Tlenki

FeO tlenek żelaza(II)

Fe₂O₃ tlenek żelaza(III)

N₂O tlenek azotu(I)

NO tlenek azotu(II)

N₂O₃ tlenek azotu(III)

NO₂ tlenek azotu(IV)

N₂O₅ tlenek azotu(V)

Cl₂O tlenek chloru(I)

P₂O₅ tlenek fosforu(V)

H₂O tlenek diwodoru

Cu₂O tlenek miedzi(I)

CuO tlenek miedzi(II)

As₂O₃ tlenek arsenu(III)

MnO₂ tlenek manganu(IV)

Bi₂O₅ tlenek bizmutu(V)

SO₂ tlenek siarki(IV)

SO₃ tlenek siarki(VI)

Nadtlenki

BaO₂ nadtlenek baru(II)

Na₂O₂ nadtlenek sodu

K₂O₂ nadtlenek potasu

H₂O₂ nadtlenek wodoru

Ponadtlenki

NaO₂ ponadtlenek sodu

KO₂ ponadtlenek potasu

LiO₂ ponadtlenek litu

Tlenki złożone

CaO⋅TiO₂ tlenek tytanu(IV) i wapnia

MgO⋅TiO₂ tlenek magnezu i tytanu(IV)

Na₂O⋅Nb₂O₅ tlenek niobu(V) i sodu

MnO⋅WO₃ tlenek manganu(II) i wolframu

Al₂O₃⋅CaO⋅2SiO₂ tlenek glinu dikrzemu i wapnia

Wodorki

Nazwa systematyczna Nazwa dopuszczalna

SnH₄ stannan cynowodór

NH₃ azan amoniak

N₂H₄ diazan hydrazyna

B₂H₆ diboran dwuborowodór

GeH₄ germanan germanowodór

H₂S sulfan siarkowodór

H₂S_n polisulfan polisiarkowodór

H₂Te telan tellurowodór

PbH₄ plumban

PH₃ fosfan

H₂Se selan selenowodór

AsH₃ arsan arsenowodór

BiH₃ bizmutan

ale

NaH wodorek sodu

CaH₂ wodorek wapnia

Kationy

Cu⁺ jon miedzi(I) lub kation miedzi(I)

Cu²⁺ jon miedzi(II) lub kation miedzi(II)

NH₄⁺ amon^* lub kation amonowy

H₃O⁺ kation oksoniowy

Aniony monoatomowe

H^- wodorek O^2- tlenek

D^- deuterek S^2- siarczek

Cl^- chlorek C^4- węglik

Aniony poliatomowe

HO^- wodorotlenek

O₂^2- nadtlenek

O₂^- ponadtlenek

O₃^- ozonek

S₂^2- disiarczek

SO₃^2- siarczan(IV)

NO₃^- azotan(V)

Aniony zawierające tlen

Nazwa systematyczna Nazwy dopuszczalne,

PREFEROWANE

SO₄^2- tetraoksosiarczan siarczan(VI)

NO₂^- dioksoazotan azotan(III)

Kwasy

beztlenowe

HCl kwas chlorowodorowy
(kwas solny)

H₂S kwas siarkowodorowy

HBr kwas bromowodorowy

HI kwas jodowodorowy

HSCN kwas tiocyjanianowy

HCN kwas cyjanowodorowy

HF kwas fluorowodorowy

H₂S kwas siarkowodorowy

tlenowe

HNO₃ kwas azotowy(V)

H₂SO₄ kwas siarkowy(VI)

H₂SO₃ kwas siarkowy(IV)

H₃BO₃ kwas borowy

H₂CO₃ kwas węglowy

H₄SiO₄ kwas ortokrzemowy

HNO₃ kwas azotowy(V)

HNO₂ kwas azotowy(III)

H₃PO₄ kwas ortofosforowy(V)

(HPO₃)_n kwas metafosforowy(V)

H₂S₂O₃ kwas tiosiarkowy

H₂SeO₄ kwas selenowy(VI)

H₂SeO₃ kwas selenowy(IV)

H₂Cr₂O₇ kwas dichromowy(VI)

H₂CrO₄ kwas chromowy(VI)

HClO kwas chlorowy(I)

HClO₃ kwas chlorowy(V)

HClO₄ kwas chlorowy(VII)

HSbO₃ kwas metaantymonowy(V)

H₃SbO₄ kwas ortoantymonowy(V)

HCNO - HONC kwas piorunowy

HNCO - HOCN kwas izocyjanowy - kwas cyjanowy

H₃AsO₄ kwas arsenowy(V)

H₃AsO₃ kwas arsenowy(III)

H₂S₂O₇ kwas disiarkowy(VI)

HClO₂ kwas chlorowy(III)

HIO₄ kwas jodowy(VII)

HIO₃ kwas jodowy(V)

HMnO₄ kwas manganowy(VII)

H₂MnO₄ kwas manganowy(VI)

(HBO₂)_n kwas metaborowy

HOCN kwas cyjanowy

HONC kwas piorunowy (fulminowy)

HNO₄ kwas peroksoazotowy(V)

H₄P₂O₇ kwas difosforowy(V), pirofosforowy(V)

H₃PO₅ kwas peroksomonofosforowy(V)

H₄P₂O₈ kwas peroksodifosforowy(V)

H₂SO₅ kwas peroksomonosiarkowy(VI)

Tiokwasy

H₂S₂O₃ kwas tiosiarkowy(VI)

H₃AsS₃ kwas tritioarsenowy(III)

H₃AsS₄ kwas tetratioarsenowy(V)

Sole

AgBr bromek srebra(I)

AgI jodek srebra(I)

FeCl₃ chlorek żelaza(III)

Al(NO₃)₃ azotan(V) glinu(III)

Na₂SnO₂ cynian(II) sodu

Ca₃(PO₄)₂ fosforan(V) wapnia

Li₂S₂O₃ tiosiarczan litu

PbCrO₄ chromian(VI) ołowiu

K₂Cr₂O₇ dichromian(VI) potasu

KMnO₄ manganian(VII) potasu

NaClO₃ chloran(V) sodu

Wodorotlenki

NaOH wodorotlenek sodu

Ca(OH)₂ wodorotlenek wapnia

Ba(OH)₂ wodorotlenek baru

Fe(OH)₂ wodorotlenek żelaza(II)

Fe(OH)₃ wodorotlenek żelaza(III)

CuOH wodorotlenek miedzi(I)

Cu(OH)₂ wodorotlenek miedzi(II)

Sole zawierające wodór kwasowy

NaHCO₃ wodorowęglan sodu

LiH₂PO₄ diwodorofosforan(V) litu

KHS wodorosiarczek potasu

Al₂(HPO₄)₃ wodorofosforan(V) glinu

Okso- i hydroksysole

BiClO chlorek tlenek bizmutu(III)

MgCl(OH) chlorek wodorotlenek magnezu

VO(SO₄) siarczan(VI) tlenek wanadu(IV)

Sole podwójne, potrójne itd...

(kationy i aniony cytuje się w porządku alfabetycznym)

KMgF₃ fluorek magnezu i potasu

NaTl(NO₃)₂ azotan(V) sodu i talu(I)

NaCl⋅NaF⋅2Na₂SO₄ chlorek fluorek bis(siarczan) heksasodu

Ca₅F(PO₄)₃ fluorek tris[fosforan(V)] pentawapnia

Hydraty

5PbO⋅Pb(NO₃)₂⋅H₂O monohydrat azotanu(V) pentatlenku ołowiu(II)

NaNH₄HPO₄⋅4H₂O tetrahydrat wodorofosforanu(V) amonu i sodu

Nomenklatura związków kompleksowych

Zasady przyjętej obecnie nomenklatury związków koordynacyjnych ustalonej przez IUPAC dają się sprowadzić do następujących punktów:

1. Pisząc pełną nazwę kompleksu wymieniamy najpierw nazwy ligandów, a następnie nazwę atomu centralnego. We wzorach zachowuje się natomiast porządek odwrotny.

2. Stopień utlenienia centralnego atomu podaje się umieszczając po nazwie kompleksu cyfrę rzymską ujętą w nawias okrągły, np. [Cu(NH₃)₄]²⁺ - jon tetraaminamiedzi(II)

3. W przypadku kompleksów noszących ładunek ujemny (anionowych) do nazwy atomu centralnego dodaje się końcówkę -an. W kompleksach kationowych podaje się natomiast nie zmienioną nazwę pierwiastka.

4. Ligandy zarówno w nazwie jak i we wzorze wymienia się według dotychczasowej umowy w następującej kolejności:

• proste ligandy anionowe: H^-, O^2-, OH^-, S^2-, I^-, Br^-, Cl^-, F^-

• inne anionowe ligandy nieorganiczne

• aniony organiczne

• H₂O i NH₃

• inne elektrycznie obojętne ligandy nieorganiczne

• obojętne ligandy organiczne

Według najnowszych ustaleń IUPAC ligandy wymienia się w porządku alfabetycznym.

5. Nazwy ligandów anionowych kończą się na o. Dla cząsteczki wody przyjmujemy nazwę akwa (dawniej akwo), amoniaku - amina, tlenku węgla (CO) - karbonyl i tlenku azotu (NO) - nitrozyl.

6. Dla oznaczenia liczby ligandów używa się przedrostków greckich mono-, di-, tri-, tetra- itd. Przedrostek mono- jest jednak najczęściej w ogóle opuszczany. W przypadku ligandów o bardziej skomplikowanej budowie, nazwę ligandu ujmuje się w nawias, przed którym stawia się określenie bis, tris, tetrakis (dwa, trzy, cztery)...

7. Jeżeli w kompleksie pojawiła się grupa mostkowa, łącząca dwa atomy, stanowiące centra koordynacyjne, poprzedza się jej nazwę grecką literą , na przykład:

NH₂

[(NH₃)₄Co Co (NH₃)₄ ]⁴⁺ jon μ-amido- μ-hydrokso-

OH bis[tetraaminakobaltu(III) Nazwy ligandów nieorganicznych

O^2-	okso	H^-	hydrydo lub hydro
OH^-	hydrokso	NO3^-	azotano
S^2-	tio	ONO^-	nitrito-O
I^-	jodo	NO2^-	nitrito-N
Br^-	bromo	SO4^2-	siarczano
Cl^-	chloro	S2O3^2-	tiosiarczano
F^-	fluoro	NH2^-	amido
CO3^2-	węglano	NH^2-	imido
CN^-	cyjano	NH3	amina
C2O4^2-	szczawiano	H2O	akwa
SCN^-	tiocyjano	CO	karbonyl
O2^2-	perokso	NO	nitrozyl
O2^-	hyperokso	R3P	trialkilofosfina

Afiksy zwielokratniające:

Preferowane są afiksy greckie i łacińskie, dopuszczalne jest stosowanie afiksów polskich.

mono, di, tri, tetra, penta, heksa, hepta, okta, nona, deka, undeka, (hendeka), dodeka...

bis, tris, tetrakis, pentakis... - do oznaczania zbioru identycznych grup lub w celu uniknięcia dwuznaczności.

Nazwy i wzory niektórych kompleksów

K₄[Fe(CN)₆] heksacyjanożelazian(II) potasu

K₃[Fe(CN)₆] heksacyjanożelazian(III) potasu

Na₂[Fe(CN)₅NO] pentacyjanonitrozylżelazian(III) sodu

Na₃[Ag(S₂O₃)₂] ditiosiarczanosrebrzan(I) sodu

[Co(NH₃)₆]Cl₃ chlorek heksaaminakobaltu(III)

[Cr(H₂O)₆]Cl₃ chlorek heksaakwachromu(III)

[CoCl₂(NH₃)₄]⁺ jon tetraaminadichlorokobaltu(III)

[PtCl₂(NH₃)₂] diaminadichloroplatyna(II)

Fe(CO)₅ pentakarbonylżelazo(0)

[(NH₃)₅Cr(OH)Cr(NH₃)₅]Cl₅ pentachlorek

m-hydrokso-bis[pentaaminachromu(III)]

[Co(NH₃)₅Br]SO₄ siarczan(VI) pentaaminabromokobaltu(III)

[Co(NH₃)₅ (SO₄)] Br bromek pentaaminasiarczanokobaltu(III)

[Co(NH₃)₅NO₂]²⁺ jon pentaamina(nitro-N)kobaltu(III)

[Co(NH₃)₅ ONO]²⁺ jon pentaamina(nitro-O)kobaltu(III)