ani również zobaczyć – to co powinieneś zobaczyć. 

Koniec Księgi Ósmej 

 

 

 

KSIĘGA  DZIEWIĄTA  –  UNIWERSALNE  KAZANIE  DO 
ASKLEPIOSA 

1.Herm.  Wszystko,  co  posiada  aktywność/ruch,  o  Asklepiosie,  czy  to  nie  jest 
uaktywnione w czymś i przez coś? 

2. Asklep. Tak, rzeczywiście. 

3. Herm. Czy to w czym rzecz jest uaktywniona/poruszana – nie musi być większe 
z konieczności od rzeczy, która jest aktywna? 

4. Musi. 

5. Herm. Czy to co nadało aktywność – nie jest mocniejsze od tego które zostało 
uaktywnione? 

6. Asklep. Oczywiście, to jest silniejsze. 

7. Herm. Cz to w czym rzecz jest uaktywniona, nie musi mieć potrzeby przeciwnej 
Natury w stosunku do tej rzeczy – która jest uaktywniona? 

8. Asklep. Tak, musi mieć potrzebę. 

9. Herm. Czy te wielkie Ciało Kosmosu/Wszechświata, nie jest tak wielkie – że nie 
ma nic bardziej wielkiego? 

10. Asklep. Tak, przyznaje. 

11. Herm. Czy to co jest solidne/masywne – nie jest wypełnione wieloma innymi 
wielkimi ciałami, czy raczej powiedzmy wszystkimi Ciałami, które tam są? 

12. Asklep. To jest rzeczywiście tak. 

13. Herm. Czy Kosmos nie jest Ciałem i Ciało – które się porusza? 

14. Asklep. Tak jest. 

15. Herm. A więc jakiego rodzaju to miejsce musi być, w czym to się porusza, i z 
jakiej to jest natury? Czy musi to być bardziej większe, aby mogło utrzymywać 
ciągłość  ruchu?  Albo  czy  to  co  nadaje  aktywność/ruch,  nie  ma  potrzeby 
posiadania  miejsca/powierzchni  istnienia  a  z  braku  miejsca,  zawieszone  i 
uaktywnione w Ruchu? 

16.  Asklep.  To  musi  być  ogromną  rzeczą,  Hermesie  Największy  –  ale  jakiej 
Natury? 

17. Herm. Z Natury przeciwnej, o Asklepiosie A czy Natura rzeczy bezcielesnych, 
nie jest przeciwna rzeczom cielesnym? 

18. Asklep. Przyznaję. 

19. Herm. Dlatego to miejsce jest bezcielesne; ale to które jest bezcielesne – jest 
pewnego  rodzaju  rzeczą  świętą  lub  samym  Bogiem.  I  to  co  nazywam  rzeczą 
Świętą, mam na myśli, to przez którą zostało stworzone albo spłodzone. 

20. I jeśli dlatego to ma być święte, to jest esencją lub substancją; ale jeżeli jest 
to Bóg, to jest ponad esencję; ale jego inteligencja polega na czymś innym. 

21. Po pierwsze – Bóg jest zrozumiały, nie dla Siebie, ale dla nas; bo to co jest 
zrozumiałe podlega temu, co jest zrozumiane przez zmysły postrzegania. 

22. Dlatego, Bóg nie jest zrozumiały sam Sobie; ponieważ nie będąc jakąkolwiek 
inną rzeczą która może być zrozumiała, on nie może być zrozumiany przez Siebie. 

23. Ale on jest inną rzeczą w stosunku do nas i dlatego on jest zrozumiany przez 
nas. 

24. Dlatego jeżeli miejsce jakieś ma być czymś zrozumiałym, wtedy to nie jest 
miejscem – ale Bogiem; ale jeżeli Bóg ma być zrozumiałym, to jest zrozumiałym 
nie jako miejsce, ale jako zdolna aktywność/możliwość działania. 

25. Teraz – wszystko co jest w ruchu – jest uaktywnione nie poprzez, ani w tym 
co zwie się aktywnością/ruchem, ale w tym co było stacjonarne lub w spoczynku; 
i to co nadało ruch było stacją lub spoczynkiem; jest niemożliwością, aby mogło 
być uaktywnione tym. 

26. Asklep. Jak to  jest więc o  Hermesie Największy, te rzeczy, które tutaj są  – 
będąc  w  aktywności  z  rzeczami,  które  nadały  aktywność/ruch?  Bo  mówisz,  że 
planety będące w ruchu są obracane przez planety niewędrujące. 

27. Herm. To o Asklepiosie, nie obraca się razem, ale w przeciwnym kierunku; 
ponieważ  one  nie  obracają  się  w  podobny  sposób  –  ale  przeciwnie  jedna  do 
drugiej. I ta przeciwność posiada/zawiera opór aktywności, bo oporność jest – 
byciem aktywności/ruchu. 

28. Dlatego wędrująca planeta; obracając się przeciwnie do planety, która nie 
jest wędrująca, będzie miała przeciwną pozycję jedna do drugiej. 

29.  Dlatego  niedźwiedź,  którego  widzisz  –  ani  wschodzi  ani  zachodzi;  ale 
obracając się dookoła; Czy myślisz – że jest w ruchu czy stoi w miejscu? 

30. Asklep. Myślę, że jest w ruchu, Hermesie Największy. 

31. W jakim ruchu, o Asklepiosie? 

32. Asklep. Ruchu, który jest zawsze taki sam. 

33. Ale ruch obrotowy, który jest taki sam i ruch podróży, który jest taki sam, 
obydwa są ukryte – przez stację; bo ten, który jest taki sam, zabrania temu, który 
jest wyżej od tego samego, jeśli dorównuje do tego – który jest prawie taki sam. 

34. A więc przeciwny ruch istnieje zawsze w szybkości; będąc zawsze wytwarzany 
poprzez przeciwności. 

35. Dam ci prosty przykład odnośnie tego zagadnienia – ziemskiego pochodzenia, 
który może być zauważony oczami. 

36. Spójrz na którekolwiek z tych żywych stworzeń na Ziemi, człowiek na przykład 
zauważ go jak płynie; kiedy woda go unosi w jednym kierunku – opór lub walka 
jego stóp i rąk – wytwarza stacje /punkt odniesienia/ w stosunku do człowieka; 
aby nie mógł być poniesiony/zabrany przez wodę, jak również, aby nie utonął. 

37. Asklep. Dałeś bardzo dobry przykład Hermesie Największy. 

38.  Herm.  Dlatego,  każda  aktywność/ruch  jest  w  stacji/punktu  odniesienia;  i 
początek tej aktywności pochodzi ze stacji. 

39. Dlatego aktywność, taka jak kosmosu/świata, jak i każdej żyjącej materialnej 
rzeczy – nie zostaje wykonana poprzez te rzeczy, które są na zewnątrz Świata, 
ale  poprzez  to,  co  istnieje  wewnątrz.  Dusza  albo  Duch,  albo  jakaś  inna 
bezcielesna rzecz, w stosunku do tych rzeczy, które są bez tego. 

40. Bo martwe/nieżyjące Ciało nie posiada, dużo mniej wiedzy jak Ciało, które 
byłoby całkowicie martwe. 

41. Asklep. Co masz na myśli o Hermesie Największy, drzewo i kamień, i wszystkie 
inne martwe rzeczy, czy one nie są Ciałami posiadającymi aktywność? 

42. Herm. W żadnym wypadku, o Asklepiosie, bo to co jest wewnątrz Ciała, które 
uaktywnia  rzecz  nie  posiadającą  życia  –  nie  jest  Ciałem  –  które  uaktywnia 
obydwa; te które utrzymuje – jak również ciało, którym jest urodzone; bo jedna 
martwa lub nieżyjąca rzecz – nie może uaktywniać innej. Ta która nadaje ruch – 
musi być żywą – jeżeli nadaje ruch. 

43. Widzisz więc jak Dusza jest naładowana, kiedy to utrzymuje dwa Ciała. 

44. Teraz to dowodzi – że rzeczy uaktywnione są w czymś i przez coś. 

45.  Asklep.  Rzeczy,  posiadające  aktywność  o  Hermesie  Największy,  muszą 
otrzymać aktywność w tym co jest przestrzenią albo próżnią? 

46.  Zrozum,  o  Asklepiosie,  że  we  wszystkich  rzeczach,  które  istnieją  nie  ma 
niczego pustego, tylko to co nie istnieje, jest puste i obce dla istnienia lub bycia. 

47. Bo to co istnieje – nie mogło by istnieć jeżeli nie byłoby pełnio istnienia; bo 
to co istnieje lub będąc egzystencją – nigdy nie może stać się puste. 

48. Asklep. Czy nie istnieją jakieś rzeczy, które są puste, o Hermesie Największy, 
tak jak pusta beczka, pusty gąsior, pusta wola, pusta winna-prasa, i wiele innych 
tym podobnych? 

49.  Herm.  Jesteś  w  wielkim  błędzie  o  Asklepiosie;  te  rzeczy  są  jak  najbardziej 
pełne 

i wypełnione; które uważasz jako przestrzeń lub pustkę. 

50. Asklep. Co masz na myśli poprzez to, o Hermesie Największy? 

51. Herm. Czy Powietrze nie jest Ciałem? 

52. Asklep. Tak jest Ciałem. 

53. Herm. Dlaczego więc to Ciało, nie przechodzi przez wszystkie rzeczy, które 
istnieją?  A  przechodząc  przez  nie,  napełnia  je?  Czy  to  Ciało,  nie  składa  się  z 
połączenia  czterech?  Dlatego,  wszystkie  te  rzeczy,  które  nazywasz  puste  –  są 
wypełnione Powietrzem. 

54.  Dlaczego,  te  rzeczy  nazywasz  puste,  powinieneś  nazwać  je  dziurawe  a  nie 
puste; One istnieją i są pełne Powietrza i Ducha. 

55.  Asklep.  Ten  dowód  jest  poza  jakimkolwiek  zaprzeczeniem;  o  Hermesie 
Największy,  ale  jak  możemy  nazwać  te  miejsce  /przestrzeń/,  w  której  cały 
Wszechświat/Kosmos się obraca/porusza? 

56. Herm. Nazwij to nie-materią, Asklepiosie 

57. Asklep. Co jest tym, niematerialnym lub bezcielesnym? 

58. Herm. Umysł i Inteligencja, całość, całkowicie rozumiejąca Siebie, wolna od 
Ciała,  nie  do  oszukania,  niewidoczny,  nigdy  nieprzemijający  nieskończony  w 
swoim  Ciele,  stojąc  mocno  sam  w  sobie,  posiadający  wszystkie  możliwości  i 
będąc Zbawcą, wyswobodzicielem wszystkich rzeczy – które istnieją. 

59. Dlatego Dobro, Prawda, jest /Archetypowym Light/ Oryginalnym Prototypem 
Światła, Prototypem Duszy, które są – jak gdyby promieniami. 

60. Asklep. W takim razie, co jest Bogiem? 

61. Herm. To co nie nie jest żadną z tych rzeczy, i jednocześnie będąc; powodem 
bycia  wszystkiego  istnienia  i  każdej  rzeczy,  która  istnieje;  do  tego  będąc 
pozbawiony jakiejkolwiek potrzeby posiadania czegokolwiek. 

62. Wszystkie rzeczy są stworzone z rzeczy, które istnieją, a nie z rzeczy które nie 
istnieją;  rzeczy  które  nie  istnieją,  nie  posiadają  natury  –  bycia 
stworzenia/zrobienia.  Natomiast  rzeczy  które  są  –  nie  posiadają  natury 
bycia/istnienia nigdy albo bycia/istnienia w ogóle. 

63. Asklep. Z tego co mówisz więc – kim jest Bóg? 

64. Herm. Bóg nie jest Umysłem, ale powód – którym Umysł jest; nie duch – ale 
powód, którym Duch jest; nie Światło – ale powód, którym Światło jest. 

65. Dlatego, musimy uwielbiać Boga przez te dwie nazwy, które są właściwe dla 
Niego tylko i wyłącznie, a nie coś innego. 

67.  I  On  jest  tym  i  niczym  innym;  bo  wszystkie  inne  rzeczy  są  oddzielone  od 
natury Dobra. 

68.  Bo  w  Ciele  i  Duszy  nie  ma  żadnego  miejsca,  aby  było  w  stanie  lub  mogło 
zawierać Dobro. 

69. Wielkość Dobra jest tak wielka jak istnienie wszystkiego co istnieje, zarówno 
cieleśnie jak i bezcieleśnie; zmysłowo jak również i intelektualnie. 

70. Takie jest Dobro, jak również Bóg. 

71.  Widzisz,  dlatego  nigdy  nie  powinieneś  nazywać  Dobrem  czegoś;  bo  w  ten 
sposób będziesz bezbożnikiem, ani jakiegokolwiek innego Boga; ale tylko Dobro; 
bo w ten sposób znowu również będziesz bezbożnikiem. 

72.  Słowem  jest  bardzo  często  wyrażane  Dobro  przez  wszystkich  ludzi;  ale 
człowiek nie rozumie co to jest; tylko przez niewiedzę/ciemność Oni nazywają 
Bogów jak również niektórych ludzi Dobrymi; to nigdy tak nie może być, ani też 
być tak stworzone/zrobione. 

73. Dlatego wszyscy inni Bogowie są uhonorowani tytułem albo nazwą Bożą, bo 
Bóg nie jest Dobry, zgodnie z Niebem, ale Naturą. 

74. Bo Boska Natura i Dobro są Jednością; Jeden jest rodzajem obydwóch, skąd 
wszystkie rodzaje pochodzą. 

75. Bo On który jest Dobrem jest dawcą wszystkich rzeczy co istnieją – niczego 
nie biorąc; dlatego Bóg daje wszystko a niczego nie bierze. 

76. Inny tytuł lub nazwa to jest Ojciec; z powodu wytwarzania wszystkich rzeczy, 
bo to jest czynnością Ojca tworzyć. 

77. Dlatego, zawsze było najbardziej wielką i najbardziej religijną czynnością w 
tym życiu, dla Tych którzy są mądrzy i inteligentni, jest począć dziecię. 

78.  Również  podobnie  największym  nieszczęściem  i  bezbożnością,  dla 
kogokolwiek kończąc to życie na ziemi bez dziecka; i ten człowiek jest ukarany po 
Śmierci  przez  Diabłów  i  kara  ta  jest  taka:  Zabierając  Duszę  tego  bezdzietnego 
człowieka wydając wyrok potępiający, skazując do Ciała, które nie posiada natury 
mężczyzny  czy  kobiety;  to  jest  wielkim  przestępstwem/  przekleństwem  pod 
Słońcem. 

79. Dlatego o Asklepiosie, nigdy nie gratuluj jakiemukolwiek człowiekowi, który 
jest bezdzietny; ale odwrotnie współczuj jego nieszczęściu, wiedząc jaka kara go 
czeka i jest zgotowana dla niego. 

80. Pozwól aby to wszystko co było powiedziane dla ciebie o Asklepiosie, było 
jako wprowadzenie do poznania wszystkiego co jest w Naturze/Przyrodzie. 

Koniec Księgi Dziewiątej 

Punkt 77,78. Nie odnosi się do dziecka ziemskiego, spłodzonego  – tutaj mowa 
jest o innym dziecku na poziomie duszy, innym wymiarze i innym dziecku. 

 

 

 

KSIĘGA  DZIESIĄTA  –  UMYSŁ/INTELIGENCJA  DO 
HERMESA 

1. Wysłuchaj tych słów, o Hermesie Wielki, i przypominaj sobie te rzeczy, które 
są wypowiedziane; bo Ja będę mówił bez opóźniania, co przychodzi do mojego 
umysłu,  zawsze  wielu  ludzi  mówiło  wiele  różnych  rzeczy  i  w  różny  sposób, 
dotyczących Wszechświata/Kosmosu i Dobra; ale Ja nie nauczyłem się Prawdy. 

2. Dlatego Pan/Bóg Najwyższy wyjaśnił mi to dokładnie w tym miejscu; I z tego 
powodu będę ufał tylko Bogu – odnośnie manifestujących się tych rzeczy. 

3.  Wtedy  to  otrzymałem  wyjaśnienie  wszystkiego  dokładnie  od 
Inteligencji/Umysłu – jak jest rzeczywiście. 

4. Bóg i wszystko. 

5. Bóg, Wieczność, Świat, Czas, Tworzenie/Poczęcie. 

6. Bóg uczynił Wieczność, Wieczność – Wszechświat/Kosmos, Kosmos – Czas, a 
Czas Tworzenie/Generacje. 

7. Z Boga, jako substancji jest Dobro; Piękno, Błogosławieństwo i Mądrość. 

8. Z Wieczności, Tożsamość, albo Jaźń. /w angielskim używa się zwrotu –The Self/ 

9. Ze Wszechświata, Porządek. 

10. Z Czasu, Zmiana. 

11. Z Tworzenia/Generacji Życie i Śmierć. 

12. Ale działaniem Boskim jest Inteligencja/Umysł i Dusza. 

13. Z Wieczności, Trwałość, albo Długowieczność i Nieśmiertelność. 

14. Ze Wszechświata, Regeneracja/Odradzanie i Rozkład, albo Zniszczenie. 

15. Z Czasu, Powiększanie/Wzrastanie i Zmniejszanie/Zanikanie. 

16. A z Tworzenia/Stwarzania – jakość. 

17. Dlatego, Wieczność jest w Bogu. 

18. Wszechświat/Kosmos w Wieczności. 

19. Czas w Kosmosie/Wszechświecie. 

20. A Tworzenie w Czasie. 

21. I Wieczność zrównała się z Bogiem. 

22. Wszechświat/Kosmos porusza się w Wieczności. 

23. Czas jest określony w Kosmosie/Wszechświecie. 

24. Tworzenie/Generacja jest wykonywana w Czasie. 

25. Dlatego źródłem fontanny wszystkiego co istnieje jest Bóg. 

26. Substancją Wieczność. 

27. Materią jest Wszechświat. 

28. Mocą Bożą jest Wieczność. 

29. A pracą Wieczności jest Wszechświat – jeszcze nie zrobiony, a jednocześnie 
zawsze tworzony/czyniony przez Wieczność. 

30. Dlatego, nic nie może być zniszczone kiedykolwiek, bo Wieczność jest nie- 
przekupna. 

31.  Jak  również  nic  nie  może  zginąć,  lub  być  zniszczone  we 
Wszechświecie/Kosmosie; Wszechświat jest zawarty i objęty przez Wieczność. 

32.  Ale  co  jest  Mądrością  Boską?  Dobro,  Piękno  i  Błogosławieństwo  i  każde 
Dobro/Cnota oraz Wieczność. 

33. Dlatego Wieczność, włożyła rzecz nieśmiertelną i nieprzemijającą do Materii; 
ale  regeneracja  tego  –  jest  uzależniona  od  Wieczności,  tak  jak  Wieczność  od 
Boga. 

34. Bo Generacja i Czas, w Niebie i na Ziemi, są podwojonej Natury; w Niebie one 
są niezmienne i nieskażone; ale na Ziemi one są zmienne i przekupne/skażone. 

35.  Duszą  Wieczności  jest  Bóg;  Duszą  Wszechświata  –  Wieczność;  a  Ziemi  – 
Niebo. 

36. Bóg jest w Umyśle; Umysł/Inteligencja w Duszy, a Dusza w Materii, wszystkie 
rzeczy należą do Wieczność. 

37.  Całe  Ciało  Uniwersalne,  w  którym  są  wszystkie  Ciała  –  wypełnione  jest 
Duszami,  Dusze  są  napełnione  Umysłem/Inteligencją,  Umysł/Inteligencja  jest 
pełnością Boga. 

38.  Wewnątrz  on  napełnia  je,  a  na  zewnątrz  –  on  zawiera/posiada  je,  czyniąc 
Wszechświat/ Kosmos żyjący. 

39. Zewnętrznie, on ożywia tę doskonałą żyjącą istotę Wszechświat/Kosmos, z 
wewnątrz wszystkich żywych Stworzeń. 

40. Powyżej Niebios on przebywa w tożsamości albo jaźni, ale poniżej na Ziemi 
jest zmianą generacji/tworzenia. 

41. Wieczność zawiera /utrzymuje Wszechświat/Kosmos przez konieczność lub 
opatrzność, albo naturę/przyrodę. 

42.  Jeśli  jakikolwiek  człowiek  pomyśli  o  jakiejś  rzeczy,  To  jest  Bóg  który 
ożywił/uaktywnił swoim działaniem lub władaniem to wszystko. 

43.  Ale  działalnością  lub  oddziaływaniem  Boga  –  jest  Przepotężna  Najwyższa 
Moc, Moc nie do pokonania, do której Nic; żadna inna Moc – Ludzka lub Święta 
nie może być porównywana. 

44. Dlatego, o Hermesie, nie myśl o żadnej z tych rzeczy czy to na dole, czy na 
wysokościach aby mogły dorównać mądrością w jakiś sposób Bogu; bo jeśli tak 
myślisz – błądzisz w Prawdzie. 

45. Bo nic podobnego nie może być niepodobnym, JEDEN jest JEDYNYM; nigdy 
nie możesz myśleć, że ON dał swoją MOC dla jakiejkolwiek innej rzeczy. 

46.  Bo  kto  po  nim  może  uczynić  cokolwiek,  jak  Życie  lub  Nieśmiertelność:  z 
transformacji  /zmiany  lub  z  Jakości?  Jaką  inną  rzecz  powinien  On  uczynić  od 
Siebie? 

47. Bóg nie jest bezczynnym, w innym razie wszystko byłyby bezczynne/leniwe; 
bo wszystkie rzeczy są pełnością Boga. 

48. Bo nigdzie we Wszechświecie, nie istnieje coś takiego jak bezczynność; bo 
bezczynność  jest  nazwą  odnoszącą  się  do  rzeczy  pustych  lub  próżni,  obydwu 
Wykonawcy oraz rzeczy zrobionej. 

49. Bo wszystkie rzeczy muszą być – podwójnością; koniecznie 

robione/tworzone  lub  zawsze  robione;  i  zgodnie  z  oddziaływaniem  Natury 
każdego miejsca/poziomu. 

50.  Bo  On,  który  czyni  lub  wykonuje,  jest  we  wszystkich  rzeczach,  nie  będąc 
przywiązany  tym  lub  uzależnionym  od  niczego;  nie  wykonuje  czy  robi  jednej 
rzeczy, ale wszystko. 

51. Bo będąc aktywną lub operatywną Mocą – jest samowystarczający dla rzeczy, 
które są wykonane oraz rzeczy, które są wykonane pod nim. 

52. Patrząc przez mnie, na Wszechświat, który teraz podlega Twojemu wzrokowi 
i rozumiejąc dokładnie całe Piękno tego. 

53.  Ciało  wieczne,  nad  które  nie  istnieje  NIC  bardziej  starożytnego,  do  tego 
zawsze energiczne i młode. 

54.  Utrzymując  również  siedem  Światów  umieszczonych  ponad  nami, 
przystrojonymi  wiecznym  porządkiem,  i  wypełniających  Wieczność  różnymi 
kursami. 

55. Bo wszystkie rzeczy są pełne Światła ale Ogień jest nigdzie. 

56.  Bo  przyjaźń  i  mieszanina  przeciwieństw  i  niepodobieństw,  staje  się 
świecącym  Światłem  z  Aktywności  lub  Działalności Boskiej;  Ojciec  wszystkiego 
Dobra, Książę całego Porządku, i Władca Siedmiu Światów. 

57.  Spójrz  również  na  Księżyc,  poprzednika  ich  wszystkich,  instrument  natury, 
transmutator/ transformator niższej materii. 

58.  Spójrz  na  Ziemię  ustawioną  w  środku  Wszystkiego,  solidny  i  stabilny 
Fundament – Pięknego Kosmosu, karmicielkę i pielęgniarkę ziemskich rzeczy. 

59. Rozważ ponadto, jak wielka jest liczba nieśmiertelnych żywych istot i tych 
podlegających  śmierci  również;  pośrodku  nich  zobacz  Księżyc,  krążący  między 
obydwoma, aby oczyścić rzeczy nieśmiertelne i śmiertelne. 

60.  Wszystkie  rzeczy  są  wypełnione  Duszami  i  wszystkie  rzeczy  są  właściwie 
uaktywnione przez nie; niektóre rzeczy dookoła Nieba, niektóre rzeczy dookoła 
Ziemi; i żadne z nich co obracają się w prawą stronę – nie idą w lewą; ani te co 
obracają się w lewą – nie idą w prawo; rzeczy powyżej – nie są poniżej, te na dole 
– nie są w górze. 

61.  Wszystkie  te  rzeczy  są  wykonane/zrobione,  mój  najdroższy  Hermesie,  nie 
masz więcej potrzeby uczyć się od mnie. 

62. Bo one są Ciałami, posiadającymi Duszę i są uaktywnione. 

63. I wszystko to powinno wrócić razem do Jednego, jest to niemożliwe, aby bez 
czegoś zebrać ich razem. 

64. Dlatego, musi być ktoś taki Jeden i być całkowicie Jeden. 

65. Bo widząc wiele różnorakiego ruchu/aktywność i Ciała nie podobne jedno do 
drugiego; do tego mając jedną zarządzoną prędkość pośród nich wszystkich Jest 
więc nie możliwe aby w tym było dwóch lub więcej wykonawców. 

66. Bo jeden porządek nie może być utrzymany przez wielu. 

67.  Inaczej  w  słabszym  byłaby  zazdrość  silniejszego;  jak  również 
nieporozumienie. 

68. Jeśli byłby jeden Stwórca, istot podlegających zmianie przez śmierć, on by 
również pragnął stworzyć nieśmiertelne istoty, tak jak Twórca nieśmiertelnych 
istot – chciałby stworzyć istoty podlegające śmierci. 

69.  Ponadto,  jeżeli  by  istniało  dwóch;  materia  będąc  jednym  i  Dusza  będąc 
jednym,  który  z  nich  powinien  być  dowodzącym,  albo  mieć  roszczenia  do 
przyszłości? 

70. Jeśli obydwaj z nich, który z nich posiada większą część? 

71. Ale myśl tak, że każde żyjące Ciało posiada konsystencję Materii i Duszy; i z 
tego który z nich jest nieśmiertelny, a który jest śmiertelny i niemyślący. 

72. Bo wszystkie żyjące Ciała mają Duszę; a te rzeczy które nie są żyjące, są tylko 
materią. 

73. I Dusza, która staje się podobna do Siebie przybliża się w pobliże do swego 
Stwórcy, który jest powodem Życia i Bytu, i będąc przyczyną Życia – w podobny 
sposób, jest powodem nieśmiertelnych rzeczy. 

74. Jak wówczas śmiertelny Człowiek różni się od nieśmiertelnego? 

75.  Albo  dlaczego  on  nie  może  uczynić  żyjących  Istot,  powodując  rzeczy 
nieśmiertelne i nieśmiertelność? 

76. To, że jest ktoś taki, że czyni to wszystko widoczne/oczywiste i to że on jest 
również Jeden – jest to najbardziej oczywiste. 

77. Bo tam jest jedna Dusza, jedno Życie i jedna materia. 

78. Kto jest tym? Kto to może być, kto inny jeżeli nie Jeden Bóg? 

79.  Dla  kogo  innego  może  być  pożytkiem/korzyścią  stworzenie  żywych  istot, 
jeżeli nie Jedynego Boga? 

80. Dlatego jest tylko Jeden Bóg. 

81.  Bo  byłoby  śmieszną  rzeczą  przyznać,  że  Wszechświat/Kosmos  jest  tylko 
jeden, jedne Słońce, jeden Księżyc, jedna Boskość; do tego mając – nie wiem jak 
wiele Bogów. 

82. On dlatego będąc Jednym, stworzył wszystko w wielu rzeczach. 

83. I to co jest największą rzeczą dla Boga, stworzył Życie, Duszę, nieśmiertelność 
i zmiany, kiedy TY to czynisz tak wiele rzeczy? 

84.  Bo  obydwaj  widzicie,  mówicie,  słyszycie,  wąchacie,  smakujecie,  dotykacie, 
chodzicie, rozumiecie i oddychacie. 

85. I to nie jest jeden, który to widzi, a inny który słyszy, a inny który mówi i inny 
który dotyka, i inny który smakuje, i inny który chodzi, i inny który rozumie, i inny 
który oddycha; ale jeden który wykonuje te rzeczy. 

86. W tym wszystkim żadna z tych rzeczy nie może być bez Boga. 

87. Bo jeśli byś zaprzestał w robieniu tych rzeczy, nie byłbyś żywą istotą; a więc 
jeśli Bóg by zaprzestał w tym; on nie byłby (jest to nie legalne aby tak się wyrażać 
) już więcej Bogiem. 

88. Bo już było zademonstrowane – że nic nie może być nieaktywne/bezczynne 
lub puste, co więc większym może być potwierdzeniem/afirmacją – Boga? 

89. Bo jeżeli istnieje coś – czego on by nie uczynił, wtedy on jest (jeśli tak można 
legalnie powiedzieć ) niedoskonały. 

90.  Jeżeli  zauważymy,  że  on  nie  jest  bezczynny,  ale  doskonałym,  wtedy  jest 
twórcą wszystkiego. 

91. Teraz oddaj się mnie, na chwilę – mój Hermesie, wówczas będzie ci łatwiej 
zrozumieć – że praca boska jest koniecznością, że wszystkie rzeczy powinny być 
wykonane lub zrobione, albo wykonane to co jest wykonane; lub pewnego razu 
były wykonane, lub będą wykonane. 

92. I to o mój ukochany – jest Życiem. 

93. I to jest Piękno. 

94. I to jest Dobro. 

95. I to jest Bóg. 

96. I jeśli zrozumiesz to podczas wykonywania prac również, zauważ co zdarza 
się Tobie,.kiedy robisz coś. 

97. Ale z Nim jest inaczej w tym wszystkim – on jest niereagujący na przyjemność, 
bo nie ma innego Wykonawcy, by podzieli się tym co robi. 

98. Ale będąc sobą – jako Wykonawca, on jest zawsze w pracy, będąc sobą, tym 
który tworzy czy robi. 

99. Bo wszystkie rzeczy, jeżeli byłyby oddzielone od niego, musiałyby się rozpaść 
i umrzeć; bo nie byłoby życia w nich. 

100. Raz jeszcze, jeśli wszystkie żyjące istoty – zarówno te, które są w niebie jaki 
i  na  ziemi;  i  gdyby  było  tylko  jedne  życie  w  wszystkich  rzeczach  –  które  są 
stworzone przez Boga i to jest Bóg, w tym wypadku na pewno wszystkie rzeczy 
byłyby zrobione lub stworzone przez Boga. 

101. Życie jest połączeniem Umysłu i Duszy. 

102.  Ale  śmierć  nie  jest  zniszczeniem  tych  rzeczy,  które  były 
skupione/zgromadzone 

razem, 

ale 

jest 

rozpadem/rozwiązaniem 

unii/połączenia. 

103. Dlatego wyobrażeniem /obrazem Boskim  – to Wieczność; z Wieczności  – 
Świat; ze Świata – Słońce; ze Słońca – człowiek. 

104. Ale ludzie mówią – że zmianą jest Śmierć – ponieważ ciało się rozpadło, i 
Życie odchodzi do tego – co jest nie widoczne. 

105. Tym wykładem, mój ukochany Hermesie, Ja potwierdzam tak, jak słyszałeś. 
Że Kosmos/Wszechświat ulega zmianom, ponieważ codziennie część tego staje 
się niewidoczna, ale to nigdy się nie rozpadło/rozpuściło. 

106.  I  to  jest  Pasją  Kosmosu/Wszechświata,  /Okultacja/  –  obrót  i 
zachodzenie/chowanie 

się. 

Obracanie 

się 

jest 

kręceniem; 

ale 

zachodzenie/chowanie się – jest odnawianiem. 

107. Kosmos będąc cały uformowany; nie mający form na zewnątrz dla siebie, 
ale zmienia je sam sobie. 

108. Widząc więc Wszechświat/Kosmos całkowicie utworzony – kto musi być ten 
co stworzył to; bo bez formy, on nie może istnieć. 

109. Jeśli on byłby całkowicie uformowany, on byłby jak Kosmos, ale jeśli on by 
miał  pojedynczą  formę;  z  tego  względu  powinien  być  czymś  mniejszym  od 
Kosmosu. 

110.  Co  więc  powiemy  –  kim  on  jest?  abyśmy  nie  wzbudzili  jakichkolwiek 
wątpliwości przez nasze mówienie, bo to co jest wątpiące odnośnie Boga – nie 
może być poznane. 

111. Dlatego on miał jeden pomysł, który jest właściwy dla niego, ponieważ jest 
to  bezcielesne,  nie  podlegające  wzrokowi,  a  jednocześnie  okazując  wszystkie 
formy cielesne. 

112. Nie dziwiłoby to mnie, jeżeli byłby to bezcielesny pomysł. 

113.  Bo  one  są  jak  formy  wypowiedziane  w  przemówieniu;  które  na  piśmie  – 
wydają się być wysokie i spuchnięte ale z natury są gładkie i równe. 

114. Ale zrozum to dobrze co ja mówię; mówiąc bardziej dobitnie – aby to mogło 
być bardziej prawdziwe; Człowiek nie może żyć bez życia; podobnie Bóg nie może 
żyć – nie czyniąc Dobra. 

115.  Bo  to  jest  niejako,  życie  i  aktywność  Boga,  aby  nadając  ruch/aktywność 
wszystkim rzeczom, czyniąc je żywymi. 

116.  Niektóre  rzeczy  tu  wymienione  –  muszą  mieć  szczególne  wyjaśnienie; 
zrozum więc co powiem. 

117.  Wszystkie  rzeczy  są  w  Bogu,  nie  jako  leżące  w  miejscu,  bo  miejsce  jest 
podwójnością;  ciało  i  nieaktywność.  I  te  rzeczy,  które  są  umiejscowione  –  nie 
posiadają aktywności/ruchu. 

118.  Bo  one  mówiąc  inaczej,  są  rozłożone/umiejscowione  w  tym  co  jest 
bezcielesne; z innej strony jak manifestacja fantazji lub zjawy. 

119.Weź pod uwagę tego co zawiera wszystko co istnieje, i zrozum – że nic nie 
jest bardziej pojemne, niż to które jest niematerialne, nic jest bardziej szybkie, 
ani  nic  jest  bardziej  silne/potężne.  Ale  to  jest-  najpotężniejsze/pojemne, 
najbardziej szybkie i najmocniejsze. 

120. A teraz osądź to sam, dając rozkaz Duszy pójść do Indii, i szybciej niż wydasz 
polecenie już będziesz tam. 

121. Podobnie zrób, aby podróżować nad Oceanem, natychmiast będziesz tam; 
nie jako podróżując z jednego miejsca do drugiego; ale nagle będziesz tam. 

122.  Zechciej  lecieć  do  Nieba  i  wcale  nie  będziesz  potrzebował  skrzydeł,  jak 
również  nic  nie  może  ci  przeszkodzić  w  tym,  ani  ogień  Słońca,  ani  eter,  ani 
obracające  się  planety;  ani  ciała  jakichkolwiek  innych  gwiazd,  ale  przecinając 
przez to wszystko, polecisz do ostatniego i najbardziej oddalonego ciała. 

123. I jeżeli nawet przebijesz się przez to wszystko i rozważysz co jest ponadto 
(jeśli tam będzie cokolwiek na zewnątrz Kosmosu), możesz to uczynić. 

124.  Zauważ,  jaką  wielką  moc  posiadasz,  jaką  wielką  prędkość  masz;  możesz 
zrobić te wszystkie rzeczy; Czy Bóg nie może tego? 

125. Dlatego w ten sposób rozważaj o Bogu; mając cały wszechświat/Kosmos dla 
siebie, jak gdyby to były wszystkie myśli lub rozważania. 

126. Jeżeli nie zrównasz siebie z Bogiem, nigdy nie będziesz mógł rozumieć Boga. 

127. Bo podobne jest zrozumiałe przez podobne. 

128.  Wzrastaj  więc  do  niezmierzonych  wielkości,  wychodząc/wychylając  się 
ponad wszystko i wykraczając poza całość czasu, stając się wiecznością, i wtedy 
na pewno zrozumiesz Boga : jeśli wierzysz w siebie, że nic nie jest niemożliwe, 
gdy  zaliczysz  siebie  do  nieśmiertelnych;  i  jeżeli  będziesz  w  stanie  zrozumieć 
wszystkie  rzeczy,  każdy  akt  działalności  i  nauki;  oraz  sposób  i  zwyczaj  każdej 
żyjącej rzeczy. 

129.  Stań  się  wyższy  niż  wszystkie  wysokości,  niższy  niż  wszystkie  głębokości, 
zrozum  w  sobie  właściwości  wszystkich  Istot  Żywych,  z  Ognia,  Wody,  Suszy  i 
Wilgoci, zrozum podobnie – że w jednej chwili możesz być wszędzie – w morzu i 
na ziemi. 

130. Musisz od razu zrozumieć Siebie, nie zrodzony jeszcze w łonie, młody, stary, 
będąc  zmarłym, wszystkie rzeczy po  śmierci, i wszystko  to razem; jak również 
czas,  miejsca,  czyny,  jakości,  ilości,  w  przeciwnym  razie  nie  możesz  jeszcze 
zrozumieć Boga. 

131. Ale jeżeli jednak zamkniesz swoją Duszę w Ciele, i nadużywając ją – mówiąc; 
Nie rozumiem niczego, Nic nie mogę zrobić, Boję się Morza, Nie mogę wspinać 
się do nieba, Nie wiem kim jestem, Nie mogę powiedzieć czym będę: Co mam 
wspólnego z Bogiem? Dlatego nie będziesz mógł zrozumieć żadnej z tych rzeczy 
co zwą się Dobrem i Pięknem. Pozostaniesz zakochany w swoim Ciele i Złu. 

132. Z tego powodu najbardziej wielkim Złem jest nie poznanie Boga. 

133. Bycie w stanie/chęć poznania /Boga/ – śmiałość/odwaga oraz nadzieja, jest 
najprostszą drogą, oraz boską drogą, podobną do Dobra. Jeżeli postawisz swoją 
stopę na Niej – wszędzie spotka ciebie i wszędzie będziesz Go mógł ujrzeć, prosto 
i łatwo; kiedy to nie oczekujesz lub nie szukasz tego; Spotkasz /GO/ idąc, śpiąc, 
żeglując,  podróżując  nocą,  w  ciągu  dnia,  kiedy  mówisz,  i  kiedy  trzymasz 
milczenie/ciszę. 

134. Bo nic nie istnieje, co nie jest Jego obliczem/obrazem. 

135.  A  jednak  mówisz,  Bóg  jest  niewidoczny;  ale  spróbuj  zrozumieć  kto  jest 
bardziej widoczny niż ON? 

136.  Dlatego  stworzył/uczynił  wszystko  co  istnieje  –  abyś  przez  te  wszystkie 
rzeczy mógł widzieć GO. 

137. To jest dobro boskie, to jest cnota, ukazująca się, aby mogła być zobaczona 
we wszystkich rzeczach. 

138. Nic nie ma niewidocznego, NIE; nawet rzeczy, które są niematerialne. 

139.  Umysł/Inteligencja  jest  widoczny  w  zrozumieniu,  a  Bóg  jest  widoczny  w 
pracy/tworzeniu. 

140.  Pozwól  tym  rzeczom  aby  zamanifestowały  się  tobie,  o  Trzykrotnie 
Największy Hermesie. 141. Rozmyślaj podobnie nad wszystkimi innymi rzeczami 
sam, wtedy nie będziesz sprowadzony na manowce/oszukany. 

Koniec Księgi Dziesiątej 

 

 

 

KSIĘGA 

JEDENASTA 

– 

UNIWERSALNY 

UMYSŁ/INTELIGENCJA – DO TAT 

1. Umysł, o Tat, jest tą najważniejszą esencją Boga – jeśli może być jakakolwiek 
esencja w Bogu. 

2. Jakiego rodzaju jest ta esencja – tylko On wyłącznie sam rozumie to dokładnie. 

3. Umysł dlatego nie jest odcięty, czy oddzielony od tożsamości Boga – ale jest 
zjednoczony jako światło Słońca. 

4.  I  ten  umysł  w  ludziach  –  jest  Bogiem  również,  dlatego  niektórzy  ludzie  są 
Święci, a ich człowieczeństwo/postać jest bliskie Boskości. 

5.  Bo  dobry  Diabeł  nazwa  Bogami  –  nieśmiertelnych  Ludzi;  a  człowieka  – 
śmiertelnymi Bogami. 

6. Ale w brutalnej Bestii, lub niemyślącej żywej Istocie, Umysł jest ich Naturą. 

7. Dlatego tam, gdzie jest Dusza, tam jest Umysł/Inteligencja, a tam gdzie jest 
Życie tam jest również Dusza. 

8.  Dlatego  w  żyjących  istotach,  które  nie  mają  zmysłów  myślenia,  Dusza  jest 
Życiem, nie posiadająca działalności Umysłowej. 

9.  Bo  Umysł  jest  dobroczyńcą  Duszy  człowieka,  i  działaniem  prowadzącym  do 
Dobra. 

10. Natomiast w nierozsądnych/niemyślących rzeczach – dusza współpracuje z 
naturą w każdym z nich, ale w człowieku jest działaniem przeciwko jego Naturze. 

11.  Bo  Dusza  będąc  w  ciele,  od  razu  staje  się  Złem  przez  –  smutek,  żal, 
przyjemności, albo radość. 

12. Bo żal i przyjemność, przepływają jak soki z elementów cielesnych, w które 
to, kiedy Dusza wchodzi lub się zniża, staje się tym zwilżona i zabarwiona. 

13.  Dlatego  dla  niektórych  Dusz,  jeżeli  Umysł  zarządza  lub  dowodzi  –  ukazuje 
swoje 

Światło 

sprzeciwiając 

się 

ich 

opiniom/uprzedzeniom 

albo 

przypuszczeniom. [Tutaj chodzi o umysł duszy, taki co otrzymują ludzie święci, a 

nie intelekt, są to dwie różne rzeczy. Przyp. Tłum.] 

14. Tak jak dobry lekarz oddziałuje na Ciało będące w chorobie lub bólu, poprzez 
przypalanie lub wycinanie, dla dobrego zdrowia. 

15.  W  taki  sam  sposób  również  Umysł  powoduje/nakłada  ból/cierpienia  na 
Dusze,  poprzez  usuwanie/odsuwanie  tej  przyjemności,  z  skąd  każda  choroba 
Duszy wywodzi się. 

16. Ale największą chorobą Duszy jest ateizm/bezbożność, ponieważ ta opinia 
prowadzi do wszystkiego, czym jest Zło a nie Dobro. 

17. Dlatego, umysł przeciwstawia się – aby robić to co jest Dobrem dla Duszy, tak 
jak lekarz dla Ciała. 

18. Ale wiele Dusz ludzkich nie pozwala, nie dopuszcza Umysłu [duszy] za swego 
Zarządcę,  cierpiąc  z  tego  powodu  tak  samo  jak  Dusze  istot 
niemyślących/nieinteligentnych. 

19.  Bo  Dusza  współpracując  z  nimi,  pozwala  lub  zostawia  ich  zawsze 
nienakarmionych pożądaniom, w którym to oni są unoszeni potokiem swojego 
apetytu, zachcianek – w ten sposób skłaniając się ku bestialstwu. 

20. I tak jak brutalne Bestie – będąc w złości bez powodu, pożądając bez powodu 
i nigdy nie zaprzestając lub nigdy nie zaspokojeni swoim złem. 

21. Bo nielogiczne gniewy i pragnienia są najbardziej wielkim Złem. 

22. I z tego powodu Bóg zarządził Umysł, jako sędzia i jednocześnie wykonujący 
wyrok. 

23. Tat. Tu, mój Ojcze, ten wykład losu i przeznaczenia który mi zrobiłeś, jest w 
niebezpieczeństwie bycia obalonym; bo jeśli to ma być przeznaczeniem popełnić 
dla  jakiegokolwiek  człowieka  cudzołóstwo  albo  świętokradztwo  lub  zrobić 
jakiekolwiek  zło,  on  jest  ukarany  również,  jednak  z  konieczności,  wykonując 
pracę Losu lub Przeznaczenia. 

24.  Herm.  Wszystkie  rzeczy,  mój  Synu,  są  wynikiem  przeznaczenia  i  bez 
przeznaczenia żadna cielesna rzecz, nie mogłaby być wykonana – zarówno Dobra 
czy Zła. 

25. Dlatego jest to przeznaczeniem, że ten który czyni jakiekolwiek zło, powinien 
również cierpieć – bo to uczynił. 

26. I dlatego on to zrobił, aby mógł cierpieć; cierpiał dlatego, ponieważ to zrobił. 

27.  Zostawmy  tą  naszą  dyskusję  dotyczącą  Zła  i  Przeznaczenia,  o  której  już 
rozmawialiśmy przedtem. 

28.Teraz,  nasza  dyskusja  jest  o  Umyśle  /Logos/;  co  on  może  zrobić,  na  czym 
polega różnica, że u niektórych ludzi jest taki i taki, ale w brutalnych Bestiach jest 
tak zmieniony. 

29. A więc w  brutalnych Bestiach  nie jest to żadną korzyścią,  ale w  człowieku 
przez powstrzymanie zarówno swego Gniewu jak i pożądań. 

30. Z ludźmi musisz zrozumieć, niektórzy są oświeceni lub nieoświeceni. 

31.  Ale  wszyscy  ludzie  podlegają  przeznaczeniu;  powstania/narodzenia  oraz 
zmianom, to jest początek i koniec Przeznaczenia i Losu. 

32. Wszyscy ludzie cierpią z powodu tych rzeczy, które są prawem Przeznaczenia. 

33.  Ale  oświeceni  myślący  ludzie,  o  których  mówiliśmy  Umysł  ma  nad  nimi 
władzę; nie cierpią tak jak inni; ale będąc uwolnieni od brutalności i robienia zła 
– oni nie cierpią z powodu zła. 

34.  Tat.  To  co  powiedziałeś  Ojcze  powtórz  to  znowu?  Cudzołożnik,  czy  on  nie 
czyni zła? Morderca – czy on nie czyni zła? I wielu innych. 

35. Herm. Oświecony człowiek, mój Synu; nie będzie cierpiał za Cudzołóstwo, ale 
jako cudzołożnik, nie za morderstwo, ale jako morderca. 

36. Jest niemożliwe uciec zmianie jakości; tak jak od narodzenia, ale jest możliwe 
dlatego  co  posiada  umysł  {duszy}  uciec  od  swojej  deprawacji 
postępowania/defektów. 

37. I dlatego mój Synu, zawsze słyszałem, jak dobry Diabeł mówił, że jeżeli on by 
dostarczył  to  na  piśmie;  wtedy  on  by  dużo  pomógł  całej  ludzkości.  Bo  On 
wyłącznie mój Synu, jest pierwszym urodzonym, Bóg widzący wszystkie rzeczy, 
naprawdę wypowiadał Święte słowa. Słyszałem go czasami mówiąc – wszystko 
jest jedną rzeczą, a najbardziej Ciała posiadające Umysł/Inteligencje i te Ciała są 
jednością. 

38. Żyjemy w mocy, w działaniu i w wieczności. 

39. Dlatego, dobry Umysł jest ten, w którym jego Dusza jest. 

40.  I  jeżeli  to  ma  być  tak,  wówczas  nieinteligentna  rzecz  nie  różni  się  od 
inteligentnej. 

41. Jest możliwe dlatego, że Umysł, Książę wszystkich rzeczy; jest w ten sposób 
podobny,  do  Duszy,  która  jest  w  Bogu,  może  robić  wtedy  wszystko  co  tylko 
zechce. 

42. Ale zrozum to dobrze, ten Wykład/Logos; który zrobiłem na twoje pytania; w 
których to zapytujesz się mnie odnośnie – przeznaczenia i Umysłu. 

43.  Po  pierwsze  –  mój  Synu;  jeżeli  sumiennie  wycofasz  się  ze  wszystkich 
wewnętrznych  myśli/głosów/kłótni,  wtedy  odkryjesz  –  ten  bardzo  prawdziwy 
Umysł,  ten  Umysł  podlega  władaniu  Duszy  Boskiej;  panując  –  zarówno  nad 
Przeznaczeniem i Prawem oraz wszystkimi innymi rzeczami. 

44.  I  nic  nie  jest  niemożliwe  do  niego,  żadna  z  rzeczy,  które  podlegają 
Przeznaczeniu. 

45. Dlatego, mimo że Dusza człowieka /oświeconego/ może być ponad to; ale 
niech nie zaniedbuje rzeczy, które podlegają Przeznaczeniu. 

46. I to były do tej pory, te doskonałe powiedzenia dobrego Diabła. 

47. Tat. Wypowiedziane te Słowa – mój Ojcze są najbardziej świętymi Słowami; 
bardzo pouczające i prawdziwie rozjaśniające; ale wyjaśnij mi jeszcze jedną rzecz. 

48. Mówisz, że w brutalnych Bestiach Umysł pracuje lub działa jako ich Natura; 
współpracując z ich impulsami/skłonnościami. 

49. Teraz, impulsywne, porywcze skłonności brutalnych Bestii, tak jak to sobie 
wyobrażam  są  namiętnościami.  Jeśli,  z  tego  powodu,  Umysł  działając 
współpracuje  z  tymi  porywczymi  impulsowymi  skłonnościami,  i  to  że  one  są 
Namiętnościami  w  tych  brutalnych  Bestiach,  wówczas  na  pewno  Umysł  jest 
również Namiętnością /pasją, dopasowując to do Namiętności. 

50.  Herm.  Wspaniale  mój  Synu,  szlachetne  pytanie  –  właśnie  tak  również 
odpowiem. 

51.  Wszystkie  rzeczy  bezcielesne  mój  Synu,  które  są  w  Ciele  –  posiadają 
możliwość  czucia/odczuwania  i  cierpienia  –  mówiąc  dokładniej  one  są 
namiętnościami. 

52. Wszystko co nadaje ruch, jest bezcielesne; to co jest aktywne/ruchome jest 
Ciałem;  nadawanie  ruchu/akcji  przez  Umysł.  Teraz,  akcja/ruch  jest 
namiętnością/pasją, w ten sposób obydwaj cierpią; to co nadaje aktywność – i to 
co otrzymało aktywność; jak również, to co jest dowodzące. 

53.  Ale  kiedy  człowiek  uwolni  się  od  Ciała  –  będzie  uwolniony  również  od 
namiętności/pasji. 

54. Szczególnie mój Synu, nic nie ma nie podlegającego wrażliwości – uczuciom, 
emocjom, odczuwaniu; ale wszystkie rzeczy posiadają wrażliwość – odczuwania 
emocji i uczuć. 

55.  Ale  namiętności  różnią  się  od  tych,  które  –  podlegają  wrażliwości  – 
odczuwania i uczuć. Jedno jest aktywne, drugie jest pasywne. 

56. Ciała same z sobie również działają; bo one są – aktywne lub nieaktywne, ale 
cokolwiek to by było – są to namiętności/pasje. 

57. Niematerialne/bezcielesne rzeczy zawsze działają, lub pracują, i dlatego one 
są posiadające – odczuwania, uczucia. 

58. Nie pozwól, aby jakieś imię lub nazwa mogła być przeszkodą, bo działania i 
namiętności  są  tym  samym,  ale  nie  ma  nic  w  tym  złego  aby  użyć  bardziej 
przyzwoitej nazwy. 

59. Tat. Ojcze mój, naprawdę wyjaśniłeś mi tą Wiedzę/Logos w  bardzo  prosty 
sposób. 

60. Herm. Rozważ to sobie również, mój Synu, że Bóg obdarzył człowieka ponad 
wszystkie  inne  żywe  istoty,  bycia  przytomnym  podwójnością;  Umysłem  oraz 
zmysłami myślenia/mówienia co się równa nieśmiertelności. 

61. Właśnie to, jeśli człowiek jest w  stanie wykorzystać lub zastosować się do 
tego co powinien; wówczas nie powinien się różnić niczym od nieśmiertelnych. 

62.  Rzeczywiście  wtedy  wychodząc  z  Ciała,  zostanie  on  przewodzony  i 
prowadzony  zarówno  przez  –  chór  społeczeństwa  boskiego  oraz 
błogosławionych. 

63. Tat. Czy inne żywe stworzenia nie wykorzystują mowy, mój Ojcze? 

64. Herm. Nie, mój Synu, jedynie głos. Teraz, mowa i głos różnią się bardzo dużo; 
mowa jest wspólna dla wszystkim ludzi, podczas głos różni się w każdej żyjącej 
rzeczy. 

65.  Tat.  Tak  ale  Mowy  ludzkie  różnią  się  również,  mój  Ojcze;  każdy  człowiek 
zgodnie z jego narodowością. 

66. Herm. To jest prawda, mój Synu, one się różnią; ponieważ człowiek jest jeden, 
tak podobnie Mowa jest jedna również, i będąc przetłumaczona – będzie tą samo 
podwójnością w Egipcie, Persji i Grecji. 

67. Wydajesz mi się mój Synu, że nie-rozumiesz Dobra lub Mocy i wielkość tego 
Wykładu/Logos. 

68.  Bo  błogosławiony  Bóg,  dobry  Diabeł  powiedział  lub  rozkazał  Duszy  być  w 
Ciele, Umysł w Duszy; Słowo Boże/Logos jest w Umyśle a Umysł w Bogu, i że ten 
Bóg jest ich wszystkich Ojcem. 

69. Dlatego, Słowo Boże jest Wyobraźnią Umysłu, a Umysł Bogiem, podczas Ciało 
jest Wyobrażeniem/Ideą – Formy; a Forma – Ideą Duszy. 

70.  Dlatego,  z  Materii  najsubtelniejszą  i  najbardziej  drobną  cząstką  jest 
Powietrze, z Powietrza Dusza, z Duszy Umysł, z Umysłu Bóg. 

71.  I  Bóg  jest  ponad  wszystko  –  przenikając  wszystko  we  wszystkim  i  przez 
wszystkie rzeczy – Umysłem; Umysłem – Duszę; Duszą – Powietrze i Powietrzem 
– Materię. 

72.  Ale  konieczność;  Opatrzność  i  Natura,  są  Organami  lub  Instrumentami 
Wszechświata oraz Porządku Materii. 

73. Z rzeczy tych które są inteligentne, każda jest Esencją – jako Tożsamość. 

74. Ale z Ciał całości – Kosmosu/Uniwersum; każdy jest wszystkim. 

75. Bo Ciała, które są złączone razem, i mimo że zmieniają się z jednego na drugie 
– to wciąż zachowują skażoną/fałszywą Tożsamość. 

76. Ale w każdym z tych utworzonych Ciał jest liczba. 

77.  Bo  bez  liczby  jest  niemożliwe  aby  mogła  zaistnieć  konsystencja  lub 
kompozycja, albo rozkład. 

78. Bo połączenie czyni podwójność płodzenie i zwiększanie liczby; i z powrotem 
rozwiązanie/rozpad i powrót do Siebie. 

79. I materia jest jako Jedność. 

80.  Ale  ten  cały  Wszechświat,  potężny  Bóg  i  wyobraźnia/obraz  tej  wielkiej 
wielkości;  wielki  i  zjednoczony  w  nim,  utrzymując  porządek  i  wolę  Ojca,  jest 
pełnością Życia. 

81. I nic tam nie ma w ogóle – pośród kręgu tej całej Wieczności, niczego będąc 
całością lub częścią – cokolwiek co nie jest żyjące. 

82. Bo nic nie-istnieje co jest nieżyjące. Nigdy nie było i nigdy nie będzie – aby 
cokolwiek co by mogło być czymś – może być nieżyjące na świecie. 

83. Bo Ojciec posiadałby to, tak długo jak to istnieje, będącą żywą rzeczą; dlatego 
to musi mieć konieczność potrzeby bycia Bogiem również. 

84.  Dlatego  mój  Synu  –  jak  w  Bogu  wyobraźni  Wszechświata/Uniwersum,  w 
pełności Życia, mogła by być jakakolwiek rzecz umarła/nieżyjąca? 

85. Bo umieranie jest skażeniem, a skażenie jest zniszczeniem/rozpadem. 

86. Jak, w ogóle może jakakolwiek część nieskażona być skażoną/przekupną lub 
czy cokolwiek w ogóle może być w Bogu zniszczonego? 

87. Tat. Czy Nie dlatego, mój Ojcze, żyjące istoty na świecie umierają, ponieważ 
są częściami tego? 

88. Herm. Uważaj co mówisz mój Synu – i nie daj się oszukać w nazewnictwie 
rzeczy. 

89.  Bo  one  nie  umierają,  mój  Synu,  ale  jako  elementy  tworzące  ciało  ulegają 
rozpadowi. 

90. Rozkład nie jest śmiercią – one są rozłożone/rozpuszczone – to nie jest tak, 
że one podlegają zniszczeniu, ale aby mogły stać się nowymi. 

91.  Tat.  Co  następnie  jest  działaniem  /operacją  Życia?  Czy  nie  jest  tym 
ruch/zmiana? 

92. Herm. A co jest we Wszechświecie Nie-ruchomego? Zupełnie nic mój Synu. 

93. Tat. Dlaczego więc Ziemia wydaje się być nieruchomą dla Ciebie, mój Ojcze? 

94. Herm. Nie, ale będąc pod wpływem wielu Obrotów, poprzez które staje się 
stabilna. 

95. Byłoby to śmieszną rzeczą; gdyby ta pielęgniarka wszystkich rzeczy – mogła 
być nieruchoma, która utrzymuje i dostarcza te wszystkie rzeczy. 

96. Dlatego jest to niemożliwe, aby cokolwiek – wydające coś z siebie – mogło to 
uczynić nie posiadając Ruchu/będąc nieaktywne. 

97. To jest śmiesznym pytaniem, aby czwarta część całości, mogła być bezczynna; 
bo słowo bezruch, lub nieaktywność – nie oznacza nic innego, ale bezczynność. 

98.  Zrozum  najważniejsze  mój  synu,  że  cokolwiek  jest  we  Wszechświecie  jest 
aktywne/ruchome – czynność aktywności jest zgodnie z powiększaniem się lub 
zmniejszaniem. 

99. I to co podlega – czynności aktywnej /ruchowi/ jest żyjące również ; co więcej 
wcale nie jest konieczne aby żywa rzecz musiała być/istnieć w taki sam sposób. 

100. Podczas gdy cały Kosmos jest razem, wtedy nie podlega zmianie – mój Synu, 
ale wszystkie jego części podlegają zmianie. 

101.  Do  tego  nic  nie  jest  skażone  albo  zniszczone,  lub  zupełnie  porzucone,  to 
tylko nazwy sprawiają ludziom kłopoty. 

102. Bo akt Tworzenia/Generacja nie jest Życiem, ale odczuwaniem, jak również 
zmiana nie jest Śmiercią, ale zapomnieniem, albo raczej okultacją – ukrywaniem 
się tego co było; mówiąc to jeszcze lepiej. 

103. Akt Tworzenia nie jest Tworzeniem Życia, ale powstaniem/produkcją rzeczy 
dla  Zmysłów  Odczuwania  –  czyniąc  je  manifestujące  się.  Żaden  z  nich  nie  jest 
zmianą Śmierci –okultacją – ukrywaniem się tego, które było. 

104.  Te  rzeczy  będące  takimi  –pozostają  rzeczami  nieśmiertelnymi,  Materią, 
Życiem, Duchem, Duszą, Umysłem – z czego składa się każda żyjąca rzecz. 

105.  Dlatego  każda  żyjąca  rzecz  jest  nieśmiertelną  z  powodu  Umysłu,  a 
szczególnie człowiek, ten który – otrzymał Boga, i jednocześnie utrzymuje z nim 
łączność. 

106.  Bo  tylko  w  takich  żyjących  stworzeniach  wyłącznie,  Bóg  jest  podobny;  w 
nocy przez sny, w dzień przez Symbole lub Znaki. 

107.  Jak  również  przez  wszystkie  inne  rzeczy  które  przepowiadają  co  nastąpi, 
przez Ptaki, Sowę, przez Ducha, Wiatr lub przez Dąb. 

108. Dlatego człowiek ucząc się poznaje rzeczy – które były, rzeczy  – które są 
obecne i rzeczy które nastąpią. 

109. Rozważ to sobie również, mój Synu, różne inne żyjące stworzenia – będące 
w Kosmosie, pływające w Wodzie, Stworzenia żyjące na Ziemi lub latające Ptaki 
w Powietrzu. 

110. Człowiek używa tego wszystkiego, Ziemi, Wody, Powietrza i Ognia, do tego 
widząc i dotykając Nieba przez swoje zmysły postrzegania. 

111.  Ale  Bóg  jest  podwójnością  –  nad  wszystkimi  rzeczami  i  przez  wszystkie 
rzeczy; jak również podwójnością – Mocą i Aktem działania. 

112. I to nie jest żadną trudną rzeczą mój Synu – zrozumieć Boga. 

113. Jeśli będziesz go mógł zobaczyć, rozważaj nad koniecznością rzeczy, które 
pojawiają się, oraz Opatrznością rzeczy – które były i zostały dokonane. 

114. Widząc tą Materię będącą pełnią Życia,a zatem tą wielkość boskiego gestu 
w  tym  wszystkim;  podwójnością  –  to  co  zwie  się  Pięknem  i  Dobrem; 
podwójnością Bogów i Diabłów oraz Człowieka. 

115. Tat. Ale to, mój Ojcze jest całkowicie działalnością Energii. 

116.  Herm.  Jeżeli  to  tak  ma  być,  dlatego  całkowity  ten  akt  działalności  lub 
Operatywności  mój  Synu  –  przez  kogo  występuje  ta  działalności  lub 
operatywność – kogo jeżeli nie Boga? 

117. Czy jesteś nieświadomy, że częściami Kosmosu są Niebiosa, Ziemia, Woda i 
Powietrze. W taki sam sposób, Członkowie Boscy są Życiem, nieśmiertelnością, 
Wiecznością,  Duchem,  Koniecznością,  Opatrznością,  Naturą,  Duszą,  Umysłem, 
Trwaniem lub Podtrzymywaniem tego wszystkiego co zwie się Dobrem. 

118. Nic nie istnieje w ogóle, cokolwiek by było czy cokolwiek jest w czym Bóg by 
nie istniał. 

119. Tat. Czym jest Materia mój Ojcze? 

120.  Herm.  Materia,  mój  Synu,  jest  tym  co  jest  na  zewnątrz  Boga,  aby  mogła 
wykazać się przynależnym miejscem? 

121.  Co  myślisz  –  czym  może  być?  Po  prostu  jakaś  kupa,  która  jest  nie 
uaktywniona lub działająca. 

122.  Ale  jeżeli  zostałaby  uaktywniona,  przez  kogo  jest  to  Uaktywnione? 
Powiedzieliśmy już, że akt Działalności lub Operatywności jest czynnością Boga. 

123. Przez kogo wszystkie żywe istoty ożywiają? Przez kogo nieśmiertelni stają 
się  nieśmiertelnymi?  Rzeczy  które  podlegają  zmianie  –  przez  kogo  jest  to 
dokonane? 

124. Czy  to mówisz o  Materii, Ciele, lub  Esencji, zrozum  – że  to wszystko  jest 
Aktem Działalności Boga. 

125.  I  że  aktem  występowania  materii  jest  materialność,  Ciała  jest  cielesność, 
Esencji jest Tożsamość; A to wszystko razem w całości jest Bogiem. 

126. I w całości – nie ma niczego, co nie jest Bogiem. 

127.  Dlatego  –  nic  nie  może  być  porównywane  do  Boga  –  żadna  Wielkość, 
Miejsce, Jakość Liczba, lub czas, bo on jest wszystkim i wszystko; we wszystkim i 
ponad wszystko. 

128. Te Słowa – mój Synu, uwielbiaj i adoruj. Jest tylko jedyna droga tej służby 
Boskiej – nie być złym/złem. 

Koniec Księgi Jedenastej. 

 

 

 

KSIĘGA DWUNASTA – JEGO TWÓRCA LUB MONAD 

1.  Wykonawca  uczynił  ten  Uniwersalny  Świat,  nie  jego  Rękami,  ale  przez  jego 
Słowo. 

2. Dlatego myśl o Nim tak – jako obecność wszędzie dookoła, będąca zawsze – 
tworząc wszystkie rzeczy; Jeden i tylko Jedyny – swoją Wolą uformował wszystko 
co istnieje. 

3.  Dlatego  to  jest  jego  Ciałem,  nienamacalne,  ani  widoczne,  niemożliwe  do 
zmierzenia, ani rozszerzenia, ani nie jakiekolwiek inne ciało. 

4.  Dlatego  nie  jest  ani  Ogniem,  ani  Wodą,  ani  Powietrzem,  ani  Wiatrem, 
ponieważ wszystko to wywodzi się z niego; będąc Dobrem, on poświęcił to imię 
dla siebie wyłącznie. 

5. Ale również chciałby przystroić Ziemię, Ornamentem – ozdobą świętego Ciała. 

6. I wysłał człowieka, nieśmiertelną i śmiertelną istotę. 

7. I Człowiek miał więcej niż wszystkie inne żyjące stworzenia, Słowo/Logos ze 
względu na jego Umysł i Mowę. 

8.  Aby  Człowiek  stał  się  Widzem  twórczości  Boskiej;  podziwiając  i 
odwzajemniając się Stwórcy. 

9. Dlatego podzielił Mowę między wszystkimi Ludźmi – do tego nikomu nic nie 
zazdroszcząc; bo Zazdrości tam nie może być, jest to domeną na ziemi w Duszach 
ludzi – którzy – nie posiadają Umysłu. 

10. Tat. Ale dlaczego mój Ojcze, Bóg nie obdarował Umysłem wszystkich ludzi? 

11.  Herm.  Ponieważ  to  było  Jego  radością  mój  Synu  –  umieścić  to  pośród 
wszystkich dusz, jako Nagroda za wysiłek. 

12. Tat. I gdzie On to umieścił? 

13. Herm. Napełniając duży Kielich lub Półmisek tym, posyłając to na dół, oddał 
to w ręce Wyswobodziciela. 

14. I ON rozkazał jemu – oświadczyć te rzeczy dla dusz ludzkich. 

15. Zanurz i obmyj siebie, Ty który jesteś w stanie, w tym Kielichu-Chrztu; Ten co 
jest w stanie uwierzyć – będzie mógł wrócić do tego  – który zesłał ten Kielich 
Chrztu – potwierdzając tym że po to zostali stworzeni. 

16. Wielu takich co zrozumiało nawoływania,wezwania poddając się Chrzczeniu 
–  zanurzając  się  w  Umyśle  /Boskim  Umyśle/  stali  się  udziałowcami  wiedzy 
/Boskiej/ stając się jednocześnie doskonałym człowiekiem – otrzymując Umysł. 

17.  Ale  wielu  co  przegapiło  Wezwanie  –  Ci  otrzymali  w  posiadanie  pomoc 
narządów  myślenia  /  intelekt  /  tylko  ;  ale  nie  Umysł  /Boski  Umysł/;  żyjąc  w 
nieświadomości/ciemności – w jakim celu byli stworzeni i przez Kogo? 

18. Ich Zmysły są podobne jak u brutalnych Bestii, wpadając w różne nastroje 
oraz  złości  i  furie/rozjuszenia,  nie  będąc  w  stanie  posiadania  –  wdzięczności  i 
podziwu Dla tej rzeczy – która jest godna poszukiwań. 

19.  Całkowicie  uzależnieni  tylko  dla  przyjemności  i  pragnień  Ciała,  wierząc  że 
człowiek był stworzony dla nich. 

20.  Ale  wielu  takich  co  wzięło  udział  w  darze  łaski  Boskiej;  Ci,  o  Tat,  jeżeli 
porównamy  ich  uczynki  –  uwolnili  się  od  przywiązań  śmiertelnych  stając  się 
raczej nieśmiertelnymi. 

21. Rozumiejąc wszystko w Umyśle, to co istnieje na Ziemi, w Niebie i to co może 
być powyżej Niebios. 

22. I podnosząc się tak wysoko – Oni widzą Dobro, a widząc to, rozumieją jakim 
wielkim jest nieszczęściem/klęską aby budować ich dom tutaj. 

23. I gardząc wszystkimi rzeczami cielesnymi i niecielesnymi, czynią wszystko w 
pośpiechu dla Jednego i tylko Jednego. 

24.  Taka  mój  Tat,  jest  wiedza  Umysłu  –  ujrzenie  Świętych  rzeczy  i  rozumienie 
Boga. Kielich sam w Sobie jest Świętością. 

25. Tat. I ja – mój Ojcze chciałbym zostać ochrzczony i zanurzony w tym. 

26.  Herm.  Warunkiem  jest,  że  najpierw  musisz  znienawidzić  swoje  ciało,  mój 
Synu; w innym wypadku nie możesz pokochać Siebie; bo aby pokochać Siebie – 
musisz mieć Umysł, a posiadając Umysł będziesz musiał wziąć udział w poznaniu 
Wiedzy/Gnosis. 

27. Tat. Co masz na myśli mój Ojcze? 

28. Herm. Jest to porostu niemożliwe mój Syny być oddany dla obydwu – mam 
na myśli rzeczy co umierają/giną i rzeczy Święte. 

29.  Bo  widoczne  egzystujące  rzeczy  są  podwójnością  –  Ciało  i  t  co  jest 
bezcielesne. Jedne jest śmiertelne/ginące – drugie jest święte/boskie. Człowiek 
który miał wybór – wybiera jedno lub te drugie. Żaden człowiek nie może wybrać 
obydwu. 

30.  I  w  zależności  od  dokonanego  wyboru  –  gdy  jedne  staje  się  słabsze  i 
pokonane – daje wtedy możliwość wzrastanie tego drugiego. 

31. Wybór tego co jest lepsze nie tylko dowodzi – co jest najlepsze dla niego że 
to  wybrał;  podnosząc  się  do  poziomu  Świętości;  ale  również  ukazuje  swoją 
pobożność i oddanie Bogu. 

32. Wybór tego co jest gorsze niszczy człowieka, utrudniając boskiej harmonii do 
takiego stopnia – będąc jak procesja lub parada przechodząca na środku drogi – 
która  nie  jest  w  stanie  nic  zrobić,  ale  tylko  zająć  miejsce  dla  innych 
użytkowników.  Tacy  właśnie  ludzie  poruszają  się  na  Świecie  paradując  jak  w 
cyrku – prowadzeni są przez doznawania i sprawianie przyjemności ich Ciału. 

33. Ten stan rzeczy będąc taki o Tat – rzeczy, które były i które są; taką wielkością 
są zarządzone dla nas od Boga; pozwólmy więc kontynuowanie tego również w 
nas; nie żałując wysiłku lub oszczędzania się. 

34.  Bo  Bóg  nie  jest  winny  czy  niewinny  –  właśnie  My  jesteśmy  przyczyną  Zła, 
wybierając Zło zamiast Dobra. 

35. Widzisz mój Synu – ile Ciał musimy zaliczyć/znosić i ile Chórów Diabłów i jak 
wielki system Gwiezdnych Dróg – pośród których leży nasza droga – podążając 
do Jednego –Jedynego Boga. 

36.  Bo  Dobro  nie  może  być  zamienione,  jest  po  prostu  nieograniczone  i 
nieskończone,  samo  dla  siebie,  bez  początku;  dla  nas  wydające  się  mieć 
początek, nawet niby posiadając tego wiedzę. 

37.  Bo  nasza  wiedza  nie  jest  tego  początkiem,  ale  ukazuje  nam  początek 
będącego poznania dla nas. 

38. Dlatego starajmy się uchwycić początek tej Wiedzy/Gnosis – wtedy 

będziemy mogli szybko przejść przez wszystkie rzeczy. 

39. Jest to rzeczywiście trudną rzeczą – odejść od rzeczy, do których jesteśmy 
przyzwyczajeni  w  obecnej  chwili  –  aby  skierować  się  do  tych  rzeczy,  które  są 
starożytne i zgodne z oryginalnością. 

40. Bo te rzeczy, które pojawiają się – radują nas – pochłaniają nas – sprawiając 
w  ten  sposób.;  że  rzeczy  które  są  nie-widoczne/nieukazujące  się  –  ciężkie  do 
uwierzenia,  lub  rzeczy  których  nie  możemy  widzieć  –  są  trudne  dla  nas  do 
uwierzenia. 

41. Rzeczy które są najbardziej widoczne/zauważalne dla nas – są tylko Złem – 
natomiast Dobro jest ukryte lub schowane i nigdy nie ukaże się samo dla naszych 
oczu – bo nie ma ani Formy ani Figury. 

42. Z tego to powodu – jest podobne samo do Siebie, i zupełnie niepodobne/inne 
od wszystkiego  innego. Dlatego jest  niemożliwe aby coś co  jest niematerialne 
mogło być zrobione – poznane – lub ukazujące się dla Ciała. 

43.  To  jest  właśnie  różnicą  między  podobnym  i  niepodobnym.  I  to  co  jest 
niepodobne chce zawsze – coś co jest podobne do siebie. 

44.  Bo  Jedność  jest  Początkiem  i  Korzeniem  wszystkiego  co  istnieje  –  będąc 
Korzeniem i Początkiem. 

45. Nic nie może istnieć bez tego Początku, ale Początek nie jest od niczego – ale 
od Siebie. Bo jest Początkiem wszystkich innych rzeczy. 

46. Dlatego zauważywszy to widzimy – że to nie jest od innego początku. 

47. Jedność dlatego będąc Początkiem, zawiera każdą liczbę; ale Sama w Sobie 
nie zawiera żadnej – i poczęła każdą liczbę; natomiast Sama nie powstała z żadnej 
liczby. 

48.  Wszystko  co  jest  stworzone  (albo  zrobione),  jest  niedoskonałe  i  może  być 
podzielone, powiększone, zmniejszone. 

49. Ale dla doskonałego – żadna z tych rzeczy nie może zaistnieć. 

50.  I  to,  które  się  powiększa,  jest  powiększone  przez  Jedność,  ale  jest 
skonsumowane i znikające przez słabość, nie będąc w stanie otrzymać Jedności. 

51. To wyobrażenie Boskie które opisuje ci  – o Tat – robię to tak jak potrafię. 
Jeżeli  to  sumiennie  rozważysz,  i  ujrzysz  ten  widok  Oczami  Umysłu,  usłyszysz, 
uwierzysz mi, mój Synu, na pewno znajdziesz drogę do rzeczy powyższych, lub 
raczej ten Obraz/Wyobrażenie samo poprowadzi cię. 

52. Ale ten widok lub urok, ma swoje szczególne i właściwe właściwości  – dla 
tych co  są w  stanie to  widzieć, utrzymując to, odpierają ciosy i przyciągają do 
siebie; tak jak niektórzy czasami mówią – przyciąga jak magnes do żelaza. 

Koniec Księgi Dwunastej 

 

 

KSIĘGA  TRZYNASTA  –  ZMYSŁY  POSTRZEGANIA  I 
ROZUMIENIE 

1.  Wczoraj  Asklepiosie  sprezentowałem  Ci  te  doskonałe  Kazanie/Logos;  teraz 
myślę  –  że  jest  niezbędne  w  tym  wszystkim  –  poruszyć  zagadnienie  Zmysłów 
Postrzegania również. 

2. Bo Zmysły i Rozumienie wydają się, nie różnić się od siebie; ponieważ jedno 
jest rzeczą materialną, a drugie niezbędną. 

3.  Ale  dla  mnie  –  one  wydają  się  być  obydwie  takie  same  lub  połączone  a 
nieoddzielne, mam na myśli ludzi. 

4.  Bo  w  innych  żywych  Stworzeniach,  Zmysły  są  połączone  z  ich  Naturą, 
natomiast u ludzi razem z ich zrozumieniem. 

5. Ale Umysł różni się od Zrozumienia, tak bardzo jak Bóg od Świętości. 

6. Bo Świętość pochodzi od Boga, a zrozumienie z Umysłu, będąc Siostrą Słowa 
Boskiego lub Mowy – one są Instrumentami jeden dla drugiego. 

7. Bo  żadne Słowo Boskie nie może być  wymówione bez Zrozumienia; ani też 
Zrozumienie nie może się zamanifestować bez Słowo Boskiego. 

8. Dlatego Zmysły i Zrozumienie – oboje przepływają razem do człowieka – tak 
jak gdyby były złożone razem jeden w drugim. 

9.  Bo  jest  niemożliwe  bez  Zmysłów  myśleć,  ani  też  bez  myślenia  –  posiadać 
Zmysły. 

10. Jest możliwe – niektórzy mówią myśleć bez użycia zmysłów – jest to jakoby 
wizja w ich marzeniach. 

11. Dla mnie wydaje się, że obydwie te działalności są jak Marzenia Senne i że 
Zmysły odchodzą ze stanu śpiącego do stanu przebudzenia. 

12. Bo Człowiek jest podzielony na Ciało i Duszę, kiedy obie strony Zmysłowe – 
zgadzają się razem jedna z drugą – wtedy wypowiedziane słowo swojej myśli – 
stworzone przez Umysł ma miejsce. 

13. Bo Umysł który formuje/rodzi wszystkie intelektualne myśli lub zrozumienie, 
dobre kiedy to otrzymał dobre nasiona od Boga, i przeciwnie – kiedy to otrzymał 
je od Diabłów. 

14.  Bo  nie  istnieje  żadna  część  Kosmosu  wolna  od  Diabła  –  który  wkrada  – 
wślizgując się zasiewa nasienie swoich właściwości działania – zapładniając tym 
Umysł  lub  czyniąc  wzrastanie  tych  swoich  zasianych  Nasion.  Cudzołóstwa, 
Morderstwa, Ojcobójstwa, znieważanie tego co jest Święte, Rozboje, Uduszenia, 
Brak respektu i wszystkie inne rzeczy, które są pracą złych Diabłów. 

15. Takich którzy otrzymali nasiona Boskie jest bardzo niewielu – są one wielkim 
Dobrem, Pięknem i Cnotą oraz Umiarem samokontroli i Oddania. 

16.  Oddanie  i  Pobożność  jest  wiedzą  Boską  /Gnozą/;  ktokolwiek  poznał  to  – 
będąc pełnością dobrych rzeczy – otrzymał Boskie Zrozumienie, nie tak jak wielu 
innych. 

17. Dlatego Ci co otrzymali tą wiedzę/gnostyczną – niewielu z nich, oni ani nie 
próbują zadowolić tłumu jak również tłum ich nie może zadowolić. Oni dla nich 
wydają się być szaleni i pośmiewiskiem; znienawidzeni i pogardzeni i wiele razy 
wydani na Śmierć. 

18.  Jak  już  powiedzieliśmy,  ta  nikczemność/zło  musi  kryć  się  tutaj,  będąc  w 
swoim własnym regionie. 

19. Bo jej regionem jest Kula Ziemska a nie Kosmos – tak jak niektórzy czasami 
tak mówią – bluźniąc w ten sposób. 

20. Ale pobożni lub Boga czczący ludzie – zdobywszy/ posiadłszy wiedzę/Gnosis 
– dla takich ludzi – to co się wydaje Złem dla innych – dla nich jest to dobrą rzeczą. 

21. I po głębokim rozważaniu, on uważa że wszystko co istnieje – jest Wiedzą; 
najbardziej podziwiające jest to – że to co jest Złem na jego drodze – On zamienia 
to na dobre. 

22. Ale wracam jeszcze raz do swojego Wykładu o Zmysłach. 

23. Dlatego najbardziej właściwą rzeczą dla człowieka, aby przy komunikowaniu 
się – mógł połączyć Zmysły i Rozumienie. 

24.  Ale  nie  każdy  człowiek  tak  jak  powiedziałem  wcześniej,  posiada 
radość/upodobanie  w  Zrozumieniu,  bo  jeden  człowiek  jest  materialny,  inny 
szuka prawdy. 

25.  Człowiek  materialny  –  napełniony  nikczemnością  –  ponieważ  tak  jak 
powiedziałem otrzymuje nasienia Rozumienia od panów Diabłów. Natomiast Ci 
napełnieni Dobrem, ich Esencja posiada nasiona zasiane przez Boga. 

26. Bo Bóg jest Rzemieślnikiem wszystkiego co istnieje i kiedy pracuje, On używa 
Natury/Przyrody. 

27. On wszystkie rzeczy stworzył Dobre – takie jak Sam. 

28.  Ale  te  wykonane  rzeczy,  które  są  Dobre  –  są  wykorzystane  w  działalności 
bezprawnej, nielegalnej. 

29. 

Bo 

Aktywność/Obrót 

Kosmiczny 

wskrzeszając/wzbudzając 

Generacje/powstawanie, sprawia Jakości gatunkowe  – wprowadzając infekcje, 
to co jest Złem i oczyszczając niektórych Dobrem. 

30.  Bo  Kosmos,  Asklepiosie,  posiada  szczególne  Zmysły  Postrzegania  i 
Rozumienia, nie tak jak u człowieka, różnorakie – ale lepsze i bardziej proste. 

31.  Bo  Zmysły  Postrzegania  i  Zrozumienie  Kosmosu  są  Jednością  by  czynić 
wszystkie  rzeczy,  i  odwrotnie  –  rozwiązanie/rozkład  z  powrotem  –  by  mogły 
wrócić do Siebie. To są Narządy lub Instrumenty Woli BOGA. 

32. I to jest tak zorganizowane lub  ukształtowane i zrobione – aby mogło być 
boskim Instrumentem; kiedy to otrzymując wszystkie nasiona ku sobie od Boga, 
i zatrzymując je same w sobie, czyniąc/robiąc wszystkie rzeczy manifestujące się; 
rozkłada je z powrotem, wznawiając wszystkie rzeczy. 

33. Dlatego tak jak dobry Gospodarz/Rolnik Życia, rzeczy rozłożone/znikające – 
bierze je do siebie – dając im znowu nową regeneracje, aby mogły rosnąć. 

34.  Nic  nie  istnieje,  żadna  rzecz  –  która  nie  otrzymuje  życia;  pobierając  je  do 
siebie – ożywia je. 

35. Będąc w tym samym czasie podwójnością Miejscem i Wykonawcą Życia. 

36. Ale Ciała stworzone z Materii w różne sposoby; niektóre z Ziemi, niektóre z 
Wody, inne z Powietrza, inne z Ognia, i wszystkie są skomponowane/połączone 
razem; niektóre więcej, inne są bardziej proste. 

37. Te, które są skomponowane razem – są bardziej ciężkie; te które są mniej, 
one są wyższe. 

38.  Szybkość  tego  Ruchu  Kosmosu,  sprawia  różnorodności  gatunkowe 
Generacji/Tworzenia;  Będąc  najbardziej  szybko  poruszającym  się  Oddechem, 
nakłada swoją jakość gatunkową pełnością – pochodzącą z Życia. 

39. Dlatego Bóg jest Ojcem Wszechświata, ale Wszechświat/Kosmos jest Ojcem 
rzeczy we Wszechświecie. 

40. I Kosmos jest Synem Boga, ale rzeczy we Wszechświecie/Kosmosie są Dziećmi 
Kosmosu. 

41.  I  dlatego  to  jest  właściwie  nazwane  Kosmos  /Porządek/  będąc 
Ornamentem/Ozdobą  ponieważ  –  dekoruje  i  ozdabia  wszystkie  rzeczy 
Różnorodnością Generacji/Narodzin oraz uzupełniając to co konieczne do Życia 
–  nigdy  nie  będąc  zmęczony  w  swojej  działalności  i  szybkości  –  będącej 
koniecznością  z  wymieszaniem  różnych  elementów  oraz  porządku  kolejności 
rzeczy wykonanych. 

42. Dlatego jest to koniecznością aby nazwać to Kosmos/Porządek. 

43.  Bo  we  wszystkich  żyjących  istotach;  zarówno  Zmysły  Postrzegania  jak  i 
Rozumienie,  przychodzą  do  nich  z  zewnątrz,  zainspirowane  przez  to,  który  je 
otacza/obejmuje dookoła i utrzymując to kontynuuje życie w nich jako dar BOGA. 

44.  I  Kosmos  otrzymując  to  raz  od  Boga  –  jak  tylko  to  zostało  stworzone  – 
posiadając to cały czas – cokolwiek raz otrzymał. 

45.  Bo  Bóg  nie  jest,  jak  dla  wielu  to  się  wydaje  –  złorzecząc/grzesząc  poprzez 
przesądy, nie używając Zmysłów Postrzegania i Umysłu lub Rozumienia. 

46. Bo wszystko co istnieje /rzeczy/ o Asklepiosie są w Bogu, Stworzone przez 
Niego  i  uzależnione  od  Niego.  Niektóre  działając  poprzez  ciała,  niektóre  są 
Uaktywnione poprzez Duszę – jako Esencje /Życia/, inne jeszcze otrzymują życie 

przez Ducha, niektóre otrzymując rzeczy zużywające się i wszystko razem bardzo 
brudne. 

47. Lub raczej bym powiedział – On nie ma tych rzeczy, ale oznajmiając Prawdę 
ON jest wszystkimi rzeczami, nie otrzymuje ich z zewnątrz, ale wystawiając to 
wszystko na zewnątrz. 

48.  I  to  są  Zmysły  Postrzegania  i  Rozumienie  Boskie,  utrzymują  ciągłą 
kontynuację wszystkiego co istnieje – zawsze. 

49. Bo nigdy, kiedykolwiek nie będzie tak – aby jakakolwiek z rzeczy, które są – 
mogły przestać istnieć. 

50. Kiedy to mówię – rzeczy które są, mam na myśli Boga, bo rzeczy, które istnieją 
–  Bóg  je  posiada,  i  nie-  istnieje  Nic  bez  Niego,  ani  również  ON  bez  tego 
wszystkiego. 

51. Te rzeczy o Asklepiosie, staną się dla ciebie prawdziwymi jeśli zrozumiesz je, 
jeśli jednak nie-zrozumiesz ich – będą nie-możliwe do uwierzenia. 

52.  Bo  aby  zrozumieć  –  niezbędne  jest  uwierzyć,  nie  wierząc  –  jest  nie 
rozumiejąc;  bo  moje  Kazanie  lub  Słowa/Logos  inaczej  nie  dotrą  do  /twojej/ 
Prawdy,  bo  umysł  jest  tak  wielki  i  kiedy  będąc  prowadzony  przez  słowa  do 
pewnego punktu, posiada Moc – osiągnięcia Prawdy. 

53.  Zrozumienie  wszystkich  rzeczy  dookoła  i  znajdując  je  zgodnie  po 
kontemplacji,  przeanalizowaniu,  zgadzając  się  z  tym  co  było  wypowiedziane  z 
przerwami na wypowiedzi, wierząc w to, i w tej dobrej wierze pozostając. 

54. Dla tych, którzy za boską pomocą mogą rozumieć te rzeczy – które zostały 
wypowiedziane  przez  nas;  one  są  wiarygodne/prawdziwe,  ale  dla  tych  co  nie 
mogą zrozumieć tego – są niewiarygodne. 

55.  Pozwól  aby  te  i  tak  samo  wiele  innych  rzeczy,  mogły  być  wypowiadane  – 
łącząc Zmysły Postrzegania i Rozumienia. 

Koniec Księgi Trzynastej 

 

 

KSIĘGA CZTERNASTA – FUNKCJONOWANIE I ZMYSŁY 

1. Tat. Tak dobrze wytłumaczyłeś mi wiele rzeczy mój Ojcze. Wyjaśnij mi dalej; 
bo  mówisz,  że  Nauka  i  Sztuka  jest  działalnością  istot  myślących  tzn. 
inteligentnych. Teraz znowu mówisz, że dzikie zwierzęta są nieinteligentne – z 
braku możliwości umysłu; mimo tego – obydwie grupy są nazwani jako brutalne 
Bestie.  To  jest  powód  wymagający  dalszego  wyjaśnienia,  że  nieinteligentne 
stworzenia – nie biorą udziału w nauce i sztuce – ponieważ one nie posiadają 
narządów myślenia /możliwości zdobycia wiedzy/. 

2. Herm. Tak to musi być – mój Synu. 

3.  Tat.  Dlaczego  więc  mój  Ojcze  –  widzimy,  że  niektóre  żyjące  istoty 
nieinteligentne – używają zarówno nauki i sztuki, tak jak mrówki gromadzą sobie 
pożywienie na Zimę; oraz Ptaki Powietrzne; które podobnie robią sobie gniazda; 
czworonożne dzikie Zwierzęta odnajdują swoje własne legowiska? 

4.  Te  rzeczy  one  robią  mój  Synu  nie  przez  Naukę  lub  Sztukę,  ale  Naturę;  bo 
Nauczanie  i  Sztuka  są  rzeczami,  które  są  nauczane,  natomiast  żadne  dzikie 
Zwierzę nie jest nauczane. 

5. Te rzeczy będące ich Naturą są nadane im prawem Natury, podczas Nauce i 
Sztuce – podlegają niektóre, ale nie wszystkie. 

6. Ludzie np. niektórzy są muzykalni, ale nie wszyscy; tak samo jak Łucznik czy też 
Myśliwy lub reszta. Niektórzy z nich nauczyli się czegoś przez zastosowanie Nauki 
lub Sztuki. 

7.  W  podobny  sposób  również;  gdyby  jakieś  mrówki  zrobiły  tak,  z  kolej  inne 
inaczej – wówczas mógłbyś powiedzieć – one gromadzą swoje Pożywienie przez 
zastosowanie Nauki i Sztuki. 

8.  Ale  istniejąc  one  wszystkie  są  prowadzone  przez  prawa  Natury,  do  tego 
samego; nawet wbrew ich Woli, to jest oczywistym obrazem – one nie robią tego 
przez Naukę lub Sztukę. 

9.  Bo  funkcjonowanie  o  Tat;  będąc  jako  bezcielesne  istniejąc  w  Ciałach  – 
oddziałuje poprzez ciało. 

10. Dlatego o Tat, wcale nie ważne, że one są bezcielesne – musisz przyznać one 
są nieśmiertelne. 

11. Mimo że one nie mogą działać bez posiadania Ciał, mówię – one są zawsze w 
Ciałach. 

12. Bo  te rzeczy, które są niby niczym, lub z powodu bycia niczym; wykonane 
podlegając  Opatrzności  lub  Konieczności;  jest  to  nie  możliwe  aby  mogły 
pozostawać Nieaktywne ze względu na własne właściwości działania. 

13. Bo to co istnieje – zawsze będzie, bo zarówno Ciało jak i Życie tego jest tym 
samym. 

14.  I  z  tego  właśnie  powodu;  Ciała  muszą  istnieć  również  –  stwierdzam;  że 
Materialne Ciała są zawsze Aktem działania lub Funkcjonowania dla nich. 

15. Pomimo że Ziemskie Ciała podlegają rozpadowi, to jednak te Ciała muszą być 
ich Miejscem, Organami i Instrumentami ich Aktu Działania lub Funkcjonowania. 

16.  Ale  Akty  działania  lub  Funkcjonowania  są  nieśmiertelne,  i  to  co  jest 
nieśmiertelne  jest  zawsze  Aktem  /aktywne/  i  dlatego  jest  Nadzorujące  i  tak 
zawsze będzie. 

17. Akt Działania lub Funkcjonowania podąża za Duszą nie przychodzi to nagle 
lub  bez  porządku;  niektóre  z  nich  przychodzą  razem  z  Bytem  powstałego 
człowieka – będąc prymitywną lub nieinteligentną rzeczą. 

18.  Ale  te  bardziej  czysto  funkcjonujące  z  biegiem  zmiany  czasu  –  stają  się 
nieczułe; pracując obskurnie, daleko  od swych moralnych powinności  – będąc 
częścią Duszy. 

19.  I  te  funkcjonowanie  uzależnione  jest  od  Ciał,  a  tak  naprawdę  to  co  jest 
Nadzorujące – przychodzi ze Świętych Ciał do Umierających. 

20. Ale u każdego z nich akt działania obydwu – Ciała i Duszy – są obecne z Duszą, 
nawet bez Ciała. 

21.  I  one  są  zawsze  Aktem  działania  lub  Funkcjonowania;  ale  Dusza  jest  nie 
zawsze w Śmiertelnym Ciele, dlatego że może być bez Ciała, ale Akt działania i 
Funkcjonowania nie może być bez Ciała. 

22. To jest święte Kazanie mój Synu; Ciało nie może składać się bez Duszy. 

23. Tat. Co masz na myśli mój Ojcze? 

24. Herm. Zrozum to w ten sposób Tat: kiedy Dusza jest oddzielona od Ciała  - 
pozostaje wtedy samo ciało. 

25. I to same Ciało, zgodnie z czasem jego przebywania, jest Uaktywnione lub 
działające w tym; jest również rozłożone – stając się niewidoczne. 

26.  To  są  rzeczy,  bez  których  Ciało  nie  może  się  obejść;  będąc  bez  aktu 
działalności  lub  funkcjonowania;  i  konsekwentnie  pozostaje  z  Ciałem,  tym 
samym aktem działalności lub funkcjonowania. 

27.  To  jest  ta  różnica  pomiędzy  nieśmiertelnym  Ciałem  i  Śmiertelnym, 
nieśmiertelne  składa  się  z  jednej  Materii  –  natomiast  Śmiertelne  Ciało  nie, 
dlatego nieśmiertelne cierpi. 

28. I każda rzecz, która jest Aktem działania lub funkcjonowania jest silniejsza, i 
rządząca ale ta, która jest Uaktywniona lub operowana jest rządzona. 

29. I ta, która rządziła, nadzorowała i rządząc jako wolna, teraz jest jako rządzona 
i jako usługująca. 

30.  Akt  Działania  lub  Funkcjonowania  –  nie  tylko  działa  czy  funkcjonuje  – 
utrzymując życie lub oddychanie w Ciałach posiadających duszę, ale również w 
nieoddychających Ciałach, lub tych bez Dusz, takich jak Drzewa, Kamienie i tym 
podobne, powiększanie lub wydawanie owoców, dojrzewanie, skażenie, gnicie, 
oczyszczanie,  rozpad  lub  podobne  temu  działanie,  oraz  czemukolwiek  Ciała 
nieposiadające życia są podane. 

31. Aktem działania lub funkcjonowania mój Synu  –  jest nazywane, cokolwiek 
istnieje,  lub  cokolwiek  jest  zrobione  lub  wykonane,  i  zawsze  jest  wiele  rzeczy 
robionych, lub raczej wszystkie rzeczy. 

32.  Bo  Kosmos  nigdy  nie  jest  Owdowiały  lub  zapomniał  jakiejkolwiek  z  tych 
rzeczy, które są, ale będąc zawsze działający lub aktywny sam w sobie; pracuje 
aby dostarczyć rzeczy, które istnieją, które nigdy nie mogą być pozostawione dla 
skażenia. 

33. Pozwólmy dlatego aby każdy akt działalności lub funkcjonowania był zawsze 
zrozumiany jako akt nieśmiertelny, w jakikolwiek sposób funkcjonujący w Ciele. 

34. Niektóre Akty Działania lu Funkcjonowania mogą być Święte; inne natomiast 
skażone/przekupne ciała, niektóre uniwersalne, niektóre jakieś dziwne, niektóre 
w sensie ogólnym a jeszcze inne są częścią wszystkiego. 

35. Dlatego Boski Akt Działalności lub Funkcjonowania musi być, taki jako praca 
lub  właściwe  funkcjonowanie  w  zależności  od  Ciała,  będąc  doskonałym  – 
oddziałując na ciała lub istniejąc w doskonałych Ciałach. 

36. Szczególnymi są te, które funkcjonują w żyjących stworzeniach. 

37. Właściwymi są te które są funkcjonowaniem w każdej rzeczy, która istnieje. 

38.  Dlatego  ten  Wykład  mój  Synu  –  zawiera  i  ukazuje,  że  wszystkie  rzeczy 
istniejące – posiadają Akt Działalności lub Funkcjonowania. 

39. Bo jeśli jest konieczne one są w każdym Ciele, mogę również stwierdzić – że 
istnieje  wiele  różnych  Ciał  we  Wszechświecie  –  posiadających  wiele  różnych 
Aktów Działania lub Funkcjonowania. 

40. Bo jest wiele różnych podzespołów w jednym Ciele, i jeden, i drugi, i trzeci, 
pomimo wszystko, one podążają za tym Uniwersalnym Ciałem. 

41. I te Uniwersalne funkcjonowanie, nazywam ich rzeczywiście Cielesne, bo są 
wykonywane przez Zmysły Postrzegania oraz Aktywność/Ruch. 

42. Jest niemożliwe aby bez tego – Ciało mogło się składać. 

43. Ale inne funkcjonowania są bardziej właściwe dla Dusz Ludzkich przez Naukę 
i Sztukę Studiowanie i Poznawanie lub Aktywność. 

44.  Zmysły  również  podążają  za  tymi  Aktami  Funkcjonowania;  albo  raczej  są 
efektem lub udoskonalaniem ich. 

45. Zrozum dlatego mój Synu, zróżnicowania w Funkcjonowaniu – są zesłane z 
góry. 

46. Bo Zmysły będące w Ciele i posiadające Esencję wywodzącą się stamtąd – po 
otrzymaniu Aktu Działalności – manifestują to – czyniąc to byciem cielesnym. 

47. Dlatego mówię, że Zmysły są zarówno cielesne jak i śmiertelne, posiadając 
taką samą siłę istnienia jako Ciało. Dlatego one rodzą się z Ciałem i umierają z 
tym. 

48. Ale śmiertelne rzeczy same w sobie nie posiadają Zmysłów – ponieważ nie 
składają się z takiej Esencji. 

49. Bo Zmysły nie mogą być inne aniżeli cielesne zrozumienie, zarówno Zła jak i 
Dobra – które przychodzą do Ciała. 

50. Ale do Ciał Zewnętrznych – nic nie przychodzi ani nic nie odchodzi – dlatego 
też tam nie żadnych zmysłów. 

51. Tat. Czy dlatego Zmysły są postrzeganiem lub rozumieniem w każdym Ciele? 

52. Herm. W każdym Ciele mój Synu. 

53.  Tat.  Czy  Akt  Działalności  lub  Funkcjonowania  występuje  we  wszystkich 
rzeczach. 

54. Herm. Nawet w rzeczach martwych mój Synu – różnice są tylko w Zmysłach. 

55.  Zmysły  istot  oświeconych  są  połączone  z  myśleniem,  w  rzeczach 
nieinteligentnych  są  w  Fizycznych  Ciałach  jedynie;  Zmysły  rzeczy  martwych  są 
tylko biernymi, zgodnie z Powiększeniem i Zmniejszeniem. 

56.  Ale  Namiętności  i  Zmysły;  są  uzależnione  od  głowy  lub  wysokości  i  są 
połączone razem – Aktem Działalności lub Funkcjonowania. 

57.  Ale  w  żyjących  Stworzeniach  –  istnieją  dwie  Funkcje  Działania  –  które 
podążają,  za  Zmysłami  i  Namiętnościami  a  mianowicie  Bóle/Rozpaczania  i 
Przyjemności. 

58. I bez tego jest niemożliwe aby żyjące Stworzenia  – szczególnie te Myślące 
mogły  otrzymać  –  wiedzę/informacji/odczuwania/myślenia  lub  posiadać 
wyobrażenia. 

59.  I  dlatego  mówię;  że  to  Wymyślanie  Namiętności/Pasji  –  które  utrzymują 
władzę – szczególnie w tzw. myślących żyjących Istotach. 

60. Akt Działania rzeczywiście wykonuje pracę; ale Zmysły decydują i manifestują 
funkcjonowanie  –  i  te  będąc  cielesnymi  –  są  uaktywnione  przez  prymitywne 
części Duszy; dlatego mówię one są obydwa naginające do zła lub wykonujące 
czynności zła. 

61. Bo te Zmysły, które dopuszczają do siebie radowanie się przyjemnościami są 
bezpośrednio przyczyną dokonań dużej ilości zła, przydarzając się temu – który 
cierpi to. 

62.  Ale  smutek  dostarcza  jeszcze  silniejsze  męczarnie  i  bóle,  dlatego  bez 
wątpienia one obydwa są raniące. 

63. To samo może być powiedziane odnośnie Zmysłów Postrzegania Duszy. 

64.  Tat.  Czy  Dusza  nie  jest  bezcielesna/niematerialna;  jak  również  i  Zmysły 
Cielesne Ojcze. Czy raczej jest to w Ciele? 

65.  Herm.  Jeśli  włożymy  to  w  Ciało  Synu  –  zrobimy  to  jak  Duszę,  lub  Akty 
Działalności, bo one będąc bezcielesnymi – dlatego mówimy że one są w Ciałach. 

66. Ale Zmysły nie są; ani Aktem działania, ani Duszą, ani czymkolwiek co należy 
do Ciała, ale tak jak powiedziałem i dlatego to jest niematerialne. 

67.  I  jeżeli  one  są  niematerialne  –  wówczas  muszą  być  Ciałem;  bo  my  zawsze 
mówimy,  że  rzeczy  które  istnieją;  niektóre  są  Ciałami,  a  niektóre  są 
niematerialne/bezcielesne. 

Koniec Księgi Czternastej 

 

 

KSIĘGA PIĘTNASTA – PRAWDA DO JEGO SYNA TAT 

Hermes: 

1.  Mówiąc  Prawdę  Tat,  jest  nie  możliwe  aby  człowiek  –  będąc  niedoskonałą 
Istotą;  złożoną  z  niedoskonałych  członków  posiadający  swój  Tabernakulum; 
składający  się  z  różnych  i  wielu  Ciał,  mógł  być  w  stanie  mówić  z  jakąkolwiek 
Pewnością. 

2. Tak jak to tylko jest możliwe – (mówię), że Prawda istnieje tylko w Wiecznych 
Ciałach. I te Ciała są również Prawdziwe. 

3. Ogień jest ogniem samym dla siebie, i niczym innym; Ziemia jest ziemią samą 
dla siebie i niczym innym; Powietrze jest powietrzem samo dla siebie i niczym 
innym; Woda jest wodą samą dla siebie i niczym innym. 

4. Ale nasze Ciała składają się, zawierając te wszystkie rzeczy – Ogień, Ziemię, 
Powietrze, Wodę i Powietrze, a mimo tego – tam nie ma ani Ognia ani Ziemi, ani 
Wody, ani Powietrza, ani nic prawdziwego. 

5. I jeżeli na początku, nasza Konstytucja/Ulepienie; nie miało Prawdy, jak może 
jakiś  człowiek  widzieć  Prawdę,  mówić o  Prawdzie  lub  rozumieć  Prawdę.  Tylko 
Jeżeli Bóg pozwoli na to. 

6.  Dlatego  wszystkie  rzeczy  istniejące  na  Ziemi,  Tat  –  są  nie  Prawdziwe,  ale 
imitacją Prawdy, a jednak w tym wszystkim – nie wszystko; bo jest kilka które są. 

7.  Natomiast  inne  rzeczy  są  Fałszem  i  Oszustwem  –  Tat,  takie  jak  Opinie, 
Wyobrażenia, Zachcianki lub objawy/zjawy. 

8. I kiedy fantazje z góry mają wpływ, w takim przypadku jest to Imitacja Prawdy; 
która będąc bez Działań z góry, staje się kłamstwem. 

9. I jako Imaginacja ukazuje Ciało opisane a jednak to nie jest Ciało, które było 
widoczne, jak się nam wydawało istnieć, ukazując nam widoczne oczy – ale one 
nie widzą niczego; i uszy, ale one nie słyszą zupełnie niczego; i wszystkie razem 
inne  rzeczy,  które  –  obraz  ukazał,  to  wszystko  jest  fałszywe;  oszukując  oczy 
obserwatora, podczas gdy oni myślą – że widzą Prawdę; tak naprawdę oni widzą 
nic innego tylko kłamstwo/obłudę. 

10. Podobnie bardzo wielu – jako nie widząc fałszu – widzi Prawdę. /tak myślą/ 

11. Dlatego jeżeli zrozumiemy i będziemy widzieli każdą rzecz – taką jaka jest, 
wtedy zobaczymy i zrozumiemy prawdziwą rzecz. 

12. Ale jeżeli nie zobaczymy lub nie zrozumiemy tego do końca, lub inaczej, niż 
to naprawdę jest, wtedy nie zrozumiemy niczego; ani nie poznamy Prawdy. 

13. Tat. Czy Prawda rzeczywiście, istnieje na Ziemi, mój Ojcze? 

14. Herm. Właśnie nie złapałeś tego mój Synu; prawda rzeczywiście nie istnieje 
nigdzie na całej Ziemi, Tat. Dlatego że nie może być wytworzona lub zrobiona. 

15. Ale odnośnie Prawdy – może stać się, że jakiś człowiek – którego Bóg obdarzy 
Dobrą rozumiejącą mocą – będzie w stanie zrozumieć to. 

16. Tak naprawdę dla Umysłu i Zmysłów Myślenia – nie ma niczego prawdziwego 
rzeczywiście na ziemi. 

17. Ale dla prawdziwego Umysłu i prawdziwych Zmysłów Myślenia – wszystko co 
istnieje jest tylko zjawo pojawiającą się opinią lub upodobaniem. 

18.  Tat.  Czy  nie  powinniśmy  nazywać  Prawdą  –  to  co  rozumiemy  i  mówimy, 
rzeczy które są? 

19. Herm. Ale tu nie ma niczego, to co jest Prawdziwe na Ziemi. 

20.  Tat.  Jak  może  być  więc  coś  prawdziwego;  jeżeli  nie  znamy  niczego  co  jest 
prawdziwe? Jak to może być zrobione tutaj? 

21. Herm. Mój Synu Prawda jest najdoskonalszą Cnotą i najwyższym Dobrem – 
nie kłopocząca się żadnymi Sprawami Materialnymi, nie otoczona przez Ciało, 
naga, czysta, niezmienna, szlachetna, nie zmieniające się Dobro. 

22.  Ale  rzeczy  które  są  tutaj,  mój  Synu  są  widoczne,  niezdolne  Dobra, 
przekupne/skażone, przelotne, rozpadające się, zamienne, ciągle się zmieniające 
i zrobione z innego. 

23. Dlatego rzeczy które nie są Prawdziwe same dla siebie – jak one mogą być 
prawdziwe? 

24. Bo wszystko co jest zmienne, jest kłamstwem, nie pozostając w tym co 

jest, ale będąc niezmieniane – ukazuje nam zawsze; inne i inny wygląd/widok/to 
co się pojawia/. 

25. Tat. Czy człowiek nie jest prawdziwy, mój Ojcze? 

26. Herm. Tak długo jak on jest człowiekiem, on nie jest prawdziwy, mój Synu, 
bo to co jest prawdziwe, posiada samo w sobie ukonstytuowanie i pozostaje – 
znosząc/zachowując się, zgodnie z tym, jakie jest. 

27. Ale człowiek składa się z wielu rzeczy, i nie pozostaje – przebywając w tym 
kim jest sam dla siebie, ale jest bez przerwy obracany i zmieniający się, wiek po 
wieku, Pomysł za Pomysłem lub forma za formą i to się dzieje podczas gdy jeszcze 
będąc w Tabernakulum. 

28. I wielu nie znało swoich własnych dzieci – po krótkiej tej chwili, i wiele dzieci 
również podobnie nie znało swoich własnych Rodziców. 

29. Czy to jest możliwe Tat, że ten który jest tak zmieniający się, nie znający siebie 
– może być prawdziwy? Nie przeciwnie, on jest fałszem, będąc i posiadając tak 
wiele zmieniających się Form/Wyglądów – zmian. 

30. Ale czy rozumiesz, że Prawda – jest czymś co pozostaje i przebywa zawsze 
tym Samym i jest Wieczna. Ale człowiek jest nigdy – dlatego nie jest Prawdziwy. 
Człowiek jest tylko pewną Zjawą /ukazującą się formą,wyglądem/ i te pojawienie 
się jest największym kłamstwem lub oszustwem, nieprawdą. 

31. Tat. Ale te wieczne ciała, Ojcze, czy one nie są prawdziwe, mimo że podlegają 
zmianie? 

32. Herm. Wszystko, co jest stworzone/zrodzone lub wykonane  – podlegające 
zmianie – nie jest prawdziwe; ale będąc wykonane przez naszego Przodka, może 
posiadać prawdziwą Materię. 

33. Bo one również posiadają w siebie coś – co jest fałszywe, ze względu na ich 
zmiany. 

34. Bo NIC co nie pozostaje takie samo w sobie – może być prawdziwe. 

35. Tat. Co powinien powiedzieć wtedy Człowiek – mój Ojcze, że tylko słońce, 
które  oprócz  Natury  innych  rzeczy,  jest  nie  zmieniające  się,  ale  pozostając  w 
sobie jest Prawdą? 

36.  Herm.  To  jest  Prawda  i  dlatego  on  posiada  tylko  zaufanie  –  Fachowości, 
Wykonawstwa Wszechświata, rządzenia i wykonywania wszystkich rzeczy; które 
to Ja zarówno obdarzam szacunkiem /respektem oraz uwielbiam jego Prawdę; i 
następnie po tym Jedynym; Pierwszego Wykonawcę/Stwórce – jego Uznaję. 

37. Tat. Wobec tego co jest dla Ciebie, afirmacją będącej Pierwszej Prawdy mój 
Ojcze? 

38. Herm. Jeden i tylko Jedyny Tat, który nie jest ani z Materii, który nie jest ani 
Ciałem,  który  jest  bez  koloru,  bez  Figury  lub  Kształtu,  niepodlegający  zmianie, 
niezmienny,  który  zawsze  istnieje,  bo  to  co  jest  Fałszywe  mój  Synu  –  jest 
skażone/skorumpowane. 

39.  Skażenie  przejęło  /  zapanowało  nad  wszystkimi  rzeczami  na  Ziemi,  jako 
Opatrzność Prawdy otaczając/okrążając to wszystko. 

40. Bo bez skażenia żadna generacja/narodzenie nie może się składać. 

41. 

Bo 

skażenie 

podąża 

za 

każdą 

generacją/powstaniem, 

aby 

generacja/tworzenie mogło znów zaistnieć. 

42.  Bo  te  rzeczy,  które  są  wytworzone/rodzące  się,  muszą  być  wytworzone  z 
konieczności z tych rzeczy – które są skażone, a rzeczy wytworzone muszą mieć 
konieczność skażenia. Dlatego aby generacja/tworzenie będących rzeczy  – nie 
mogła się zatrzymać lub zniknąć. 

43. 

Odwzajemnij 

się 

dlatego 

– 

pierwszemu 

Wykonawcy, 

przez 

Generację/Tworzenie rzeczy. 

44.  Konsekwentnie  rzeczy,  które  są  wytworzone  ze  skażenia  są  fałszywe,  jako 
bycie  czasami  jedną  rzeczą,  czasami  inną;  jest  niemożliwe  aby  one  mogły  być 
stworzone takie same raz jeszcze, a to które nie jest takie same – jak to może być 
prawdziwe? 

45.  Dlatego  mój  Synu  –  musimy  nazywać  te  rzeczy  fantazją  lub  pojawianiem 
się/zjawą. 

46.  I  jeżeli  byśmy  nadali  człowiekowi  jego  prawdziwą  nazwę,  musielibyśmy 
nazywać  go  formą  kształtu  –  podobieństwa  Człowieka;  a  dziecka  –  formą 
ukazująca wygląd dziecka; starca – wygląd kształtu starca; młodzieńca – wygląd 

kształtu młodzieńca; a człowieka dojrzałego – wygląd kształtu/formy człowieka 
dojrzałego. 

47.  Bo  ani  człowiek  nie  jest  człowiekiem,  ani  dziecko  nie  jest  dzieckiem,  ani 
młodzieniec  nie  jest  młodzieńcem,  ani  stary  człowiek  nie  jest  starym 
człowiekiem. 

48. Bo rzeczy które istniały i które są, będąc zmieniającymi się są fałszywe. 

49. Te rzeczy, zrozum to tak, mój Synu – jako będąca fałszywa działalność, mająca 
swoje uzależnienie z góry, nawet z samej Prawdy. 

50. Będąc tak, twierdzę, że Fałsz jest Pracą Prawdy. 

Koniec Księgi Piętnastej 

 

 

KSIĘGA  SZESNASTA  –  ŻADNA  RZECZ,  KTÓRA  ISTNIEJE, 
NIE MOŻE ZAGINĄĆ 

Hermes: 

1. Teraz musimy mówić o Duszy i ciele, mój Synu, w jaki sposób dusza może stać 
się Nieśmiertelna i co jest funkcjonowaniem tego – co stanowi Ciało, oraz jego 
rozkład. 

2. Bo w żadnej z istniejących rzeczy jest Śmierć, to jest tylko koncepcja tej nazwy, 
która  jest  albo  pustym  słowem,  lub  niewłaściwie  nazywana  Śmiercią,  przez 
odjęcie  /trzech  liter  –nie/  na  początku  słowa  otrzymamy  zamiast  tego  słowo 
nieśmiertelne/a/y/... 

3. Bo Śmierć jest zniszczeniem, a tu nie ma niczego w całym Wszechświecie co 
jest zniszczone. 

4.  Bo  jeżeli  Wszechświat/Kosmos  ma  być  drugim  Bogiem,  jako  nieśmiertelną 
żywą Istotą; wówczas jest niemożliwością aby jakakolwiek część nieśmiertelnej 
żywej Istoty mogła umrzeć. 

5. Ale wszystkie rzeczy, które istnieją we Wszechświecie, są członkami/częściami 
Wszechświata/Kosmosu, szczególnie człowiek, ale ten – który zdobył inteligencję 
jako żyjąca Istota 

6. Bo ze wszystkiego – pierwszym jest Bóg, Wieczny, Niestworzony, Wykonawca 
wszystkiego co istnieje. 

7.  Drugim  jest  Wszechświat/Kosmos,  stworzony  przez  Niego,  według  jego 
własnej  wyobraźni;  i  przez  niego  trzymając  to  razem,  odżywiając  i  czyniąc 
nieśmiertelnym; tak jak od swego własnego Ojca, zawsze żyjącego. 

8. Tak więc jako nieśmiertelny, jest zawsze żyjący i zawsze nieśmiertelny. 

9. Bo to co jest zawsze żyjące, różni się od tego które jest wieczne. 

10. Bo Wieczne nie zostało spłodzone, lub wykonane przez innego, ale jeśli to 
zostało  spłodzone  lub  zrobione,  mimo  że  powstało  samo  z  siebie  –  nie  przez 
kogokolwiek innego, to jednak zawsze pozostaje wytworzone/zrobione. 

11. Bo Wieczne jako będąc Wiecznym, jest Wszechświatem/Kosmosem. 

12. Bo Ojciec jako Ojciec – jest Wiecznym dla Siebie Samego, ale Wszechświat 
został zrobiony przez Ojca, zawsze żyjącego i nieśmiertelnego. 

13. Jakakolwiek wielka ilość Materii istniała to wszystko zostało założone przez 
Niego,  Ojciec  włożył  to  w  Ciało;  powiększając  to  uczynił  zaokrągloną  Kulę, 
obdarzając to Jakością, będącą tym samym nieśmiertelną i posiadającą Wieczną 
Materialność. 

14.  Ojciec  istniejąc,  posiadając  wiele  pomysłów,  zasiał  dobrą  Jakość  w  tych 
Kulach  –  /glob  lub  ciałach  Niebieskich/;  zamykając  je  jak  gdyby  w  Kole, 
rozważając  i  upiększając  z  każdą  Jakością,  taką  –  która  później  powinna  być 
zrobiona. 

15.  Potem  ubrał  wszystkie  te  Uniwersalne  Ciała  nieśmiertelnością,  tak  aby 
Materia  nie  mogła  odejść  od  tej  Kompozycji,  gdyby  musiała  być 
rozłożona/rozpuszczona do swojego własnego chaosu/nieładu. 

16.  Bo  gdy  Materia  została  wprowadzona/włączona,  mój  Synu,  była  wówczas 
chaosem;  mając  tak  samo  codzienne  zamieszanie/bałagan  odnośnie  różnych 
małych rzeczy, obdarzona Właściwościami w celu Powiększenia i Zmniejszania 
się,  którymi  to  ludzie  nazywają  Śmierć  będąc  rzeczywiście  tym  nieładem  – 
zdarzającym się i mającym miejsce w ziemskich żywych Istotach. 

17. Bo rzeczy Ciał Niebiańskich, posiadają jeden porządek, który otrzymali to od 
Ojca na samym początku i to jest poprzez ponowne przywracanie/odnawianie 
każdego z nich, będąc utrzymywany nie rozkładając się. 

18. Natomiast odnawianie Ciał ziemskich  – jest ich konsystencją, a ich rozpad 
/rozkład przywraca je na nierozpadające się – to znaczy nieśmiertelne. 

19. A zatem jest to uczynione przywłaszczeniem Zmysłów a nie zniszczeniem Ciał. 

20.  Teraz  trzecim  żyjącym  Stworzeniem  jest  Człowiek,  stworzony  na  obraz 
Wszechświata  i  przez  Wolę  Ojca,  posiadający  umysł  ponad  inne  ziemskie 
Stworzenia. 

21.  I  On  nie  tylko  miał  sympatię  w  stosunku  do  drugiego  Boga;  lecz  również 
zrozumienie Pierwszego. 

22.  Bo  Drugi  Bóg;  on  wyobraża/rozumie  siebie  jako  Ciało;  ale  pierwszy,  on 
rozumie siebie jako niematerialny Byt, oraz Umysł Dobra. 

23. Tat. Czy te żyjące Istoty /człowiek/ – podlegają ginięciu/zanikaniu? 

24.  Herm.  Mów  mądrze  mój  Synu  i  zrozum  –  czym  jest  Bóg;  czym  jest 
Wszechświat, czym jest nieśmiertelna Istota/Człowiek, i co jest tym – co podlega 
rozkładowi. 

25. Zrozum że Wszechświat/Kosmos jest z Boga, i w Bogu; ale człowiek jest ze 
Wszechświata, i we Wszechświecie. 

26.  Początek  i  Koniec  oraz  wszystka  Konsystencja/wszystko  co  istnieje/  –  jest 
Bogiem. 

Koniec Księgi Szesnastej 

 

 

KSIĘGA  SIEDEMNASTA  –  DO  ASKLEPIOSA,  BYĆ 
NAPRAWDĘ MĄDRYM 

1.  Ponieważ,  mój  Syn  Tat,  w  twojej  nieobecności,  będzie  musiał  jeszcze 
poznać/uczyć się potrzeb istniejącej Natury; rzeczy które istnieją, nie wypada mi 
dawać  mu  więcej  wykładów  (bo  jest  jeszcze  za  młody  do  wiedzy  o  każdej 
indywidualności),  byłem  zmuszony  do  wyjawienia  dla  niego  wiele  rzeczy  w 
wielkim zarysie, aby jego kontemplacja od jednego punktu do drugiego – mogła 
być łatwiejszym i udana. 

2.  Ale  dla  ciebie,  pomyślałem  byłoby  dobrze  –  zapisać  to  w  kilku  słowach, 
wybierając najważniejsze nagłówki – rzeczy omawianych, i tłumaczące je więcej 

mistycznie,  ponieważ  posiadasz  zarówno  więcej  lat  jak  i  więcej  wiedzy 
pochodzącej z Natury. 

3. Wszystkie rzeczy, które pojawiają się, były wykonane i są wykonywane. 

4. Te rzeczy, które są wykonane, nie powstały same z siebie; ale przez inne. 

5.  Jest  wiele  rzeczy  wytworzonych,  a  szczególnie  wszystkie  rzeczy,  które 
pojawiają się i są różniące się i nie podobne do siebie. 

6.  Jeśli  rzeczy  są  wykonane  i  wykonywane,  będąc  wykonane  i  wykonywane; 
wówczas musi być ktoś – taki jeden, że musiał to zrobić; robiąc je, ten który jest 
–  niestworzony,  jest  bardziej  starożytny  stary,  niż  rzeczy,  które  są 
zrobione/wykonane. 

7.  Dlatego  stwierdzam,  że  rzeczy,  które  są  zrobione,  będąc  wykonane  przez 
innych, cokolwiek by to nie było; jest niemożliwością, aby ta jakakolwiek rzecz – 
mogła  być  bardziej  starożytna/stara  od  tego  wszystkiego  co  jest  starożytne;  z 
wyjątkiem tego, które nie jest stworzone. 

8. On jest mocniejszy i Jeden; i wiedzący/znający wszystkie rzeczy dokładnie, jako 
nie mający niczego bardziej starożytnego/starego niż sam w sobie. 

9. Bo on utrzymuje władzę, zarówno nad mnóstwem i wielkością i rozmaitością 
rzeczy, które są wykonane oraz kontynuacją i ciągłością Aktywności, jak również 
sposobu wykonawstwa tej Działalności. 

10. Ponadto rzeczy, które są wykonane, są widoczne, ale on jest niewidzialny, i z 
tego powodu on wykonuje je, aby sam mógł być widoczny, i dlatego on zawsze 
wykonuje je. 

11.  Tak  to  wypada  rozumieć,  i  rozumiejąc  podziwiać;  i  podziwiając  będąc 
uszczęśliwiony, że poznałeś swego naturalnego Ojca. 

12. Bo co jest bardziej słodkie niż naturalny Ojciec? 

13. Właśnie kto jest tym, lub jak będziemy mogli poznać go? 

14. Albo czy nie należy jemu przypisać – Jemu wyłącznie, Tytuł i Nazwę Boga, lub 
Stwórcy  albo  Ojca,  albo  wszystkie  trzy  rzeczy?  Że  z  Boga  z  jego  Mocy; 
Stwórcy/Wykonawcy, z względu na jego Wykonawstwo i Działalność; i Ojciec z 
względu na jego Dobroć. 

15. Bo Moc różni się od rzeczy, które są zrobione, ale nie Aktywność lub Działanie 
w tych wszystkich rzeczach które są zrobione/wykonane. 

16. Dlatego pozwól odejść bezowocnej/pustej mowie, musimy zrozumieć dwie 
rzeczy. To co jest wykonane/zrobione. I ten który jest Wykonawcą; bo nie ma 
niczego pośrodku, między tymi dwoma, żadnego innego trzeciego. 

17. Dlatego rozumiejąc wszystkie rzeczy, należy pamiętać te dwie; i myśleć że 
tym jest wszystko co istnieje /rzeczy/, nigdy nie wątpiąc w to; jak również to co 
istnieje  powyżej,  i  wszystko  co  istnieje  poniżej;  ani  żadna  rzecz  która  podlega 
zmianom, ani rzeczy które istnieją w ciemności lub tajemnicy. 

18. Bo wszystkie rzeczy, są zawsze dwoma rzeczami, ten który wykonał i to które 
jest  wykonane  ;  i  jeden  z  nich  nie  może  być  oddzielony,  lub  rozłączony  od 
drugiego. 

19.  Bo  jest  nie  możliwe  aby  Stwórca/Wytwórca  mógł  być  bez  rzeczy 
zrobionej/wykonanej, bo żadna z nich nie jest taką samą rzeczą; z tego powodu 
jedno  nie  może  być  oddzielone  od  drugiego,  nie  więcej  niż  rzecz  może  być 
oddzielona od siebie. 

20. Bo jeśli on, który wykonuje będzie nikim innym ale tym, który czyni sam  – 
wyłącznie 

proste 

i 

nieskomplikowane/złożone 

tzn. 

to 

co 

jest 

niezbędne/konieczne;  tak  jak  gdyby  on  robił  to  sam  dla  siebie,  dla  którego  ta 
generacja/tworzenie  jest  wykonywana  –  wykonując  to;  podobnie  jest  z  tym 
wszystkim co istnieje. 

21.  Bo  to,  które  jest  Wytworzone  lub  zrobione,  jest  koniecznością  aby  było 
wytworzone  lub  zrobione  przez  innego.  Ale  bez  wykonawcy/producenta,  to 
które jest zrobione – nie może być ani zrobione; ani istnieć. Bo każdy z nich  – 
jeden bez drugiego – gubi swoje właściwości /swoją właściwą Naturę/ poprzez 
niedostatek/brak drugiego. 

22. A więc jeśli Ci by wyznali, Ten który wytwarza i ten który jest wytworzony, że 
Oni obaj są Jednym w Połączeniu/Unii, tak było i tak będzie. 

23. To co działo się przedtem, to jest Bóg – Stwórca; a to które następuje jest 
tym – które jest wytworzone; będzie tym co będzie. 

24. Niech żaden człowiek się nie obawia; powodem różnorodności rzeczy, które 
są  wytwarzane  lub  zrobione,  inaczej  –  będzie  przypadkiem,  oszczerstwa, 
nikczemności, lub zniesławiania Boga; bo to jest tylko Jego Chwałą to czynić lub 
tworzyć wszystko co istnieje. 

25. I te tworzenie lub Akt Twórczości, jest jak gdyby Ciałem Boga; i dla Tego który 
to wytwarza lub robi, nie ma niczego złego lub podłego/brudnego; aby można 
było  mu  coś  zarzucić.  Tam  nie  ma  nawet  najmniejszej  złej  myśli  lub 
najmniejszego brudu. 

26.  Bo  Namiętności/Pasje  które  podążają  za  Generacją/Powstawaniem,  są  jak 
Rdza podążająca za Miedzią, lub jako Odpady Cielesne. 

27.  Bo  ani  Wytwórca  Miedzi  nie  zrobił  Rdzy,  ani  też  Stwórca  uczynił 
brud/podłość, ani też Bóg uczynił Zło. 

28. Ale zmienność Generacji/Tworzenia – czyni to – tak jak by to miało zakwitnąć. 
I z tego to powodu – uczyniono aby zmiany mogły zaistnieć, albo mówiąc inaczej 
– jest To Oczyszczenie/Wyplewienie – Generacji/Tworzenia. /odpadów /. 

29. Ponadto – czy może być nie legalne dla jakiegoś Malarza malować zarówno; 
Niebo i Bogów; Ziemię i Morze; Ludzi i brutalne Bestie; martwe rzeczy i Drzewa; 
Czy  jest  nie  możliwe  dla  Boga  aby  zrobić  takie  rzeczy?  Och,  jak  wielkie 
szaleństwo. Och, jak wielka niewiedza ludzi w rzeczach – odnośnie Boga. 

30.  Bo  ludzie  którzy  myślą  tak  cierpią  –  z  powodu  co  jest  najśmieszniejsze  z 
wszystkiego;  Bo  deklarując/głosząc  dziękczynienia  i  pochwały  Bogu;  ale  nie 
przyznając  Jemu  wytwarzanie  lub  robienie  Wszystkiego  co  istnieje  –  ukazując 
tym samym nie znanie go. 

31. Ponadto poprzez nie znanie jego, oni są bardzo, bardzo nadzwyczaj bezbożni 
przeciwko  niemu,  oddając  jemu  swoje  Namiętności,  jako  Duma/Pyszność, 
Niedopatrzenie, Słabość lub Niewiedza czy Zazdrość. 

32. Bo jeśli on nie wytwarza lub czyni wszystko co istnieje, on Nie jest ani dumny, 
ani  bezsilny,  ani  nieświadomy,  ani  też  zazdrosny.  Byłoby  to  bezbożnością  tak 
stwierdzić. 

33. Bo Bóg miał tylko jedyną Pasję mianowicie Dobro; i ten co jest dobry, nie jest 
ani dumny, ani ważny, ani też czymkolwiek innym; bo Bóg jest tylko dobrem w 
Sobie. 

34. Bo Dobro jest całkowitą Mocą, czynić lub robić wszystkie rzeczy, i wszystko – 
co jest wytworzone/uczynione, jest uczynione/wytworzone poprzez Boga, tzn. 
poprzez  Dobro,  i  to  co  może  być  wytworzone;  lub  to  co  może  wytwarzać 
wszystkie rzeczy. 

35. Widzisz więc jak on czyni wszystkie rzeczy, i jak rzeczy są wykonane, te które 
są wykonane, i jeżeli poznasz/nauczysz się; wtedy będziesz mógł zobaczyć Obraz 
tego Piękna i tym podobnych rzeczy. 

36.  Spójrz  na  Gospodarza,  jak  on  zasiewa  nasiona  do  Ziemi,  tu  pszenicę,  tam 
jęczmień a gdzie indziej jakieś inne nasiona. 

37. Spójrz na tego samego Rolnika, sadzącego sadzonki winogronu, lub jabłoni 
albo drzewo figowe, albo jakieś inne drzewo. 

38. Tak samo Bóg w Niebie zasiewa nieśmiertelność w Ziemi, dokonuje zmian w 
całym Życiu i Aktywności/Ruchu. 

39. I tych rzeczy nie ma wiele, ale kilka, i łatwo mogą zostać ponumerowane; bo 
wszystkich – jest ich cztery, Bóg i Generacja – w tym są wszystkie rzeczy. 

Koniec Księgi Siedemnastej