Wątroba

Przykłady chorób wątroby:

•

ostre wirusowe zapalenie wątroby

•

przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby

•

polekowe uszkodzenie wątroby

•

autoimmunologiczne zapalenie wątroby

•

pierwotna marskość żółciowa wątroby

•

hiperbilirubinemie

•

metaboliczne choroby wątroby

•

alkoholowe choroby wątroby

•

niealkoholowe choroby wątroby

•

nowotworowe choroby wątroby

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby:

•

przewlekłe WZW typu B

•

przewlekłe WZW typu C

Wirusowe zapalenia wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A:

RYS HISTORYCZNY:

•

XIX wiek-pierwsze dane o gromadnych zachorowaniach na żółtaczkę (Rosja , Anglia)

•

II wojna światowa- masowe zachorowania wśród żołnierzy oraz eksperymenty medyczne-przeniesienie zakażenia poprzez rozpylenie zawiesiny stolca w jamie ustnej i nosowej

•

1973 FEINSTONE I WSP- wykrycie w stolcu chorych w mikroskopie elektronowym cząstek wirusopodobnych o śr. 27 nm.

HAV charakterystyka- taksonomiczne należy do picornaviridae klasyfikowany jest jako enterowirus TYP 72

HAV budowa:

•

średnica wirionu 27-28 nm

•

zawiera pojedynczą nić RNA złożoną z 7478 nukleotydów

•

białka kapsydu- 4 polipeptydy VP1, VP2, VP3, VP4

HAV wrażliwość:

•

wrażliwy na autoklawowanie w 121 st. C, aldehyd glutarowy, czwart, zasady aminowe, podchloryn sodu

•

inaktywuje w 72 st. C po 4 min.

•

oporny na eter chloform alkohole, związki fenolu

•

w temp. pokojowej zakaźność przez wiele tygodni szczególnie długa zakażność w wodzie słodkiej i morskiej ściekach i w skorupiakach morskich i słodkowodnych Epidemiologia HAV

•

1,4 mln przypadków rocznie na świecie

•

kraje rozwijające się- zakażonych 90% populacji do 14 roku życia

•

Polska wg meldunków PZH i półrocze 2003-994, 2002-1935, 2001-2280

HAV drogi szerzenia:

•

droga fekalno-oralna (spożycie zakażonej wody lub żywności: surowe mleko, sok pomarańczowy, hamburgery, kawior, ostrygi i inne skorupiaki)- epidemia w Szanghaju w 1988-300 tys. przypadków spowodowana spożyciem surowych mięczaków

•

sporadycznie przez transfuzję krwi

•

okres wylęgania 21-45 dni

•

okres zakaźności ok. 7 dni przed wystąpieniem objawów do ok 7-14 dni po wystapieniu

objawów- związany z wydalaniem HAV z kałem

HAV patogeneza:

•

bezpośredni efekt cytopatycznyw pierwszej fazie zakażenia- wykrywa się HAV-Ag w hepatocytach

•

w drugiej fazie zakażenia dominuje komponenta immunologiczna- limfocyty T dokonują lizy zakażonych komórek, komórki NK- liza hepatocytów w zakażonych liniach komórkowych

•

odporność zapewniają ANTY-HAV o właściwościach neutralizujących skierowane przeciwko białkom kapsydu

HAV obraz kliniczny:

•

zakażenie bezobjawowe- dominują u dzieci do 5 roku życia (90-95%) u dorosłych ok. 25%

przypadków

•

zakażenia objawowe-objawy prodromalne (dyseptyczne rzekomo grypowe, gorączka wysypki)

•

zwyżka aktywności ALAT 2-14 dni przed pojawieniem się żółtaczki

•

żółtaczka utrzymuje się przez kilkanaście dni za wyjątkiem przypadków o przebiegu cholestatycznym

•

nawroty- normalizacja ALAT trwa od kilku do kilkunastu tygodni z normalizacją do 6

miesięcy- u 10% chorych dochodzi do nawrotów w około 6-12 tygodni po ustapieniu objawów pierwotnych- dominują objawy autoimmunizacji (wysypki, zajęcie stawów, krioglobulinemia, zapalenie naczyń)

•

postać cholestatyczna- w doświadczeniach ośr. Wrocławskiego może trwać nawet do pół

roku

•

indukowanie procesu autoimmunologicznego- możliwość rozwinięcia u osób z predyspozycją genetyczną autoimmunologicznego zapalenia wątroby typu I

•

śmiertelność jest mała dotyczy osób starszych i niedożywionych

•

nosicielstwo HAV nie istnieje

HAV diagnostyka:

•

wykrywanie HAV w stolcu met. Immunofluorescencji

•

ANTY HAV IgM- pojawiają się o0d początku objawów, utrzymują się przez ok. 4-5

miesięcy- ich obecność decyduje o rozpoznaniu ostrej infekcji HAV

•

serokonwersja IgM- IgG następuje wraz z zanikiem IgM (ok. 100-130 dni po zakażeniu)

•

wykrywanie HAV- RNA, MET, PCR- koreluje z obecnością ANTY-HAV IgM

HAV epidemiologia:

•

ponad 2 biliony populacji na świecie uległa zakażeniu HBV

•

ponad 400 milionów jest zakażona przewlekle z czego 1/4 w Azji

•

ok. 1 mln ludzi w Europie ulega zakażeniu każdego roku

•

Polska- ok. 1,5% populacji jest czynnie zakażona HBV, znaczniki HBV wykrywa się u ok.

20% populacji, ok. 570 tys. przewlekłe zapalenie wątroby, ok. 370 tys. marskość wątroby

•

Polska wg meldunków PZH i półrocze 2003-994, 2002-1935, 2001-2280

•

ilu pacjentów wymaga leczenia ?

HBV budowa:

•

HBV należy do hepadnaviridae

•

unikalna struktura DNA dwuniciowy, ok. 10-50% długości nic niekompletna

•

genom złożony z ok. 3220 par zasad na nici długiej oraz 1700-2800 na nici krótkiej

•

wirion- śr. ok. 42-47 nm

•

genom HBV zawiera również pojedyncze sekwencje RNA

•

białka powierzchniowe- kodowane przez gen S (preS1, preS2, S)

•

w surowicy dwie formy morfologiczne białek o antygenach Hbs(cząstki kuliste i filamenty)

•

występują różne podtypy kompleksu HbsAg(ayw1-w4, ayr, adw2, adw4, adr)

Replikacja HBV:

•

wiązanie z receptorem albuminowym na powierzchni hepatocyta

•

uzupełnienie DNA do formy klistej

•

transkrypcja na mRNA

•

translacja (białka rdzenia i pDNA)

•

powstanie hybrydy RNA-DNA

•

rozszczepienie hybrydy RNA-DNA

•

uwolnienie nici długiej DNA

•

odwrotna transkrypcja i synteza krótkiej nici DNA, konsekwencje replikacji HBV-powstanie hybryd- bez pełnego składu nukleotydowego

•

do wytworzenia pełnej cząstki wirusowej niezbędne opłaszczenie białkiem S

Mutanty HBV:

•

MUTANTY pre-core (nie ma ekspresji HbcAgi HbeAg przy wykrywanym HbsAg)

•

MUTANTY S (nie wykrywa się HbsAg)

•

MUTANT pre-C lub e minus- nie wykrywa się HbeAg

•

MUTACJE w genie polimerazy (wariant YMDD)

HBV patogeneza:

•

podstawową role odgrywają mechanizmy immunologiczne

•

komórki zakażone HBV są obiektem ataku limfocytów cytotoksycznych w obecności antygenów MHC, HLA-I

•

ostre zapalenie wątroby- intesywna liza zakażonych komórek

•

zakażenie przewlekłe- nieadekwatna odpowiedź immunologiczna

•

zakażenie przewlekłe

◦ faza wysokiej wiremii

◦ okres zaostrzeń i remisji HbeAg /+/-/, zaostrzenia w okresie serokonwersji „e”

◦ faza nie replikacyjna /HBV- DNA niewykrwalny, HbsAg /+/

HBV manifestacje kliniczne:

•

zakażenia bezobjawowe

•

ostre zapalenie wątroby

•

przewlekłe zapalenie wątroby

•

marskość wątroby

•

HCC

•

manifestacje poza wątrobowe (błoniaste kłębkowe zapalenie nerek, periarteritis nodosa, krioglobulinemia, zespół Gianotti-Crosti)

HBV drogi zakażenia:

•

zabiegi połączone z naruszeniem ciągłości tkanek

•

transmisja wertykalna

•

przenoszenie drogą płciową

•

narkomani

•

zakażenia zawodowe

HCV epidemiologia:

•

świat 150-400 mln zakażonych (ok. 1,5% populacji)

•

co roku ok. 1 mln nowych zakażeń

•

Polska ok. 1,5% populacji (ok. 530 tys.) przewlekłe zapalenie wątroby ok. 300tys.

•

Zakażenie szpitalne dorosłych 61-70% dzieci 85%

•

krwiodawcy w Polsce 1,4-1,8%

•

hemiodializowani 31-58%

•

narkomani dożylni 57-90%

•

zakażenia szpitalne 59-71%

HCV drogi szerzenia:

•

przetoczenia krwi i jej pochodnych (zwłaszcza przed 1991)

•

zabiegi z naruszeniem ciągłości tkanek

•

przenoszenie drogą płciową-ryzyko nie do końca określone

•

narkomani

•

zakażenia sporadyczne (ślina?)

•

zakażenia zawodowe (ryzyko przy zakłuciu igłą HBV- 30%, HCV-3%, HIV-0,3%)

•

lekarze- ryzyko zarażenia 1/1000-1/10000 zakłuć igłą

HCV budowa:

•

obecnie zakwalifikowany do grupy flavaviridae

•

pojedyncza nić RNA ok. 10 tys nukleotydów kodująca ok. 3010-3030 białek

•

część genomu kodująca białka strukturalne (rdzenia i otoczki)

•

część genomu kodująca białka strukturalne (helikaza, proteaza, polimeraza RNA) Genotypy HCV

•

6 głównych genotypów

•

różna dystrybucja geograficzna

•

różna wrażliwość na leczenie

•

Polska-dominuje zakażenie gentypem 1b 60-70%

•

zakażenie genotypem 1 dwukrotnie przyspiesza progresję zakażenia HCV patogeneza:

•

dokładne określenie mechanizmów immunologicznych w zakażeniu HCV trudne ze względu na brak modelu hodowli komórkowej

•

komórkami docelowymi HCV- hepatocyt i limfocyty B

•

zejście procesu zależne od funkcji limfocytów T helper i cytotoksycznych

•

odporność humoralna wydaje się nie mieć znaczenia- opisano ponowne zakażenia HCV przebieg kliniczny:

•

okres wylęgania (2-26 tygodni śr. 7-8 tyg.)

•

ostre zapalenie wątroby- 15-30%- często bezobjawowe

•

zakażenie przewlekłe 70-85%

•

marskość wątroby- 20% przewlekłe zakażonych w ciągu 15-20 lat

•

HCC- ryzyko ok 1-4% na rok u pacjentów z marskością

•

manifestacje poza wątrobowe

Manifestacje poza wątrobowe:

•

nerki- błoniasto-rozplemowe kłebkowe zapalenie nerek

•

skórne (porfiria skórna późna, liszaj płaski, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty)

•

endokrynne (nadczynność i niedoczynność tarczycy, Ch. Hashimoto, cukrzyca

•

ślinianki- zespół siogrena

•

oczne- owrzodzenie rogówki T. Moorena

•

hematologiczne- zimna mieszana krioglobulinemia, anemia plastyczna, nonhodkin lymphoma B

•

inne- autoimmunologiczne zapalenie wątroby T I i II, periarteritis nodosa HDV Epidemiologia:

•

Ameryka Poł. (epidemia u indiam wenezuelskich Yupca w 1979-81), kraje basenu morza śr.

•

stany zjednoczone i kraje Europy zach.- 30-60% populacji narkomanów dożylnych

•

Polska ok. 2,3% populacji zakażonej

HDV klinika:

•

koinfekcja- pojawiają się typowe markery jak w ostrym zakażeniu HBV, anty-delta IgM

utrzymują się do kilku tygodni, przebieg kliniczny jak w ostrym hepatitis HBV, częściej hepatitis fulminans.

•

Superinfekcja- u „nosiciela”

•

bezobjawowego- obraz sugeruje ostre zapalenia wątroby HBV, u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby zaostrzenie procesu a nawet cechy dekompensacji klinicznej, anty-delta IgM i IgG pojawiają się po kilku tygodniach

Hev:

•

wirus RNA klasyfikowany do calciviridae ośr. Ok 32-34 nm.

•

RNA zawiera ok. 7600 nukleotydów

•

obecnie sklonowano kilka odmian HEV (birma, meksyk)

•

Epidemiologia- wyst. Kraje płd wsch. Azja., Indie, Ameryka Środkowa

•

droga szerzenia fekalno-oralna

•

wywołuje zachorowania epidemiczne jak i sporadyczne („importy”)

•

występowanie przeciwciał anty-HEV waha się 0,4 u krwiodawców holenderskich do 16% u zdrowych mieszkańców Hongkongu

HEV klinika:

•

okres wylęgania 19-75 dni (śr. 42 dni)

•

najczęściej przebieg objawowy z typowym wzrostem aktywności aminotransferaz (często pow. 2000 IU/L) oraz wysokim stężeniem bilirubin

•

możliwe nawroty ok. 2% przypadków

•

chorują głównie mężczyźni w 3 i 4 dekadzie życia

•

ciężki przebieg kliniczny u kobiet ciężarnych

Polekowe uszkodzenie wątroby:

•

Wątroba jest narządem, w którym zachodzi metabolizm prawie wszystkich leków. Ponad 110 leków może wywierać działanie hepatotoksyczne, w tym również preparaty ziołowe!

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby

•

Przewlekły, nieustępujący samoistnie, proces martwiczo-zapalny tkanki wątrobowej o nieznanej etiologii, zlokalizowany głównie w okolicy okołowrotnej zrazika

•

Obserwuje się zwiększone stężenie gammaglobulin w osoczu i krążące autoprzeciwciała tkankowe

Pierwotna marskość wątroby:

•

Przewlekła choroba wątroby o etiologii aytoimmunologicznej przebiegającej z cholestazą spowodowaną niszczeniem chorych przewodzików żółciowych wewnątrzwątrobowych.

•

Występują przeciwciała p/mitochondrialne (AMA).

•

Typowy obraz histopatologiczny (rys.)

Hiperbilirubinemie wrodzone.

•

Zwiększone stężenie bilirubiny w surowicy spowodowane genetycznie uwarunkowanym defektem jej metabolizmu (sprzęgania lub wydalania) w wątrobie.

•

Z przewagą bilirubiny wolnej; zespół Gilberta, zespół Crigler-Najjara (typ I i II)

•

z przewagą bilirubiny związanej: Z. Dubin-Johnsona, Z. Rotora

Metaboliczne choroby wątroby.

•

Porfirie

•

Choroba Wilsona

•

Hemochromatoza wrodzona

•

Syderozy wtórne i postaci mieszane

Alkoholowe choroby wątroby.

•

Alkoholowe stłuszczenie wątroby

•

Alkoholowe zapalenie wątroby

•

Alkoholowa marskość wątroby

Niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby.

•

NASH, odmiana przewlekłego zapalenia wątroby, histologicznie przypominające alkoholową chorobę wątroby, występuje o osób nienadużywających alkoholu.

Nowotwory wątroby.

•

Niezłośliwe: naczyniak krwionośny, gruczolak wątrobowokomórkowy, inne rzadkie

•

Złośliwe: rak wątrobowokomórkowy, rak z nabłonka dróg żółciowych, torbielakogruczolakorak, postacie mieszane np. hepatoblastoma

•

Nowotwory wtórne

Diagnostyka biochemiczna chorób wątroby.

Zdolność syntetyczna wątroby- st. albumin, ceruloplazminy, czynniki krzepnięcia zespołu protrombiny, alfa-1 antytrypsyna, st. cholesterolu, antytrombina III, AFP, LP-X, ChE.

Diagnostyka etiologiczna (serologia, autoprzeciwciała, wirusologia, choroby metaboliczne).

•

Enzymy wskaźnikowe (AIAT, AspAT, LDH, GLDH, OCT)

•

Zaburzeni wydzielania (GGT, LAP, 5`-nukleotydaza, Fosfataza alkaliczna, stężenie bilirubiny, kwasy żółciowe, test z zielenią indocyjaninową, próba BSP)

•

Stan czynnościowy dróg żółciowych (Fosfataza alkaliczna, GGTP, LAP, 5`nukleotydaza) AIAT.

•

AIAT- 83% czułości i 84% specyficzności w porównaniu do przyczyn pozawątrobowych

•

AIAT- lokalizacja: cytoplazma hepatocytów, komórki ściany cewek nerkowych, mięśnie poprzecznie prążkowane, mięsień sercowy

•

Wzrost aktywności- uszkodzenie błony cytoplazmatycznej hapatocytów, mioliza, zawał

mięśnia sercowego

•

Ostre zapalenie wątroby (w tym WZW)- kryterium umowne- przynajmniej 5x wzrost aktywności AIAT w surowicy

AspAT.

•

Mniejsza czułość 71% związana z przedostawaniem się do krwi tylko małej puli cytoplazmatycznej ok. 20%

•

AspAT- lokalizacja cytoplazma (20%) i mitochondria hepatocytów, miocytów, komórek kanalików nerkowych, erytrocyty

•

Wzrost- toksyczne uszkodzenie wątroby i o innej etiologii, uszkodzenie mięśni szkieletowych, zawał mięśnia sercowego.

LDH, GLDH.

•

LDH- dehydrogenaza mleczanowa 5 izoenzymów lokalizacja- cytoplazma wszystkich komórek, największa zawartość- mózg, erytrocyty, m. sercowy, hepatocyty leukocyty, nerki

•

Wątroba izoenzym LDH4 i LDH5- krótki okres półtrwania 10 +/- 2 godz.

•

GLDH- dehydrogenaza glutaminianu, lokalizacja- mitochondria- głównie hepatocytów, w śladowych ilościach w sercu i m. szkieletowych- wartość diagnostyczna jak AspAT

GGTP.

•

GGTP- lokalizacja wątrobowa, drogi żółciowe, nerki, trzustka, najądrza, serce, płuca, jelito cienkie, szpik kostny, gruczoły ślinowe, grasica, śledziona, mózg, nie wykazano aktywności GGTP w mięśniach, kościach i erytrocytach.

•

Wzrost aktywności: Cholestaza, marskość wątroby, zapalenia wątroby, stłuszczenie wątroby, porfirie, toksyczne uszkodzenie wątroby (w tym alkoholowe), nowotwory osi wątrobowo-

żółciowo-trzustkowej (HCC izoenzym II 90% czułości), zawał m. sercowego, zespół

nerczycowy.

Wskaźnik de Ritisa.

•

Wskaźnik se Ritisa- stosunek AspAT/AIAT- wyższy niż 2 sugeruje toksyczne (alkoholowe) uszkodzenie wątroby lub zmiany np.: złośliwe, niższy niż 1,0 sugeruje zmiany zapalne w tym WZW

•

GGTP/AspAT:

◦ <1- ostre WZW

◦ <2- toksyczne uszkodzenie wątroby

◦ 2-3 przewlekłe zapalenie wątroby, marskość wątroby

◦ 3-6- alkoholowa marskość wątroby, ostre zamknięcie dróg żółciowych

◦ >6 PBC, przewlekła obturacja dróg żółciowych

◦ >12- nowotwory wątroby, pierwotne lub przerzutowe

•

(AlAt + AspAt)/ GLDH:

◦ <10- ostre uszkodzenie wątroby toksyczne lub zapalne naczyniopochodne

◦ <10- przerzuty do wątroby

◦ <20- „żółtaczka zaporowa”

◦ 20-30- marskość żółciowa

◦ 30-40- zaostrzenia w marskości i przewlekłym zapaleniu wątroby

◦ 30-50- cholestaza

◦ >50 ostre zapalenie wątroby WZW, alkoholowe

•

LDH/AspAT

◦ >12 żółtaczka hemolityczna

◦ <12 żółtaczka pochodzenia wątrobowego

•

AlAt/GLDH

◦ <10 „żółtaczka zaporowa”

◦ >10 „żółtaczka wątrobowa”

Parametry biochemiczne i inne badania laboratoryjne funkcji wątroby powinny być oceniane łącznie z wywiadem i obrazem klinicznym pacjenta.

Metabolizm bilirubiny;

Hem Hemoglobina, katalazy, mioglobin, cytochromy (Szpik, USŚ):

Biliwerdyna IX-> Bilirubina IX->Kompleks bilirubiny z albumina- przed wejściem do kom.

wątrobowej-> Mono i dwuglukoronidy bilirubiny- sprzęganie w układzie mikrosomalnym z udziałem transferazy glukoronowej-> Urobilinogen

Hiperbilirubinemie

Hiperbilirubinemia- wzrost stężenia bilirubiny w surowicy krwi. Objawy żółtaczki: żółte zabarwienie skóry, białkówek, śluzówek spowodowane wzrostem stężenia bilirubiny w surowicy- z reguły żółtaczka jest widoczna, jeśli stężenie bilirubiny przekroczy 2,5mg%.

Żółtaczki.

Z przewagą bilirubiny wolnej:

•

Nadprodukcja- hemoliza, nieskuteczna erytropoeza

•

Zmniejszony wychwyt przez wątrobę- głodzenie, posocznica

•

upośledzenie sprzęgania bilirubiny- (obniżona aktywność transferazy glukuronowej):

◦ wrodzona- zespół Gilberta, zespół Crigler- Najjara (typ. I i II)

◦ nabyta- leki np. Chlomafenikol, gestageny, hamowanie mlekiem matki (gestageny), żółtaczka noworodków.

Żółtaczki

Z przewagą bilirubiny związanej:

•

upośledzone wydalanie przez wątrobę- Z. Dubin-Johnsona, Z. Rotora, nawracająca cholestaza wewnątrzwątrobowa, cholestaza ciążowa

•

Choroby nabyte- cholestaza polekowa, posocznica, marskość żółciowa, żywienie pozajelitowe

•

Cholestaza zewnątrzwątrobowa- kamica, nowotwory, zwężenie dróg żółciowych, PSC.

W większości tzw. żółtaczek miąższowych (zapalenie wątroby, marskość) rozkład bilirubiny jest prawie równy.

Wynika to z równowagi zaburzeń wszystkich etapów przemiany bilirubiny w wątrobie (wychwytu, sprzęgania i wydalania).

Włóknienie.

•

Włóknieniem nazywamy nadmierne nagromadzenie białek macierzy pozakomórkowej, głównie kolagenu ale również innych:

◦ Kolagen (I, II, IV)

◦ Fibronektyna

◦ Undulina

◦ Elastyna

◦ Laminina

◦ Kwas hialuronowy

◦ Proteoglikany (siarczan dernatanu, siarczan chondroityny, siarczan heparyny) Przyczyny włóknienia.

•

Zakażenia wirusowe (HBV, HDV, HCV)

•

Stłuszczenie wątroby (ASH, NASH)

•

AIH i inne procesy autoimmunologicznego leki i toksyny

•

Cholestaza

Metody oceny włóknienia

•

Histopatologia

•

testy biochemiczne

•

Elastometria wątrobowa

Ostra niewydolność wątroby.

Stan kliniczny wywołany nagłym upośledzeniem funkcji wątroby na skutek znacznego uszkodzenia hepatocytów.

Przyczyny ostrej niewydolności wątroby.

•

Wirusy: ostre wirusowe zapalenie wątroby (HAV, HBV, HCV, HEV cytomegalovirus, Adenovirus, Epstein-Barz, Coxsackie, paramyxoviruses, herpes simplex 1,2 varicella zoster virus)

•

Bakterie: Leptospira icterohaemorihagian, rickettsieburnetti, Listeria monocytogenes, Mycobacterium tuberculosis

•

Reaktywacja nieaktywnego zapalenia wątroby typu B (np. po chemioterapii immusupresja)

•

zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego:

◦ wstrząs kardiogenny

◦ wstrząs po kokainie

◦ niewydolność prawokomorowa

◦ zakrzepica żyły wrotnej

◦ zakrzepica żyły wątrobowej

◦ zespół Budda Chanego

◦ choroba wenookluzyjna

•

toksyczne zapalenie wątroby:

◦ ksenobiotyki pokarmowe: alkoholowa substancje toksyczne: rozpuszczalniki organiczne, muchomor sromotnikowy

◦ leki: paracetamol

◦ inne leki: propylotiouracyl, halotan, disulfiram, amiodaron, daspon, zioła, ketokonazol, metyldopa, allopurinol, isofluran, lizynopol, kwas nikotynowy, imipramina, ekstazy, labetalol, etopozyd, inne

•

Choroba Wilsona

•

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby

•

Zespół Reya

•

Ostre stłuszczenie ciężarnych

•

Masywny naciek nowotworowy: przerzuty, białaczka, HCC, ziarnica złośliwa, chłoniaki nieziarnicze

•

Reakcja na przeszczep

•

Nierozpoznane i inne (19-40%)

Ostra niewydolność wątroby- wielokierunkowe zaburzenia metabolizmu.

•

Metabolizmu aminokwasów, syntezy i degradacji białek

•

Metabolizmu węglowodanów

•

Tworzenia i rozpadu tłuszczów

•

Metabolizmu leków

•

Metabolizmu hormonów

Ostra niewydolność wątroby- powikłania

•

Wzrost zapotrzebowania na tlen

•

Enceflopatia

•

Wzrost ciśnienia śródczaszkowego- najpoważniejsza przyczyna prowadząca do zgonu

•

Niewydolność wielonarządowa m.in. nerek, układu odpornościowego, krzepnięcia i fibrynolizy

Zaburzenia metabolizmu węglowodanów.

•

Wątroba reguluje poziom glukozy we krwi poprzez procesy glikogenezy, glikogenolizy, glikolizy, glukoneogenezy

•

WONW najczęściej występuje hipoglikemia, w przeciwieństwie do marskości gdzie występuje hiperglikemia

•

Przyczyny hipoglikemii: niewystarczająca podaż w diecie, oporność komórek wątroby na glukagon, hiperinsulinemia wtórna do przecieku wrotno-układowego, zmniejszona zawartość glikogenu w wątrobie, zmniejszona glukoneogeneza

Zaburzenia metabolizmu białek.

•

Katbolizm białek przebiega w 2 reakcjach: transaminacji (dostarcza substratów do cyklu Krebsa) i Deaminacja oksydatywnej (dostarcza ketokwasów)

•

Synteza aminokwasów endogennych w wątrobie możliwa jest również dzięki procesowi transaminacji

•

WONW przemiany aminokwasów są upośledzone, wzrasta w surowicy poziom wolnych aminokwasów i ryzyko aminoacydurii.

•

W czasie przemian azotowych wytwarzany jest szkodliwy metabolit amoniak, który w prawidłowych warunkach w cyklu Krebsa przekształcany jest do nietoksycznego, wydalanego z moczem mocznika

•

WONW ale także częściej w PNW dochodzi do zaburzeń syntezy mocznika i kumulacji amoniaku i spadku stężenia azotu mocznikowego we krwi.

•

Albuminy- najważniejsze białka syntezowane przez wątrobę

•

Warunkują prawidłowe ciśnienie onkotyczne osocza

•

Wiążą i transportują substancje :hormony, kwasy tłuszczowe, tryptofan, bilirubinę, aniony organiczne etc.

•

Albuminy powstają z dużych cząsteczek prekursorowych prepeo albumin ulegających obróbce

•

Na powstawanie albumin mają wpływ szybkość transkrypcji (zwiększona przy spadku ciśnienia onkotycznego), translacji (dostępność ATP, GTP, MG++), dostępność prekursorów aminokwasowych szczególnie tryptofenu

•

WONW występuje hipoalbuminemia (spadek liczby i zdolności wytwórczych hepatocytów brak substratów)

Encefalopatia wątrobowa- mechanizm powstania.

•

Mediatory chemiczne encefalopatii nie zostały dokładnie poznane- ale podkreśla się role endogennych benzodiazepin

•

U większości chorych stwierdza się podwyższony poziom amoniaku, wzrost pH wiąże się ze wzrostem toksyczności amoniaku, niezjonizowany amoniak (NH3) łatwiej przenika

błony niż amoniak zjonizowany (NH4)

•

zasadowica zwiększa we krwi ilość amoniaku niezjonizowanego, który łatwiej przenika do OUN i uszkadza komórki wątrobowe

Encefalopatia wątrobowa- klasyfikacja.

•

1 st.- spowolnienie psychiczne, umiarkowane zaburzenia orientacji co do miejsca i czasu, euforia, mowa bełkotliwa.

•

2st.- zaburzenia zachowania, nadpobudliwość, senność

•

3st.- znaczna senność, wyraźne zaburzenia orientacji co do miejsca i czasu, pomroczność

•

4st.- śpiączka

Patomechanizm wzrostu ciśnienia śródczaszkowego i obrzęku mózgu.

•

Hiperamonemia wywołuje zwiększoną syntezę glutaminy, która kumuluje się w OUN i wywołuje wzrost ciśnienia śródczaszkowego

•

Kumulacja fałszywych neuroprzekaźników: oktopaminy, fenyloetanolaminy oraz GABA, glutaminy, aminokwasów aromatycznych prowadzi do zaburzeń w budowie i funkcji astrocytów.

•

Upośledzenie funkcji ATP-azy (wymieniane wcześniej zaburzenia cyklu Krebsa) prowadzi do zaburzeń energetycznych wewnątrz komórek mózgowych

•

wzrost przepuszczalności bariery krew-mózg

•

Ciśnienie śródczaszkowe podwyższone jest u 8-% przypadków ONW

Zaburzenia krzepnięcia i fibrynolizy w ONW

•

Wątroba odpowiada za syntezę fibrynogenu, protrombiny, czynników V, VII, IX, X, XII, XIII, inhibitorów krzepnięcia i fibrynolizy

•

W ONW na skutek upośledzenia funkcji komórek wątroby spada produkcja protrom czynnika zależnego od witaminy K i nie wzrasta po jej podaniu.

•

Białka krzepnięcia charakteryzują się krótszym czasem półtrwania niż albuminy stąd w ONW hipoprotrombinemia poprzedza hipoalbuminemię.

•

Przy przebiegu piorunującym obserwuje się spadek produkcji czynnika V i zespół

rozsianego wykrzepiania.

Zaburzenia funkcji nerek w ONW

•

Niewydolność nerek występuje w 70% pacjentów z ONW zatrutych paracetamolem i 30%

innych przypadków

•

zmiany hemodynamiczne: niskie ciśnienie, wysoki wyrzut serca, mały opór systemowy i spadek natlenienia prowadzą do ostrej martwicy cewek.

•

Występuje wzrost reniny, aldosteronu, TNF alfa prostaglandyn.

•

Zmiany w badaniu moczu: mała objętość (prawdopodobieństwo martwicy cewek), niski poziom sodu, wysoki potasu oraz urobilinogenu.

ONW- konsekwencje kliniczne- zakażenia

•

U 80% pacjentów współistnieje ciężkie zakażenie bakteryjne, które odpowiada za śmiertelność w ONW rzędu 10%

•

Najczęściej zakażenia Gram ujemne, Gram dodatnie, drożdżakowe .

•

Zakażenia Gram ujemne związane są przede wszystkim z przełamaniem bariery krew- jelito.

•

Osłabienie aktywności fygocytarnej granulocytów obojętnochłonnych.

•

Osłabienie funkcjonowania komórek Browicza-Kuptfera

•

Niedobór opsonin

Wskazania do przeszczepienia wątroby w trybie ostrym- kryteria King`s College Hospital.

•

wystarczające do kwalifikacji: czas protrombinowy >100s

•

Trzy równocześnie występujące z 5:

◦ Wiek <10 lat

◦ Bilirubina >17,6

◦ Czas protrombinowy >50s

◦ Żółtaczka > 7 dni przed encefalopatią

◦ Etiologia nieznana lub zatrucie

Zgłoszenie do Poltransplantu.

•

Biorca spełnia kryteria King`s College

•

Śpiączka wątrobowa >1 st.

•

Zgłoszenie uaktualniania co 48 godzin do transplantacji lub rezygnacji

•

Zespół wątrobowo-nerkowy

•

Icp>20 mmHg

•

Stan chorego aktualizowany co 12 godzin