30. Jakie pomiary wykonane na tuszy jagnięcej informują o umięśnieniu tuszy? (str. 71)

Głębokość udźca, jego długość i obwód informują o umięśnieniu tej partii tuszy. Indeks wypełnienia udźca, wyrażony procentowym stosunkiem jego obwodu do długości, świadczy o stopnie jego wypełnienia. Im większa jest wartość tego wskaźnika, tym lepsze jest umięśnienie partii zadu. Natomiast określenie wielkości „oka” polędwicy informuje o umięśnieniu partii grzbietowo - lędźwiowej.

31. Jaki pomiar jest wskaźnikiem informującym o zawartości kości w tuszy?

Wskaźnikiem informującym o zawartości kości w tuszy jest szerokość stawu skokowego. Im mniejsza jest wartość tego pomiaru, tym mniejsza jest zawartość kości w półtuszy.

32. Co jest miarą otłuszczenia tuszy? (str. 71)

Otłuszczenie określa się poprzez pomiar grubości tłuszczu okrywowego, najczęściej na wysokości ostatniego żebra. Miarą otłuszczenia tuszy jest również wyliczenie procentowego udziału nerki wraz z tłuszczem okołonerkowym w masie półtuszy.

33. Na czym polega dysekcja częściowa? (str.72)

Dysekcja częściowa - precyzyjna ocena składu tkankowego udźca. Ta część tuszy ma najkorzystniejszy skład tkankowy, gdyż w zależności od rasy czy kombinacji krzyżowalniczej odnotowuje się w niej od około 60-75%tkanki mięśniowej.

34. Na czym polega klasyfikacja tusz jagnięcych w skali EUROP? (str. 73-75)

Tusze owiec dzielone są na 2 kategorie: L - tusze jagniąt, których wiek wynosi mniej niż 12 miesięcy, miesięcy - tusze innych owiec. Tusze obu kategorii o masie powyżej 13kg są organoleptycznie klasyfikowane do 1 z sześciu klas umięśnienia i jednej z pięcie klas otłuszczenia. Umięśnienie szacuje się na podstawie budowy tuszy, ze szczególnym uwzględnieniem jej ważnych części (tylna ćwiartka, grzbiet, łopatka)

Klasy umięśnienia:

S - ekstra

E - wyśmienita

U - bardzo dobra

R - dobra

O - średnia

P - słaba

Otłuszczenie ocenia się na podstawie grubości tłuszczu okrywowego na zewnętrznej stronie tuszy, jak również wewnątrz, szacując ilość tłuszczu okołonerkowego i między żebrami.

Klasyfikacja otłuszczenia:

1 - bardzo małe

2 - małe

3 - średnie

4 - mocne

5 - bardzo mocne

Tusze o masie poniżej 13kg są klasyfikowane do jednej z trzech kategorii (A,B,C), po uwzględnieniu następujących kryteriów: masy tuszy, barwy mięsa i otłuszczenia.

Kategoria	A		B		C
Masa tuszy	Do 7kg		7,1-10kg		10,1-13kg
Jakość	1	2	1	2	1	2
Barwa mięsa	Jasnoróżowe	Inna barwa mięsa	Jasnoróżowe lub różowe	Inna barwa mięsa	Jasnoróżowe lub różowe	Inna barwa mięsa
Klasa otłuszczenia	1 lub 2		1 lub 2		1 lub 2

Ocenę EUROP mogą przeprowadzać tylko odpowiednio przeszkoleni, niezależni rzeczoznawcy. Klasyfikacja odbywa się w rzeźni, najpóźniej godzinę po uboju. Oznakowanie tusz (klasa umięśnienia otłuszczenie kategoria) dokonywane jest przez ich opieczętowanie niezmywalnym i nietrującym tuszem.

35. Jak na mleczność owiec wpływa rasa? (str. 93-94)

3 kategorie:

- owce mleczne (Duża wydajność mleka, której osiągnięcie wymaga długiej laktacji. Wydłużenie sezonu użytkowania mlecznego możliwe jest w zasadzie u bardzo nielicznej grupy owiec (w Europie owca fryzyjska). Laktacja u tych owiec trwać może do 300dni, a więc jeszcze po odsadzeniu jagniąt. W ten sposób można pozyskać nawet 700 litrów mleka w laktacji. Przeciętnie uzyskuje się 250-550 litrów mleka konsumpcyjnego a we wschodniej Fryzji 1000 l)

- owce użytkowane mlecznie (Należy wymienić rasy o kombinowanych kierunkach użytkowych (np. polska owca górska) oraz owce utrzymane w rejonach basenu morza Śródziemnego, tradycyjnie dojone. Zwierzęta te podlegają w zasadzie użytkowaniu po odsadzeniu od nich jagniąt i zdajaniu produkowanego w wymionach mleka, którego ilość w momencie odsadzenia nieznacznie zmniejsza się, po czym wraca do poziomu, jaki był przed odsadzeniem i stopniowo zmniejsza się ku końcowi laktacji. W tej grupie owiec laktacja trwa około150 dni, z czego połowa tego okresu jest wykorzystana do produkcji mleka. Owca wydziela 200-300 litrów mleka w trakcie laktacji, z czego w zależności od poziomu żywienia i sposobu użytkowania mlecznego pozyskać można od 60-120 litrów mleka konsumpcyjnego.)

- owce niedoskonałe w kierunku użytkowania mlecznego (Laktacja w tej grupie owiec trwa dokładnie tyle co okres odchowania jagniąt, czyli 90-120 dni. Pozyskiwanie mleka od tej grupy owiec jest również możliwe (od 35-60 litrów mleka))

36. Inne (oprócz rasy) czynniki wpływające na poziom wydzielania mleka (str. 94-96)

- liczba karmionych jagniąt

- żywienie

- wiek

- stadium laktacji

- oraz kompleks zagadnień związanych z kształtem i zdrowotnością wymion

37. Właściwości mleka owczego (str. 97)

- dobra jakość

- kuleczki tłuszczu w mleku mniej różnicowane pod względem wielkości (homogenie - jednorodna budowa)

- produkty wytworzone z mleka owczego są łatwiej przyswajalne przez organizm człowieka niż z mleka krowiego

- powolne tempo podsiadania śmietanki

- bakteriostatyczne

- więcej suchej masy (tłuszczu i białka) niż w mleku krowim

- poziom laktozy w krowim i owczym mleku na podobnym poziomie

38. Jakie przetwory pozyskuje się z mleka owczego? (str. 110-111)

- koktajle, likiery ,lody, napoje mleczne ,jogurty i kefiry, masło ,maślanka ,twaróg (bundz, bryndza),oscypek, serwatka (żytęcyca)

39. Jakie wyroby owczarskie uzyskały w Polsce status produktu ze znakiem „Chroniona Nazwa Pochodzenia”? (str. 148)

bundz, bryndza, oscypek, żytęcyca ??

40. Jak oceniasz przyszłość polskiego owczarstwa?

Według wstępu ze skryptu git. a według pani profesor Danuty Sztych nie będzie przyszłości polskiego owczarstwa…

Skrypt (wstęp):

Obecnie przy realizacji „Planu rozwoju obszarów wiejskich w latach 2007-2013” rola owczarstwa ulega znaczącemu zwiększeniu. Jako jedyny w zasadzie gatunek zwierząt gospodarskich zachował szeroką więź ze środowiskiem ze względu na ogromne znaczenie użytków zielonych w żywieniu tych zwierząt. Uzyskiwane wsparcie finansowe zarówno dla chronionych jako rezerwa genetyczna ras owiec, jak i programowa opieka nad użytkami zielonymi otwiera przed owczarstwem nowe, dotychczas niewykorzystane możliwości. Planowane dopłaty do użytków zielonych stwarzają możliwość otwarcia rynku na jagnięcinę, praktycznie nie znaną w Polsce a ceniona w Europie Zachodniej zarówno ze względu na swoje walory odżywcze, smakowe i zdrowotne.