Kryteria rozpoznawania bulimii

Możemy podejrzewać bulimię, gdy kobieta:

• ma nawracające okresy żarłoczności, kiedy zjada olbrzymie ilości pokarmu w ciągu dnia (w okresie 2 godzin)

• czuje, że traci kontrolę nad swoim zachowaniem w czasie napadu żarłoczności

• regularnie stosuje metody zapobiegające przyrostowi wagi ciała, takie jak: prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających i moczopędnych, ścisła dieta, głodówka lub bardzo wyczerpujące ćwiczenia fizyczne

• ma minimum dwa napady żarłoczności w tygodniu (i stosuje po nich sposoby prowadzące do zmniejszenia wagi), przez co najmniej trzy miesiące

• przesadnie skupia uwagę na swojej sylwetce i wadze

• opisywane zaburzenia w odżywianiu się nie występują dodatkowo w przebiegu anoreksji

[Edytuj]

Typy bulimii

Bulimia podobnie jak anoreksja dzieli się na dwa typy. Pierwszy z nich to typ "przeczyszczający się" czyli taki w którym po napadzie żarłoczności następuje prowokowanie wymiotów oraz używanie środków przeczyszczających, a drugi w którym zamiast przeczyszczania się środkami farmakologicznymi i wymuszania wymiotów, osoby ograniczają ilość spożywanych pokarmów do minimum - często prowadząc do głodówek.

Na podstawie objawów diagnozuje się chorobę, ale nim rozpocznie się stosowanie jakiejkolwiek terapii, należy wykluczyć schizofrenię oraz uszkodzenie mózgu, które także mogą być przyczynami nadmiernego łaknienia.

[Edytuj]

Zmiany fizyczne i psychiczne u osób cierpiących na bulimię

• zmęczenie

• ospałość

• zły nastrój

• niepokój

• zaparcia

• dyskomfort w jamie brzusznej

• nieregularne miesiączki, albo ich brak

• sucha skóra

• zgrubienia skóry palców (od prowokowania wymiotów)

• uszkodzenie szkliwa zębów

• opuchlizna twarzy i policzków

• awitaminoza

• rozciągnięcie żołądka do znacznych rozmiarów

• osłabienie serca, wątroby i układu pokarmowego

• niechęć do samej siebie

• stany depresyjne

• napięcie

• poczucie wstydu i upokorzenia

• psychiczne uzależnienie od środków przeczyszczających i odwadniających

[Edytuj]

Przyczyny bulimii

• brak bliskiej osoby, z którym chora nie potrafi sobie poradzić

• brak samoakceptacji

• konflikty rodzinne

• zaburzenia mechanizmów samoregulacji i samokontroli

• uszkodzenie ośrodka sytości w mózgu

• emocjonalne zaniedbanie dziecka w dzieciństwie