Rodzina

Motyw rodziny w literaturze

Motyw rodziny obecny jest w literaturze od wieków. Jest on bardzo bliski każdemu

człowiekowi, gdyż w rodzinie najczęściej doświadczamy życzliwości, bliskości, uczymy się miłości,

wzajemnej odpowiedzialności. To właśnie ona sprawia, że czujemy się dobrze i bezpiecznie. Podstawą

każdej rodziny jest wzajemna życzliwość i miłość, której w wymienionych poniżej przykładach łatwo się

doszukać.

Motyw rodziny w Piśmie Świętym

Pierwszą rodzinę założyli Adam i Ewa. W Starym Testamencie rodzina jest podporządkowana władzy

mężczyzny. To on sprawował opiekę nad żoną i dziećmi, a także nad starszymi rodzicami. Adam i Ewa

mają dwóch synów Kaina i Abla. Kain zabija Abla, gdyż jest zazdrosny, że jego ofiary są milsze Bogu. Jest

to przykład nienawiści, która wdziera się pomiędzy dwóch braci, powodując rozłam w rodzinie.

W Nowym Testamencie rodzinę tworzą Józef, Maryja i Jezus. Są oni nazywani świętą rodziną. Jezus

było otaczany troską i miłością przez swoich rodziców, którzy są przykładem kochających i świętych

ludzi.

Motyw rodziny w Trenach Jana Kochanowskiego

Treny to cykl utworów poświęconych zmarłej córce poety - Urszuli. Są to utwory o charakterze

lamentacyjnym, wyrażają żal i rozpacz po śmierci dziecka. To najbardziej osobiste dzieło poety.

Stanowią przede wszystkim pomnik wystawiony zmarłemu dziecku, lecz są także wyrazem bolesnego

doświadczenia przez los, zrujnowania ideałów człowieka renesansowego, kryzysu światopoglądowego i

prób jego przezwyciężenia. Kochanowski ma do siebie żal, że nie potrafił uchronić ukochanej córki

przed śmiercią. Nie może pojąć, jak śmierć, zabierając dziecko wcześniej niż rodziców, mogła tak

pogwałcić podstawowe prawa natury. Utwory ukazują miłość i silne więzy rodzinne, łączące ojca ze

zmarłą córką. Treny pokazują także dramat, jaki przeżywała cała rodzina po stracie najmłodszego

członka.

Motyw rodziny w Pieśni świętojańskiej o Sobótce

Jan Kochanowski w swojej pieśni Panny XII przedstawia obraz szczęśliwej rodziny ziemiańskiej. Tej

wygodnej egzystencji sprzyja natura, zgodnie z jej rytmem toczy się całe życie. Żona jest wzorową

gospodynią dbającą o dom i pomagającą w nadzorowaniu majątku ziemskiego. Dzieci wychowywane są

w rodzinnej atmosferze, uczy się je okazywania szacunku starszym. Mają za przykład rodziców, którzy

darzą się wzajemną miłością i szacunkiem. Kochająca się rodzina ceni ponad wszystko cnoty moralne,

nie zabiega o pomnożenie majątku. Wszyscy czują się szczęśliwi, ciesząc się z tego, co dał im los i

poprzestając na tym, co zdobyli własną pracą.