Wprowadzenie teoretyczne

Lepkość, czyli tarcie wewnętrzne, ujawnia się wówczas, gdy ciecz lub gaz płynie w określonym kierunku i gdy różne warstwy płynu mają różne prędkości. Wówczas obok bezładnego ruchu cząsteczkowego występuje uporządkowany ruch warstw płynu.

Zjawisko lepkości teoria kinetyczno-molekularna tłumaczy następująco. Cząsteczki należące do poruszającej się warstwy obok ruchu bezładnego wykonują pewien ruch związany z całą warstwą. Do ich prędkości ruchu bezładnego dodaje się wektorowo prędkość jej warstwy. Zatem cząsteczki te mają większy pęd od pędu cząsteczek znajdujących się w warstwach poruszających się wolniej lub nieruchomych. Cząsteczki wszystkich warstw przepływającej cieczy wykonują bezładne ruchy przechodząc z warstwy do warstwy. Cząsteczki z warstw ruchomych, obarczone większym pędem , oddaj ą nadmiar swojego pędu do innych warstw. W rezultacie (w warstwach wolniejszych) powstaje dodatkowy pęd średni co powoduje zwiększenie szybkości tych warstw. Ten proces zachodzi tak długo, dopóki prędkości warstw się nie wyrównają.

Ponieważ lepkość wiąże się z przekazywaniem pędu, więc zgodnie z druga zasada mechaniki zmiana pędu dp poruszającej się warstwy płynu w ciągu czasu dt wywołana przez siłę tarcia wewnętrznego jest następująca.

Celem ćwiczenia był pomiar lepkości wody w zależności od temperatury. Należało napełnić naczynie wodą, zmierzyć jej temperaturę i zmierzyć czas wypływania wody z naczynia.

Następnie należało podnieść temperaturę wody o 10^OC i zmierzyć czas wypływania. Czynność należało powtarzać aż do osiągnięcia temperatury 90^OC.

Błędy w pomiarach, które otrzymaliśmy mogły powstać w wyniku niedokładności przyrządów, chociaż przesłanki teoretyczne były prawidłowe.

Wyniki Pomiarów
Temperatura [^OC]	Czas [s]
19	195
29	160
39	137
49	117
59	105
69	95
79	88
89	83