Wykresy indukcji magnetycznej w przekroju poprzecznym w odległości 0,5 1,5 2,5 cm od źródła. Zespół 3	LABORATORIUM Z MIERNICTWA
GRUPA 4	DANIEL PATER WOJCIECH SZEFLER MAREK GRZENKOWICZ ANDRZEJ URBAN
Prowadzący:	Dr inż. Andrzej Czajkowski
TEMAT :	Pomiary magnetyczne

1.Spis przyrządów

• Oscyloskop OS-351

• Autotransformator AR2

• transformator

• R_N rezystor normalny

• Układ całkujący

• Teslomierz TH 26

2. Schemat połączeń

3.Wyniki pomiarów

Dane:

D_y=2 V/dz

Z₁=6000

R_N=100Ω

L=16,7 cm

D_x=1 V/dz

H(t)/x=359,28 A/V/dz

B(t)/y=0,416 T/dz

B_s=0,416*(1/2)*6,4=1,3312 T

B_r=0,416*(1/2)*4=0,832 T

H_c=359,28*(1/2)*1,2=431,136 A/m

3. Obliczenie niepewności

Wynik pomiaru: B_s=(1,33 ± 0,12) T

B_r= (0,83 ± 0,08) T

H_c=(43 ± 2)*10 A/m

4.Pomiary za pomocą teslomierza

Rozkład indukcji magnetycznej

Rozkład przestrzenny indukcji magnetycznej

5. Wnioski

• Pomiar parametrów magnetycznych za pomocą oscyloskopu jest dość niedokładny, niepewności 9% dla indukcji magnetycznej i 3% dla natężenia pola magnetycznego.

• Metoda oscyloskopu pomimo swoich niedokładności jest bardzo czytelna.

• Wykorzystując teslomierz można w dość prosty sposób wyznaczyć rozkład indukcji magnetycznej.

• Wartość indukcji magnetycznej zależy zarówno od odległości od źródła jak i charakteru (kształtu itp.) samego źródła.

Wykresy indukcji magnetycznej w przekroju poprzecznym w odległości 0,5 1,5 2,5 cm od źródła.