Wojciech Bąchorek wojbach@agh.edu.pl
Obliczenia przekrojów przewodów na dopuszczalny spadek napięcia 0
1
2
(k-1)
I(k-1)k
k
n
I0
i
i
i
i
i
1
2
(k-1)
k
n
Linia I rodzaju
Metoda stałego przekroju:
- polega na założeniu, że w całym torze będą stosowane przewody o takim samym przekroju k n
m
k n
m
s =
∑= cI l
s =
∑= ciL
( k − )
1 k ( k −
γ ∆
)
1 k
U
γ ∆
k
0 k
U
dop k =1
dop k =1
Metoda stałej gęstości prądu:
- polega na takim przyjmowaniu przekroju w poszczególnych odcinkach toru, aby w każdym z nich zachowany był warunek J = const. Stosowanie tej metody zapewnia najmniejsze straty mocy w sieci.
γ ∆ U
J =
dop
m ∑
k = n l
cosϕ
( k − )
1 k
( k − )
1 k
k =1
Po obliczeniu J oblicza się przekroje w poszczególnych odcinkach z zależności: I
s
( k − )
1 k
=
( k − )
1 k
J
Linia II rodzaju
Obliczenia ze wzorów jw. lecz U
∆
należy zastąpić spadkiem U
∆ ′ pomniejszonym o spadek dop
dop
napięcia na reaktancji spowodowany przepływem prądu biernego
k n
k n b
b
∆ U ′ = ∆ U
− − X
I
l
∆ U ′ = ∆ U
− − X
i L
dop
dop
0 ∑
=
dop
dop
0 ∑
=
( k − )
1 k ( k − ) 1 k
k
0 k
k =1
k =1
w powyższych wzorach:
c
I( k− - składowa czynna prądu odcinka (k-1) - k w [A],
)
1 k
b
I( k− - składowa bierna prądu odcinka (k-1) - k w [A],
)
1 k
I( k− - wartość skuteczna prądu odcinka (k-1) - k w [A],
)
1 k
c
i
- składowa czynna prądu odbieranego w punkcie „k” w [A], k
b
i
- składowa bierna prądu odbieranego w punkcie „k” w [A], k
X0
- reaktancja jednostkowa linii w [Ω/m], l( k− - długość odcinka linii (k-1) – k w [m],
)
1 k
L -
długość odcinka linii 0 – k w [m], 0 k
m
- współczynnik liczbowy zależny od rodzaju sieci (m = 1 dla sieci trójfazowej), s
- przekrój przewodów w [mm2], γ
- konduktywność przewodów w [m/(Ωmm2)].
!!! (- b
I
i Æ indukcyjny charakter prądu), ( k −
; - b
)
1 k
k
1
Wojciech Bąchorek wojbach@agh.edu.pl
Sieć rozgałęziona (przykład, sieć 3-fazowa) 4
3
0
i
1
2
4
i3
5
i
i
6
1
2
i5
i6
1. Oblicza się przekrój pnia (0-1-2) k 6 c
∑= i L
k
0 k
k
s = =1
Æ dobieramy przekrój znormalizowany γ U
∆ dop
2. Dla dobranego przekroju oblicza się spadek napięcia na pniu U
∆
i spadki napięć
02
przypadające na pozostałe odcinki U
∆
= U
∆
− U
∆
2 X
dop
02
3. Przekroje w pozostałych odcinkach oblicza się jak dla toru prostego, przyjmując jako dopuszczalny spadek napięcia wartości U
∆
2 X
W linii II rodzaju U
∆
należy zastąpić spadkiem U
∆ ′ pomniejszonym o spadek napięcia na dop
dop
reaktancji spowodowany przepływem prądu biernego.
2