Odpady - oznaczają każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do ich pozbycia się jest obowiązany.

Wytwórca odpadów - każdy, którego działalność albo bytowanie powoduje powstanie odpadów oraz każdego, kto przeprowadza wstępne przetwarzanie, mieszanie lub inne działania powodujące zmianę charakteru lub składu odpadów.

KATEGORIE ODPADÓW

1. Pozostałości z produkcji lub konsumpcji.

2. Produkty nie odpowiadające wymaganiom jakościowym.

3. Produkty, których termin przydatności do spożycia upłynął.

4. Substancje lub przedmioty, które zostały rozlane, rozsypane, zgubione lub takie, które uległy innemu zdarzeniu losowemu, w tym zanieczyszczenia powstałe wskutek wypadku lub prowadzenia akcji ratunkowej.

5. Substancje lub przedmioty zanieczyszczone lub zabrudzone w wyniku planowych działań (pozostałości czyszczenia, materiały z opakowań).

6. Przedmioty lub części nie nadające się do użytku (usunięte baterie, zużyte katalizatory).

7. Substancje, które nie spełniają już należycie swojej funkcji (zanieczyszczone kwasy, rozpuszczalniki).

8. Pozostałości z procesów przemysłowych (żużel, pozostałości podestylacyjne).

9. Pozostałości z procesów usuwania zanieczyszczeń (osady ściekowe, szlamy z płuczek, pyły z filtrów).

10. Pozostałości z obróbki skrawaniem lub wykończenia (wióry, zgary).

11. Pozostałości z wydobywania lub przetwarzania surowców (pozostałości górnicze).

12. Podrobione lub zafałszowane substancje lub przedmioty (oleje zanieczyszczone PCB).

13. Wszelkie substancje lub przedmioty, których użycie zostało prawnie zakazane.

14. Substancje lub przedmioty dla których posiadacz nie znajduje już dalszego zastosowania (odpady z gospodarstw domowych, odpady z biurowca, z placówek handlowych).

15. Zanieczyszczone substancje powstające podczas rekultywacji gleby i ziemi.

16. Wszelkie substancje lub przedmioty, które nie zostały uwzględnione w powyższych kategoriach (działalności usługowej, remontowej).

Odpady niebezpieczne - odpady, które ze względu na swoje pochodzenie, skład chemiczny, biologiczny i inne okoliczności stanowią zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi albo dla środowiska.

Przykłady: odpady medyczne i weterynaryjne, przeterminowane środki farmaceutyczne, zużyte rozpuszczalniki, chemikalia stosowane w przemyśle fotograficznym, odpady zawierające metale ciężkie, chlorany, nadchlorany, polichlorowane, bifenyle, substancje zakaźne, etery.

Odpady medyczne - odpady powstające w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w zakresie medycyny.

W przypadku leczenia zwierząt - odpady weterynaryjne.

Odpady obojętne - odpady, które nie ulegają istotnym przemianom fizycznym, chemicznym lub biologicznym, są nierozpuszczalne, nie wchodzą w reakcję fizyczne ani chemiczne, nie powodują zanieczyszczenia środowiska lub zagrożenia dla zdrowia ludzi, nie ulegają biodegradacji i nie wpływają niekorzystnie na materię, z którą się kontaktują. Ogólna zawartość zanieczyszczeń w tych odpadach oraz zdolność do ich wymywania, a także negatywne oddziaływanie odcieku na środowisko muszą być nieznaczne (nie stanowią zagrożenia dla wód).

Odpady ulegające biodegradacji - odpady, które ulegają rozkładowi tlenowemu lub beztlenowemu przy udziale mikroorganizmów.

Odpady komunalne - odpady, powstające w gospodarstwach domowych, a także odpady znie zawierające odpadów niebezpiecznych pochodzących od innych wytwórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład są podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych.

Gospodarowanie odpadami - rozumie się przez to zbieranie, transport, odzysk i unieszkodliwianie odpadów, w tym również nadzór nad takimi działaniami oraz nad miejscami unieszkodliwiania odpadów.

Zbieranie odpadów - rozumie się przez to każde działanie, w szczególności umieszczanie w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów, które ma na celu przygotowywanie ich do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania.

Magazynowanie odpadów - rozumie się przez to czasowe przetrzymywanie lub gromadzenie odpadów przed ich transportem, odzyskiwaniem lub unieszkodliwianiem.

Odzysk - rozumie się przez to wszelkie działania, nie stwarzające zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub w części, lub prowadzące do odzyskania z odpadów substancji, materiałów lub energii i ich wykorzystanie.

Odzysk energii - rozumie się przez to termiczne przekształcenie odpadów w celu odzyskania energii.

Recykling - odzysk, który polega na powtórnym przetwarzaniu substancji lub materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym w celu uzyskania substancji lub materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym przeznaczeniu, w tym też recykling organiczny.

Działania polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub w części lub prowadzące do odzyskania z odpadów substancji lub materiałów lub energii wraz z ich wykorzystaniem.

- wykorzystanie jako paliwa lub innego środka wytwarzania energii

- regeneracja lub odzyskiwanie rozpuszczalników

- recykling lub regeneracja substancji organicznych, które nie są stosowane jako rozpuszczalniki (włączając kompostowanie i inne procesy biologiczne)

- recykling lub regeneracja metali i związków metali

- recykling lub regeneracja innych materiałów nieorganicznych , popiół, żużel

- regeneracja kwasów i zasad

- rozprowadzenie na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ulepszania gleby lub rekultywacja gleby i ziemi

- odzyskiwanie składników stosowanych do usuwania zanieczyszczeń

- powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponownego wykorzystania oleju

Procesy w gospodarce odpadami:

Unieszkodliwianie odpadów - poddanie odpadów procesom przekształceń biologicznych, fizycznych lub chemicznych w celu doprowadzenia ich do stanu, który nie stwarza zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi i dla środowiska.

Spalanie odpadów - termiczne przekształcanie odpadów w celi ich unieszkodliwienia.

Składowanie odpadów - w obiektach budowlanych przeznaczonych wyłącznie do tego celu.

Procesy unieszkodliwiania odpadów:

D1 - składowanie na składowiskach odpadów obojętnych

D2 - obróbka w glebie i ziemi (biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w glebie i ziemi)

D3 - składowanie poprzez głębokie wtryskiwanie

D4 - retencja powierzchniowa

D5 - składowanie na składowiskach odpadów niebezpiecznych lub innych niż niebezpieczne

D6 - odprowadzanie do wód z wyjątkiem mórz

D7 - zatapiania na dnie mórz, lokowanie

D8 - obróbka biologiczna

D9 - obróbka fizyko-chemiczna w wyniku której powstają odpady, parowanie, suszenie, strącanie

D10 - termiczna przekształcanie odpadów w instalacjach lub urządzeniach zlokalizowanych na lądzie

D11 - … na morzu

D12 - składowanie odpadów w pojemnikach w ziemi np. kopalniach

D13 - sporządzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem procesom D1 - D12

D14 - przepakowywanie przed poddaniem procesom D1 - D13

D15 - magazynowanie w czasie którego przeprowadzamy procesy D1 - D14

Zasady gospodarowania odpadami:

Ustawa z odpadach (Dz. U. Nr. 62/2001 poz. 628 z późn. Zm., tekst jednolity, ogłoszony 10 marca 2008 roku)

Kto podejmuje działania powodujące lub mogące powodować powstawanie odpadów, powinien takie działania planować, projektować i prowadzić tak, aby:

1. zapobiegać powstawaniu odpadów lub ograniczać ilość odpadów i ich negatywne oddziaływanie na środowisko przy wywarzaniu produktów, podczas i po zakończeniu ich użytkowania,

2. zapewnić zgodnie z zasadami ochrony środowiska odzysk, jeżeli nie udało się zapobiec ich powstawaniu,

3. zapewnić i zgodnie z zasadami ochrony środowiska unieszkodliwianie odpadów, których powstaniu nie udało się zapobiec lub których nie udało się poddać odzyskowi

Strategia gospodarki odpadami w UE:

1. Pierwsza zasada:

Dwutorowa droga zapobiegania:

- zapobieganie poprzez technologie - opracowanie czystszych technologii, opracowanie technologii mało i bezodpadowych

- zapobieganie poprzez produkty - ocena wpływu produktu na środowisko, informacja o ekologicznej charakterystyce produktu, odpowiednie oznakowanie

2. Druga zasada: Recykling i powtórne wykorzystanie.

Oznacza to ponowne wprowadzenie odpadów do właściwego obiegu w gospodarce. Recykling i powtórne wykorzystanie może odbywać się różnymi metodami np. przez regenerację oraz odzyskiwanie surowców i energii.

Działania te należy wspierać poprzez:

- prace badawcze prowadzone w dziedzinie technologii powtórnego wykorzystania i recyklingu

- optymalizację systemu zbiórki i segregacji odpadów

- zmniejszenie kosztów powtórnego wykorzystania i recyklingu odpadów

- tworzenie rynku zbytu dla produktów pochodzących z recyklingu odpadów

Powinno to w pierwszej kolejności dotyczyć: recyklingu olejów, makulatury, opakowań szklanych i metalowych, zużytych baterii i akumulatorów.

3. Trzecia zasada: Optymalizacja ostatecznego usuwania.

Odpady, których nie można wykorzystać ani poddać recyklingowi musza być składowane.

Składowanie misi odpowiadać rygorystycznym normom w zakresie:

- wyboru lokalizacji

- budowy obiektu

- eksploatacji obiektu

- wstępnej obróbki składowanych odpadów mającej na celu zmniejszenie objętości lub potencjalnej szkodliwości odpadów

- rodzaju przyjmowanych odpadów

- nadzoru po zamknięciu obiektu

4. Czwarta zasada:

Regulacje dotyczące przewozów, zapobieganie zagrożeniom w transporcie głównie odpadów niebezpiecznych.

5. Piata zasada:

Naprawa wcześniej popełnianych negatywnych skutków z szeroko rozumianym środowisku.

Właściwości odpadów, które powodują, że odpady są niebezpieczne:

- wybuchowe - substancje, które mogą wybuchnąć pod wpływem ognia lub które są bardziej wrażliwe na wstrząs lub tarcie

- utleniające - substancje, które wykazują silne egzotermiczne reakcje podczas kontaktu z innymi substancjami, w szczególności z substancjami łatwopalnymi

- wysoce łatwopalne

1. ciekłe substancje mające niską temperaturę zapłonu, w tym łatwopalne ciecze

2. substancje, które mogą rozgrzać się a w efekcie zapalić się w kontakcie z

powietrzem w temperaturze otoczenia bez jakiegokolwiek dostarczenia energii

3. substancje stałe, które mogą się łatwo zapalić po krótkim kontakcie ze źródłem

zapłonu i które palą się nadal lub tlą po usunięciu źródła zapłonu

4. gazowe substancje, które są łatwopalne w powietrzu pod normalnym ciśnienie

5. substancje, które w kontakcie z wodą lub wilgotnym powietrzem tworzą wysoce

łatwopalne gazy w niebezpiecznych ilościach

- łatwopalne - ciekłe substancje mające temperaturę zapłonu równą lub wyższą niż 21
i niższą lub równą 55
.

- drażniące - substancje nie żrące, które poprzez krótki, długotrwały lub powtarzający się kontakt ze skórą lub błoną śluzową mogą wywołać stan zapalny

- szkodliwe - substancje, które jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę, mogą wywołać stan zapalny

- toksyczne - substancje (w tym wysoce toksyczne i preparaty, które jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę, mogą spowodować poważne, ostre lub chroniczne zagrożenia zdrowia a nawet śmierć.

- rakotwórcze - substancje, które jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę, mogą wywołać raka lub też zwiększyć częstotliwość jego występowania

- żrące - substancje które z zetknięciu z żywymi tkankami mogą spowodować ich zniszczenie

- zakaźne - substancje, które zawierają żywe mikroorganizmy lub ich toksyny o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do przyjęcia, że powodują choroby człowieka lub innych żywych organizmów

- działające szkodliwie na rozrodczość - substancje, które jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę, mogą wywoływać niedziedziczne wrodzone deformacje lub też zwiększyć częstotliwość ich występowania

- mutogenne - substancje, które jeśli są wdychane lub dostają się drogą pokarmową lub wnikają przez skórę, mogą wywoływać dziedziczne defekty genetyczne lub też zwiększyć częstotliwość ich występowania

- ekotoksyczne - substancje, które stanowią lub mogą stanowić bezpośrednie lub opóźnione zagrożenie dla jednego lub więcej elementów środowiska

Składniki odpadów, które kwalifikują je jako odpady niebezpieczne:

- związki metali ciężkich

- związki fluoru

- cyjanki

- metale alkaliczne

- kwasy

- zasady

- azbest

- fosfor

- karbonylki metali

- nadtlenki

- chlorany, nadchlorany

- PCB

- fenole

- rozpuszczalniki

- węglowodory

Magazynowanie - przechowywanie odpadów niebezpiecznych:

Sposób ich gromadzenia i przechowywania nie może oddziaływać negatywnie na kolejne operacje technologiczne związane z odzyskiem ich składników lub unieszkodliwianiem.

Każdy rodzaj odpadów niebezpiecznych powinien być gromadzony i przechowywany oddzielnie.

Do przechowywania odpadów niebezpiecznych powinno stosować się następujące urządzenia magazynujące:

1. odpady w postaci stałej: zadaszone wiaty, wiaty magazynowe dla pojemników z odpadami, zasieki nadziemne dla odpadów składowanych luzem, wykonanych z materiału odpornego na korozyjne działanie składników odpadów

2. odpady w postaci ciekłej: wiaty magazynowe dla pojemników z odpadami, zbiorniki naziemne zamknięte dla odpadów przepompowywanych z cystern transportowych oraz innych zbiorników przewozowych

3. odpadów w postaci past i szlamów: wiaty magazynowe dla pojemników z odpadami, zadaszone zbiorniki naziemne, otwarte z materiałów odpornych na korozyjne działanie składników odpadów

Dla odpadów niebezpiecznych przeznaczonych do wykorzystania i unieszkodliwiania w procesach termicznych dopuszcza się zastosowanie pojemników jednorazowych, ulegających rozkładowi w tych procesach.

Odpady niebezpieczne w odpadach komunalnych:

Są to: chemikalia, farby, opakowania, świetlówki, baterie, opakowania po środkach ochrony roślin, farmaceutyki, zużyty sprzęt malarski, elektryczny i elektroniczny.

Zasady postępowania:

1. należy je eliminować z ogólnego strumienia odpadów

2. powodują one, że całość odpadów nabiera charakteru niebezpiecznego dla środowiska

3. najlepszym sposobem wydzielenia odpadów niebezpiecznych jest segregowani u źródła, wskazane jest oddzielenie i oddzielanie poszczególnych grup odpadów

4. wydzielone odpady niebezpieczne powinny być poddane procesowi unieszkodliwiania (przed składowaniem) lub zostać gospodarczo wykorzystane (poddane procesowi odzysku)

5. unieszkodliwianie powinno być dokonane w skali regionalnej (względy ekonomiczne)

6. odpady niebezpieczne nie powinny być składowane wspólnie z odpadami komunalnymi, ani oddzielnie w tzw. mogielnikach, niedopuszczalne jest spalanie.

Pojemniki z odpadami niebezpiecznymi pochodzenia medycznego i weterynaryjnego należy przechowywać w wydzielonym pomieszczeniu, w którym możliwe jest zmywanie ścian i podłóg oraz przeprowadzanie dezynfekcji każdorazowo w przypadku uszkodzenia pojemnika.

Termiczne unieszkodliwianie odpadów medycznych i weterynaryjnych.

Odpady te podlegają obowiązkowi unieszkodliwiania w procesach termicznych

- proces spalania odpadów niebezpiecznych nie zawierających związków chlorowoorganiznych (lub zawierających związki chlorowoorganiczne w tym PCB), ani związków cynku, kadmu, kobaltu i rtęci w ilości przekraczającej 0,5% wagowych suchej masy odpadów łącznie w przeliczeniu na masę pierwiastków

- procesie spalania odpadów niebezpiecznych w obrotowych piecach do produkcji cementu lub wapna

- procesie pirolitycznego rozkładu odpadów niebezpiecznych

Przekształcanie termiczne odpadów niebezpiecznych w paleniskach kotłowych lub spalarniach odpadów wymaga spełnienia warunków:

1. czas utrzymania spalin w komorze spalania powinien wynosić co najmniej 2 sekundy w temperaturze:

- nie mniej niż 850 jeśli zawartość Cl w związkach organicznych w przekształconych odpadach nie przekracza 1% suchej masy odpadów

- nie mniej niż 1100 jeśli zawartość Cl w związkach organicznych w przekształconych odpadach przekracza 1% suchej masy odpadów

2. zawartość tlenu w gazach spalinowych nie może być mniejsza niż 6%

3. gazy odlotowe z procesu powinny być monitorowane w zakresie ciągłej rejestracji

temperatur w komorze spalania, ciśnienia, zawartości tlenu i pary wodnej.

Unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych w piecach obrotowych do produkcji cementu.

Termiczne przekształcanie odpadów niebezpiecznych w piecach obrotowych do produkcji cementu, w których wysokie temperatury procesów oraz czas utrzymywania spalin w tych temperaturach wynoszących od 4 do 8 sekund, gwarantuje skuteczność rozkładu składników pochodzenia organicznego, wymaga spełnienia warunków:

1. nie może ulec pogorszeniu skład gazów odlotowych z procesu w porównaniu do pracy instalacji bez wprowadzania do niej odpadów niebezpiecznych

2. urządzenia do przechowywania odpadów oraz ich przygotowanie do przekształcenia powinny być wykonany w sposób zapewniający ochronę środowiska

Pirolityczny rozkład odpadów niebezpiecznych. Termiczne przekształcenie przez ich rozkład pizolityczny wymaga spełnienia warunków:

- zawartość organicznych związków chlorowców w parach i gazach odlotowych z procesu rozkładu od pizolitycznego odpadów niebezpiecznych nie powinna przekraczać wartości 0,5 nanograma w 1 m³.

- gazy z procesu pizolitycznego powinny być wykorzystane jako paliwo pomocnicze w paleniskach kotłowni grzewczych, w przypadku braku możliwości takiego wykorzystania dopuszcza się spalanie w pochodni.

Dopuszcza się bezpośrednie składowanie stałej pozostałości po rozkładzie pizolitycznym na składowisku odpadów wyposażonym w instalację do oczyszczania odcieków.

Chemikalia i odpady niebezpieczne a zdrowie w domu.

Ludzie i zwierzęta na całym świecie ulegają zanieczyszczeniu wytwarzanymi przez człowieka substancjami chemicznymi pochodzącymi z przemysłu i rolnictwa.

W każdym dniu naszego życia wystawieni jesteśmy na działanie mieszaniny chemikaliów.

Unia Europejska wprowadziła zakaz użytkowania środka zmniejszającego palność, stosowanego w sofach i miękkich elementach wyposażenia. Powodem były wysokie stężenia tej substancji wykryte w ludzkim mleku.

Szczególna uwagę zwracamy na związki chemiczne które:

- zaburzają pracę hormonów - mogą zmieniać przebieg normalnych procesów biologicznych i powodować uszkodzenie neurologiczne, behawioralne, rozwojowe oraz reprodukcyjne

- są trwałe - pozostają w środowisku przez długi czas i nie ulegają rozpadowi

- podlegają bioakumulacji i gromadzą się w ciele, są przekazywana z pokolenia na pokolenie.

SELEKTYWNA ZBIÓRKA ODPADÓW

ZASADY POSTĘPOWANIA Z ODPADAMI KOMUNALNYMI

Korzyści wynikające z selektywnej zbiórki odpadów:

- zmniejszenie strumienia odpadów kierowanych na składowisko

- wydłużenie czasu eksploatacji składowiska

- pozyskiwanie cennych surowców wtórnych

- detoksykacja odpadów - wydzielenie strumienia odpadów szkodliwych

- selekcja odpadów do przeróbki

Metody selektywnej zbiórki odpadów:

1. Zbiórka selektywna u źródła jest to najskuteczniejsza forma selektywnej zbiórki np. indywidualna zbiórka na każdej posesji. Zaleta tej formy jest otrzymywanie czystych i jednorodnych odpadów, wadą duża liczba zbiorników lub worków foliowych i rozbudowany system transportu. Rozróżnia się system dwupojemnikowy, trój i wielopojemnikowy.

System dwupojemnikowy, pojemniki:

- zielony - wartościowe odpady suche zmieszane

- szary - odpady mokre pozostałe z przewagą składników organicznych

System trójpojemnikowy, pojemniki:

- zielony - na surowce wtórne

- szary - pozostałe odpady

- brązowy - bioodpady

System wielopojemnikowy, pojemniki:

- zielony - szkło

- szary - pozostałe odpady

- brązowy - bioodpady

- niebieski - papier

- żółty - tworzywa sztuczne

Przykłady pojemników: (ważna jest konstrukcja takiego pojemnika)

- wielokomorowy na surowce wtórne

- jednokomorowy na surowce wtórne

- jedno lub wielokomorowe na różne gatunki szkła

- pojemnik na odpady organiczne

Pojemniki i kontenery do gromadzenia odpadów:

- stojak z workiem foliowym

- pojemnik SM-110

- pojemnik 220 l z tworzyw sztucznych

- kontenery na odpady V=6-10 m³

2. Kontener ustawiony w sąsiedztwie jest to najprostszy system polegający na ustawieniu w wybranych punktach miasta, osiedla, wsi specjalnych zbiorników oznakowanych na selektywną zbiórkę odpadów użytkowych. System ten jest szczególnie przydatny w miastach do obsługi budownictwa wielorodzinnego, na parkingach, stacjach benzynowych, przy dużych obiektach handlowych, ale również na terenach wiejskich. Przyjmuje się, że każdy punkt tego systemu powinien obsługiwać 500-1000 mieszkańców i mieć zasięg nie większy niż 200m.

3. Zbiorcze punkty selektywnego gromadzenia są to miejsca ogrodzone i strzeżone, wyposażone w szereg kontenerów i pojemników. Obsługują one znaczne tereny do 10-25 tysięcy gospodarstw domowych - takie punkty są także centrami odzysku surowców wtórnych, umożliwiające odbiór znacznie większej gamy surowców niż system „kontener w sąsiedztwie”. Oprócz podstawowych odpadów użytkowych (makulatura, szkło, tworzywa sztuczne, złom metalowy) odbierane są także:

- odpady niebezpieczne i problemowe

- odpady budowlane

- odpady z ogrodów i terenów zielonych

- odpady motoryzacyjne

Nowoczesne rozwiązania racjonalnej gospodarki odpadami komunalnymi muszą spełniać dwa podstawowe wymogi:

- muszą być zgodne z zasadami ochrony środowiska

- muszą być zgodne z zasadami gospodarki materiałowej

Na system gospodarki odpadami składa się:

- gromadzenie i usuwanie odpadów

- (odzysk) gospodarcze wykorzystanie

- unieszkodliwianie (w tym składowanie)

PAPIER co uzyskujemy:

- odzyskując papier z makulatury chronimy lasy

- ograniczenie zużycia energii, wody i zanieczyszczeń powietrza

- zmniejszenie ilości odpadów na składowiskach.

Wyprodukowanie 1 tony papieru powoduje ścięcie 17 drzew. Z 100 ton makulatury można wytworzyć 90 ton papieru.

SZKŁO co uzyskujemy:

- odzyskując szkło tylko z 1 butelki można zaoszczędzić tyle energii ile zużyłaby 100W żarówka świecąca przez 4 godziny bez przerwy

- szkło nie ulega rozkładowi, możne natomiast być przetwarzane nieograniczona ilość razy

ALUMINIUM co uzyskujemy:

- odzyskując aluminium ze złomu oszczędzamy 95% energii potrzebnej do wyprodukowania aluminium z rudy boksytu

- recykling aluminium to 95% mniej zanieczyszczeń doprowadzanych do powietrza i 97% do wody

TWORZYWA SZTUCZNE co uzyskujemy:

- poddając powtórnemu przerobowi oszczędzamy węgiel, ropę naftową, ograniczamy zużycie energii elektrycznej

UTRZYMANIE CZYSTOŚCI I PORZĄDEK W GMINIE

Nadzy to do obowiązkowych zadań własnych gminy, która także tworzy warunki niezbędne do ich utrzymania między innymi poprzez:

- zapobieganie zanieczyszczeniu ulic, placów i terenów otwartych, dzikich składowisk, ustawienie koszy ulicznych

- tworzenie warunków do selektywnej zbiórki odpadów, segregacji i składowanie odpadów przydatnych do wykorzystania oraz współdziałanie z jednostkami organizacyjnymi i osobami podejmującymi zbieranie i zagospodarowanie

Obowiązki właścicieli nieruchomości:

- wyposażenie w urządzenia służące do gromadzenia odpadów komunalnych

- utrzymanie urządzeń do gromadzenia odpadów w odpowiednim stanie sanitarnym

- gromadzenie powstałych na terenie odpadów odpadów komunalnych w urządzeniach

- usuwanie i unieszkodliwianie odpadów komunalnych poprzez udokumentowanie zlecenia w/w usług jednostkom specjalistycznym

Odpady należy usuwać szybko i w sposób higieniczny bo:

- wydzielają nieprzyjemny zapach, wywołany procesem gnilnym

- rozwój mikroorganizmów

Częstotliwość wywozu odpadów:

- centra usługowo - handlowe - codziennie

- osiedla - 2x w tygodniu

- budownictwo jednorodzinne - 1,2x w tygodniu

- wsie - 1x w miesiącu