OZNACZANIE CHEMICZNEGO ZAPOTRZEBOWANIA NA TLEN METODĄ NADMANGANIANOWĄ (ChZTMn )

(UTLENIALNOŚĆ)

CZĘŚĆ TEORETYCZNA

Chemiczne zapotrzebowanie tlenu jest to pojęcie umowne, określające ilość tlenu równoważną ilości zużytego utleniacza. W zależności od zastosowanego środka utleniającego rozróżnia się zapotrzebowanie tlenu nadmanganianowe ChZT-Mn i dichromianowe ChZT-Cr. Zapotrzebowanie tlenu nadmanganianowe przyjęto nazywać ,,utlenialnością'' wody, a od pewnego czasu również ,,indeksem nadmanganianowym''.

Utlenialnością nazywa się właściwość wody, polegającą na redukowaniu nadmanganianu potasowego wskutek utleniania się obecnych w wodzie związków organicznych.

Przez utlenialność w niniejszej metodzie rozumie się ilość mg tlenu zużytego przez próbkę badanej wody, ogrzewanej we wrzącej łaźni wodnej w ciągu 30 minut z roztworem nadmanganianu potasowego, w środowisku kwaśnym lub alkalicznym o określonym stężeniu jonów wodorowych.

Wyniki oznaczenia zamiast w mg/dm3 KMnO4 podaje się w mg/dm3 tlenu (3,95 mg KMnO4 odpowiada 1 mg tlenu).

Utlenialność wody uważa się za próbę orientacyjną, dającą jedynie ogólną charakterystykę stopnia zanieczyszczenia wody związkami organicznymi zarówno pochodzenia zwierzęcego, jak i roślinnego.

Wody naturalne nie zanieczyszczone mają utlenialność od ułamka do 2÷3 mg/dm3 O2, w przypadku dużej zawartości substancji humusowych nawet do kilkunastu mg/dm3 O2.

Utlenialność wody do picia nie powinna przekraczać 3 mg/dm3 O2.

Największe dopuszczalne ChZT oznaczane metodą nadmanganianową

w wodach powierzchniowych wynosi:

Do oznaczania utlenialności w wodzie stosuje się dwie metody:

300 mg/dm3 Cl-,

300 mg/dm3 Cl-.

Sprawozdanie

W sprawozdaniu należy zamieścić:

- temat wykonywanego ćwiczenia

- cel ćwiczenia

- wstęp teoretyczny

- zasada oznaczenia

- krótki opis wykonywanych czynności

- obliczenia

- tabelę z wynikami wykonywanych oznaczeń

- wnioski

CZĘŚĆ PRAKTYCZNA

OZNACZANIE UTLENIALNOŚCI W ŚRODOWISKU KWAŚNYM (ChZTMn)

Zasada oznaczenia

Nadmanganian potasowy w roztworze kwaśnym reaguje w temperaturze wrzenia wody ze związkami organicznymi (głównie bezazotowymi) utleniając je do związków prostszych.

Do próbki badanej wody dodaje się kwasu siarkowego oraz w nadmiarze roztworu nadmanganianu potasowego i ogrzewa się. Po 30 minutach odmiareczkowuje się na gorąco nadmiar nadmanganianu potasowego kwasem szczawiowym lub szczawianem sodowym. Proces przebiega prawdopodobnie następująco, np.:0x01 graphic

5 C6H12O6 + 24 MnO0x01 graphic
+ 72 H+ _ 24 Mn2+ + 30 CO2 + 66 H­2O

glukoza

nadmiar

2 MnO0x01 graphic
0x01 graphic
+ 5 /COO/0x01 graphic
+ 16 H+ _ 2 Mn2+ + 10 CO2 + 8 H2O

Odczynniki i szkło:

  1. Szczawian sodowy, roztwór 0,0125 n

  2. Kwas siarkowy stężony, rozcieńczony 1: 3

  3. Nadmanganian potasowy, roztwór 0,0125 n

  4. Kolba stożkowa o poj. 250 - 300 cm3

  5. Pipety, 10 cm3

  6. Biureta, 10 lub 25 cm3

  7. Cylinder, 100 cm3'

Wykonanie oznaczenia:

Do kolby stożkowej o poj. 250 - 300 cm3 odmierzyć pipetą 100 cm3 badanych ścieków (lub mniejszą ilość i dopełnić wodą destylowaną do objętości 100 cm3; wartości podaje prowadzący laboratorium). Dodać 10 cm3 roztworu kwasu siarkowego i dokładnie 10 cm3 roztworu nadmanganianu potasowego. Roztwór wymieszać, kolbę umieścić we wrzącej łaźni wodnej i ogrzewać w temperaturze wrzenia przez 30 minut. Po wyjęciu próbki z łaźni wodnej dodać natychmiast 10 ml roztworu szczawianu sodowego, wymieszać i po odbarwieniu miareczkować na gorąco roztworem KMnO4 do wystąpienia trwałego różowego zabarwienia. Jeżeli ilość roztworu KMnO4 zużytego na zmiareczkowanie próbki wody wyniesie ponad 5 cm3, badanie należy powtórzyć, biorąc do oznaczania mniejszą ilość wody badanej, uzupełniając ją do 100 cm3 wodą destylowaną. Należy przy tym uwzględnić utlenialność wody destylowanej.

Obliczanie wyników

Utlenialność wody obliczyć i podać wg wzoru:

X = 0x01 graphic
= 0x01 graphic
[mg/dm3]

gdzie:

a - ilość 0,0125 n KMnO4 zużyta na zmiareczkowanie próbki badanej [cm3],

b - ilość roztworu KMnO4 zużyta na zmiareczkowanie wody destylowanej, użytej do

rozcieńczania próbki badanej [cm3],

f - współczynnik przeliczeniowy dla użytego roztworu KMnO4 na roztwór ściśle 0,0125 n

(1 cm3 roztworu nadmanganianu potasowego o stężeniu 0,0125 n odpowiada 0,1 mg O2)

v - objętość próbki ścieków użytej do oznaczenia [cm3].

1

4