Polityka antymonopolowa

Wykład 14

Ekonomika Przedsiębiorczości

Prof. Tomasz Mickiewicz

16.12.2010

1

Polityka antymonopolowa



Podejście tradycyjne:



Efektywne granice firmy są wyznaczane przez technologię.



Nacisk na ochronę (mniejszych) konkurentów zamiast

promowania korzyści z konkurencji.



Uwaga skoncentrowana na strategiach cenowych i

barierach wejścia.



Nowsze trendy:



Wymienność między pozycją rynkową a wydajnością (np. z

uwagi na korzyści skali)



Perspektywa porównawcza (koszty transakcyjne)



Niestandardowe kontrakty jako odpowiedź na specyfikę

zasobów.

16.12.2010

2

Niestandardowe kontrakty



Jeśli koncentrujemy się na tym, że jedna ze stron jest w

danym momencie ograniczana w relacji kontraktowej (jak

na przykład w relacji franszyzy) to nie bierzemy pod

uwagę tego, że te ograniczenia były warunkiem tego, aby

dana transakcja w ogóle doszła do skutku (w celu ochrony

specyfiki aktywów) – warunek partycypacji.



Co więcej, przyjęcie poglądu, że granice firmy są

wyznaczane technologicznie oznacza, że ta sama

transakcja wewnątrz firmy (np. własna dystrybucja) nie

staje się przedmiotem analizy. Błędnie zatem, może być

tak, że rozwiązanie bardziej zdecentralizowane

(franszyza) budzi większe wątpliwości niż rozwiązanie

zintegrowane.

16.12.2010

3

Zachowania strategiczne



Zachowania strategiczne to wysiłki firm z ugruntowaną

pozycją rynkową skierowane przeciw aktualnym bądź

potencjalnym konkurentom, polegające na:



Prewencyjnym ustawieniu się w korzystnej pozycji

początkowej.



Bezpośredniej odpowiedzi na działania (w tym zwłaszcza na

wejście) konkurentów zmierzającej do osłabienia ich pozycji.



Ryzyko takich zachowań istnieje w przemysłach:



Monopolistycznych / duopolistycznych



Regulowanych monopolach



Branżach z firmą dominującą



Branżach gdzie kolektywna akcja jest generowana przez

zewnętrznego partnera (np. związki zawodowe, górnictwo)

16.12.2010

4

Przeciwdziałanie wejściu i specyficzne aktywa



Przeciwdziałanie wejściu może dokonać się na kilka

sposobów:



Przez rozszerzanie produkcji i inwestycji w okresie

przed (potencjalnym) wejściem rywala (rywali).



Przez groźbę agresywnej odpowiedzi na wejście.



Przez stworzenie dysproporcji kosztowej na niekorzyść

rywali.



Warunkiem różnicy między istniejącymi i nowymi

producentami jest specyfika aktywów.



Jeśli nie ma specyfiki aktywów, to jedyną skuteczną

polityką odstraszania jest wyznaczenie ceny na poziomie

odpowiadającym kosztom całkowitym, co oznacza, że taka

obrona jest bezcelowa.

16.12.2010

5

Przeciwdziałanie wejściu i specyficzne aktywa c.d.



Specyfika aktywów powoduje, że potencjalna groźba

odstraszająca rywala od wejścia staje się wiarygodna.

Samo zasygnalizowanie takiej groźby jest niewiarygodne

(a zatem jest nieskuteczne) jeśli istnieje opcja wycofania

się z rynku przez sprzedaż (niespecyficznych) aktywów.



Wartość bieżąca nadmiernych zysków realizowanych

przez firmę obecną na rynku nie może przekroczyć

kosztów kapitałowych (uruchomienia produkcji) nowej

firmy o minimalnej efektywnej technologicznie skali

produkcji.

16.12.2010

6

Efekty reputacyjne



Groźba staje się bardziej prawdopodobna jeśli odpowiedź firmy obecnej już na rynku ma na celu nie tylko ukaranie nowego

rywala, ale sygnalizuje również gotowość firmy do podobnych zachowań wobec innych firm – w przyszłości, na innych

rynkach geograficznych, jak również w innych pokrewnych

kierunkach działalności: efekt budowania reputacji.



Podobnie, wejście w sytuacji, kiedy zagrożone są też rynki

podobnych produktów lub inne rynki geograficzne spowoduje

że reakcja przyniesie większe korzyści.



Ogólnie, jest bardziej prawdopodobne, że dana obserwowana

reakcja ma strategiczny charakter, jeśli:



Odpowiedź jest skoncentrowana na pojawiającym się

zakłóceniu,



Wykracza poza reakcję czysto obronną (utrzymywanie

poziomu produkcji) i obejmuje aspekt agresywnej

16.12.2010 odpowiedzi (zwiększanie poziomu produkcji)

7

Wymiary działań strategicznych



Działania ex ante: inwestycje w zdolności produkcyjne, w

badania i rozwój, w promocję, w różnicowanie marek.



Działanie ex post: specyficzna odpowiedź firmy

dominującej na pojawienie się rywala.



Ta ostatnia jest zwykle przedmiotem polityki

antymonopolowej, ale:



W branżach szybko rozwijających się technologicznie

trudno jest oddzielić aspekty strategiczne działań w

produkcji i cenowych.



Często nie obniżka własnej ceny lecz zmiana koszyka

produkcji jest groźniejszą odpowiedzią: na przykład

przez wprowadzenie produktu, który jest bliskim

substytutem dla produktu rywala.

16.12.2010

8

Podsumowanie



Wczesna polityka antymonopolowa:



Wszystkie niestandardowe modele organizacji

ekonomicznej były widziane jako mające motywację

strategiczną.



Uwaga skupiona na miernikach koncentracji i barier

wejścia.



Przekonanie, że zmowa oligopolistyczna jest łatwa.



Nie przywiązywanie uwagi do wymienności między

efektywnością wynikającą z ochrony specyficznych

korzyści a negatywnymi skutkami barier.

16.12.2010

9

Podsumowanie c.d.



Bardziej rozwinięte spojrzenie na zachowania strategiczne

przyjmuje że:



Muszą istnieć warunki strukturalne dotyczące

koncentracji i barier wejścia, aby istniały bodźce do

zachowań strategicznych



Znaczące inwestycje w aktywa specyficzne mają silny

efekt odstraszający



Historia (dłuższa perspektywa) jest ważna – zarówno w

odniesieniu do oceny stabilności pozycji monopolisty

jak i w odniesieniu do oceny porównawczej różnych

wariantów struktury rynkowej.



Efekty reputacyjne mają znaczenie.

16.12.2010

10