ekonomia warsztaty6 id 156167

EKONOMIA – E-LEARNING (WARSZTATY 6)

WARSZTATY 6

ROZWIĄZANIA ZADAŃ

ZADANIA OBOWIĄZKOWE

Zadanie 1

PoniŜsza tabela przedstawia koszty i utargi pewnego przedsiębiorstwa:

Produkcja

Cena

Utarg

Koszt

Utarg

Koszt

(liczba jednostek na

sprzedaŜy

całkowity

Zysk

krańcowy

tydzień)

(zł)

12,5

- 23

W zadaniu naleŜało odnieść się do następujących poleceń:

1. Obliczyć koszt krańcowy przy wzroście produkcji.

Koszty krańcowe informują o tym, jak wzrastają koszty całkowite przy wzroście produkcji o jednostkę wyrobu. Aby obliczyć wysokość kosztu krańcowego naleŜy więc wziąć pod uwagę jedynie

wysokość kosztu całkowitego.

Przykładowo – koszt krańcowy dla 2 jednostek produkcji na tydzień = 13 zł. Skąd taki wynik?

Biorąc pod uwagę rubrykę: koszt całkowity – widzimy, Ŝe dla 2 jednostek produkcji na tydzień –

koszt ten wynosi: 23 zł, dla 1 jednostki produkcji na tydzień – koszt ten wynosi 10 zł, czyli 23 zł –

10 zł = 13 zł (tyle wynosi koszt krańcowy)

2. Obliczyć utarg krańcowy przy wzroście produkcji (uwaga: najpierw naleŜ ało obliczyć utarg całkowity). Utarg całkowity = produkcja x cena sprzedaŜy

Aby obliczyć wysokość utargu krańcowego naleŜy wziąć pod uwagę jedynie wysokość utargu

całkowitego.

Przykładowo – utarg krańcowy dla 4 jednostek produkcji na tydzień = 12 zł. Skąd taki wynik?

Biorąc pod uwagę rubrykę: utarg całkowity – widzimy, Ŝe dla 4 jednostek produkcji na tydzień –

utarg ten wynosi: 72 zł, dla 3 jednostek produkcji na tydzień – utarg ten wynosi 60 zł, czyli 72 zł –

60 zł = 12 zł (tyle wynosi utarg krańcowy).

3. Obliczyć wielkość zysku przy kaŜdym poziomie produkcji.

Zysk = wysokość utargu całkowitego – wysokość kosztu całkowitego

4. Wskazać, przy jakiej wielkości produkcji zostanie osiągnięty maksymalny zysk?

Zysk przedsiębiorstwa jest maksymalny (wynosi: 23 zł) przy produkcji wynoszącej 2 jednostki na tydzień.

EKONOMIA – E-LEARNING (WARSZTATY 6)

Zadanie 2

Opisz cechy konkurencji doskonałej ze zwróceniem szczególnej uwagi na zachowanie się

przedsiębiorstwa w tej strukturze rynkowej.

Konkurencja doskonała – to struktura rynku, z która mamy do czynienia gdy spełnione są następujące warunki:

1. na rynku występuje duŜa liczba kupujących i sprzedających. KaŜdy z producentów wytwarza znikomą część łącznej produkcji. Zmiana wielkości ich produkcji nie wpływa

na podaŜ. Producenci nie mają wpływu na ceny – cena jest niezaleŜna od producenta,

kształtuje się na rynku pod wpływem podaŜy i popytu. Jest inaczej tzw. cenobiorcą. Musi

on akceptować cenę rynkowa ukształtowaną przez siły podaŜy i popytu. Elastyczny

względem ceny popyt szybko maleje, gdy cena rośnie. JeŜeli w tej sytuacji

przedsiębiorstwo będzie usiłowało wyznaczyć cenę wyŜszą niŜ cena rynkowa – sprzedaŜ

jego produktów/ usług moŜe spaść do zera. Dopóki firma stanowi bardzo małą cząstkę

rynku, dopóty moŜe ona sprzedawać tyle, ile zechce – nie mając wpływu na cenę.

2. kupujący i sprzedający posiadają doskonałą znajomość rynku (dysponują pełną

informacją). Oznacza to, Ŝe producenci mają pełne rozeznanie dotyczące cen, kosztów i

moŜliwości sprzedaŜy produktów na rynku a konsumenci mają pełną informację o

cenach, jakości i dostępności dóbr.

3. oferowane na sprzedaŜ towary mają jednakowe (zbliŜone) cechy uŜytkowe. Są to

produkty jednorodne. Reklama i marka nie odgrywają Ŝadnej roli.

4. istnieje doskonała mobilność czynników produkcji (czyli: swobodny ich przepływ

między poszczególnymi gałęziami produkcji) oraz moŜliwość zakładania nowych

przedsiębiorstw.

5. nie ma ograniczeń wejścia do danej gałęzi dla innych firm.

Zadanie 3

Polecenia:

1. Które z poniŜszych twierdzeń mogą wyraŜać rzeczywiste motywy przyświecające

decyzjom produkcyjnym i cenowym przedsiębiorstwa? Wstaw (+) w odpowiedniej

rubryce.

a) dąŜenie do maksymalnych zysków

b) dąŜenie do maksymalnych obrotów

c) zwiększenie udziału firmy w rynku

d) wypracowanie wystarczająco wysokich

zysków do podziału między akcjonariuszy

e) zapewnienie szybkiego rozwoju firmy

EKONOMIA – E-LEARNING (WARSZTATY 6)

Komentarz:

KaŜdy z wymienionych motywów moŜe zostać przyjęty za podstawę decyzji

podejmowanych w przedsiębiorstwie, chociaŜ niektóre z nich dotyczą głównie przedsiębiorstw,

w których występuje rozdział między zarządzaniem i własnością. W takich sytuacjach moŜe wystąpić sprzeczność między interesami właścicieli i zarządzajacymi. Akcjonariusze, będący właścicielami spółki, mogą być zainteresowani maksymalizacją zysków, natomiast kierujący

spółką menadŜerowie mogą preferować inne cele, takie jak: maksymalne zwiększenie sprzedaŜy,

zwiększenie udziału w rynku czy zapewnienie ciągłego i szybkiego rozwoju firmy. Nadmierna niezaleŜność menadŜerów to problem występujący zwłaszcza tam, gdzie utrudniony jest nadzór

ze strony właścicieli, np. w spółkach akcyjnych o rozproszonym kapitale.

Ekonomiści przyjmują zwykle załoŜenie, Ŝe głównym celem działania przedsiębiorstwa jest

maksymalizacja zysku (a). Jest to załoŜenie dostatecznie realistyczne i ułatwiające analizę.

2. Jakie jest Twoje zdanie na temat celu prowadzenia działalności gospodarczej (firmy)?

Zarys odpowiedzi:

Poglądy na temat działania przedsiębiorstw stopniowo ulegają ewolucji i do chwili

obecnej są zróŜnicowane. Początkowo uwaŜano, Ŝe celem jest wyłącznie maksymalizacja zysku.

Ten pogląd jest szeroko rozpowszechniony równieŜ i obecnie.

W miarę rozwoju gospodarczego i rozszerzenia badań naukowych pojawiły się takŜe i inne sformułowania.

Pierwsza grupa poglądów charakteryzuje się dąŜeniem do określenia jednego, syntetycznego celu. MoŜna tu wymienić:

1. maksymalizowanie zysków w długim okresie (uwzględnia się w ten sposób

moŜliwość poświęcenia części zysków bieŜących na rzecz przyszłych);

2. osiąganie zadowalających zysków (a więc zysków uznawanych za wystarczające);

3. maksymalizowanie zyskownej sprzedaŜy (umacnianie pozycji przedsiębiorstwa na

rynku nawet za cenę osiągania mniejszych zysków) itd.

Drugi kierunek poddaje krytyce koncepcje jednego celu i opierając się na badaniach przyjmuje załoŜenie, Ŝe przedsiębiorstwa ustalają i realizują pewne zbiory celów. Do takiego zbioru mogą

wchodzić następujące cele: osiąganie określonej stopy zysku, uzyskiwanie wyznaczonego

udziału w sprzedaŜy na rynku danego towaru, osiąganie przodującej pozycji w poziomie

technicznym określonych wyrobów, zapewnienie dobrych stosunków z otoczeniem społecznym.

Jeszcze inne podejście wyodrębnia równocześnie kilka zbiorów: społeczne cele, wyraŜające

interesy i oczekiwania społeczeństwa; indywidualne cele przedsiębiorstw, odzwierciedlające interesy, oczekiwania i dąŜenia właścicieli oraz zatrudnionych w nich pracowników;

operacyjne cele (realizacyjne), obejmujące konkretne zadania gospodarcze, techniczne, socjalne i

inne, których osiąganie zapewnia realizację celów indywidualnych.

W pierwszym zbiorze wymienia się:

1. zaspokajanie popytu na produkty;

2. optymalizowanie efektów gospodarowania;

3. postęp techniczny i rozwój sił wytwórczych;

4. przyczynianie się do rozwoju społecznego, etc.

EKONOMIA – E-LEARNING (WARSZTATY 6)

W drugim zbiorze ujmuje się:

1. optymalizowanie dochodów;

2. uzyskiwanie pozytywnej oceny;

3. zwiększenie skali działania;

4. rozszerzenie sfery wpływów i zajmowanie korzystnej (przodującej) pozycji w danej dziedzinie, etc.

W trzecim zbiorze, jako waŜniejsze, występują: zysk, wielkość, kierunki i struktura sprzedaŜy, poziom i rozwój techniki, rozwój mocy produkcyjnych, udział w rynkach, etc.

Między tymi celami istnieją zaleŜności. Przedsiębiorstwa dąŜą przede wszystkim do realizacji swych indywidualnych celów. Dobór celów operacyjnych zaleŜy od systemu funkcjonowania

gospodarki oraz od sytuacji gospodarczej. Od systemu funkcjonowania gospodarki zaleŜy

równieŜ to, czy cele operacyjne będą zgodne z celami społecznymi, czy przedsiębiorstwa, dąŜąc

do realizacji swych celów indywidualnych, będą jednocześnie realizowały cele społeczne.

ZADANIA DODATKOWE

Zadanie 1

PoniŜej znajdują się róŜne stwierdzenia. Przeczytaj je uwaŜnie. Zastanów się, które z nich są prawdziwe, a które nie. Wstaw (+) w odpowiedniej rubryce (prawdziwe / nieprawdziwe).

Stwierdzenie

Prawdziwe

Nieprawdziwe

a) bilans przedsiębiorstwa to zestawienie danych o kształtowaniu

się przychodów i wydatków w danym roku

Bilans to zestawienie

stanu aktywów i

pasywów w okreś lonym

dniu

b) koszt ekonomiczny to koszt księgowy (tzn. udokumentowane

wydatki wraz z amortyzacją) plus koszt alternatywny (nakład

pracy i kapitału właściciela firmy)

c) wynikająca z bilansu wartość netto przedsiębiorstwa nie zawsze

odzwierciedla jego rzeczywistą wartość rynkową, na którą

wpływa m.in. renoma firmy

d) przedsiębiorstwa maksymalizują swe zyski wtedy, kiedy

produkują i sprzedają tyle, ile tylko się da

e) kiedy krzywa popytu na produkty danego przedsiębiorstwa jest

malejąca, wtedy utarg krańcowy takŜe maleje wraz ze wzrostem

produkcji

f) przedsiębiorstwo dąŜące do maksymalizacji zysku będzie starało

się zminimalizować poziom kosztów przy kaŜdej wielkości

produkcji

g) spadek ceny i utargu krańcowego powoduje, Ŝe optymalna dla

przedsiębiorstwa wielkość produkcji zmniejsza się

EKONOMIA – E-LEARNING (WARSZTATY 6)

h) przedsiębiorstwo dąŜące do maksymalnego zysku powinno w

kaŜdej sytuacji produkować tyle, aby zrównać koszt krańcowy z

Są jednak takie sytuacje,

utargiem krańcowym; zapewni to maksymalizację zysków lub

kiedy najlepszym

minimalizacj

wyjś ciem jest całkowite

ę strat

wstrzymanie produkcji i

zamknię cie

przedsię biorstwa.

i) jeśli krzywa popytu na produkt danego przedsiębiorstwa jest

opadająca, to utarg krańcowy będzie zawsze niŜszy od ceny, po

której sprzedaje się ostatnią jednostkę towaru

Zadanie 2

Przedsiębiorstwo działające w warunkach konkurencji doskonałej ma do czynienia z krzywymi kosztów, pokazanymi na poniŜszym rysunku. OP jest ceną obowiązującą na tym rynku.

RÓWNOWAGA PRZEDSIĘBIORSTWA W WARUNKACH KONKURENCJI

DOSKONAŁEJ

Polecenia:

1. Przy jakiej wielkości produkcji przedsiębiorstwo maksymalizuje zysk?

EKONOMIA – E-LEARNING (WARSZTATY 6)

Przedsiębiorstwo maksymalizuje zysk przy wielkości produkcji OA, kiedy MC = MR

2. Jaki obszar odpowiada sumie zysku osiąganego przez przedsiębiorstwo przy tym

poziomie ceny i tej wielkości produkcji.

Obszar: PBCD

3. Czy - gdyby gałąź znajdowała się w stanie równowagi - uznałbyś tę równowagę za krótkookresową czy długookresową? Uzasadnij odpowiedź.

Rozpatrywane przedsiębiorstwo osiąga zyski, które przewyŜszają zysk normalny, zawarty w koszcie przeciętnym. Jest zatem prawdopodobne, Ŝe rysunek pokazuje krótkookresową

równowagę przedsiębiorstwa. MoŜna oczekiwać, Ŝe inne firmy, zachęcone nadzwyczajnymi zyskami, będą usiłowały wejść do gałęzi. MoŜe to być równieŜ sytuacja długookresowa (jeśli dane przedsiębiorstwo ma trwałą przewagę pod względem poziomu kosztów), wynikającą np. z korzystnej lokalizacji. W takim przypadku wejścia nowych firm zaleŜą od wyników osiąganych przez krańcowe przedsiębiorstwo działające w gałęzi.

4. Jaki wpływ na sytuację przedsiębiorstwa wywrze spadek popytu rynkowego na dobro wytwarzane w tej gałęzi?

Spadek popytu wywołałby początkowo obniŜkę ceny dobra i zmniejszenie zysków przedsiębiorstwa. W długim okresie przedsiębiorstwa działające w gałęzi mogą dostosować

się do nowych warunków (np. nierentowne przedsiębiorstwa zaniechałyby produkcji), w rezultacie zmalałaby podaŜ i cena znowu by wzrosła.