Wyznaczanie współczynnika tarcia tocznego za pomocą wahadła nachylnego, F 121, nr


nr

ćwicz.

121

data

6.05.1996

Wydział

Elektryczny

Semestr

IV

grupa A2

przygotowanie

wykonanie

ocena ostatecz.

TEMAT: BADANIE ZDERZEŃ CENTRALNYCH

1. Wiadomości wstępne:

Zderzenie to ogół zjawisk powstających podczas poruszających się ciał stałych oraz oddziaływania ciała stałego z cieczą lub gazem. Czas trwania takiego zderzenia jest zazwyczaj bardzo krótki, a siły powstające na powierzchni zetknięcia, nazywane zderzeniowymi lub chwilowymi są bardzo duże.

Podczas zderzenia ciał można wyróżnić dwa etapy. Pierwszy zaczyna się w chwili zetknięcia punktów A i B ciał (rys.), mających wówczas względną prędkość zbliżania się w przestrzeni jednowymiarowej V1 + V2.

Na końcu pierwszego etapu zderzenia ciała przestają się zbliżać i część ich energii kinetycznej zostaje zmieniona na energię potencjalną odkształcenia.

W drugim etapie energia potencjalna odkształcenia sprężystego zostaje zamieniona ponownie na energię kinetyczną obu ciał. Ciała zaczynają się przy tym oddalać

i na końcu drugiego etapu A i B będą miały względną prędkość oddalania

się V`1+ V`2. Dla ciał doskonale sprężystych końcowa całkowita energia kinetyczna

byłaby równa początkowej i zgodnie z zasadą zachowania energii i pędu.

m1 ( V1 + V2 ) = m1 ( V`1+ V`2 )

m1 ( V1 + V`1) = m1 (V`2 + V2 )

Po podzieleniu stronami otrzymamy :

V1 + V2 = V`1+ V`2

W przypadku zderzeń ciał rzeczywistych energia mechaniczna na końcu zderzenia jest tylko częścią energii początkowej ze względu na straty związane z powstawaniem odkształceń trwałych, ogrzanie ciał drganiami akustycznymi i innymi i wtedy mamy :

V`1+ V`2 < V1 + V2

Straty te uwzględnia się wprowadzając tzw. współczynnik restytucji k.

Przyjmuje się że k zależy tylko od właściwości materiałów, z których wykonane są ciała i spełnia równość:

k = V`1+ V`2 / V1 + V2

2. Tabela pomiarowa:

3. Obliczenia:

Prędkość kul przed i po zderzeniu:

V1

0,439096

0,458118

0,448608

0,458118

V2'

0,449559

0,357207

0,349582

0,284735

Współczynnik restytucji k:

k

1,02383

0,779726

0,77926

0,621531

Energia utracona podczas zderzenia ΔEk:

ΔEk

-0,00031

0,002232

0,002655

0,005527

Parametry deformacji h i r:

h

6,93*10-6

6,87*10-6

1,52*10-5

1,59*10-5

r

0,000489

0,000385

0,000572

0,000744

Maksymalna siła nacisku Fm :

Fm

4817,68

4912,123

2100,749

1917,506

Moduł Younga po przyjęciu dla obu materiałów współczynnika ν = 0,3:

E

9,67*10 11

1,26*10 12

1,65*10 11

1,1*10 11

4. Wnioski:

Przeprowadzone pomiary zderzeń kulek dały wyniki dodatnie i ujemne co było uzależnione od doboru kulek (mała z dużą lub duża z małą). Niedokładności w pomiarach mogą być spowodowane niedokładnym stabilizowaniem kuli, oraz zniszczenie tych kuli.



Podobne podstrony:
Wyznaczanie współczynnika tarcia tocznego za pomocą wahadła nachylnego, FIZ121, nr
WYZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA ROZSZERZALNOŚCI CIECZY ZA POMOCĄ PIKNOMETRU
76 WYZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA ZAŁAMANIA SZKŁA ZA POMOCĄ SPEKTROMETRU
Wyznaczanie przyspieszenia ziemskiego za pomocą wahadła rewersyjnego, 101, NR ĆW.
cw 15 - Wyznaczanie współczynnika lepkości cieczy za pomocą wiskozymetru Stockes’a, Sprawozdania j
Opt- Wyznaczanie współczynnika załamania światła za pomocą s, Sprawozdania - Fizyka
76 - WYZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA ZAŁAMANIA SZKŁA ZA POMOCĄ SPEKTROMETRU, Materiały na studia, Fizyka
Sprawozdanie08 Wyznaczanie współczynnika załamania światła za pomocą refraktometru?bego
Wyznaczanie wartości przyspieszenia ziemskiego za pomocą wahadła matematycznego, budownictwo, semest
76 - WYZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA ZAŁAMANIA SZKŁA ZA POMOCĄ SPEKTROMETRU.x
Wyznaczanie współczynnika załamania światła za pomocą refraktometru Abbego, FIZA1
Doświadczalne wyznaczanie wartości przyspieszenia ziemskiego za pomocą wahadła matematycznego
[14.10.2014] Współczynnik wodoprzepuszczalności, ćw[1].3, Wyznaczenie współczynnika wodoprzepuszcza
42 Wyznaczanie współczynnika tarcia tocznego
Wyznaczanie momentu bezwladnosci bryly za pomoca wahadla torsyjego(2), Transport UTP, semestr 1, ffi
22 WYZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA ZAŁAMANIA ŚWIATLA ZA POMOCĄ MIKROSKOPU doc
Wyznaczanie momentu bezwładności bryły za pomocą wahadła torsyjego doc
Wyznaczanie pętli histerezy ferromagnetyków za pomocą halotronu, 208, Ćw. nr