SŁOWNIK SYMBOLI BAŚNIOWYCH

Symbol nieświadomości, ciemności, odosobnienia, zasady kobiecej, medytacji,

miejsce przebywania istot bajkowych, nadprzyrodzonych, błądzenia, świętości...

Las, uważany za pierwsze schronienie ludzi, często jest symbolem świątyni,

miejsca odosobnienia i kontemplacji. Jest on także związany z tajemnicą i

ciemnością (zagubieniem ludzkiej duszy). Zgodnie z paradoksalnym prawem

symboli jest on związany zarówno z zasadą kobiecą (symbol Matki Ziemi), jak i z

męską podświadomością - tak więc Głupi Jasio zanurzając się w lesie uświadamia

sobie swoją kobiecość (animusa) i męskość (animę). Co ciekawsze, często

zarośnięte wzgórki w lesie mogą być symbolem kobiecego łona - tak więc kiedy

sen albo baśń dzieją się w takich miejscach, możemy uznać, że wydarzenie

związane jest z narodzinami, z Matką, z płodnością. Często las jest symbolem

duszy i czasu.

Warto zwrócić uwagę na początek wielu bajek: "za górami, za lasami...". Las jest

tutaj symbolem "Nibylandi " - miejsca istniejącego "gdzieś tam", czyli także koło

nas, a całe to wprowadzenie (i przez to sam las) jest związane z upływem czasu.

W bajkowym lesie przebywają zarówno jednorożce, krasnale, pustelnicy,

wypędzeni królowie, przepiękne księżniczki, jak i czarownice, diabły, i demony. Las

przyjmuje ich wszystkich. Przez las przedziera się i książę, i Jaś z Małgosią. Las

jest pełen życia, a jednocześnie jest nieokiełznany. Jest niezdobyty. Bajkowego

lasu nie da się opisać, narysować na mapie. W lesie może przydarzyć się

wszystko: bohater może spotkać mądrego nauczyciela pustelnika, a także groźną

czarownicę. Las jest więc jak ludzka nieświadomość - nieznany, potencjalny.

Kiedy baśniowy bohater zanurza się w las, oznacza to zanurzenie we własną

duszę i psychikę - spotyka on tam takie stwory i przeżywa takie przygody, które

niezbędne do jego wzrastania. Las zawiera w sobie całe doświadczenie ludzkości.

Asia i Edi Pyrek