Wydział Mechaniczno-Energetyczny

kierunek studiów: Energetyka

specjalność: Energetyka komunalna

PROJEKT PŁASKIEGO KOLEKTORA

POWIETRZNEGO

Prowadzący: ................................................. ....................... .......................

imię i nazwisko

ocena

podpis

Wrocław 2014

1. Dane

• typ kolektora: powietrzny

• moc:

= 10

• temperatura czynnika na wyjściu:

= 27 °

• okres użytkowania: 10 maja – 31 sierpnia

• współrzędne geograficzne położenia kolektora: 17,3 ° ; 50,6 ° (miejscowość: Brzeg)

• powierzchnia kolektora:

= 2 (długość = 2 , szerokość = 1 )

2. Dobór materiałów

a) absorber: miedź

• maksymalna temperatura pracy: 240 °

• współczynnik przewodzenia ciepła:

= 386

!·#

• emisyjność: $ = 0,20

• absorpcyjność: % = 0,96

• powierzchnia:

= 2

b) pokrycie: czarny chrom

• maksymalna temp pracy: 300 °

• emisyjność: $' = 0,2

• absorpcyjność: %' = 0,98

c) szyba: szkło hartowane o niskiej zawartości () *+

• emisyjność: $,- = 0,96

• refleksyjność: .,- = 0,86

• transmisyjność: /,- = 0,9

• współczynnik przewodzenia ciepła: ,- = 1,35

!·#

• grubość szyby: 0,- = 0,005

d) izolacja: włókno szklane

• współczynnik przewodzenia ciepła: 1- = 0,4

!·#

• grubość izolacji: 01- = 0,060

e) obudowa: aluminium

3. Obliczenie kąta nachylenia kolektora oraz sumy promieniowania absorbowanego przez absorber

Za pomocą programu SolarSym, dla zadanego okresu pracy oraz położenia geograficznego, wyznaczono dzień z najmniejszą sumą promieniowania słonecznego.

Następnie określono godzinę, dla której to promieniowanie jest największe. Z wyliczeń programu wynika, że najmniejsza suma promieniowania występuje dla dnia 31 sierpnia (243 dzień roku) i wynosi 19,46 23

!4. Natężenie promieniowania jest największe dla godziny 12:50 i wynosi 699,6

!4.

Część obliczeniowa:

a) Deklinacja:

5 = 243 - dzień roku, w którym suma promieniowania jest najmniejsza 284 + 5

6 = 23,45 · 785 9360 ∙ 365 < = 8,104609

b) Kąt godzinowy:

/ = 12:50 – godzina, w której natężenie jest największe

> = 15 ∙ ?12: 50 − 12A = 750B = 12,5 °

c) Kąt nachylenia kolektora:

Z poniższego równania wyznaczono wartość kąta nachylenia kolektora: CD7EF = 7856785G785H −7856CD7G785HCD7I +CD76CD7GCD7HCD7> +

+CD76785G785HCD7ICD7> + CD76785H785I785>

gdzie:

EF - kąt padanie promieniowania słonecznego

G = 50,6 ° - szerokość geograficzna

I = 0 - orientacja kolektora względem Pn-Pd

Kąt nachylenia kolektora:

H = 12,13 °

d) Całkowite natężenie promieniowania słonecznego na płaszczyznę kolektora:

JF = JKLK + JMLM + ?JK + JMA · .N · LN

Współczynnik korekcyjny promieniowania bezpośredniego: CD7?G − HA · CD76 · CD7> + 785?G − HA · 7856

LK =

CD7G · CD76 · CD7> + 785G · 7856

= 1,17

Współczynnik korekcyjny promieniowania rozproszonego: 1 + CD7H 1 + cos ?12,13A

LM =

2

=

2

= 0,99

Współczynnik korekcyjny promieniowania odbitego:

1 − CD7H 1 − cos ?12,13A

LN =

2

=

2

= 0,011

JF = 705,41

e) Natężenie promieniowania absorbowanego: R ST = JK · LK · ?/%AU + WJ

V

M · LM + ?JK + JMA.N · LNX · ?/%AUV

?

/

0,9 ∙ 0,96

/%A

,- · %

U =

=

V

1 − ?1 − %NA · .N 1 − ?1 − 0,96A ∙ 0,09 = 0,87

.N = 0,09 – współczynnik refleksyjności podłoża (dachówka kolorowa ciemna)

R ST = 613,7

4. Obliczenie temperatur i współczynników używanych do obliczeń strat cieplnych Dane do obliczeń:

Y = 9,81 !,4 - przyspieszenie ziemskie

H = 0,008 Z# - współczynnik rozszerzalności cieplnej powietrza

[, = 0,05 - odległość między szybą i absorberem

C' = 1005 3\∙# - ciepło właściwe powietrza (dla temperatury 290 K)

.'S = 1,2 \

!] - średnia gęstość powietrza

'S = 0,025

!∙# - współczynnik przewodzenia ciepła powietrza

^'S = 1,8 ∙ 10_` \

,∙! - dynamiczny współczynnik gęstości powietrza

a = 5,67 ∙ 10_b

!4∙#c - stała Stefana – Boltzmana

Sd = 288 e - temperatura otoczenia (zakładana)

a) konwekcyjny współczynnik strat (prędkość wiatru f = 4 !A

,

ℎ = 2,8 + 3 ∙ h = 2,8 + 3 ∙ 4 = 14,8

∙ e

b) średnia temperatura pracy absorbera

'śj = Z −

k5 l Zm

Z = ! n −

= 397 e

k5 9 ! n<

Z = ! n −

o = 390 e

k5 9 ! n<

o

! n = 513 e - maksymalna temp. pracy absorbera

o = 290 e - temperatura na wejściu do kolektora

= 300 e - temperatura na wyjściu kolektora

397 − 390

'śj =

= 393,5 e

k5 l397

390m

c) stosunek oporu przypływu ciepła od szyby do zewnątrz, do oporu przepływu ciepła od absorbera do szyby:

_Z

p12 ∙ 10_b ∙ q

+ 0,3 ∙ 0

R =

Sd + 0,2 ∙ 'śjr+ + ℎ s

,-

_Z =

p6 ∙ 10_b ∙ q$

_N,

' + 0,028rq 'śj + 0,5 ∙ Sdr+ + 0,6 ∙ [,

∙ tq 'śj − Sdr ∙ CD7HuN, vs

W12 ∙ 10_b ∙ ?288 + 0,2 ∙ 393,5A+ + 14,8X_Z + 0,3 ∙ 0,005

= W6 ∙ 10_b ∙ ?0,2 + 0,028A?393,5+ 0,5 ∙ 288A+ + 0,6 ∙ 0,05_N, ∙ w?393,5− 288A ∙ cos?12,13°AxN, vX_Z

R = 0,386

d) temperatura szyby:

R ∙ 'śj + Sd 0,386 ∙ 393,5 + 288

,- =

1 + R

=

1 + 0,386

= 317,4 e

e) temperatura nieboskłonu

Z,`

, = 0,0552 ∙ Sd

= 0,0552 ∙ 288Z,` = 269,8 e

f) liczba Rayleigha:

∆ = 'śj − z = 393,5 − 317,4 = 76,1 e

Y ∙ H ∙ ∆ ∙ [

9,81 ∙ 0,008 ∙ 76,1 ∙ 0,05 ∙ ?1,21A

L{ =

, ∙ C' ∙ .'S

=

'S ∙ ^'S

0,025 ∙ 1,8 ∙ 10_`

L{ = 899300

L{ ∙ CD7H = 879221,5

g) liczba Nusselta:

| = 0,157 ∙ ?L{ ∙ CD7HAN, b` = 0,157 ∙ 879222N, b` = 7,76

h) konwekcyjny współczynnik wnikania ciepła:

| ∙

7,76 ∙ 0,025

ℎ =

'S

[

=

,

0,05

= 3,88

∙ e

i) radiacyjny współczynnik wnikania ciepła:

aq

ℎ

'śj + ,- rq 'śj + ,-r

j =

1

=

$ + 1 − 1

'

$,-

5,67 ∙ 10_b ∙ ?393,5 + 317,4 A ∙ ?393,5 + 317,4A

=

1

0,2 + 1

0,96 − 1

ℎj = 2,04

∙ e

j) radiacyjny współczynnik strat ciepła: a ∙ $

~ − ~r 5,67 ∙ 10_b ∙ 0,96 ∙ ?317,4~ − 269,8~A

ℎ

,- ∙ q ,-

,

j,} =

=

,- − Sd

317,4 − 288

ℎj,} = 8,98

∙ e

k) współczynnik wnikania ciepła od tylnej powierzchni kolektora: d = Sd + 1 e = 289 e – temperatura od strony tylnej powierzchni kolektora

B = •€• = 1,5

?

N,

289 − 288 N,

ℎ

d − SdA

,} = 0,61 ∙ ‚

? ′A

„ = 0,61 ∙ … 1,5 † = 0,52 ∙ e

5. Obliczenia strat cieplnych kolektora

a) straty od czoła kolektora:

1

1

0

‡ _Z

,-

z

= ℎ + ℎ +

+

j

ℎ + ℎj,}

,-

1

1

0,005

‡ _Z

z

= 3,88 + 2,04 + 14,8 + 8,98 + 1,35 = 0,22

‡z = 4,55

∙ e

b) straty od tyłu kolektora:

1

1

‡d = 0

=

= 0,29

1- + 1

0,060

∙ e

1-

ℎ ,}

0,04 + 1

0,52

c) straty od boku kolektora:

powierzchnia boczna kolektora

K = 2 ∙ ∙ [, + 2 ∙

∙ [, = 2 ∙ 2 ∙ 0,05 + 2 ∙ 1 ∙ 0,05 = 0,3

1

0,3

1

‡K = K ∙ 0

=

= 0,072

1- + 1

2 ∙ 0,06

∙ e

1-

ℎ ,}

0,4 + 1

0,52

d) suma strat kolektora:

‡ = ‡z + ‡d + ‡K = 4,55 + 0,29 + 0,072 = 4,9

∙ e

e) ciepło tracone w kolektorze:

ˆ,dj d =

∙ q o − Sdr ∙ ‡ = 2 ∙ ?290 − 288A ∙ 4,9 = 19,6

6. Obliczenie mocy użytecznej kolektora

a) strumień przepływającego czynnika:

R

613,7

Y

‰ =

ST

=

C' ∙ q

− o r 1005 ∙ ?300 − 290A = 0,06 7

b) współczynnik odprowadzania ciepła:

R

613,7

(

ST

j =

=

∙ ŠR ST − ‡z ∙ q

− o r‹ 2 ∙ W613,7 − 4,55 ∙ ?300 − 290AX

(j = 0,54

c) moc użyteczna jednego kolektora:

Œż = (j ∙ ?R ST − ˆ,dj dA ∙

= 0,54 ∙ ?613,7 − 19,6A ∙ 2 = 641,62

d) sprawność kolektora:

641,62

Ž =

Œż

R ST ∙

= 613,7 ∙ 2 = 52 %

e) ilość paneli:

10000

5 = 641,62 = 15,58 ≈ 16

7. Obliczenie powierzchni przekroju kanału wlotowego i wylotowego

a) strumień powietrza przepływającego przez kolektor: ˆ

10000

Y

‰ Z =

=

C' ∙ q

− o r 1005 ∙ ?300 − 290A = 0,99 7

b) powierzchnia kanałów:

‰

=

Z

. ∙ f = 0,22

c) średnica kanału wlotowego:

‘ = ’4 ∙“ = 0,53

Obliczona średnica kanału wlotowego jest za duża dla przyjętych wymiarów kolektora.

Przyjmuję więc równoległe połączenie paneli kolektora.

d) strumień

powietrza

przepływający

przez

kolektor

(połączenie

równoległe):

‰

0,99

Y

‰ = Z

5 = 16 = 0,062 7

e) powierzchnia kanałów (połączenie równoległe):

‰

0,062

= . ∙ f = 1,12 ∙ 4 = 0,014

f) średnica kanału wlotowego (połączenie równoległe):

‘ = ’4 ∙“ = 0,134

Średnica ponownie ma za dużą wartość dla zadanych wymiarów kolektora. Przyjmuje więc 4 kanały wlotowe i 4 kanały wylotowe.

0

‘ = 4 = 0,033 = 3,3 C

8. Obliczenie strat hydraulicznych

a) prędkość powietrza przepływającego przez kolektor:

‰

0,06

f = . ∙ = 1,12 ∙ 0,014 = 3,83 7

b) średnia temperatura między absorberem i szybą:

393,5 − 317,4

'śj_,- = 'śj − ,- =

= 354,1 e

k5 9 'śj<

k5 l393,5

,-

317,4m

c) współczynnik lepkości kinematycznej odczytany dla tej temperatury:

” = 20,9 ∙ 10_v 7

d) liczba Reynoldsa:

f ∙

L) = ” = 366507

e) współczynnik strat liniowych:

Dla otrzymanej wartości liczby Reynoldsa korzystamy z formuły Blasiusa 0,3164

0,3164

T =

= 0,013

√c

=

L)

√c366507

f) straty liniowe:

f

2

3,83

∆ℎT = T ∙ ‘ ∙ 2 ∙ Y = 0,013 ∙ 0,033 ∙ 2 ∙ 9,81 = 0,59