Wyznaczanie β na podstawie otrzymanej charakterystyki wyjścia IC = f(UCE)

 

IB=1000

[µA]

IB=2000

[µA]

IB=3000

[µA]

UCE[V]

IC[mA]

β

IC[mA]

β

IC[mA]

β

0,7

20

20

328

164

459

153

1,4

185

185

332

166

460

153

2,1

202

202

336

168

458

153

2,8

206

206

339

170

462

154

3,5

209

209

340

170

468

156

4,2

210

210

341

171

473

158

4,9

210

210

442

221

481

160

5,6

210

210

445

223

488

163

6,3

211

211

348

174

490

163

7

212

212

349

175

493

164

7,7

216

216

352

176

498

166

8,4

217

217

356

178

499

166

9,1

218

218

360

180

500

167

9,8

219

219

366

183

501

167

Wnioski:

Charakterystyka wyjściowa:

Pokazuje nam oddziaływanie prądu bazy na prąd kolektora. Zwiększając niskie napięcie UCE małymi wartościami możemy zaobserwować dużą różnicę prądu IC. Różnice te są tym większe im większe jest napięcie IB, które zostało podane do tranzystora podczas badania charakterystyki wyjściowej. Przy większych wartościach napięcia UCE różnice już nie są tak duże, przyrost prądu IC jest zdecydowanie mniejszy.

Podczas przeprowadzania początkowych pomiarów dla IB=1000 [µA] wyniki przeze mnie otrzymane nie są poprawne z przyczyny technicznej. Podobna sytuacja miała miejsce podczas wykonywania pomiaru dla wartości IB =4000 [µA], której z polecenia Pani mgr inż. Ewy Dudek nie dokończyłem.

Na podstawie wyznaczonej β z charakterystyki wyjścia można zauważyć że wzmocnienie prądowe rośnie wraz ze wzrostem napięcia UCE ale jednocześnie jest mniejsze wraz ze wzrostem podanego prądu bazy IB.

Charakterystyka wejściowa:

Podobna jest do charakterystyki wyjściowej jednakże przyrost napięcia UBE przy małych wartościach nie jest taki nagły, funkcja jest gładsza. Charakterystyka przyjmuje większe wartości oraz różnice napięć UBE dla mniejszych napięć UCE.

Charakterystyka przejściowa:

Można stwierdzić że prąd kolektora jest proporcjonalny do prądu bazy IC=IB Charakterystyki są prostymi o nachyleniu β.