1. Do określania stałości punktów w sieciach poziomych służących do badania deformacji wykorzystuje się:

a./ punkty orientujące

b./ punkty kontrolowane

c./ punkty kontrolne

d./ punkty kierunkowe

2. Zakres skal dla mapy dla celów projektowych dla szlaków i stacji kolejowych wynosi:

a./ 1:500 - 1:2000

b./ 1:250 - 1:2000

c./ 1:250 - 1:1000

d./ 1:500 - 1:1000

3. Do metod przenoszenia wskaźników osi konstrukcyjnych na kondygnacje powtarzalne przy zastosowaniu osnowy budowlano - montażowej zewnętrznej nie zalicza się:

a./ metodę rzutowania

b./ metodę prostokąta podstawowego

c./ metodę bazy tyczenia

d./ metodę kierunków obwodowych

4. Do pomocniczych kryteriów oceny dokładności osnów realizacyjnych zaliczamy:

a/. wartości średnich błędów podłużnych oraz poprzecznych

b/. parametry geometryczne elips średnich błędów położenia punktów

c/. wartość średniego błędu długości najsłabiej wyznaczonego boku

d/. wartości średnich błędów kątów bądź kierunków wyrównanej sieci

5. Do metod wyznaczania deformacji obiektów wydłużonych nie należą:

a/. metoda rzutowania

b/. metoda stałej prostej odniesienia

c/. metoda poligonowa

d/. metoda przedłużonej cięciwy