W butelce chodziło o odnawialne wiązania van der valsa, to znaczy to są siły vandervalsa, które do pewnego momentu istnieją i przy odkształceniu butelki wymuszają powrót do

pierwotnego kształtu, natomiast mocniejsze przegięcie powoduje zerwanie wiązań

kowalencyjnych i trwałe odkształcenie tworzywa sztucznego.

W ramie okna PCV chodzi o temperaturę zeszklenia, która wynosi 60°C, dlatego okna w

warunkach pokojowych wyglądają jak wyglądają i można to tam stosować.

Kubek aluminiowy dozna nie wielkich naprężeń wewnętrznych. Można się zastanowić z

jakiej wysokości się go zrzuca. Jeżeli z niewielkich to nie dozna on żadnych odkształceń

plastycznych ponieważ naprężenia będą się znajdowały w zakresie sprężystym. W przypadku

zrzucenia ze znacznej wysokości można przekroczyć zakres sprężystości i powstanie

wgniecenie w kubku.

Kubek z polietylenu jest zbudowany z materiału polimerowego a więc tworzą go długie

łańcuchy o wiązaniach kowalencyjnych. Takich łańcuchów jest wiele i są splątane między

sobą. Oprócz wiązań kowalencyjnych które są mocnymi wiązaniami (to jest istotne) między

cząsteczkami polietylenu które w tej plątaninie łańcuchów znajdują się blisko siebie

wytworzą się dodatkowo wiązania Van der Waalsa które nie są mocnymi wiązaniami,

natomiast są to wiązania odkształcalne. W związku z tym spadający kubek w kontakcie z

podłogą dozna odkształceń zrywając wiązania Van der Waalsa natomiast po odjęciu siły,

czyli jak się kubek odbije łańcuchy polimerowe (o wiązaniach kowalencyjnych) wrócą do

dawnego położenia i odtworzą się wiązania Van der Waalsa i kubek wróci do poprzedniego

stanu.

Wiązania kowalencyjne to są te mocniejsze (trwalsze i to dużo) natomiast są nieodwracalne i

jak je zerwiemy rozrywając materiał lub tworząc 'zgięcie' na powierzchni to już nie odzyska

pierwotnej formy. Jak już to trzeba ją odtworzyć w procesie wulkanizacji.

Kubek ceramiczny posiada wiązania jonowe, kowalencyjne lub oba na raz. Ceramika jest to

materiał porowaty posiadający budowę krystaliczną. Możliwe jest też że ma defekty takie jak

wakanse i atomy międzywęzłowe bo takie tam występują. Jak widać jest wiele inicjatorów do

pękania. Na granicach ziaren lub w defektach w strukturze. Od inicjatora naruszona struktura

ceramiki pęka na kawałki. "