Fizjoterapia kliniczna w CHNR - Fizjoterapia w wieku rozwojowym

Rehabilitacja w wieku rozwojowym

• Sadowska L.: Rehabilitacja w wieku rozwojowym. W: Kwolek A.(red): Rehabilitacja medyczna. Urban&Partner,2003.

• Szmugiel C. (red): Podstawy diagnostyki i rehabilitacji dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. Wyd. AWF Kraków, 2000.

Pojęcie rehabilitacji rozwojowej wprowadził Teodor Hellbrugg z Monachium - twórca pediatrii społecznej.Jest ono rozumiane jako proces medyczno - społeczny, obejmujący wczesna diagnostykę, stymulowanie rozwoju oraz oddziaływanie psychopedagogiczne z integracja społeczną dzieci z wrodzonymi

Cele rehabilitacji rozwojowej:

• Wczesna diagnostyka rozwoju psychomotorycznego i stymulacja neuromotoryczna dziecka z dysharmonią rozwoju lub wadami wrodzonymi, zmierzająca do ukształtowania właściwego engramu motoryki oraz brakujących funkcji i opóźnień w rozwoju fizycznym lub psychicznym,

• Przygotowanie środowiska rodzinnego do współodpowiedzialności procesie opiekuńczo - wychowawczym i leczniczo - rehabilitacyjnym.

• Plastyczność O.U.N. oraz niezakończony proces jego dojrzewania stwarzają możliwości kompensacyjne w zakresie funkcji i struktur morfologicznych, których ośrodkami są zarówno mózgowie, jak i inne narządy.

Skuteczność rehabilitacji rozwojowej:

• Skuteczność procesu rehabilitacji zależy od wczesnego wykrycia nieprawidłowości i jednocześnie wprowadzenia możliwie jak najwcześniej neurostymulacji.

• Na ostateczny wynik usprawniania dzieci z uszkodzeniem O.U.N. nakłada się wiele czynników takich jak: -- ograniczone zdolności kompensacyjne O.U.N.,

- umiejscowienie i rozległość uszkodzenia,

- przebieg i charakter procesu chorobowego,

- stan innych narządów, przede wszystkim układu krążenia.

Definicja rehabilitacji pulmonologicznej:

• Według American College of Chust Physicians: Rehabilitację pulmonologiczną można określić jako sztukę postępowania medycznego, polegająca na umiejętności opracowania indywidualnego wielospecjalistycznego programu obejmującego dokładne rozpoznanie, leczenie, wsparcie psychologiczne i edukację.

Cele rehabilitacji pulmonologicznej:

• Zatrzymanie lub odwrócenie zjawisk fizjo- i psychopatologicznych występujących u chorych na choroby układu oddechowego oraz podjęcie próby przywrócenia choremu najlepszej sprawności czynnościowej, na jaką tylko pozwalają występujące u niego zmiany w układzie oddechowym i jego ogólna sytuacja zyciowa.

Wybrane korzyści ze stosowania rehabilitacji pulmonologicznej:

• Poprawa jakości życia chorych,

• Zmniejszenie liczby hospitalizacji i zapotrzebowania na pomoc medyczną,

• Zmniejszenie nasilenia objawów,

• Zmniejszenie zaburzeń psychospołecznych (lęk, depresja, ograniczona samodzielność)

• Zwiększenie tolerancji wysiłkowej,

• Poprawa wydolności fizycznej,

• Poszerzenie zakresu wykonywanych codziennych czynności życiowych,

• Zwiększenie czasu przeżycia niektórych chorych (np. poprzez stosowanie ciągłej tlenoterapii przez chorych ze znaczna hipoksemią).

Wybrane wskazania do rehabilitacji pulmonologicznej:

• Choroby obturacyjne:

• POChP,

• Rozstrzenie oskrzeli,

• Mukowiscydoza,

• Zarostowe zapalenie oskrzelików.

• Choroby restrykcyjne:

*choroby śródmiąższowe (zwłóknienie śródmiąższowe, m.in. płuco reumatoidalne i zmiany w płucach wtórne do kolagenoz)

Inne wskazania do rehabilitacji pulmonologicznej:

• Pierwotne nadciśnienie płucne,

• Stan po operacji torakochirurgicznej,

• Przed i po przeszczepieniu płuc,

• Przed i po operacyjnym zmniejszeniu płuc,

• Stan uzależnienia od respiratora.