Prostota i jasność w określaniu zakresów uprawnień i odpowiedzialności każdego stanowiska organizacyjnego
Jednoznaczne określenie relacji nadrzędności i podrzędności, czyli hierarchii organizacyjnej
Łatwość w koordynowaniu i kontroli, dzięki prostocie konstrukcji
Szybkość podejmowania decyzji
Poczucie pewności i stabilności u przełożonych i podwładnych
Możliwość szybkiego awansu efektywnych kierowników liniowych
Efektywność w rozwiązywaniu konfliktów, ponieważ interweniuje jedynie bezpośredni przełożony
|
Pomijanie zasady specjalizacji
Mała elastyczność i podatność na zmiany, z uwagi na dominację więzi hierarchicznych
Skłonność do biurokratyzacji, przejawiająca się w preferowaniu drogi służbowej i naciskach na formalne, pisemne sposoby komunikowania się
Nadmierne wydłużanie kanałów informacyjnych i niebezpieczeństwo zniekształcania informacji
Nadmierna centralizacja przejawiająca się w przeciążeniu naczelnego kierownictwa, które nie może skoncentrować się na obmyślaniu strategii, ponieważ uczestniczy w bieżącym zarządzaniu
|