spotkamy się w niebie

Poznałem ją na rozdrożach swych dróg G h e C D G

A na imię miała właśnie Karolina

O Pięknych jak słońce bronz włosach ta jedyna

O oczach niebieskich jak nieba błękit

Moje serce gdzieś w tłumie było zagubione

To ona je odnalazła pierwsza

I podała mi dłoń mówiąc chodźmy z tąt

I podała mi dłoń mówiąc chodźmy z tąt na zawsze

Ref: Nie płacz kiedy mnie już nie będzie a D G

Nie płacz mała szkoda twoich pięknych łez

Cieszmy się ta chwilą tym krótkim szczęściem

Przyrzekam Ci drugi raz spotkamy się w niebie

Dała mi wolność i wiarę abym mógł

Znów uwierzyć w magię pięknych słów

Grałem jej rocka bluesa czasem jezz

Lecz pewnego dnia powiedziałem jej

Że bardzo długa droga czeka mnie

I nie wrócę pewnie nigdy z niej

A ona tylko uśmiechnęła się mówiąc ma już tylko mnie

I chce być zawsze ze mną

by S.B