• Hironim Morsztyn :

• wywodzi się z rodziny o tradycjach kalwińskich, a potem ariańskich;

• po śmierci ojca trafia do wuja Samuela Łaskiego, a ów umożliwia Morsztynowi naukę w szkole jezuickiej w Braniewie - stąd mocny wpływ religii na jego poezję

• być może obracał się w środowisku dworu królewskiego

• „Światowa rozkosz” - poemat który przyniósł mu sławę za życia

• 1650 - „Antypasty małżeńskie” → 1 wierszowany romans

• twórczość rękopiśmienna, ok 500 utworów, głównie fraszki →

• być może studiował medycynę w Padwie

• zabawny utwór o sekcji zwłok

• teksty wolne od cenzury i autocenzury, docieramy do rdzenia jego niepokojów,

• teksty dostarczają wiedzy o stosunku do ciała, miłości, seksualizmu

• „Do Zosie”

• rozdźwięk między pociągiem, namiętnością, seksualizmem, a rozumem „w portkach członek bez rozumu noszę”

• członek nie wierzy w Boga, nie ma wartości moralnych, etycznych

• siła pożądania, namietności jest tak wielka, że rozbudza w nim ją siostrę, córkę blablabla, nawet ściana, tylko ojciec go nie rozbudza!

• „Kiep”

• kiep to kobiecy narząd płciowy

• fragment ciała, jak każdy inny

• „z takiego kiepa przecież każdy człowiek wychodzi!” Katarzyna Kostyra <3

• miłość = pożądanie piękna, kiep jest niezbyt fajny, ale za to Wenus „założyła w nim pociech skrytości”;

• Natura przesądza o tym, co staje się źródłem pożądania

• „Piękna twarz, piękne oko, piękna pierś i szyja - Wszystko to kiepstwo” → petrarkistyczny portret kochanki skoncentrowany na popiersiu kochanki - Morsztyn je przywołuje, mówi, że to nie jest nic warte, wszystko bowiem zmierza do aktu seksualnego