Systematyka węzłów cieplnych

Głównym elementem wymiennikowych węzłów cieplnych jest wymiennik ciepła. Jego zadaniem jest przekazywanie ciepła od czynnika grzejnego pochodzącego z sieci do czynnika ogrzewanego, który zasila instalację wewnętrzną. Wymienniki ciepła można stosować zarówno dla potrzeb centralnego ogrzewania, ciepła technologicznego, jak również do przygotowania ciepłej wody użytkowej.

Węzły bezpośredniego połączenia to najprostszy sposób połączenia instalacji wewnętrznej z siecią cieplną. W węzłach bezpośredniego połączenia bez transformacji parametrów temperatura czynnika zasilającego instalację nie ulega zmianie. Natomiast w węzłach bezpośredniego połączenia z transformacją parametrów - ulega zmianie. Obniżenie jej wartości następuje podczas zmieszania strumienia masy wody z przewodu zasilającego sieci cieplnej z częścią strumienia masy czynnika powracającego z instalacji.

Węzły hydroelewatorowe ( z wykorzystaniem strumienicy) obecnie nie są stosowane. W węzłach zmieszania pompowego obniżenie temperatury następuje wskutek zastosowania pompy wirowej (w przewodzie zasilającym, w przewodzie powrotnym lub w przewodzie mieszającym).

Węzły indywidualne dostarczają ciepło do jednego budynku i najczęściej się w nim znajdują. Węzły grupowe ogrzewają kilka budynków i zazwyczaj znajdują się w osobnym budynku (węzeł wolno stojący) lub też mogą znajdować się w jednym z zasilanych budynków ( węzeł wbudowany).

Źródło: K. Żarski „ Węzły cieplne w miejskich systemach ciepłowniczych”