studia zaoczne

KOLOKWIUM Z POETYKI ‒ ZAGADNIENIA

1) J. Sławiński: O kategorii podmiotu lirycznego

• podmiot mówiący w liryce, epice i dramacie ‒ monocentryczność, jednostopniowość i bezkontekstowość wypowiedzi lirycznej

• semantyka podmiotu lirycznego ‒ podmiot liryczny jako korelat całej wypowiedzi lirycznej

• elementy konstytuujące podmiot - co może być nośnikiem znaczeń budujących podmiot?

• podmiot jako „akcja” ‒ narastanie podmiotu (mechanizmy kumulacji i reinterpretacji)

• paradygmat „ja” lirycznego - podmiot jako hierarchiczna kombinacja 4 elementarnych ról

2) A. Okopień-Sławińska: Relacje osobowe w literackiej komunikacji

• informacje stematyzowane i implikowane

• pochodzenie

• zasięg

• sposób ujawniania w tekście

• konflikt informacji - 2 zasady rozstrzygające

• naczelna instancja nadawcza w utworze (= podmiot utworu)

• podmiot utworu a narrator / podmiot liryczny (nietożsamość; ograniczone kompetencje narratora / podmiotu lirycznego)

• podmiot utworu jako znaczeniowy korelat reguł zrealizowanych w utworze (ale nie dysponent tych reguł)

• szczególne wypowiedzi, które można przypisać podmiotowi utworu (komentarze metatekstowe)

• nadawca utworu (= podmiot czynności twórczych)

• definicja (Sławiński)

• nadawca utworu a autor (nietożsamość)

• nadawca utworu a podmiot utworu (symetryczna odpowiedniość tych instancji)

• naczelna instancja odbiorcza w utworze (= adresat utworu)

• adresat utworu a adresat narracji / monologu lirycznego

• właściwości adresata utworu (bezosobowość)

• odbiór idealny a odbiór rzeczywisty

• pojęcie ekranu interpretacyjnego

• historyczne znaczenie dzieła a nadawanie nowych znaczeń

• schemat układu ról w komunikacji literackiej (tabelka) - instancje nadawcze i odbiorcze; poziom wewnątrztekstowy i zewnątrztekstowy

3) K. Bartoszyński: Problem konstrukcji czasu w utworach epickich

• dystans w sensie relatywnym

• nie to samo co „rzeczywista” odległość „daty” narracji od „daty” zdarzeń przedstawionych

• dystans „duży” (perfektywny)

• dystans „mały” (imperfektywny)

• dystans w sensie absolutnym

• dystans uobecnienia

• dystans niepełnej obecności

• horyzont czasowy narracji

• cechy narracji o szerokim horyzoncie czasowym (punkt widzenia; wiedza narratora; sposób przedstawiania poszczególnych faz procesu)

• cechy narracji o wąskim horyzoncie czasowym (j. w.)

4) M. Głowiński: Dialog w powieści

• formy przytoczeń (mowa zależna, niezależna, pozornie zależna, monolog wewnętrzny)

• dialog jako oznaka

• język dialogów a język narracji (charakterystyczność kontra neutralność)

• 2 założenia pozwalające traktować powieściowy dialog jako oznakę

• pojęcie mimetyzmu formalnego

• dialog a język potoczny (schematyzacja, konwencje zapisu mowy potocznej)

• metajęzykowa funkcja narracji wobec dialogu

• dialog podporządkowany narracji

• 3 zadania „narracyjnego akompaniamentu dialogu”

• verba dicendi ‒ czemu służy schematyzacja narracyjnego metajęzyka?

• dialog w narracji pierwszoosobowej - konwencja doskonałej pamięci

• dialog w narracji trzecioosobowej - różnie kształtowany w zależności od nastawienia na telling bądź showing

6) J. Sławiński: O opisie

• opis a opowiadanie

• 3 stopnie organizacji wypowiedzi deskryptywnej (opis zawiązkowy; w rozproszeniu; rozwinięty i scalony)

• lokalizacyjny model opisu

• logiczno-hierarchiczny model opisu (rola stereotypów ontologicznych i aksjologicznych)

• operacyjny model opisu

• zadania opisu („magazyn pamięciowy narracji”; program dla opowiadania; sprzyja personalizacji narracji; segmentuje opowiadanie i reguluje jego tempo)