Przewodzenie energii w tkankach przebiega według takich samych praw jak w nośnikach energii, tj. zależy głównie od jej napięcia i od przewodności tkanek.
Pochłanianie energii mierzy się współczynnikami absorpcji. Są one różne dla różnych rodzajów energii i dla różnych tkanek. Współczynnik absorpcji określa, jaki odsetek energii jest pochłonięty przez daną warstwę tkanki. Inną, podobną, miarą absorpcji jest „warstwa połowiąca". Jest to taka warstwa tkanki, która pochłania połowę przechodzącej przez nią energii. Innymi słowy, po przejściu takiej warstwy natężenie energii staje się o połowę mniejsze. Wobec zróżnicowania struktury i substancji tkanek współczynniki absorpcji tkanek stanowią przybliżony wskaźnik pochłaniania energii. Działanie energii w tkankach można przewidzieć i kontrolować jedynie w przybliżeniu.
Zmiany (reakcje, odczyny) wywołane działaniem energii dzieli się według następujących kryteriów:
1) miejsca występowania,
2) czasu występowania,
3) mechanizmu powstawania,
a) fizykochemiczne zmiany bierne zależne głównie od dawki energii,
b) reakcje czynne, zależne od mechanizmów adaptacyjnych,
4) liczby zabiegów (ekspozycji).
W zależności od miejsca występowania odróżnia się zmiany: miejscowe, oddalone i uogólnione. Zmiany miejscowe albo lokalne występują w miejscu zabiegu i w jego najbliższej okolicy, a zmiany oddalone - w narządach nie podlegających bezpośrednio podawanej energii. Zmiany lub reakcje uogólnione dotyczą całego ustroju.
W zależności od czasu występowania odróżnia się zmiany natychmiastowe i późne albo odroczone. Zmiany natychmiastowe występują w czasie wykonywania zabiegu albo bezpośrednio po nim. Zmiany odroczone albo późne - od kilkunastu minut do kilkunastu godzin po zabiegu i utrzymują się kilka godzin do kilku miesięcy, a czasem nawet dłużej.
Zależnie od mechanizmu powstawania zmiany w organizmie dzielimy na fizykochemiczne zmiany bierne, zależne od dawki podanej energii, oraz na reakcje czynne. Są to reakcje adaptacyjne i ochronne.
Zależnie od liczby udzielonych zabiegów odróżniamy zmiany po pojedynczym zabiegu oraz zmiany po wielu ekspozycjach. Dla zmian biernych podstawowa jest dawka energii w jednej ekspozycji; powtarzanie zabiegu pogłębia i utrwala jej efekt. W przypadku energii naturalnych istotne jest dobranie dawki do reaktywności, a od sumy energii ważniejsza jest liczba prawidłowo wywołanych reakcji. Stopniowanie i powtarzanie reakcji udrożnią i trenuje funkcjonowanie jej mechanizmu, czasem także sumuje morfologiczne skutki, które są oczekiwane jako wynik terapii.
Energie sztuczne i fizykochemiczne zmiany bierne
Sztuczne energie występują w biosferze w bardzo małej ilości lub w ogóle nie występują. Są wytwarzane przez aparaty (generatory) zbudowane przez człowieka.
16