Zmiana baz

WYKŁAD 8

Jacek Jędrzejewski

2010/2011

Spis treści

1

Wektory a zmiana baz

2

2

Przekształcenia liniowe a zmiana baz

3

2.1

Macierze tego samego przekształcenia . . . . . . . . . . . . . .

3

2.2

Przekształcenia odpowiadające tej samej macierzy . . . . . . .

5

1

1

Wektory a zmiana baz

Niech V będzie skończenie wymiarową przestrzenią liniową nad ciałem K.

Przez B i B0 oznaczmy dwie bazy tej przestrzeni. Niech B = ( b 1 , . . . , bn) B0 = ( b0 , . . . , b0 ) 1

n

Załóżmy najpierw, że wektor x ma dwa rozwinięcia względem obu baz tej przestrzeni:

n

x = X ξi·bi

i=1

oraz

n

x = X ξ0 ·b0 .

i

i

i=1

Interesuje nas teraz związek między współrzędnymi tego wektora względem baz X i X 0.

Jeśli A : V −→ V jest automorfizmem przestrzeni V takim, że A( bi) = b0i i A, gdzie A = [ αij], jest macierzą przejścia od bazy X do bazy X 0, to





n

n

n

n

x = X X α

X

X

ij ·ξj ·bi =

ξ ·α

·b



ij 

i

j=1 i=1

i=1

j=1

Oznacza to równości

n

ξ0 = X α

i

ij ·ξj .

j=1

Zatem, jeśli [ x] B oznacza ciąg współrzędnych wektora x względem bazy B, natomiast [ x] 0B — ciąg współrzędnych wektora x względem bazy B0, to

[ x] TB = A •[ x] TB0

lub

[ x] B0 = [ x] B • A T

2

Załóżmy teraz, że ustalony ciąg współrzędnych [ ξ 1 , . . . , ξn] tworzy dwa wekto-ry x i xx0 jako rozwinięcia tych wektorów względem obu baz tej przestrzeni: n

n

x = X ξ

X

ibi

i x0 =

ξib0i

i=1

i=1

Jeśli A : V −→ V jest automorfizmem przestrzeni V takim, że A( bi) = b0, i

to

n

n

n

!

x0 = X ξ0 ·b0 = X ξ ·A( b

X ξ·A( b

= A( x) .

i

i

i) = A

i

i=1

i=1

i=1

Udowodniliśmy, że w takim przypadku x0 = A( x).

2

Przekształcenia liniowe a zmiana baz

2.1

Macierze tego samego przekształcenia

Niech V i W będą dwiema skończenie wymiarowymi przestrzeniami liniowy-mi nad ciałem K.

Przez A i A0 oznaczmy bazy przestrzeni V , a przez B i B0 — dwie bazy przestrzeni W .

Niech A : V −→ V będzie izomorfizmem przestrzeni liniowej V na siebie, przekształcającym bazę A na bazę A0. Niech A będzie macierzą tego przekształcenia względem bazy A przy czym A = [ αij]

.

i,j¬n

Niech B : W −→ W będzie izomorfizmem przestrzeni liniowej W na siebie, przekształcającym bazę B na bazę B0. Niech B będzie macierzą tego przekształcenia względem bazy B, przy czym B = [ βij]

.

i,j¬n

Niech F : V −→ W będzie przekształceniem liniowym. Jeśli F, gdzie h

i

F = φij A,B

3

jest macierzą przekształcenia F względem baz A i B oraz F 0, gdzie h

i

F 0 = φ0ij A0,B0

jest macierzą przekształcenia F względem baz A0 i B0, to F 0 = B − 1 • F • A .

D o w ó d. Obliczmy F ( a0 ): j

m

m

F ( a0 ) = X φ0 b0 = X φ0 B ( b

j

ij

i

ij

i) =

i=1

i=1

m

m

m m

!

= X φ0 X β

X

X β

b

ij

kibk =

kiφij

k .

i=1

k=1

k=1

i=1

Obliczmy inaczej F ( a0 ): j

n

!

n

F ( a0 ) = F A( a

= F

X α

= X α

j

j )

ij ai

ij F ( ai) =

i=1

i=1

n

n

m n

!

= X α X

X

X

ij

φkibk =

φkiαij bk.

i=1

k=1

k=1

i=1

Obliczone wartości są rozwinięciami wektora F ( a0 ), są więc równe. Zatem j

m

m

X β

X

kiφij =

φkiαij,

i=1

i=1

a to oznacza, że odpowiednie macierze są równe, czyli B • F = F • A , skąd wynika teza twierdzenia.

4

2.2

Przekształcenia odpowiadające tej samej macierzy Niech V i W będą dwiema skończenie wymiarowymi przestrzeniami liniowy-mi nad ciałem K. Załóżmy, że

dim V = n i dim W = m.

Przez A i A0 oznaczmy bazy przestrzeni V , a przez B i B0 — dwie bazy przestrzeni W .

Niech A : V −→ V będzie izomorfizmem przestrzeni liniowej V na siebie, przekształcającym bazę A na bazę A0. Niech A będzie macierzą tego przekształcenia względem bazy A przy czym A = [ αij]

.

i,j¬n

Niech B : W −→ W będzie izomorfizmem przestrzeni liniowej W na siebie, przekształcającym bazę B na bazę B0. Niech B będzie macierzą tego przekształcenia względem bazy B, przy czym B = [ βij]

.

i,j¬n

Niech F, gdzie

F = [ φij]

,

i¬m,j¬n

będzie ustaloną macierzą o podanych wymiarach.

Niech F : V −→ W będzie przekształceniem liniowym, którego macierzą wzglę-

dem baz A i B jest macierz F, natomiast funkcja F 0 : V −→ W będzie przekształceniem liniowym, którego macierzą względem baz A0 i B0 jest też macierz F.

Wtedy

F 0 = B ◦ F ◦ A− 1 .

D o w ó d. Z założeń wynika, że

m

m

F ( a

X

X

j ) =

φijbi i F 0( a0 ) =

φ

.

j

ij b0i

i=1

i=1

5

Zatem

F 0 ◦ A( aj) = F 0 A( aj) = F 0( a0 ) j

oraz





m

m

m

B ◦ F ( a

X

X

X

j ) = B F ( aj )

= B

φ

φ

φ



ij bi =

ij B( bi) =

ij b0 = F 0( a0 ) .

i

j

ij

i=1

i=1

Wynika stąd, że F 0( a0 ) = B ◦F ( a

j

j ). Ponieważ dla wektorów bazy przekształ-

cenia liniowe B ◦F i F 0 ◦A są równe, więc są one równe w całej przestrzeni V .

Wnioskujemy stąd, że

F 0 = B ◦ F ◦ A− 1 .

6