Podstawy historii sztuki

Czym jest sztuka?

Jest xx

Sztuka to dziedzina działalności ludzkiej mająca między innymi na celu dostarczenie wrażeń estetycznych. Powstała wraz z rozwojem cywilizacji ludzkiej.
Funkcje: magiczne, sakralne, reprezentacyjne, estetyczne, polityczne

Starożytni jako sztukę rozumieli umiejętność wytwarzania rzeczy, umiejętność świadomą czyli taką, która posługuje się regułami.

Sztuka była więc umiejętnością wytwarzania rzeczy wedle reguł. (Do XVI w.)

Sztuki dzielono w starożytności na wolne (arte liberales) i pospolite (techne, artes vulgares), a zasadą podziału był wysiłek fizyczny.

Wolne: gramatyka, retoryka, logika, arytmetyka, geometria, astronomia, muzyka ( I w pne)
Pospolite (techne) - wymagające wysiłku fizycznego: malarstwo, rzeźba i architektura, a także stolarstwo, krawiectwo i inne.

Uważane za niższe, pospolite.

ŚREDNIOWIECZE

Sztuki mechaniczne (rzemiosło) i sztuki wolne (artes)

Za prawdziwe uważano tylko sztuki wolne

Sztuki plastyczne ( w dzisiejszym rozumieniu) uznawane były za rzemiosło

Musiało nastąpić pojęciowe wyodrębnienie sztuki w nowożytności: oddzielenie sztuk, które wydawały się starożytnym bliskie, jak rzeźba i stolasrtwp, a zbliżenie tych, które były odległe jak rzeźba i poezja.rSkonstruowano taką klasę ludzkiej wytwórczości, w której obok rzeźby, malarstwa, architektury, muzyki znalazła się również poezja i zostały one oddzielone od rzemiosła i nauki.

Nota o Bazzari

Nie tylko sztuki muzyczne i literackie, ale również plastyczne wliczono do wyższej kategorii sztuki (uświadomiono sobie również, że logika czy arytmetyka należą do nauki, a nie do sztuk)

Sztuki: malarstwo, rzeźba, architektura, muzyka, literatura, poezja, teatr…

Określane jako pomysłowe, pamięciowe, metaforyczne, przyjemne

Charles Batteux - sztuki piękne - jako sztuki naśladujące naturę, w tym znaczeniu, że wybierają z niej to, co piękne.

„Sztuki piękne sprowadzone do jednej zasady” 1747

Piękno było cechą istotną i wyróżniającą sztuki

Malarstwo, rzeźba, architektura, myzka, wymowa, poezja, taniec i teatr

Od 1900 - załamanie tej definicji

1) Okres pojęcia starożytnego - od V w. pne do XVI w ne, długi okres, kiedy sztuka rozumiana była jako wytwarzania rzeczy wg reguł

2) lata 1500 - 1750 - okres przejściowy

3) 1750 - 1900 - pojęcie nowożytne, sztuka jako wytwarzanie piękna

4) od 1900 - definicja ta zaczyna być wystarczająca

X
Fotografia pojawia się w XIX w.

1839 - umowny rok wynalezienia fotografii, Luis Jacques Daguerre i Joseph Nicephore Niepce (Dagerotyp, 1837)

Wynalezienie prasy drukarskiej o napędzie mechanicznym
Rozwój reprodukcji, upowszchnienie reklamy, plakatów itp. (Henri Toulouse
Alfons Mucha, reklama bibułek papierosowych marki JOB 1896
El Lissitzky, wystawa rosyjska, 1929

XIX w. - początek zmiany relacji między sztuką a rzeczywistością.

Paul Cezanne, Mount St Victorie, 1900
Kubizm analityczny (1907 - 1912)
-płaskość obrazu
- problem autonomi obrazu oraz autonaliza języka malarskiego

Pablo Pisasso, Gitara, collages 1913

Kubizm syntetyczny (1912 - 1914)
- collages
- wprowadzenie w obszar obrazu fragmentów fizycznej rzeczywistości
- próba pokonania antynomii między rzeczywistością przedstawianą a sztuką
Dążenie do zniesienia opozycji między iluzją sztuki a światem rzeczywistym.

Duchamp „liczy się gest artysty” ready made „przedmioty gotowe”