Laboratorium z geologii inŜynierskiej

Sprawozdanie nr 4

OZNACZANIE ŚCISLIWOŚCI GRUNTU

I. Przygotowania

1. Sprawdzamy odkształcenia własne edometru na metalowym odwaŜniku.

2. Z gruntu o nie naruszonej strukturze wycina się próbkę za pomocą pierścienia

tnącego.

3. UwaŜamy by próbka była o strukturze nienaruszonej (w razie naruszenia robimy

pastę o odpowiedniej wilgotności i umieszczamy ja bezpośrednio w pierścieniu

edometru). Nasz grunt udało się ulokować w edometrze bez znaczących zmian w

strukturze.

4. WaŜymy pierścień edometru z gruntem oraz bierzemy 2 próbki do oznaczenia

wilgotności.

5. W dolnym filtrze edometru umieszczamy sączek z bibuły filtracyjnej, na nim

stawiamy pierścień z gruntem. Górna powierzchnie równieŜ przykrywamy

sączkiem z bibuły.

6. Nakładamy na pierścień oraz górny filtr oprawkę edometru. Następnie skręcamy

całość śrubami.

7. ustawiamy czujnik rejestrujący zmiany wysokości próbki. Po zaciśnięciu śruba

dociskową trzpienia odczytujemy wartość wskazaną przez czujnik jako zerową.

8. Nakładamy na trzpień ramę obciąŜającą z wieszakiem uzyskując w ten sposób

obciąŜenie 0,125 [ kG/cm2].

II. Pomiary wstępne

9. Odkręcamy śrubę dociskową trzpienia notujemy odczyty na czujniku po upływie

1, 2, 5, 15, 30 minut, następnie 1, 2, 4, 6, 24 godziny, aŜ do momentu osiągnięcia

umownej stabilizacji osiadań. Za umowna stabilizacje przyjmujemy taki moment,

gdy zmiana osiadań w stosunku do wysokości próbki wynosić co najwyŜej 0,002

mm w ciągu czasu:

• 2 godz. – dla gruntów spoistych,

• 6 godz. – dla gruntów średnio spoistych i zwięzło spoistych

• 16 godz. – dla gruntów bardzo spoistych i organicznych – próchniczych

1

• 40 godz. – dla namułów i torfów.

III. Pomiary ściśliwości

10. Po osiągnięciu stabilizacji osiadań przy danym stopniu obciąŜenia przykłada się

obciąŜenie dwukrotnie wyŜsze. W naszym pomiarze stosujemy następujące

stopnie obciąŜenia σ : 0,125; 0,25; ,05; 1,0 [ kG/cm2]. Przy kaŜdym obciąŜenia

notuje się wskazania czujnika (pkt. 9). Po osiągnięciu stabilizacji osiadań przy

ostatnim stopniu obciąŜenia odciąŜa się próbkę do wartości 0,125 [ kG/cm2]. Tę

czynność wykonujemy równieŜ stopniami, badamy przy tym odpręŜenia próbki.

11. W tabeli (zał. 1) są przedstawione wyniki pomiarów osiadania próbki gruntu o

wysokości początkowej h0 = 2 [mm]. Pomiar odczytywano po następujących

upłynionych interwałach czasowych: 1’, 2’. 5’, 30’, 1h, 2h, 4h, 6h, 24h, 48h, 72h.

IV. Zakończenie pomiarów.

12. Po zakończeniu badań próbkę całkowicie odciąŜamy, wyjmujemy z edometru

wraz z pierścieniem w celu zwaŜenia.

13. Następnie wypychamy próbkę z pierścienia i badamy jej stan wilgotności.

V. Opracowanie wyników

14. Z uzyskanych wyników badania ściśliwości naszej próbki gruntu sporządzono

dwa wykresy.

• wykres krzywej ściśliwości gruntu (zał. 2)

• wykres zaleŜności odkształcenia dla 4 pomiarów ∆σ w czasie (zał.3)

Wszystkie wyniki pomiaru ściśliwości i wartości modułu ściśliwości M0

przedstawiono w ww. tabeli opracowania wyników (zał.1)

VI. Porównanie wyników z danymi tabelarycznymi, oraz dyskusja błędów.

2

3

4