TECHNIKI I DIAGNOZY TERAPII MANUALNEJ.

Medycyna manualna- ręczne badanie i leczenie zaburzeń czynności ruchu obejmujące stawy (zablokowane), mięśnie (miogelozy), więzadła (niewydolność, słaba rozciągliwość) oraz złożone akty ruchowe, tzw. stereotypy ruchowe, postawne i oddechowe).

Możemy również prowadzić profilaktykę dolegliwości ze strony układu ruchu.

NARZĘDZIA BADANIA STOSOWANE W MEDYCYNIE MANUALNEJ:

1. palpacja

1. czucie powierzchowne

2. czucie głębokie

2. wzrok

3. wykonywanie specyficznych ruchów biernych.

PODZIAŁ MEDYCYNY MANUALNEJ ZE WZGLĘDU NA PEŁNIONE FUNKCJE:

Neuroortopedia

Chiropraktyka lekarze

Osteopatia

Terapia manualna

Chiroterapia

kręgarstwo

Nastawianie zwichów

ZADANIA LEKARZA W MEDYCYNIE MANUALNEJ:

• przeprowadza ogólne badanie pacjenta (neurologiczne, ortopedyczne, manualne, internistyczne)

• ustala rozpoznanie wstępne obejmujące stan ogólny pacjenta, np. nadciśnienie tętnicze, zwężenie tętnic domózgowych

• opisuje wyniki badania manualnego układu ruchu

• wyklucza przeciwwskazania do leczenia

• zleca wykonanie badań dodatkowych (np. badanie krwi, OB., EKG) lub zleca celowe badania (np. radiologiczne)

• ustala plan leczenia a w przypadku leczenia manualnego ustala rodzaj zabiegu (trakcja czy mobilizacja)

• określa technikę (np. PIR)

• wykonuje leczenie próbne i ewentualnie wykonuje manipulacje (mobilizacja z pchnięciem końcowym)

• ustala program terapii manualnej dla fizjoterapeuty i współpracuje z nim

• ustala zasady profilaktyki

• prowadzi dokumentację zgłaszanych dolegliwości

• ocenia skuteczność stosowanego leczenia i ewentualnie weryfikuje je.

ZADANIA FIZJOTERAPEUTY, REHABILITANTA:

• zna rozpoznanie, wyniki badań, przeciwwskazania do leczenia manualnego oraz czasami ma zapisane w zleceniu „receptę leczenia”- trakcja lub mobilizacja

• współpracuje z lekarzem.

PRZECIWWSKAZANIA DO TERAPII MANUALNEJ:

1. bezwzględne:

1. techniczne:

• brak możliwości dojścia do wstępnej fazy zabiegu, tzn. uzyskania napięcia wstępnego (np. w przypadku kręgosłupa zaryglowanie sąsiednich segmentów)

2. kliniczne:

• nowotwór

• gruźlica kręgosłupa

• zapalenie stawów kręgosłupa

• zapalenie krążka międzykręgowego

• zapalenie więzadeł

• złamania

• oddzielenie zęba od trzonu kręgu obrotowego

• aplazja (zanik) kręgu szczytowego

2. względne:

• hypermobilność segmentarna

• wgłębienie podstawy czaszki

• uszkodzenie więzadła poprzecznego C1

• choroba szyi Scheuermana

• osteoporoza

• niedrożność tętnic kręgowych.

WSKAZANIA DO TERAPII MANUALNEJ:

• hypermobilność odwracalna

• cele profilaktyczne- utrzymanie ruchomości lub spowolnienie postępującej sztywności stawów.

RODZAJE RUCHÓW BIERNYCH W MEDYCYNIE MANUALNEJ:

1. 
   trakcja (łac. separation)

2. ślizg (przesunięcie prostolinijne)

3. kompresja (docisk)- stosowana wyłącznie w celu diagnostyki, ponieważ docisk powoduje ból i nie jest możliwe wykonanie mobilizacji podczas bólu.

rehabilitanci

laicy

mogą być stosowane jako test diagnostyczny

lub jako sposób leczenia