TECHNIKA I TECHNOLOGIA SPAWANIA I NAPAWANIA ŁUKIEM KRYTYM

09.01.2001

Krzysztof Rosicki

WBMiZ

dr D. Kikiewicz

  1. Zagadnienia do przygotowania:

  • Przebieg ćwiczenia:

  • Na ćwiczeniu zobaczyliśmy napawanie łukiem krytym grubej blachy. Przetop metalu następował nad topnikiem.

    1. Opracowanie wyznaczonego zagadnienia:

    Parametry i zastosowanie

    a) Parametry

    Głównymi parametrami są:

    Wpływ wzrostu głównych parametrów I [A], U [V], v [m/h] ma wartość wielkości t, b, h - charakteryzujących spoinę:

    I [A]

    U [V]

    v [m/h]

    t

    b

    h

    b) Zastosowanie

    Spawanie, napawanie, platerowanie łukiem krytym jest obecnie średnio stosowane w przemyśle. Spawanie cechuje duża wydajność oraz dobra jakość złącza spawanego. Procesem stosowanym jest głównie do spawania grubych blach i wykonywania długich spoin (może być także stosowany do cieńszych ~ 4 mm).

    Spawać można stale niskowęglowe, niskostopowe, stale wysokostopowe, a także metale nieżelazne np. Al. W celu zwiększenia wydajności użytkuje się schodkowo dwa druty elektrodowe w pewnej odległości jeden za drugim (tandem). Jeden z drutów układa się np. dolną warstwę, a drugi - górną, dzięki czemu (dla pewnych grubości blach) można ułożyć spoinę za jednym przejściem. Aby zwiększyć efekt napawania lub platerowania (przy nieznacznym przetopieniu materiału rodzimego) używa się dwu elektrod, usytuowanych obok siebie. W płaszczyźnie prostopadłej do kierunku napawania lub też elektrody taśmowej. Łukiem krytym można jedynie wykonywać spoiny w pozycji podolnej nabocznej oraz naściennej, a także spoiny obwodowe (np. zbiorniki na paliwa płynne). Z uwagi na sypki drobnogranulowany topnik spawanie w innych pozycjach jest niemożliwe.