5.1.7 Koncentratory

Koncentratory są w rzeczywistości wieloportowymi wtórnikami. W wielu wypadkach jedyna różnica między tymi dwoma urządzeniami wynika z liczby dostępnych portów. Zwykły wtórnik jest wyposażony w dwa porty, a koncentrator może mieć od czterech do dwudziestu czterech portów. Koncentratory są najczęściej używane w sieciach Ethernet 10BASE-T lub 100BASE-T, chociaż występują także w innych architekturach sieciowych.

Zastosowanie koncentratora powoduje zmianę topologii sieci z liniowej topologii magistrali, w której poszczególne urządzenia są podłączone bezpośrednio do przewodu, na topologię gwiazdy. W przypadku zastosowania koncentratorów dane dochodzące do portu koncentratora są elektrycznie powielane we wszystkich pozostałych portach podłączonych do tego samego segmentu sieci — oprócz portu, z którego zostały odebrane.

Istnieją trzy podstawowe typy koncentratorów:

Urządzenia podłączone do koncentratora odbierają cały ruch, który przez niego przechodzi. Im więcej urządzeń jest podłączonych do koncentratora, tym bardziej prawdopodobne jest występowanie kolizji. Kolizja zachodzi wtedy, gdy w tym samym czasie więcej niż jedna stacja robocza wyśle dane przez sieć. W takiej sytuacji wszystkie dane ulegają uszkodzeniu. O urządzeniach dołączonych do tego samego segmentu sieci mówi się, że należą do jednej domeny kolizyjnej.

Nazwa koncentrator wynika z faktu, że takie urządzenie jest centralnym punktem lokalnej sieci Ethernet.