Ćwiczenia postawy siatkarskiej i poruszania się po boisku w formie zabawowej
Dzień - noc
W parach ćwiczący stoją bokiem do siebie, przy linii środkowej. Jeden rząd nazywamy „dzień", a drugi „noc". Na słowny sygnał prowadzącego (dzień lub noc) określony rząd ucieka krokiem odstawno-dostawnym, a drugi rząd stara się złapać jak największą liczbę uciekających. Liczą się złapani do linii 3 metra od linii środkowej. Każdy z rzędów powinien być wywoływany tyle samo razy, a wygrywa rząd, który złapie więcej uciekających.
Wyścig z piłkami
Dwa rzędy z piłkami stoją na liniach startu. Na sygnał przemieszczają się określonego miejsca (3-6 metrów) i z powrotem krokiem odstawno-dostawnym podrzucając co krok piłkę. Wygrywa rząd, który wykona ćwiczenie poprawniej i szybciej.
Wyścig zajęcy
Ćwiczący ustawieni w szeregu. Na sygnał prowadzącego przemieszczają się skokami zajęczymi do linii mety. Wygrywa ten, który pierwszy ukończy wyścig.
Ćwiczenia odbić siatkarskich w formie zabawowej
Do pięciu podań
W zależności od liczby ćwiczących dzielimy grupę na 2 lub 4 zespoły, które będą ćwiczyć odpowiednio na całej lub na połowie powierzchni sali. Wygrywa zespół który wykona między sobą pięć podań imitujących odbicie sposobem górnym, bez dotknięcia piłki przez przeciwnika. Przy 4 zespołach można za pomocą eliminacji wyłonić najlepszy zespół przez drugą grę z wygranymi oraz przegranych z przegranymi.
Podaj piłkę o ścianę
Ustawiamy rzędy o równej liczbie ćwiczących w odległości 3 m od ściany. Pierwsi z rzędów trzymają piłkę i na sygnał wykonują rzut o ścianę. Po rzucie przechodzą na koniec swojego rzędu, a piłkę łapią następni, rzucają ją o ścianę, itd. Zwycięża ten zespół, który szybciej i lepiej trzykrotnie wykona ćwiczenie.
Gwiazda
Ćwiczących dzielimy na grupy o jednakowej liczbie osób, które ustawiają się na obwodzie koła. Jeden ćwiczący staje z piłką w środku koła i na sygnał podaje ją rzutem kolejno do każdego na obwodzie. Wygrywa to koło, które szybciej wykona zadanie imitujące rzutem ruch odbicia piłki sposobem górnym oburącz.
Listonosz
Ćwiczący ustawieni w dwóch szeregach naprzeciw siebie odbijają piłkę palcami (lub dołem) po skosie. Ostatni z szeregu nadaje przesyłkę (piłkę) w drogę powrotną. Dla utrudnienia wprowadzamy większą ilość piłek nadawanych. Przy kolejnych powtórzeniach można wprowadzić współzawodnictwo.
Ćwiczenia przygotowujące do nauczania zagrywki
Celowanie w piłkę
Ustawiamy ćwiczących w rzędzie. W odpowiedniej odległości od pierwszego z rzędu, kładziemy piłkę lekarską. Każdy z grających posiada piłkę tenisowa lub woreczek, którym trafia piłkę leżącą przed nim. Trafienie daje punkt. Zwycięża ten, kto na określoną ilość rzutów uzyska najwięcej punktów.
Czyja piłka dalej
Ustawiamy ćwiczących w szeregu na linii w odległości 3 m od ściany. Każdy z ćwiczących ma piłkę ręczna lub siatkową. Na sygnał prowadzącego, ćwiczący rzutem jednorącz o podłoże kieruje piłkę tak, aby odbijając się kozłem jak najdalej odbiła się od ściany. Wygrywa ten ćwiczący, którego piłka po odbiciu o ścianę dotoczyła się najdalej.
Piłka do kapitana
Ćwiczący są podzieleni na drużyny ustawione w rzędach za wyznaczoną linią, pierwszy z rzędu z piłką. Po przeciwnej stronie siatki kapitan w polu obrony. Ćwiczący wykonują kolejno rzut jednorącz, zadaniem kapitana jest chwyt piłki w swoim polu. Za każdą udana zagrywkę, po której kapitan chwycił piłkę, drużyna otrzymuje punkt. Wygrywa drużyna, która zdobędzie więcej punktów.
Traf w materac
Rzut jednorącz z pola zagrywki z zadaniem trafienia piłką w materac, jeżeli zagrywka jest niecelna zawodnik przebiega pod siatką i wykonuje przewrót. Z przewrotu zwolniony jest zawodnik, który trafi piłką w materac. Ćwiczymy równocześnie z dwóch stron boiska.