Ekosystem - jedno z podstawowych pojęć w ekologii. Termin ten został utworzony przez brytyjskiego ekologa Arthura Tansley'a w 1930 (opublikowany w 1935^[1]) jako skrót od angielskich słów ecological system.
Na ekosystem składają się dwa składniki:

• biocenoza - czyli ogół organizmów występujących na danym obszarze powiązanych ze sobą w jedną całość różnymi zależnościami,

• biotop - czyli nieożywione elementy tego obszaru, a więc: podłoże, woda, powietrze (środowisko zewnętrzne).

Ekosystem stanowi funkcjonalną całość, w której zachodzi wymiana materii między biocenozą i biotopem. Ekosystem stanowi największą jednostkę funkcjonalną biosfery. Przykłady ekosystemów:

• staw

• las

• dżungla

• łąka

• moczary

• rafa koralowa

• pole - agroekosystem

• plantacja sosnowa

• ocean

• wybrzeża morskie

• dolny bieg rzeki

Ekosystem ma zazwyczaj czteropoziomową strukturę pokarmową. Te poziomy to:

• środowisko abiotyczne - materia nieożywiona w środowisku,

• producenci - organizmy samożywne, które użytkują wyłącznie abiotyczną część ekosystemu,

• konsumenci - organizmy cudzożywne (głównie zwierzęta),

• reducenci - destruenci czyli bakterie i grzyby powodujące rozkład materii organicznej.

Podstawowy podział ekosystemów:

• lądowe

• wodne

• sztuczne

• naturalne

Kryteria wyróżniania ekosystemu :

• z punktu widzenia składu ekosystemu: fauna w ekosystemach jest specyficzna, zawieragatunki charakterystyczne

• z punktu widzenia pełności składu: każdy układ musi składać się z 3 elementów, którymi sąautotrofy, konsumenci i destruenci

• z punktu widzenia czasu trwania układów: są one ustabilizowane i trwałe

• z punktu widzenia granic, które układ ograniczają: wielkość zajmowanego obszaru jest uwarunkowana zdolnością rozkładu, musi zachodzić pełna realizacja obiegów materii i przepływów energii (np. obszar dla źródeł wynosi kilka m², natomiast dla lasów mogą to być setki km²)