Tatiana Zaszkowska 16 V 2001
Ćwiczenie nr 10
Temat: Wyznaczanie modułu Younga.
Tabela wyników:

Średnie wydłużenie odpowiadające tym samym obciążeniom drutu:

Teoria:
Doświadczenie to opiera się na prawie Hooke'a, które mówi, że: Wielkość odkształceń sprężystych jest wprost proporcjonalna do wielkości sił odkształcających. Można to zapisać wzorem: ![]()
, gdzie ![]()
jest naprężeniem , zaś ![]()
odkształceniem względnym. Zatem wyznaczając moduł Younga E i biorąc pod uwagę, że pole powierzchni S jest kołem, otrzymujemy wzór roboczy:
![]()
Wartość modułu Younga zależy od rodzaju ciała, a tym samym od jego budowy cząsteczkowej oraz odległości i sił między atomami.
Obliczenia:
Dla maksymalnego obciążenia m=3kg otrzymujemy:
![]()
SZACOWANIE NIEPEWNOŚCI POMIARU
Niepewność całkowita dla m:

Niepewność całkowita dla g:

Niepewność całkowita dla L:

Niepewność całkowita dla L:

Niepewność całkowita dla d:

Wartości pochodnych cząstkowych :
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Podstawiając wszystkie wartości otrzymujemy:
![]()
Niepewność rozszerzona (dla ![]()
k=2) wynosi:
![]()
Po zaokrągleniu niepewności rozszerzonej do dwu cyfr znaczących otrzymujemy wynik pomiaru:
![]()
Wnioski:
Wartość modułu Younga zależy od rodzaju materiału i procesów, jakim był on poddawany w przeszłości. Zatem ważna jest tak zwana historia materiału.

