Biologia stresu R. 2

Opisując biologiczny mechanizm stresu trzeba uwzględniać nie tylko procesy mózgowe, ale również aktywność niektórych narządów wydzielania wewnętrznego takich jak nadnercza czy tarczyca. W przypadku psychologicznych czynników wywołujących stres w procesie tym aktywne są następujące układy mózgowe:

Podstawową funkcją obu systemów jest przygotowanie organizmu do nadzwyczajnego wysiłku, ale przedłużająca się tego rodzaju może spowodować niekorzystne zmiany w narządach wewnętrznych i tkankach. Biologicznym efektem stresu jest również zakłócenie równowagi dwóch systemów odpornościowych organizmu: humoralnego i komórkowego

Do pewnego zakresu aktywność obu rodzajów odporności jest przeciwstawna, istnieje też dobowy cykl: w okresie snu(nocy) działa odporność komórkowa, w dzień, podczas aktywności - odporność humoralna. Stres, szczególnie przewlekły, za pośrednictwem kortyzolu zakłóca naturalna równowagę, osłabia o. komórkowa, a jednocześnie niewiele zmienia lub wzmaga o. humoralną.

Ogólny zespół adaptacyjny (GAS) Seyle - określenie zespołu jest użyte w sensie medycznym, oznacza grupę współwystępujących objawów i procesów. Dla Seylego objawami GAS były: powiększenie kory nadnerczy, zmniejszenie objętości grasicy i węzłów chłonnych oraz owrzodzenie żołądkowo-jelitowe czyli tzw. triada stresu.

GAS to trzy fazy następujące po sobie:

Energia przystosowania - Seyle - jest nieodwracalna, rodzimy się z pewnym jej zasobem, który w trakcie naszego życia wyczerpuje się wolniej lub szybciej, kiedy doświadczamy stresu, a całkowite jej wyczerpanie oznacza śmierć