Immunofluorescencyjna lokalizacja białka ZTL i NPH1 w liścieniach siewek Pharbitis nil.

Najważniejszym czynnikiem środowiskowym wpływającym na funkcjonowanie zegara okołodobowego u roślin jest światło. Zegar biologiczny składa się z trzech elementów: drogi wejścia (ang. input), wewnętrznego oscylatora oraz drogi wyjścia (ang. output) (Hayama i Coupland 2004, Salome i McClung 2004). Droga wejścia jest układem związanym z percepcją sygnałów środowiskowych i ich przekazywaniem do wewnętrznego oscylatora. Centralny oscylator działa na zasadzie pętli ujemnego sprzężenia zwrotnego generując rytmy biologiczne. Droga wyjścia to układ związany z przekazywaniem wygenerowanego rytmu do systemów wykonawczych, kontrolujących rytmiczność określonego procesu (np. ruchy aparatów szparkowych, fotosynteza itp.) (Zienkiewicz i in. 2004).

Pierwszym etapem transdukcji sygnału świetlnego do wewnętrznego oscylatora zegara jest jego percepcja przez wyspecjalizowane cząsteczki chromoprotein pełniące funkcje fotoreceptorów, do których zaliczamy:

Fototropiny (NPH1 - NON PHOTOTROPIC HYPOCOTYL/PHOT1) są kinazami białkowymi aktywowanymi przez światło niebieskie. Białka te zawierają w regionie N-końcowym fragmenty tworzące dwie domeny LOV (ang. LIGHT, OXYGEN, VOLTAGE), należące do klasy domen motywu PAS, odpowiedzialne za interakcje białko - białko. Natomiast w części C- końcowej występuje jedenaście charakterystycznych poddomen obecnych w serynowowo/treoninowych kinazach. Domena LOV występująca w NPH1 wiąże grupę chromoforowi (FMN), która odpowiada za absorbcję światła niebieskiego (Kopcewicz i Lewak, 2002). Jak dotąd wykazano, iż fototropina pośredniczy w reakcjach fototropicznych, migracji chloroplastów oraz otwieraniu aparatów szparkowych (Huala i in., 1997, Briggs i in., 2000, Sullivan i Deng, 2003)

Przygotowanie materiałów i odczynników

  1. Utrwalanie materiału

Przygotowanie utrwalacza chemicznego: do 20 ml H2O dodawano 2g paraformaldehydu, który rozpuszczano na mieszadle magnetycznym mierząc jednocześnie temperaturę roztworu. Gdy temperatura wzrosła do 55o C dodawano niewielką ilość 1 M NaOH w wyniku czego roztwór stał się klarowny. Następnie roztwór chłodzono i dodawano 0,5 ml aldehydu glutarowego oraz 25 ml buforu 1 x PBS. Powstałą mieszaninę przesączano z wykorzystaniem karbowanego sączka. Po przesączaniu ustalano pH do 7.2 i uzupełniano wodą do 50 ml.

  1. Zatapianie materiału w żywicy BMM

- 25% roztwór BMM w alkoholu bezwodnym 99,8%,

- 50% roztwór BMM w alkoholu bezwodnym 99,8%,

- 75% roztwór BMM w alkoholu bezwodnym 99,8%,

- 100% roztwór BMM.

Przesycony żywicą materiał przenoszono do UV - odpornych kapsułek typu BEEM

firmy Polyscience i zatapiano w 100% żywicy BMM. Polimeryzację żywicy prowadzono w świetle UV w temp. -20oC przez 48h.

  1. Przygotowanie półcienkich skrawków

Utrwalony i zatopiony w żywicy BMM materiał krojono na półcienkie skrawki (1500 nm) przy użyciu ultramikrotomu Leica UTC. Skrawki umieszczano na pokrytych silanem szkiełkach podstawowych.

  1. Materiały do ćwiczeń

- pierwotne przeciwciało królicze anty-NPH1 (stężenie 1:250, 1 μl przeciwciała na 250 μl 1% BSA w 1 x PBS),

- wtórne przeciwciało anty-króliczym IgG znakowane fluorochromem Alexa Fluor 488 ( stężenie 1:500, 1 μl przeciwciała na 500 μl 1% BSA w 1 x PBS),

Immunofluorescencyjna lokalizacja białka fototropiny NPH1

Dzień I.

  1. Odpłukiwanie żywicy BMM

Przygotować 5 szklanych kuwetek. Do dwóch nalać 100% aceton, do jednej wody bidestylowanej i do dwóch buforu PBS.

  1. Inkubacja z przeciwciałami pierwotnymi

Dzień II.

  1. Odpłukiwanie przeciwciał pierwotnych

  1. Inkubacja z przeciwciałami wtórnymi

  1. Odpłukiwanie przeciwciał wtórnych

  1. Wizualizacja DNA

  1. Nałożenie roztworu przedłużającego efekt fluorescencji (antyfadant)

Tak przygotowane preparaty można przechowywać w temp. - 20oC przez okres ok. tygodnia

  1. Obserwacja wyników w mikroskopie fluorescencyjnym

DAPI -świecenie niebieskie

Fluorochrom Alexa Fluor 488 - świecenie zielone

Autofluorescencja chlorofilu - świecenie czerwone