Marek Kowalczyk

Instytut Psychologii UAM

PAMIĘĆ ROBOCZA

OD MODELU MODALNEGO

DO WIELOSYSTEMOWEGO MODELU PAMIĘCI ROBOCZEJ

“Model modalny” (Atkinson i Shiffrin, 1968)

PAMIĘĆ

PAMIĘĆ

PAMIĘĆ

SENSORYCZNA

KRÓTKOTRWAŁA

DŁUGOTRWAŁA

(ROBOCZA)

REAKCJE

pamięć krótkotrwała umiejscowiona pomiędzy pamięcią sensoryczną a długotrwałą jeden system pamięci krótkotrwałej o ograniczonej pojemności

kodowanie w pamięci krótkotrwałej (rozumianej jako pamięć operacyjna) wyłącznie akustyczne bądź artykulacyjne

(werbalna) pamięć krótkotrwała = pamięć robocza

PROBLEMY MODELU MODALNEGO

Jak informacja sensoryczna moŜe być zinterpretowana (zidentyfikowana) w pamięci krótkotrwałej, jeśli nie wchodzi wcześniej w jakiś kontakt z wiedzą zapisaną w pamięci długotrwałej? (zob. zmodyfikowany model modalny)

Jak w świetle modelu moŜliwe jest kodowanie informacji w pamięci trwałej i wydobywanie informacji z pamięci trwałej w warunkach obciąŜenia werbalnej pamięci krótkotrwałej do granic jej pojemności? Jak moŜliwe jest normalne kodowanie informacji w pamięci trwałej u osób o silnie ograniczonej pojemności (zakresie) pamięci krótkotrwałej?

2

Jak moŜliwe jest występowanie (w warunkach wzrokowej ekspozycji bodźców) normalnych efektów przypisywanych „pamięci krótkotrwałej” (efekt świeŜości, poziom sprawozdania całościowego w próbach takich jak w eksperymentach Sperlinga), kiedy pamięć krótkotrwała jest obciąŜona do granic swojej pojemności materiałem podawanym słuchowo (Scarborough, 1972)?

Jak moŜliwe są rozumowania przeprowadzane w warunkach pełnego obciąŜenia werbalnej pamięci krótkotrwałej?

Jak moŜliwe jest (przy uszkodzeniach mózgu) selektywne upośledzenie bezpośredniego odtwarzania materiału werbalnego przy normalnym odtwarzaniu sekwencji ruchów (bądź

odwrotnie)?

Jak to moŜliwe, Ŝe osoby o drastycznie ograniczonym (do 1–2 elementów) zakresie bezpośredniej pamięci werbalnej radzą sobie w Ŝyciu i w miarę normalnie funkcjonują?

Zmodyfikowany model modalny ( Shiffrin i Atkinson, 1969)

PAMIĘĆ

PAMIĘĆ

PAMIĘĆ

SENSORYCZNA

DŁUGOTRWAŁA

KRÓTKOTRWAŁA

REAKCJE

WIELOSYSTEMOWY MODEL PAMIĘCI ROBOCZEJ BADDELEYA I HITCHA (1974)

w miejsce jednego – trzy systemy pamięci krótkotrwałej/roboczej o róŜnych lokalizacjach mózgowych

pętla fonologiczna

szkicownik wzrokowo-przestrzenny

centralny system zarządczy

częściowe rozdzielenie funkcji „operacyjnych” (zarządczych) i funkcji podtrzymywania śladu

3

Model pamięci roboczej Baddeleya i Hitcha (1974)

CENTRALNY

SZKICOWNIK

PĘTLA

SYSTEM

WZROKOWO

FONOLOGICZNA

ZARZĄDCZY

- PRZESTRZENNY

PĘTLA FONOLOGICZNA

magazyn dźwięków mowy + proces powtórek odświeŜający jego zawartość

magazyn fonologiczny

"biernie" przechowuje dźwięki mowy

czas zanikania bez odświeŜania: 1,5–2 s

proces artykulacyjny

subwokalne powtórki „odświeŜające” zanikające ślady [im krócej

wypowiadane słowa, tym więcej moŜe być utrzymanych w PF]

zamiana wzrokowych reprezentacji liter na kod fonologiczny

według Baddeleya geneza magazynu fonologicznego i procesu artykulacyjnego wiąŜe się odpowiednio z procesami percepcji i produkcji mowy

CZYNNIKI ZAKŁÓCAJĄCE PRZECHOWYWANIE W PĘTLI FONOLOGICZNEJ

podobieństwo fonologiczne

dźwięki mowy i inne dźwięki poza uwagą

długi czas wypowiadania słów

bo dłuŜszy czas odświeŜania

bo większe zapominanie w trakcie wydobywania

4

tłumienie artykulacyjne blokuje

powtórki

zamianę reprezentacji liter na kod fonologiczny

zatem w warunkach wzrokowej prezentacji materiału znosi efekty:

podobieństwa fonologicznego

długości słowa

zakłócającego wpływu dźwięków poza uwagą

ZASTOSOWANIA PĘTLI FONOLOGICZNEJ

krótkotrwałe przechowywanie materiału werbalnego

w szczególności: zapamiętywanie sekwencji słów

uczenie się

słownika [języka ojczystego i obcego]

mówienia i czytania

procesy rozumienia wypowiedzi (podtrzymywanie śladu umoŜliwiające zinterpretowanie) liczenie obiektów i wykonywanie obliczeń w myślach

udział w kierowaniu działaniem? (Baddeley i in., 2001)

SZKICOWNIK WZROKOWO-PRZESTRZENNY

system krótkotrwałego przechowywania i przetwarzania informacji o charakterze przestrzennym i wzrokowym

ZASTOSOWANIA

integrowanie informacji wzrokowej i „przestrzennej” o charakterze niewzrokowym (np. dotykowej)

orientacja w przestrzeni [gdy utrudniona jest bezpośrednia kontrola wzrokowa]

planowanie zachowań w przestrzeni

5

rozwiązywanie problemów o charakterze „przestrzennym”

tworzenie wyobraŜeń w procesie twórczym

korzystanie z mnemotechnik angaŜujących wyobraŜenia interakcyjne

interpretowanie zdań z wyrazami takimi jak „nad”, „pod”, „wewnątrz”, „na zewnątrz”

CZYNNIKI ZAKŁÓCAJĄCE FUNKCJE „SZKICOWNIKA”

zadania wymagające działań „przestrzennych” lub wykorzystywania informacji wzrokowej bodźce wzrokowe poza uwagą

w koncepcji Logie’a (1995) wyróŜnia się dwa składniki szkicownika wzrokowo-

przestrzennego

pasywny magazyn wzrokowy ( visual cache)

(biernie) przechowuje informację o kształcie i kolorze

informacja w nim podlega zacieraniu się wraz z upływem czasu oraz interferencji, kiedy pojawia się nowa informacja wzrokowa

wewnętrzny system kopiujący ( inner scribe)

przechowuje informację dotyczącą przestrzeni i ruchów, aktywnie odświeŜa informację wzrokową i przestrzenną

CENTRALNY SYSTEM ZARZĄDCZY

regulacyjny system uwagowy kierujący pracą pozostałych systemów pamięci roboczej Wyjaśniając działanie Centralnego Systemu Zarządczego, Baddeley odwoływał się pierwotnie do teorii Normana i Shallice’a (1986; zob. s. 10-12). Centralny System Zarządczy miał

uczestniczyć, tak jak Nadzorczy System Uwagowy w koncepcji Normana i Shallice’a, w regulacji tych zachowań, które mają charakter nierutynowy, są realizowane wbrew presji bodźców zewnętrznych i utrwalonym nawykom; w sytuacjach nowych, niestandardowych, takich, dla których nie ma wykształconych schematów regulujących działanie; kiedy w realizacji czynności pojawia się problem czy trudność, z którymi nie radzą sobie mechanizmy regulacji schematowej (mechanizmy „automatycznej” selekcji schematów).

6

ZADANIA EKSPERYMENTALNE ANGAśUJĄCE CENTRALNY SYSTEM

ZARZĄDCZY

generowanie nieregularnych („losowych”) sekwencji liter lub cyfr

wystukiwanie nieregularnego rytmu

(czyli takie zadania, w których przezwycięŜane muszą być nawyki, schematy, tendencja do powtarzania pewnych zachowań)

Przykład badań inspirowanych modelem:

Robbins i in. (1996)

Jaką rolę poszczególne systemy pamięci roboczej odgrywają w grze w szachy?

selektywne „blokowanie” (angaŜowanie właściwie dobranym zadaniem) poszczególnych subsystemów pamięci roboczej

tłumienie artykulacyjne

wystukiwanie pewnej sekwencji cyfr na kalkulatorze ukrytym przed wzrokiem

(wzór przestrzenny)

generowanie „losowych” sekwencji liter

analiza wpływu na zapamiętywanie sytuacji szachowej u graczy o róŜnym poziomie zaawansowania

wniosek:

istotna rola „szkicownika” i „centralnego zarządcy”, brak znaczącego wpływu obciąŜenia

„pętli”

SUBPROCESY UCZESTNICZĄCE W REALIZACJI FUNKCJI ZARZĄDCZYCH

ogniskowanie uwagi

zob. wyŜej badania Robbinsa i in. (1996)

„dzielenie uwagi”

funkcja łączenia zadań moŜe być selektywnie zaburzona – np. w chorobie

Alzheimera (Logie i in., 2000)

przerzucanie uwagi

Baddeley i in. (2001) – wyniki sugerujące znaczącą rolę pętli

7

tworzenie łącznika ( interface) pomiędzy subsystemami pamięci roboczej i pamięcią trwałą uczestniczy w tym subsystem pamięci roboczej, który został wyodrębniony w

najnowszej wersji modelu – Bufor Epizodyczny

funkcjonowanie BE pozostaje w ścisłym związku z CSZ

PROBLEMY MODELU TRÓJKOMPONENTOWEGO

pamiętanie (w odtwarzaniu bezpośrednim)

sekwencji bodźców eksponowanych wzrokowo w warunkach tłumienia artykulacyjnego (około 5 elementów)

nawet kilkunastowyrazowych zdań (ogólniej: zjawisko grupowania)

wielu elementów treści tekstu – takŜe u niektórych osób dotkniętych amnezją!

w kaŜdym wypadku

„pętla” jest wykluczona jako wyjaśnienie tych efektów (tłumienie artykulacyjne, ograniczona pojemność, zakłócanie związane z werbalnym wydobywaniem)

„szkicownik” jest wyjaśnieniem bardzo mało prawdopodobnym (pamiętanie sekwencji, brak dowodów, Ŝe te efekty są ściśle związane z kodowaniem treści, które łatwo jest sobie wyobrazić)

„centralnemu zarządcy” w ogóle nie przypisywano funkcji przechowywania

INNE PROBLEMY

w jaki sposób informacja w pamięci długotrwałej wpływa na wyobraŜenia?

jak moŜliwe jest integrowanie informacji w róŜnych kodach?

jak interpretować „zakres pamięci roboczej” (zob. plik Pamięć robocza_2)?

8

Wielokomponentowy model pamięci roboczej (Baddeley, 2000)

CENTRALNY

SYSTEM

ZARZĄDCZY

SZKICOWNIK

BUFOR

PĘTLA

WZROKOWO

EPIZODYCZNY

FONOLOGICZNA

- PRZESTRZENNY

SEMANTYKA EPIZODYCZNA JĘZYK

WZROKOWA PAMIĘĆ

DŁUGOTRWAŁA

BUFOR EPIZODYCZNY

system odpowiedzialny za krótkotrwałe przechowywanie informacji z róŜnych źródeł (pętla, szkicownik, pamięć długotrwała) i zapisanej w róŜnych kodach oraz integrowanie jej w multimodalne reprezentacje spójnych epizodów zachodzących w przestrzeni i w czasie BE uczestniczy w:

zapisywaniu informacji w długotrwałej pamięci epizodycznej

wydobywaniu informacji z długotrwałej pamięci epizodycznej

kreowaniu nowych informacji, które mogą być zapisane w długotrwałej

pamięci epizodycznej

według Baddeleya (2000) w integrowaniu informacji z róŜnych źródeł w spójne epizody uczestniczy Centralny System Zarządczy (zob. strzałki na rysunku ilustrujące domniemany przepływ informacji w systemie); nowsze badania sugerują moŜliwość bezpośrednich przejść: pętla fonologiczna (szkicownik wzrokowo-przestrzenny) → bufor epizodyczny1

CSZ moŜe manipulować reprezentacjami w BE, uzyskując do nich dostęp poprzez

świadomość ( conscious awarenes)

1 Zob. Piotrowski, Stettner, Orzechowski, Balas (2009), punkt „Bufor epizodyczny” (s. 33-34) oraz ryc. 2.1. (s. 27).

9

FUNKCJE ZARZĄDCZE

Jakie mechanizmy decydują o ukierunkowaniu zachowania oraz myślenia człowieka odpowiednio do zmieniających się warunków, instrukcji czy celów, we względnej niezaleŜności od bezpośrednich oddziaływań otoczenia oraz presji mechanizmów popędowych? Za sprawą jakich mechanizmów działanie róŜnych subsystemów umysłu jest organizowane odpowiednio do zadań podejmowanych przez podmiot? Jakie procesy umoŜliwiają ludziom zorganizowane zachowanie w sytuacjach dla nich nowych? Jakie procesy są odpowiedzialne za „przerzucanie się” z jednego zadania na inne (reorganizowanie się umysłu odpowiednio do tych zadań)?

procesy, które mają realizować te funkcje, określane są mianem „procesów zarządczych” albo

„procesów wykonawczych” (ang. executive processes)

SYNDROM ZABURZENIA FUNKCJI ZARZĄDCZYCH

zachowane uprzednio nabyte sprawności, ale z trudem przyswajane nowe

np. niezłe wyniki w róŜnego rodzaju testach inteligencji, ale zarazem wielkie trudności w nauczeniu się czegoś nowego

mieszanka bierności i zachowań inicjowanych przez przypadkowe bodźce

niepodejmowanie działań spontanicznie (długotrwałe okresy bezruchu, milczenia), ale reagowanie na przedmioty odpowiednio do ich funkcji, nawet kiedy kontekst jest nieodpowiedni

Lhermitte (1983) „zachowania wykorzystujące” ( utilization behaviour) sięganie po przedmiot i wykorzystywanie go zgodnie z jego funkcją bez związku z bieŜącą

sytuacją

rozproszenie, podatność na dystraktory

sztywność i perseweratywność

Wisconsinowski Test Sortowania Kart ( Wisconsin Card Sorting Test, WCST): wykrywają pierwszą regułę sortowania (czyli intelektualnie są zdolne do wykrycia reguły), natomiast nie potrafią dokonać odpowiedniej korekty w sortowaniu, kiedy reguła się zmienia

wykonaj trzy razy jeden gest: powtarzają go wielokrotnie

wykonaj trzy róŜne gesty: powtarzają pierwszy

generowanie egzemplarzy kategorii: wymieniają znacznie mniej egzemplarzy w

jednostce czasu niŜ osoby z nieuszkodzonym mózgiem, popełniają błędy i persewerują

10

właściwości funkcjonowania osób z syndromem zaburzenia funkcji zarządczych oraz podobne (w pewnych okolicznościach) właściwości funkcjonowania osób z nieuszkodzonym mózgiem tłumaczy teoria Normana i Shallice’a

NORMANA I SHALLICE’A TEORIA DOWOLNEJ I AUTOMATYCZNEJ REGULACJI

ZACHOWANIA

„schematowa” teoria mechanizmów regulujących działanie (przykład wykorzystania idei teorii schematów do wyjaśnienia „automatycznych” mechanizmów regulacji zachowania)

oryginalna, wczesna propozycja teoretyczna dotycząca mechanizmów „wykonawczych”

dwa piętra (dwie instancje) mechanizmów regulacji zachowania i myślenia

NADZORCZY SYSTEM UWAGOWY (Supervisory Attentional System)

SYSTEM SCHEMATÓW

schemat

program regulujący działanie (zachowanie w świecie zewnętrznym lub umysłowe) moŜe być silniej lub słabiej wzbudzony

zostaje „uruchomiony” (zachowanie jest realizowane), kiedy zostanie przekroczona pewna progowa wartość wzbudzenia

schematy są powiązane hierarchicznie (na zasadzie całość – część) oraz sekwencyjnie

porządek hierarchiczny:

PROWADZENIE SAMOCHODU

WŁĄCZANIE SIĘ DO RUCHU

WRZUCANIE „JEDYNKI”

WCISKANIE PEDAŁU SPRZĘGŁA

porządek sekwencyjny:

wciśnięcie pedału sprzęgła → przesunięcie dźwigni biegu → spojrzenie w lusterko wsteczne → włączenie kierunkowskazu → zwolnienie pedału sprzęgła → dodanie gazu

11

źródła wzbudzenia schematu:

schematy nadrzędne („źródłowe”)

schematy powiązane z nim sekwencyjnie

„wyzwalacze” (specyficzne dla schematu bodźce uruchamiające działanie)

system motywacyjny

NADZORCZY SYSTEM UWAGOWY

„programowanie przez rywalizację” ( contention scheduling)

schematy rywalizujące o kontrolę nad zachowaniem wzajemnie (obocznie) się hamują, co zapewnia zwiększenie przewagi silniejszego – nasila się róŜnica w poziomie ich wzbudzenia

zapobiega to „patowi” bądź chaosowi (kiedy to Ŝadne zachowanie nie jest realizowane bądź obydwa są realizowane na raz)

zgodnie z tą teorią zachowanie jest na bieŜąco „programowane” przez interakcje systemu schematów (które się wzajemnie pobudzają i hamują) i oddziaływań otoczenia

NADZORCZY SYSTEM UWAGOWY jest odpowiedzialny za:

planowanie i decydowanie

korektę błędów

realizację

nowych, słabo opanowanych sekwencji działaniowych

zachowań niebezpiecznych bądź trudnych technicznie

zachowań wymagających przezwycięŜenia reakcji nawykowych

bądź oparcia się pokusie

NSU

nie jest omnipotentny i nie zawiesza regulacji schematowej – wpływa na zachowanie poprzez dokładanie swojej porcji pobudzenia albo hamowania do poziomu pobudzenia schematów

12

wielkości wkładu NSU we wzbudzenie (wyhamowanie) schematu odpowiada subiektywne poczucie większego albo mniejszego udziału woli w realizacji zachowania

niekiedy wyemitowanie zachowania wymaga tylko minimalnego zaangaŜowania NSU

(schemat odpowiedzialny za zachowanie jest i tak silnie wzbudzony) lub to zaangaŜowanie jest w ogóle zbędne

niekiedy wyemitowanie zachowania albo zablokowanie zachowania wymaga silnego zaangaŜowania NSU (np. kiedy trzeba przezwycięŜyć utrwalony nawyk lub oprzeć się pokusie)

niekiedy pobudzający bądź hamujący wpływ NSU na schematy jest zbyt słaby, by zrealizować zamierzone zachowanie lub powstrzymać zachowanie niepoŜądane: system schematów „wygrywa” z NSU, selekcjonując zachowanie wbrew intencji podmiotu

NSU niesprawny (u osób z uszkodzonym mózgiem) lub zaabsorbowany czymś innym niŜ

kontrola i regulacja bieŜącego zachowania:

zachowanie nie jest inicjowane „endogennie”, kiedy więc brakuje bodźców

pobudzających schematy, człowiek pozostaje bierny

kiedy bodźce się pojawiają, zachowanie moŜe być wyemitowane nawet wtedy, kiedy jest sytuacyjnie nieadekwatne bądź niezgodne z intencją podmiotu; o wyborze

zachowania decyduje rywalizacja schematów i „wyzwalacze”, a nie obrany plan –

selekcja schematów nie jest „odgórnie” modyfikowana odpowiednio do szerszego kontekstu okoliczności i realizowanych celów

schemat ostatnio uŜyty lub często uŜywany moŜe wygrywać rywalizację z innymi (pojawiają się perseweracje)

prawdopodobne są zachowania wykorzystujące

jeŜeli czynność składa się z wielu kroków i w danych warunkach ma być zrealizowana ich nietypowa sekwencja, prawdopodobne są „ześlizgi” działania (zrealizowanie sekwencji typowej, niezgodnej z intencją)

13

CZY FUNKCJE ZARZĄDCZE SĄ ZWIĄZANE

Z DZIAŁANIEM TYLKO JEDNEGO MECHANIZMU?

Zaburzenie stosowania strategii (strategy application disorder)

niezdolność koordynowania czynności równoczesnych przy zachowanych innych funkcjach zarządczych

dezorganizacja, roztargnienie, problemy z planowaniem i podejmowaniem decyzji Miyake i in. (2000)

wyodrębnienie kilku funkcji zarządczych

dobranie zadań, które miały tych funkcji dotyczyć

analiza związków pomiędzy wskaźnikami poziomu ich wykonania u tych samych osób analizowane funkcje:

zmiana zadań, operacji lub nastawień zadaniowych (przerzutność)

odświeŜanie (aktualizowanie) i monitorowanie zawartości pamięci roboczej odpowiednio do wykonywanego zadania

hamowanie dominujących nieadekwatnych reakcji

wyniki

konfirmacyjna analiza czynnikowa pokazała, Ŝe te trzy funkcje są ze sobą umiarkowanie skorelowane, ale zarazem odrębne (model zakładający ich odrębność jest lepiej dopasowany do danych niŜ model jednoczynnikowy)

metoda modelowania strukturalnego ujawniła, Ŝe te funkcje są w róŜnym stopniu zaangaŜowane przy wykonywaniu poszczególnych zadań tradycyjnie uŜywanych do diagnozy mechanizmów „zarządczych”

funkcje o dominującym znaczeniu przy wykonywaniu tych zadań:

Wisconsinowski Test Sortowania Kart – przerzutność

WieŜa w Hanoi – hamowanie

generowanie losowych sekwencji liczb – przerzutność i odświeŜanie

zakres pamięci roboczej dla zadania arytmetycznego ( operation span) – odświeŜanie podwójne zadanie (werbalne + przestrzenne) – Ŝadna z tych trzech!

14

Literatura:

Baddeley, A. (1999). Human memory: Theory and practice. Hove: Psychology Press.

Baddeley, A. (2000). The episodic buffer: A new component of working memory? Trends in Cognitive Sciences, 4, 417-423.

Baddeley, A. (2001). Is working memory still working? American Psychologist, 56, 849-864.

Burgess, P.W. (2000). Strategy application disorder: the role of the frontal lobes in human multitasking. Psychological Research, 63, 278-288.

Miyake, A., Friedman, N.P., Emerson, M.J., Witzki, A.H., Howerter, A., Wager, T.D. (2000).

The unity and diversity of executive functions and their contributions to complex “frontal lobe” tasks: A latent variable analysis. Cognitive Psychology, 41, 49-100.

Norman, D.A., Shallice, T. (1986). Attention to action: Willed and automatic control of behaviour, (w:) R.J. Davidson, G.E. Schwartz i D. Shapiro (red.) Consciousness and self-regulation: Advances in research and theory, Vol. 4 (s. 1-18) . New York: Plenum Press.

Piotrowski, K.T., Stettner, Z., Orzechowski, J., Balas, R. (2009). Jak działa pamięć robocza?

[w:] J. Orzechowski, K.T. Piotrowski, R., Balas, Z., Stettner (red.). Pamięć robocza (s. 25-46) . Warszawa: Wydawnictwo SWPS Academica.