Dyfrakcja

Dyfrakcja (uginanie się fal) to zjawisko fizyczne zmiany kierunku rozchodzenia się fal na krawędziach przeszkód oraz w ich pobliżu. Zjawisko zachodzi dla wszystkich przeszkód.

Dyfrakcja używana jest do badania fal oraz obiektów o niewielkich rozmiarach, w tym i kryształów, ogranicza jednak zdolność rozdzielczą układów optycznych.

Zjawisko dyfrakcji występuje dla wszystkich rodzajów fal np. fal elektromagnetycznych, fal dźwiękowych oraz fal materii.

Dyfrakcja może być:

• Dyfrakcja na dwóch szczelinach

• Dyfrakcja na pojedynczej szczelinie

• Siatka dyfrakcyjna

Jeden z najprostszych przykładów dyfrakcji jest gdy równoległa wiązka światła przechodzi przez wąską pojedynczą szczelinę zwaną szczeliną dyfrakcyjną. Zgodnie z zasadą Huygensa każdy punkt szczeliny o szerokości d, jest nowym źródłem fali. Między źródłami zachodzi interferencja, co powoduje wzmacnianie i osłabianie światła rozchodzącego się w różnych kierunkach. Dla pojedynczej szczeliny jasność w funkcji kąta odchylenia od osi przyjmuje postać:

,

gdzie:

• I - intensywność światła,

• I₀ - intensywność światła w maksimum, czyli dla kąta równego 0,

• λ - długość fali,

• d - szerokość szczeliny,

• funkcja sinc(x) = sin(x)/x.

Dyfrakcja ma zastosowanie w fotografii. Dzięki przesłonie reguluje ilości wpadanego światła. Jeden z jego efektów negatywnych jest zjawisko dyfrakcji. Przez stosowanie filtrów dyfrakcyjnych można otrzymywać ciekawe efekty.

Bibliografia:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Dyfrakcja

http://sciaga.onet.pl/12581,60,163,91,1,20185,2,sciaga.html

http://www.fotoporadnik.pl/dyfrakcja-siwtla-fotografia-en.html