Scenariusz zajęć z edukacji ekologicznej w kategorii : Scenariusze zajęć dla dzieci w wieku przedszkolnym.

Opracowała: Teresa Smyk

Przedszkole nr 376

ul. Admiralska

00-910 Warszawa-Rembertów

tel. 6813757

Scenariusz dla dzieci 5-6 letnich

Temat: Woda w życiu roślin i ludzi

Cele ogólne :

- kształtowanie postawy zaciekawienia otaczającym światem

-rozwijanie aktywności poznawczej;

-uświadomienie dzieciom niezbędności wody do życia na ziemi

-doskonalenie umiejętności współdziałania w zespołach

Cele operacyjne:( dziecko…)

-rozumie zjawisko parowania wody i skraplania pary;

-poznaje utwór H. Bechlerowej ,,Obłoczek i srebrna kropla” -rozumie zjawisko parowania wody i skraplania pary

słucha i wyciąga wnioski -dostrzega zmiany zachodzące w atmosferze

-rozumie konieczność szanowania przyrody

Metody:

Słowna-opowiadanie n-ki, rozmowa

Samodzielnych doświadczeń-ćwiczenia praktyczne

Ćwiczeń utrwalających-

Środki:

Bibliografia:

S. Elbanowska - Kosmanowa - Przyroda nieożywiona w wychowaniu przedszkolnym; Warszawa 1983; WSiP

E. Janik - Przyroda przeżywana i obserwowana z dziećmi przedszkolnymi; Warszawa 1987, LOP

M. J. Studzińska - Dzieci przedszkola poznają przyrodę ożywioną; Warszawa 1988, WSiP

Przebieg zajęcia:

1.Powitanie - dzieci witają się poszczególnymi częściami ciała, np. plecy do pleców, brzuszek do brzuszka, ręka do ręki itp.

Dzieci siedzą w rozsypce na dywanie przed scenką.

2.Zagadka:

Co tak wygląd zmieniać może:

gdy jej dużo - zwie się morzem;

a gdy ilość jej niewielka -

to jest kropla lub kropelka.

Gdy jest ciepło - para płynie,

a na lód twardnieje w zimie.

…..( woda )

3. Dzieci słuchają opowiadania nauczycielki pt.,, Obłoczek i srebrna kropla „

( treść opowiadania w załączniku 1)

- wykorzystanie scenki rodzajowej oraz ilustracji przedstawiającej łąkę.

4.Rozmowa na temat scenki.

- Kto jest bohaterem opowiadania ?

- Jakie przygody miała kropelka?

- O czym marzyła?

- Kogo spotkała?

- Jaki był obłoczek?

- Jakie chmury wystąpiły?

- Ile?

- Która chmura jest największa?

- Jaka chmura jest najwyżej, jaka najniżej?

- Jak to się dzieje że chmury płyną?

- Co robił obłoczek?

- Czy potrzebny jest deszcz?

- Co dzieje się po deszczu z wodą?

5.Zabawa ruchowa przy piosence.

Deszczyk pada, deszczyk pada- wieje wieje wiatr( 2 razy)

( dz. stukają paluszkami paluszkami podłogę- unoszą ręce do góry, kołyszą nimi

Błyskawica, grzmot- błyskawica grzmot

( klaśnięcie, tupnięcie- klaśnięcie, tupnięcie)

A na niebie kolorowa tęcza

(rozłożenie rąk nad głową)

6. Doświadczenia:

-powstawanie deszczu i parowanie wody,

-wspólne zagotowanie wody w szklance - grzałką,

-rozlanie wody do dwóch szklanek, na jednej położony jest spodek szklany, a na drugiej lusterko - dzieci obserwują zjawisko parowania wody i gromadzenia się pary,

-wyjaśnienie dzieciom, że woda paruje i nawilża powietrze.

-,,deszcz” - szklanka przykryta spodkiem, przy podnoszeniu spodka krople wody spadają - przy podnoszeniu lusterka widoczne zaparowanie,

-wyjaśnienie zjawiska parowania i skraplania się wody - powstawanie deszczu

7. Zabawa ruchowa ,,Deszcz”

-ilustrowanie ruchem rodzajów deszczu (drobny kapuśniaczek, ulewa, ciepły deszczyk) - przy muzyce z taśmy magnetofonowej.

8. Zabawa dydaktyczna ,,Komu i do czego potrzebna jest woda?”

0x08 graphic
0x01 graphic

Zabawę można powtórzyć.

9. Rozmowa porządkująca, dotycząca zdobytych wiadomości:

10. Dzieci wykonują na podstawie ilustracji wyciętych z gazet historyjkę w postaci komiksu na temat: ,,Woda źródłem radości” - następnie sklejają poszczególne kartki tworząc formę książeczki.

ZAŁĄCZNIK 1

Helena Bechlerowa ,,Obłoczek i srebrna kropelka”

Narrator:

-Pewnego ranka na żółtym płatku podbiału leżała srebrna błyszcząca kropelka, Na pewno została tu po ostatnim deszczu, ale tego sama nie pamiętała. Patrzyła srebrnym okiem na niebo, widziała jaskółki i motyle, słyszała jak dzwoni strumyk.

Kropelka:

-Jak dobrze musi być jaskółkom tam w górze i motylom co mogą fruwać z kwiatka na kwiatek. Chciałabym dzwonić jak strumyk.

Narrator:

-Usłyszała ją wierzba, która była stara i pamiętała wszystkie wiosny. Znała wszystkie melodie strumyka i piosenki wiosennych deszczów. Wierzba zaszemrała.

Wierzba:

-Będziesz tam gdzie fruwają jaskółki i fruwać będziesz jak motyle, i zadzwonisz jak strumyk po kamykach. Będziesz blisko i daleko, zobaczysz to, o czym ci się nie śniło.

Kropelka:

-Zobaczę-szepnęła kropelka, poczuła jak mocno grzeje słonko, jak ona sama zamienia się w coś lekkiego i wędruje w górę.

Narrator:

-Była teraz wysoko w puszystym obłoku. Kropelka lubi patrzeć na chmury. Można sobie o nich całą bajkę ułożyć.

Kropelka:

-Najciekawsze są te obłoczki podobne do kłębów waty, Niektóre z nich układają się w wielkie góry i zamki. Lubię wszystkie chmurki, które bielą się wysoko na jasnoniebieskim niebie. Jeśli zasłonią słońce to na krótko i zaraz popłyną dalej. Deszcz z nich nie spada, chociaż te chmurki złożone są też z kropelek wody. Ale nim taka kropelka opadnie na ziemię, to się w parę zamieni i znowu do góry poleci. Lubię chmury wszystkie, nawet te ciężkie, ciemne, które wiszą nisko nad ziemią i zakrywają słońce. Zaraz robi się chłodno, ciemno i deszcz zaczyna padać. Przestałybyście się mazgać - mówi kropelka, ale to nic nie pomaga, muszą się wypłakać.

Narrator:

-Nad najwyższą chmurą narodził się mały lekki i puszysty trochę różowy obłoczek.

Kropelka:

-Śliczny jesteś - powiedziała kropelka, wiatr i słońce.

Narrator:

-A chmury, które płynęły mruczały.

Chmury:

-Zuch z niego wyrośnie.

Narrator:

-Obłoczek słuchał tego co mówiły chmury i rósł z dumy, Pewnego razu gdy był duży, postanowił razem z kropelką wyruszyć w świat. Przelatując nad lasem popychany przez wiatr usłyszał żałosny szept. To szumiały drzewa.

Drzewa:

-Obłoczku! Obłoczku! Miły pokrop nas. Liście nasze zwiędły, korzenie nasze usychają. Zginiemy jeśli nam nie pomożesz.

Narrator:

-Pożałował obłoczek lasu. Spuścił rzęsisty deszcz. A w tym czasie kropelka poczuła, że spada prosto do strumyka. Obłoczek napoił drzewa, ożywił zwiędłe liście i lekki radosny powędrował dalej. Kiedy przelatywał łąką, kwiaty i trawy wołały do niego.

Kwiaty i trawy:

-Z utęsknieniem czekałyśmy na ciebie. Nie zapomnij obłoczku o nas. Daj nam pić.

Narrator:

-Obłok pokropił łąki, aż zazieleniły się i zapachniały. Obłoczek dalej płynął po niebie i był bardzo dumny. Chociaż był coraz mniejszy na polu. Na polu siano i proso. Kiedy ludzie ujrzeli obłoczek zawołali radośnie.

Ludzie:

-Ach jakże się cieszymy. Zaraz spadnie deszcz. Ziarna gdy dostaną wody, pięknie nam zakiełkują.

WODA-TAK

WODA-NIE