Peroksydazy (np. EC 1.11.1.9) - grupa enzymów należących do klasy oksydoreduktaz katalizujących utlenianie nadtlenkiem wodoru różnych substratów.

Grupą prostetyczną peroksydaz jest protohem luźno związany z apoenzymem. Peroksydaza glutationowa, jak i askorbinionowa wspomaga organizm w walce z wolnymi rodnikami. Peroksydaza glutationowa rozkłada nadtlenek wodoru (H₂O₂) do wody (H₂O).

Przykłady: katalaza, werdoperoksydaza.

Peroksydaza glutationowa - enzym wytwarzany przez aparat Golgiego.

Uczestniczy w usuwaniu powstającego podczas spalania cukrów nadtlenku wodoru H₂O₂, który uszkadza komórki. Dlatego musi być szybko zneutralizowany. Enzym ten zawiera znajdujące się w komórkach mikrociałka zwane peroksysomami, które również utleniają H₂O₂ do H₂O.

Peroksydaza glutationowa katalizuje 2 typy reakcji rozkładu H2O2:

1) H₂O₂ + 2 GSH --> 2H₂O + GSSG

2) ROOH + 2 GSH --> ROH + GSSG + H₂O

GSH - zredukowany glutation, GSSG - forma utleniona glutationu

Peroksydaza glutationowa występuje w cytozolu i w mitochondriach.

Katalaza - (EC 1.11.1.6) enzym z grupy oksydoreduktaz katalizujący proces rozkładu nadtlenku wodoru do wody i tlenu. Otrzymana po raz pierwszy w postaci krystalicznej w 1937 roku przez J.B. Sumnera. Znaczne jej ilości występują w komórkach zwierzęcych np. w wątrobie, nerce, leukocytach i erytrocytach (krwinkach czerwonych), w bakteriach tlenowych oraz w peroksysomach komórek roślinnych fotosyntezujących. Jest dobrym enzymem markerowym dla peroksysomów. Jest bardzo aktywnym enzymem, którego grupę prostetyczną stanowi hemina.