WPROWADZENIE

~ 1 ~

HIGIENA MIĘSA I ZWIERZĄT RZEŹNYCH

ROZPORZĄDZENIE (WE)

NR 178/2002

PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 28 stycznia 2002 r.

Dziennik Urzędowy Wspólnoty Europejskiej 1.2.2002 L 31/1

ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. bezpieczeństwa Ŝywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności

Do celów niniejszego rozporządzenia „Ŝywność” (lub „środek spoŜywczy”) oznacza jakiekolwiek substancje lub produkty, przetworzone, częściowo przetworzone lub

nieprzetworzone, przeznaczone do spoŜycia przez ludzi lub, których spoŜycia przez ludzi

moŜna się spodziewać.

„Środek spoŜywczy” obejmuje napoje, gumę do Ŝucia i wszelkie substancje, łącznie z

wodą, świadomie dodane do Ŝywności podczas jej wytwarzania, przygotowania lub obróbki.

1.„prawo Ŝywnościowe” oznacza przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne regulujące sprawy Ŝywności w ogólności, a ich bezpieczeństwo w szczególności,

zarówno na poziomie Wspólnoty, jak i na poziomie krajowym; definicja ta obejmuje

wszystkie etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji Ŝywności oraz paszy

produkowanej dla zwierząt hodowlanych lub uŜywanej do Ŝywienia zwierząt

hodowlanych;

2.„przedsiębiorstwo spoŜywcze” oznacza przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, typu non-profit lub nie, prowadzące jakąkolwiek działalność związaną z jakimkolwiek

etapem produkcji, przetwarzania i dystrybucji Ŝywności;

4.„pasza” (lub „materiały paszowe”) oznacza substancje lub produkty, w tym dodatki, przetworzone, częściowo przetworzone lub nieprzetworzone, przeznaczone do

karmienia zwierząt;

7.„handel detaliczny” oznacza obsługę i/lub przetwarzanie Ŝywności i jej przechowywanie

w punkcie sprzedaŜy lub w punkcie dostaw dla konsumenta finalnego; określenie to

obejmuje terminale dystrybucyjne, działalność cateringową, stołówki zakładowe,

catering instytucjonalny, restauracje i podobne działania związane z usługami

Ŝywnościowymi, sklepy, centra dystrybucji w supermarketach i hurtownie;

8.„wprowadzenie na rynek” oznacza posiadanie Ŝywności lub pasz w celu sprzedaŜy, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaŜy lub innej formy dysponowania, bezpłatnego

lub nie oraz sprzedaŜ, dystrybucję i inne formy dysponowania;

9.„ryzyko” oznacza niebezpieczeństwo zaistnienia negatywnych skutków dla zdrowia oraz

dotkliwość takich skutków w następstwie zagroŜenia;

14.„zagroŜenie” oznacza czynnik biologiczny, chemiczny lub fizyczny w Ŝywności lub paszy, bądź stan Ŝywności lub paszy, mogący powodować negatywne skutki dla

zdrowia;

17.„produkcja podstawowa” oznacza produkcję, uprawę lub hodowlę produktów

podstawowych, w tym zbiory, dojenie i hodowlę zwierząt gospodarskich przed ubojem.

Oznacza takŜe łowiectwo i rybołówstwo oraz zbieranie runa leśnego;

WPROWADZENIE

~ 2 ~

18.„konsument finalny” oznacza ostatecznego konsumenta środka spoŜywczego, który nie

wykorzystuje

Ŝywności

w

ramach

działalności

przedsiębiorstwa

sektora

Ŝywnościowego.

USTAWA

z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia

BEZPIECZEŃSTWO śYWNOŚCI* - ogół warunków, które muszą być spełniane,

dotyczących w szczególności:

-

stosowanych substancji dodatkowych i aromatów,

-

poziomów substancji zanieczyszczających,

-

pozostałości pestycydów,

-

warunków napromieniania Ŝywności,

-

cech organoleptycznych,

i działań, które muszą być podejmowane na wszystkich etapach produkcji lub obrotu

Ŝywnością

- w celu zapewnienia zdrowia i Ŝycia człowieka

* - z Rozp. WE 178/2002

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) " zwierzęta" oznacza Ŝywe zwierzęta kręgowe;

b) " punkty gromadzenia" oznacza miejsca takie jak gospodarstwa, punkty skupu i

targowiska, gdzie zwierzęta domowe nieparzystokopytne lub gatunki domowego bydła,

kóz, owiec lub świń pochodzące z róŜnych gospodarstw są łączone razem w celu

stworzenia partii;

c) " osoba obsługująca" oznacza osobę bezpośrednio odpowiedzialną za dobrostan zwierząt, która towarzyszy im podczas przewozu;

j) " przewóz" oznacza całą operację transportu z miejsca wyjazdu do miejsca przeznaczenia, w tym rozładowanie, umieszczanie w odpowiednich pomieszczeniach i załadowanie mające

miejsce na pośrednich etapach przewozu;

k) " opiekun" oznacza osobę fizyczną lub prawną, z wyjątkiem przewoźnika, odpowiedzialną oraz obsługującą zwierzęta, w charakterze czasowym lub stałym;

m) " długotrwały przewóz" oznacza podróŜ, przekraczającą 8 godzin, rozpoczynającą się w chwili, gdy pierwsze zwierzę z partii przemieszcza się;

n) "środki transportu" są to pojazdy drogowe lub kolejowe, statki i samoloty stosowane do transportu zwierząt;

p) " urzędowy lekarz weterynarii" oznacza lekarza uznawanego przez właściwą władzę Państwa Członkowskiego;

ROZPORZĄDZENIE (WE)

NR 853/2004

1.1. „Mięso” oznacza jadalne części zwierząt określonych w punktach 1.2-1.8, w tym krew.

1.2. „Drób” oznacza ptactwo hodowlane, w tym ptactwo nieuznawane za domowe, lecz

hodowane w charakterze zwierząt domowych, z wykluczeniem ptaków

bezgrzebieniowych.

1.3. „Domowe zwierzęta kopytne” to bydło domowe (w tym gatunki Bubalus bubalis oraz Bison bison), świnie, owce, kozy, hodowlane zwierzęta nieparzystokopytne.

WPROWADZENIE

~ 3 ~

1.4. „Zajęczaki” oznaczają króliki, zające szaraki i przeŜuwacze ( ?? ). text ang: rodents-gryzonie - nutrie

1.5. „Zwierzęta łowne” to:

- dzikie zwierzęta kopytne i zajęczaki oraz inne ssaki lądowe, łowione do celów

spoŜycia przez ludzi i uznawane za zwierzęta łowne na mocy właściwego prawa

danego Państwa Członkowskiego, w tym ssaki Ŝyjące na terytoriach zamkniętych

w warunkach zapewniających im swobodę, zbliŜonych do warunków, w jakich

Ŝyją zwierzęta łowne;

oraz

- dzikie ptactwo łowione do celów spoŜycia przez ludzi.

1.6. „Zwierzęta dzikie utrzymywane przez człowieka” to hodowlane ptaki bezgrzebieniowe oraz hodowlane ssaki lądowe, inne niŜ te określone w punkcie 1.2

1.7. „Drobna zwierzyna łowna” oznacza dzikie ptactwo łowne oraz zajęczaki Ŝyjące na

wolności w ich środowisku naturalnym.

1.8. „Gruba zwierzyna łowna” oznacza dzikie ssaki lądowe Ŝyjące na wolności w ich

środowisku naturalnym, które nie podlegają definicji drobnej zwierzyny łownej.

1.9. „Drób” oznacza ptactwo hodowlane, w tym ptactwo nieuznawane za domowe, lecz

hodowane w charakterze zwierząt domowych, z wykluczeniem ptaków

bezgrzebieniowych.

1.10. „Tusza” oznacza cały korpus ubitego zwierzęcia po wypatroszeniu.

1.11. „Podroby” to świeŜe mięso inne niŜ mięso tuszy, w tym wnętrzności i krew.

1.12. „Wnętrzności” oznaczają podroby z klatki piersiowej, jamy brzusznej i jamy miednicy, łącznie z tchawicą i przełykiem, a u ptaków takŜe wole.

1.16. „Ubojnia” oznacza zakład dokonujący uboju i patroszenia zwierząt, których mięso jest przeznaczone do spoŜycia przez ludzi.

WYMAGANIA WZGLĘDEM ZWIERZĄT

2. W odniesieniu do kaŜdego zwierzęcia lub, w miarę potrzeb, do kaŜdej partii zwierząt wprowadzanych do pomieszczeń ubojni naleŜy spowodować, aby:

(a)

zostały one prawidłowo zidentyfikowane;

(b)

towarzyszyły im odpowiednie informacje z gospodarstwa pochodzenia określone w

sekcji III;

(c)

nie pochodziły z gospodarstwa lub obszaru objętych zakazem przemieszczania lub

innymi ograniczeniami związanymi ze zdrowiem zwierząt lub zdrowiem publicznym, z

wyjątkiem przypadków uzyskania zgody właściwych władz;

(d)

były czyste;

(e)

były zdrowe, w zakresie moŜliwym do stwierdzenia przez przedsiębiorstwo sektora

spoŜywczego;

oraz

(f)

w chwili przybycia do ubojni, znajdowały się w zadowalającym stanie w zakresie ich

dobrostanu.

SEKCJA III: INFORMACJE DOTYCZĄCE ŁAŃCUCHA

śYWNOŚCIOWEGO

Przedsiębiorstwa sektora spoŜywczego prowadzące ubojnie zobowiązane są, w miarę potrzeb, występować o udzielenie, gromadzić, sprawdzać i opracowywać informacje dotyczące łańcucha pokarmowego określone w niniejszej sekcji, w odniesieniu do wszystkich zwierząt poza zwierzętami łownymi, wysyłanych lub przeznaczonych do wysyłki

do ubojni.

WPROWADZENIE

~ 4 ~

1. Podmioty prowadzące ubojnie nie mają obowiązku przyjmować zwierząt do ubojni, chyba,

Ŝe wystąpiły o udzielenie odpowiednich informacji dotyczących bezpieczeństwa Ŝywności,

przechowywanych w rejestrach gospodarstwa pochodzenia zgodnie z rozporządzeniem

(WE) nr 852/2004, oraz takie informacji uzyskały.

2. Podmioty prowadzące ubojnie muszą otrzymać informacje nie później niŜ 24 godziny przed przybyciem zwierząt do ubojni, z wykluczeniem okoliczności, o których mowa w

pkt. 7.

3. Odpowiednie informacje dotyczące bezpieczeństwa Ŝywności, o których mowa w pkt. 1,

obejmują w szczególności:

(a) status gospodarstwa pochodzenia lub stan zdrowia zwierząt w regionie;

(b) stan zdrowia zwierząt;

(c) weterynaryjne produkty lecznicze lub inne leczenie, jakie podawano zwierzętom lub

wobec nich stosowano w odnośnym okresie, wraz z okresem karencji powyŜej zera, z

wyszczególnieniem dat podawania i okresów karencji;

(d) występowanie chorób mogących mieć wpływ na bezpieczeństwo mięsa; (e) w przypadku znaczenia dla ochrony zdrowia publicznego, wyniki analiz

przeprowadzonych na próbkach pobranych od zwierząt czy na innych próbkach

pobranych w celu zdiagnozowania chorób, które mogą wpływać na bezpieczeństwo

mięsa, łącznie z próbkami pobranymi w ramach monitorowania i zwalczania chorób

odzwierzęcych oraz kontroli pozostałości;

(f) stosowne sprawozdania dotyczące poprzednich badań przedubojowych i poubojowych

zwierząt z tego samego gospodarstwa pochodzenia, włączając w to zwłaszcza

sprawozdania urzędowego lekarza weterynarii;

(g) datę produkcji, jeŜeli moŜe wskazywać na występowanie choroby;

(h) nazwisko i adres prywatnego lekarza weterynarii, który sprawuje zwyczajową opiekę

nad gospodarstwem pochodzenia.

4. a) Niemniej jednak, nie ma konieczności dostarczania podmiotowi prowadzącemu

ubojnię:

informacji określonych w pkt 3a), b), f) i h), jeŜeli jest on juŜ w posiadaniu tych informacji

(na przykład wskutek stałej umowy lub poprzez system zapewnienia jakości);