Akademia Górniczo-Hutnicza

im. Stanisława Staszica

30-059 Kraków, Al. Mickiewicza 30

M A P A Z Ł O Ż O W A

I

O B L I C Z E N I E Z A S O B Ó W

Kowalski Stanisław

Wydział Górnictwa i Geoinżynierii

Studia Inżynierskie niestacjonarne

Rok I, grupa 1

Rok akademicki 2008/09

Część opisowa

1. Opis tematu T - 21W

Otrzymałem temat T - 21W składający się z mapy powierzchni w skali 1 ÷ 10 000 z naniesionymi kolorem żółtym warstwicami powierzchni (od warstwicy +340 do +300 m n.p.m.), z zaznaczonymi śladami 3 otworów wiertniczych oznaczonymi kolejno numerami od 1 do 3 oraz naniesionym kierunkiem północnym.

Na temacie przedstawiono profile 3 otworów wiertniczych, na których wyróżniono dwa pokłady: pokład górny o grubości 2,6 m zaznaczony kolorem niebieskim oraz pokład dolny o grubości 1,9 m zaznaczony kolorem brązowym.

2. Wyznaczanie elementów zalegania pokładu dwoma metodami (podstawową i sprawdzającą)

a) ustalenie kot powierzchni otworów

0x01 graphic

Powyższy rys. dotyczy powierzchni terenu z tematu T-21W

K1 = + 330 m npm

K2 = + 322 m npm

K3 = + 313,5 m npm

b) ustalenie głębokości poszczególnych otworów (ustalenie głębokości zalegania pokładu od powierzchni)

Z1 = 11,8 m + 243,5 m + 2,6 m = 257,9 m

Z2 = 11,8 m + 347,4 m + 2,6 m = 361,8 m

Z3 = 11,8 m + 397,9 m + 2,6 m = 412,3 m

c) ustalenie kot spągu pokładu w poszczególnych otworach

W1 = K1 - Z1 = 330 - 257,9 = + 72,1 m npm

W2 = K2 - Z2 = 322 - 361,8 = - 39,8 m ppm

W3 = K3 - Z3 = 313,5 - 412,3 = - 98,8 m ppm

Otwór 1 jest najpłytszy (Wp), otwór 2 jest średniej głębokości (Wśr), natomiast otwór 3 jest najgłębszy (Wg) względem poziomu odniesienia (morza).

d) ustalenie różnicy wysokości pomiędzy spągiem pokładu w poszczególnych otworach

h1 = Wp - Wg= + 72,1 - (- 98,8)= 170,9 m

h2 = Wp - Wśr= + 72,1 - (- 39,8)= 111,9 m

e) ustalenie odległości pomiędzy otworami (odczytanie z mapy): ustalenie odległości L1 pomiędzy otworem najpłytszym Wp i najgłębszym Wg oraz odległości L2 pomiędzy otworem najpłytszym Wp i średniej głębokości Wśr.

0x01 graphic

W skali 1 ÷ 10 000 1mm na mapie = 10 000 mm w terenie = 10 m

L1 na mapie = 66,5 mm, L1 = 665 m

L2 na mapie = 69,0 mm, L2 = 690 m

f) wyznaczenie elementów zalegania pokładu metodą podstawową i sprawdzającą

Jako metodę podstawową przyjmujemy metodę ctg , natomiast jako metodę sprawdzającą metodę Baumana lub tg.

Metoda ctg, obliczamy

0x01 graphic
0x01 graphic
0x01 graphic
0x01 graphic

Metoda tg, obliczamy

0x01 graphic
0x01 graphic
0x01 graphic
0x01 graphic

Metoda Baumana ma zastosowanie przy kącie nachylenia pokładu wynoszącym powyżej 6°, poniżej należy stosować metodę tg.

3. Sporządzenie mapy złożowej w podanym obszarze górniczym z uwzględnieniem tektoniki (uskok)

a) w obszarze górniczym wykreślamy warstwice spągu pokładu w skali 1 ÷ 10 000

kolorem pokładu

b) mając przebieg uskoku i jego zrzut, wykreślamy warstwice w części zauskokowej