2. Metody nauki pisania i czytania w ujeciu porównawczym:

a) Podział metod nauki czytania i pisania:

- należy stosować więcej niż jedna metodę.

- podział Jana Zborowskiego:

Najczęstsze kryteria podziału:

- element mowy ustnej lub pisanej: litera, głoska, wyraz lub zdanie

- przebieg procesów psychicznych: np. {analiza, synteza, analiza z syntezą oraz globalne rozpoznawanie wyrazów i zdań} Dominujące metody nauki czytania i pisania!!!

b) Syntetyczne metody nauki czytania:

- przechodzenie od części w całość (litera wyraz lub wyraz zdanie, bądź też głoska w słowo)

- w tej metodzie wyróżniamy pośrednie: alfabetyczną, fonetyczną, sylabową (zgłoskową)

c) Metoda alfabetyczna nauki czytania:

- dzieci uczą się najpierw kształtu liter, później łączął je w sylaby, następnie w wyrazy i w zdania

- inne jest brzmienie głoski niż nazwa litery, np. wyraz dom dziecko mogło czytać de-o-em

d) metody fonetyczne nauki czytania:

- ucząc tą metodą należy rozłożyć wyraz na głoski, wyjaśnić ich artykulację (sposób „tworzenia”) następnie zapoznac ze znakami czyli literami i w koncu ćwiczyć pisanie i czytanie

- istnieja dwie metody fonetyczne:

Metoda syntetyczna usprawnia technikę czytania a metoda analityczna funkcję znaczeniową czytania, należy je ze soba łączyć!!!

e) Metody sylabowe

- metoda ta w ogóle nie uwzględnia głosek

- tok metodyczny:

wprowadzenie najprostszych samogłosek a, o, u, e, i,

poznanie prostych sylab dwuliterowych z pierwszą spółgłoską

poznanie sylab gdzie samogłoska wyprzedza spółgłoskę

poznanie sylab gdzie występuja dwie lub więcej spółgłosek

wyodrębnianie z sylab i powtarzanie pojedynczych liter wyróżnionych kolorem z szeregu zgłosek, np. bra, bro, bru -> litera „b”

f) Metody globalne

- zdanie, jego część lub wyraz ujęte jako całościowy obraz graficzny

3. Istota nauki czytania

a) czytanie: zrozumienie postrzeganych wyrazów i zdań utrwalonych w postaci obrazów graficznych wyrażających odpowiednie znaki mowy

b) Istotą nauki czytania jest rozpoznanie (rozszyfrowanie) symboli graficznych i fonetycznych, ich właściwe połączenie ze sobą oraz prawidłowe zinterpretowanie ich znaczenia

- podejście lingwistyczne - techniczna i fonetyczna strona umiejętności czytania bez szczególnego wnikania w treść

c) trzy aspekty czytania:

d) Etapy w procesie nauki czytania:

e) Etapy pracy podczas wprowadzania nowej litery (4 etapy):

Wyodrębnienie wyrazu podstawowego

Analiza wzrokowo-słuchowa wyrazu podstawowego

Nauka pisania małej i wielkiej litery oraz łączenie jej z innymi literami

Czytanie tekstów z nową literą

f) Cechy dobrego czytania

czytanie poprawne:

Uczeń: -staranne wymawia wszystkie głoski,

- nie przekreca, nie opuszcza liter, sylab, wyrazów,

- nie podwaja, nie dodaje nowych elementów

- czyta wyraźnie bez seplemienia, połykania koncówek, wyrazów lub końcowych częsci zdań

czytanie płynne:

Uczeń: - czyta tekst całymi wyrazami, częściami zdania albo całymi zdaniami bez zatrzymywania się przed trudniejszymi, dłuższymi wyrazami albo zbiegami spółgłosek

czytanie biegłe:

Uczeń: - szybko i poprawnie rozpoznaje wyrazy oraz zdania z jednoczesnym ich rozumieniem

czytanie wyraziste:

Uczeń: - uwzględnia w tekście odpowiednie pauzy gramatyczne, logiczne, i psychologiczne

- własciwie intonuje,

- czyta w odpowiednim tempie

- właściwie moduluje głos

3. Pisanie

a) trzy aspekty pisania:

b) przygotowanie do nauki pisania - staranne kreślenie linii prostych, małych i wielkich łuków, owali, pętli, itd.

c) Nauka pisania litery:

d) błędy graficzne w piśmie:

1. Błędy konstrukcyjne - naruszenie kształtu danej litery w konfrontacji ze wzorcem

- niedopasowanie kształtu litery

- nieproporcjonalny układ elementów litery

- zniekształcenie linii

2. Błędy w łączeniach liter

3. Błędy w proporcjonalności kreślonych liter, w 4 odmianach:

- niewłaściwe zagęszczenie liter

- zachwiania proporcji liter w wyrazach

- nierównomierne ułożenie pod względem wysokości

- niewłasciwe odstępy między wyrazami

4. Błędy niejednolitego pochylenia - dotyczą zmiany kierunku pochylenia liter w wyrazie oraz wyrazów w zdaniu

4. Rozwój i kształcenie języka

a) dwa rodzaje ćwiczeń w mówieniu:

I. Warunkujący rozwój języka mówionego:

- swobodne wypowiedzi

- rozmowy,

- relacje z przeprowadzonych obserwacji i wykonanych prac

- ustne sprawozdania z wycieczek, spotkań

- wypowiedzi dotyczące tekstów literackich

II Przygotowujące do wypowiedzi pisemnych

- nauczyciel zwraza szczególną uwagę na strukturę treści, konstrukcje składniowe, technike i formę wypowiedzi, bez ingerencji w specyfikę stylu dziecięcego

- do kształcenia języka dziecka przydatne są: